บทที่ 47 ฟุ่บ! ลีโอร่นระยะเข้าหาเกริดด้วยการเคลื่อนไหวอันรวดเร็ว เกริดต้องการจะก้าวถอยหลัง แต่ลีโอก็มาโผล่อยู่ตรงหน้าเขาเสียแล้ว “อะไรกัน?” ลีโอเหวี่ยงดาบโจมตีอย่างฉูดฉาดเข้าใส่เกริดที่กำลังลนลาน เคร้ง! เกริดยกมีดสั้นขึ้นมาป้องกันการโจมตีของลีโอได้ทันท่วงที แรงปะทะส่งผลให้ข้อมือและไหล่ของเขาตึงเขม็งจนแขนขวาใช้งานไม่ได้ชั่วคราว แต่เกริดก็รอดชีวิตมาได้ขอบคุณการตั้งรับที่ประสบความสำเร็จนั้น ‘ถ้าไม่ได้มีดสั้นในอุดมคติ (Ideal Dagger) ช่วยไว้ เราคงมองตามการเคลื่อนไหวของลีโอไม่ทันแน่’ นั่นคือเรื่องจริง หลังจากใช้งานทักษะ ‘เคลื่อนไหวรวดเร็ว’ ที่ติดมากับมีดสั้นในอุดมคติ ค่าความว่องไวของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว นอกจากนี้ตัวมีดเองยังเพิ่มค่าความว่องไวให้ผู้ใช้อีก 20 แต้ม ประกอบกับค่าสถานะทั้งหมดของเกริดที่เพิ่มขึ้นอย่างละ 12 แต้มหลังจากสร้างไอเทมระดับยูนิคสำเร็จ ทำให้ตอนนี้ค่าความว่องไวรวมของเกริดเกือบจะแตะ 250 แต้มแล้ว เขาจึงสามารถตอบโต้การโจมตีของลีโอได้ ลีโอขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์และเอ่ยถาม “แกหลบการโจมตีของข้าได้งั้นเหรอ? ไม่ใช่ว่าเป็นแค่ช่างตีเหล็กหรอกรึ?” ลีโอคือหนึ่งในคนหนุ่มที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวินสตัน เขาถูกขนานนามว่าเป็น ‘ดาวรุ่งแห่งแดนเหนือ’ และชื่อเสียงของเขาก็ขจรขจายไปทั่วทิศเหนือ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ช่างตีเหล็กธรรมดาจะบล็อกการโจมตีของเขาได้ ต่อให้จะเป็นเรื่องฟลุกก็ตาม ดังนั้น ลีโอจึงเริ่มเอาจริง “แกไม่ใช่ช่างตีเหล็กธรรมดาสินะ? ที่อยู่ในห้องสอบสวนนั่นแค่การแสดงงั้นเหรอ? ก็ดี ข้าจะยอมรับในฝีมือของแกและจะจัดเต็มละนะ” ฟู่! เปลวเพลิงสีแดงเพลิงพวยพุ่งออกมาจากดาบยาวของลีโอ มันคือดาบเวทมนตร์ที่เสริมธาตุไฟ เกริดที่แอบหวังลึกๆ ว่าอาจจะมีโอกาสชนะบ้าง ความหวังนั้นก็พังทลายกลายเป็นความสิ้นหวังอีกครั้ง “ดาบเวทมนตร์...! ทำไมคนเก่งแบบนั้นถึงต้องใช้ของพรรค์นี้ด้วย? นี่มันขี้โกงชัดๆ!” เวลาที่เหลือในการช่วยฮูรอยคือ 25 นาที เขาจะไปเอาชนะอัศวินที่สวมใส่อาวุธเวทมนตร์ได้ยังไง? มันเป็นไปไม่ได้เลย เขาคงถูกฆ่าตายภายในนาทีเดียวแน่ เกริดมืดแปดด้าน ‘ต้องหนี ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราต้องตายเปล่าแล้วเควสก็ล้มเหลวแน่ ทางเลือกเดียวคือต้องหนี แต่จะหนียังไงล่ะ?’ เกริดไม่มีทางวิ่งหนีอัศวินพ้น สมรรถภาพทางกายของอัศวินนั้นเหนือกว่าเขาไปไกลมาก มันอาจจะเป็นไปได้ถ้าเขามีทักษะที่ทำให้เป้าหมายติดสถานะผิดปกติ แต่เกริดเป็นช่างตีเหล็ก เขาไม่มีทักษะที่มีประโยชน์แบบนั้น ในที่สุด เกริดก็ดูเหมือนจะถูกโชคชะตากำหนดให้ต้องตายด้วยน้ำมือของลีโอที่นี่ ทว่าในวินาทีนั้นเอง สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น จู่ๆ ก็เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้นตรงจุดที่ลีโอยืนอยู่! ตูม ตูม ตูม ตูมมมม! “ว้าก!” เกริดรีบหมอบลงกับพื้นให้ต่ำที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงแรงกระแทกจากการระเบิด อย่างไรก็ตาม การระเบิดนั้นรุนแรงมากจนร่างกายของเขาไม่อาจเลี่ยงความเสียหายได้ [คุณได้รับความเสียหาย 17,300 แต้ม] [ตำนานไม่ตายง่ายๆ คุณสามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้เป็นเวลา 5 วินาทีด้วยพลังชีวิตขั้นต่ำ] พลังชีวิตของเขาเหลือเพียง 1 แต้มเท่านั้น หลังจากนั้นครู่หนึ่ง การระเบิดก็สงบลง “อั่ก... จู่ๆ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...” เกริดยันตัวลุกขึ้นและดื่มโพชั่นเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตก่อนจะมองไปทางลีโอที่นอนกองอยู่บนพื้น “แค่ก! แค่ก!” ลีโอกระอักเลือดออกมา สภาพของเขาดูเวทนาอย่างยิ่ง ชุดเกราะเงินอันสง่างามแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ และตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผลพุพองจากการถูกไฟคลอก มันเป็นปาฏิหาริย์มากที่เขายังมีลมหายใจอยู่ ‘มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’ ตอนที่ลีโอระเบิด เกริดคิดว่ายูเฟมิน่าปรากฏตัวออกมาเสียอีก เขาเชื่อว่าเป็นเวทมนตร์ของยูเฟมิน่าที่ซัดใส่ลีโอ แต่ทว่ากลับไร้ร่องรอยของเธอ ที่นี่นอกจากเขากับลีโอก็ไม่มีใครอื่นอีก เกริดที่ยังคงมึนงงกับสถานการณ์รีบตรวจสอบสภาพดาบของลีโอทันที ดาบของลีโอแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี นั่นหมายความว่าดาบคือจุดที่ได้รับความเสียหายจากการระเบิดมากที่สุด ราวกับว่าการระเบิดเริ่มต้นมาจากดาบของลีโอเอง ‘หรือว่า...’ เกริดเริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว ที่นี่คือชั้นใต้ดิน ไม่มีลมพัดเพราะไม่มีช่องระบายอากาศ แถมเพดานยังถล่มลงมาเพราะยูเฟมิน่าไปเปิดใช้งานกับดัก ทำให้ในอากาศเต็มไปด้วยฝุ่นฟุ้งกระจาย แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีไฟเกิดขึ้นในพื้นที่ปิดตายแบบนี้? เกริดนึกถึงเรื่อง ‘การระเบิดของฝุ่น’ (Dust explosion) ที่ครูวิชาเคมีเคยสอนสมัยมัธยมปลาย มันคือปรากฏการณ์ที่ฝุ่นซึ่งมีความเข้มข้นสูงในอากาศได้รับความร้อนและความดันจนเกิดการระเบิด ในอดีตที่ระบบป้องกันยังไม่ดีพอ ปรากฏการณ์นี้มักเกิดขึ้นบ่อยครั้งในเหมืองถ่านหินหรือโรงโม่แป้ง “ฮ่า! อะไรกัน? เป็นแบบนี้เองเหรอ? พรืดดด! ปูฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” เกริดผ่อนคลายลงเมื่อเข้าใจสถานการณ์แล้วหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาโชคดีจริงๆ ที่สามารถทำเควสต่อได้ ทั้งที่เมื่อกี้คิดว่าจะถูกลีโอฆ่าตายไปแล้วแท้ๆ “อึ่ก... แก... แกทำอะไรลงไป?” ลีโอที่นอนราบอยู่กับพื้นพยายามเค้นเสียงถาม เกริดหยุดหัวเราะแล้วหันไปหาลีโอ เขาพยายามเก๊กท่าให้ดูเท่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนประกาศออกมา “นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความต่างของฝีมือยังไงล่ะ ความจริงแล้วข้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจนตาแกมองไม่ทัน และเข้าไปทำให้ดาบของแกเกิดการระเบิดขึ้นมา นั่นคือเหตุผลที่แกหนีความตายไม่พ้น” “อะ... อะไรนะ? เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยเหรอ? แก... แกเป็นใครกันแน่?” เกริดจ่อมีดสั้นลงบนตำแหน่งหัวใจของลีโอแล้วตอบกลับว่า “ข้าคือผู้สืบทอดของแพกม่า คราวนี้แกได้กลายเป็นผีหนุ่มโสดจริงๆ แน่” ฉึก! มีดสั้นของเกริดแทงทะลุหัวใจของลีโอ คำพูดของเขากลายเป็นจริง ลีโอกำลังจะได้เป็นผีหนุ่มโสดเข้าจริงๆ! “กว๊ากกกก!” ร่างของลีโอสลายกลายเป็นแสงสีเทา และหน้าต่างแจ้งเตือนนับสิบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเกริด [คุณเอาชนะลีโอ อัศวินแห่งวินสตัน ได้สำเร็จ] [ได้รับฉายา ‘ผู้สังหารอัศวิน’ (Knight Slayer)] [ได้รับเงิน 8 ทอง] [ได้รับกุญแจห้องขัง] [ได้รับค่าประสบการณ์ 432,000 แต้ม] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [เลเวลของคุณ...] เลเวลของ ‘ดาวรุ่งแห่งแดนเหนือ’ ลีโอ คือเลเวล 188 พอดิบพอดี ส่งผลให้เลเวลของเกริดพุ่งพรวดจาก 21 ไปเป็น 45 ในพริบตา และยังมีฉายาโบนัสตามมาด้วย [ผู้สังหารอัศวิน (Knight Slayer)] พละกำลัง (Stamina) +100, ความแข็งแกร่ง (Strength) +30 “โอ้วววววว!!!!” ฉายาผู้สังหารอัศวินนั้นถือเป็นฉายาที่ได้มาง่ายที่สุดในบรรดาฉายาระดับสูง เพราะจะได้มาเมื่อฆ่าอัศวินได้ อย่างไรก็ตาม การจะล้มอัศวินได้นั้นต้องมีฝีมือที่เก่งกาจมาก ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ฉายาที่จะได้มาง่ายๆ เว้นแต่ว่าผู้เล่นคนนั้นจะมีเลเวลสูงมาก แต่เกริดซึ่งมีเลเวลเพียง 21 กลับฆ่าอัศวินและได้ฉายานี้มาครอบครอง ‘เราได้ฉายาผู้สังหารอัศวิน ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องหมายการันตีว่าเป็นผู้เล่นระดับสูงแล้ว...!’ แม้แต่ในสมัยที่เขายังเป็นนักรบ เขายังไม่เคยฝันว่าจะได้ฉายานี้มาเลย เกริดเสพสุขกับความตื่นเต้นพลางเริ่มออกวิ่ง จนกระทั่งไปถึงสุดทางซึ่งเป็นจุดที่มีเสียงของฮูรอยดังออกมา “ฮูรอย ข้ามาแล้ว!” แกร๊ก! ประตูเหล็กถูกเปิดออกอย่างง่ายดายด้วยกุญแจที่ได้จากลีโอ “อึ่ก!” เกริดขมวดคิ้ว ห้องขังเดี่ยวเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า และสภาพของฮูรอยก็ดูไม่เหมือนเดิมเลย เขาดูซูบผอมจนเหมือนโครงกระดูกเดินได้ “อะไรกัน? นาย... นายคือฮูรอยจริงๆ ใช่ไหม? ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ? ที่ผ่านมานายโดนทำอะไรมาบ้างเนี่ย?” เดิมทีเกริดวางแผนไว้ว่าจะตบหน้าฮูรอยสัก 200 ทีเป็นการระบายแค้น แต่เห็นสภาพที่ย่ำแย่ของฮูรอยแล้วเขาก็ทำไม่ลง ไม่ใช่เพราะความสงสารหรอกนะ ‘ขืนตบไปทีเดียว หมอนี่ไม่ตายคาที่เลยเหรอ? เราไม่อยากโดนตราหน้าว่าเป็นอาชญากรหรือพวกฆ่าผู้เล่น (PK) หรอกนะ’ “...คุณ?” ฮูรอยค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืด เขามองไปที่เกริด ในวินาทีนั้น ฮูรอยเริ่มจำได้ว่าตัวเองเป็นใคร อยู่ที่ไหน และเขากำลังทำเควสอะไรอยู่ “คุณ... คุณคือผู้ช่วยชีวิตของข้า... ขอบคุณ... ขอบคุณจริงๆ...” จากนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนก็สว่างวาบขึ้นตรงหน้าเกริด [เควสสำเร็จ!] [ได้รับฉายา ‘อัครสาวกแห่งความยุติธรรม’ (Apostle of Justice)] [ค่าสถานะ ‘ความกล้าหาญ’ (Courage) ถูกเปิดใช้งาน] [ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10 แต้ม] [ได้รับทักษะ ‘ความยุติธรรมอันมิอาจทำลาย’ (Unbreakable Justice)] [ชื่อเสียงของคุณในวินสตันถึงระดับสูงสุด ต่อจากนี้ชาวเมืองวินสตันจะให้การต้อนรับคุณอย่างดีที่สุด] [ค่าความสนิทสนมกับชาวเมืองวินสตันเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด ต่อจากนี้ชาวเมืองวินสตันจะแบ่งปันสิ่งต่างๆ ให้กับคุณ] ฮูรอยเองก็มีหน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นเช่นกัน [เควสสำเร็จ!] [ได้รับคลาสที่สอง ‘คู่หูของอัครสาวกแห่งความยุติธรรม’ (Apostle of Justice’s Partner)] [ค่าสถานะ ‘ความกล้าหาญ’ (Courage) ถูกเปิดใช้งาน] [เมื่ออยู่กับอัครสาวกแห่งความยุติธรรม ค่าสถานะทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 20%] [ได้รับทักษะ ‘ความยุติธรรมอันมิอาจทำลาย’ (Unbreakable Justice)] [ได้รับทักษะ ‘การเสียสละเพื่อความยุติธรรม’ (Sacrifice for Justice)] [ได้รับฉายา ‘ผู้ฟันฝ่าความยากลำบาก’ (One who Overcomes Hardships)] [ค่าสถานะ ‘ไม่ย่อท้อ’ (Indomitable) ถูกเปิดใช้งาน] [ได้รับทักษะ ‘เจตจำนงอันแข็งแกร่ง’ (Strong Will)] [ยินดีด้วย! คุณคือคนแรกที่ได้รับคลาสที่สองใน Satisfy หากคุณต้องการ ความสำเร็จของคุณจะถูกจารึกไว้ใน Satisfy ไปอีกนานแสนนาน] “อา...!” น้ำตาไหลรินออกจากดวงตาของฮูรอย เขารู้สึกตื้นตันใจมากที่ได้รับรางวัลเหล่านี้หลังจากผ่านการทดสอบอันแสนนรกมาได้ ฮูรอยรวบรวมกำลังที่เหลืออยู่พยายามยันกายลุกขึ้น แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าเกริด “เกริด ผมไม่รู้เลยตอนที่เราเจอกันครั้งแรก แต่พวกเรามีพรหมลิขิตต่อกันอย่างชัดเจน ผู้ช่วยชีวิตของผม! ผม อัลลันบาตา ผู้สืบทอดของหมาป่าสีน้ำเงิน จะขอติดตามคุณไปตลอดชีวิตในฐานะคู่หูของอัครสาวกแห่งความยุติธรรม!” ‘นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?’ เกริดไม่รู้รายละเอียดและคิดเพียงว่าฮูรอยคงจะเป็นบ้าไปแล้ว แต่ฮูรอยนั้นจริงจังมาก เขาเคยเมินเฉยต่อเกริดเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเกริดคือโชคชะตาของเขา เขาปฏิญาณว่าจะตอบแทนบุญคุณของเกริดให้ได้ และด้วยเหตุนี้ ความสัมพันธ์ของชายทั้งสองคนจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง