บทที่ 950 การต่อสู้อันดุเดือด เกรย์จ้องมองชายชรา และเขาก็สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องกลับมาที่เขาเช่นกัน เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความประหลาดใจเล็กน้อยในแววตาของชายชราผู้นั้น "เจ้าหนู เจ้ามีสี่ธาตุงั้นรึ?" ชายชราถาม ตอนที่เริ่มต่อสู้กัน เกรย์ใช้ธาตุไปสามอย่าง ซึ่งเขาก็คิดว่ามันน่าประทับใจมากแล้ว ทว่าการโจมตีล่าสุดที่เกรย์ใช้กลับมีธาตุสายฟ้าผสมอยู่ด้วย และแม้ว่าเขาจะสามารถระงับมันไว้ได้ในตอนท้าย แต่มันก็ยังถือว่าสร้างปัญหาให้ไม่น้อย ธาตุสายฟ้าและธาตุแสงถือเป็นศัตรูตามธรรมชาติของธาตุมืด เกรย์ไม่ได้ตอบโต้ แต่เขากลับปล่อยให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่างกาย เมื่อชายชราเห็นดังนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้เขาจะสัมผัสได้อยู่ก่อนแล้ว แต่เขาก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้ ไม่ใช่ทุกวันที่เขาจะได้พบเจอผู้ใช้ธาตุที่มีถึงสี่ธาตุในคนเดียว "ข้าจะเอาจริงกับเจ้ามากขึ้นหน่อยก็แล้วกันนะเจ้าหนู" เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง เกรย์ชะงักไปเล็กน้อย พวกเขาสู้กันมาได้สักพักแล้ว แต่ชายชรากลับเพิ่งบอกว่าจะเอาจริงกับเขาตอนนี้เนี่ยนะ? นั่นหมายความว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาออมมืออยู่หรือ? เพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้เกรย์ก็รู้สึกขบขัน แน่นอนว่าเขาก็ทำแบบเดียวกัน แต่การได้ยินชายชราพูดออกมาแบบนั้นกลับทำให้เขารู้สึกตลก หากเขาต้องใช้ทุกธาตุที่มี รวมไปถึงลูกไม้ก้นหีบทั้งหมดที่เขามีอยู่ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าชายชราผู้นี้คงต้านเขาได้ไม่เกินห้านาทีอย่างแน่นอน จู่ๆ ร่างกายของชายชราก็ขยายใหญ่ขึ้น เสื้อผ้าที่ดูหลวมโคร่งเริ่มฉีกขาดออก จนเหลือเพียงแค่กางเกงขาสั้นเท่านั้น เมื่อได้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของชายชรา เกรย์ก็รู้สึกอิจฉาเล็กน้อย เขาก็ฝึกฝนร่างกายมาเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับรูปร่างของชายชราผู้นี้แล้ว เขายังถือว่าห่างชั้นอยู่บ้าง ชายชราหยัดเท้าลงบนพื้น แล้ว... ตูม! เขาทะยานเข้าหาเกรย์ ความเร็วของเขานั้นสูงมากจนเกิดเสียงโซนิคบูมดังสนั่นในตอนที่เขาพุ่งตัวออกมา ปัง! กำปั้นของชายชราปะทะเข้ากับหมัดของเกรย์ เกรย์ถอยหลังไปสองสามก้าวเพื่อตั้งหลักพลางจ้องมองอีกฝ่าย จู่ๆ พลังของชายชราก็เพิ่มขึ้นเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าชายชราหมายถึงอะไรตอนที่บอกว่าจะเอาจริง เขาไม่ได้คิดอะไรมากในเมื่อชายชราแข็งแกร่งทางกายภาพ เขาก็จะใช้ธาตุของเขาเพื่อเพิ่มพลังโจมตีแล้วสวนกลับไป เขาปล่อยหมัดออกไป โดยมีสายฟ้าและเปลวไฟวาบขึ้นที่หน้าหมัด เสียงคำรามแหวกอากาศดังสนั่นในขณะที่มันพุ่งตรงไปหาชายชรา ความเร็วของการโจมตีนั้นเหลือเชื่อมากจนอากาศรอบข้างส่งเสียงกรีดร้องยามเมื่อหมัดของพวกเขาทะลวงผ่านมันไป ชายชราปล่อยหมัดสวนกลับมา ปะทะเข้ากับหมัดของเกรย์ เมื่อเห็นเกรย์ใช้พลังธาตุ เขาก็ทำเช่นเดียวกัน ม่านพลังมืดปรากฏขึ้นที่หน้ากำปั้นของเขาก่อนจะฟาดลงมาใส่เกรย์ เปรี้ยง! กำปั้นของพวกเขากระแทกเข้าหากันจนเกิดประกายไฟกระจายไปทั่วอากาศ ทั้งคู่เริ่มแลกหมัดกันอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง เกรย์เลือกใช้ธาตุสายฟ้าและบางครั้งก็เป็นธาตุไฟ ในขณะที่ชายชราใช้เพียงแค่ธาตุมืดเท่านั้น การต่อสู้ของพวกเขาสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งถ้ำ จนถึงขั้นที่อาคมที่กางไว้เริ่มจะรักษาภาพมายาให้คงที่ได้ยากเต็มที ผู้คนที่เข้ามาในถ้ำหลักบางส่วนสามารถได้ยินเสียงการต่อสู้และแรงสั่นสะเทือนที่ดังมาจากภายในถ้ำ มันเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือด แต่นี่คือสิ่งที่เกรย์กำลังเพลิดเพลินกับมันอย่างถึงที่สุด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สู้กับผู้ใช้ธาตุที่เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ทางกายภาพ เขาจึงเริ่มเรียนรู้เทคนิคบางอย่างจากชายชราผู้นี้ สิ่งหนึ่งที่เขาปฏิเสธไม่ได้เลยคือประสบการณ์อันโชกโชนของชายชรา หากไม่ใช่เพราะความสามารถที่เหนือชั้นของเขา เกรย์มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเขาคงพ่ายแพ้ให้กับชายชราผู้นี้ไปแล้ว ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินต่อไป ชายชราก็ตกตะลึงกับความสามารถของเกรย์ บอกตามตรง เขาไม่คิดว่าเกรย์จะมีลูกไม้แพรวพราวซ่อนไว้อีกมากมายขนาดนี้ ทุกครั้งที่เขาคิดว่าเขาจะได้จังหวะกดดันเกรย์ อีกฝ่ายมักจะงัดท่าไม้ตายที่ผลักเขาให้กระเด็นออกไปได้เสมอ ปัง! ร่างของเกรย์กระแทกเข้ากับผนังด้านข้างจนเกิดเป็นหลุมลึกเกือบสิบเมตร เขาลุกขึ้นออกมาได้อย่างง่ายดายแล้วพุ่งเข้าโจมตีชายชราที่เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีครั้งต่อไปอยู่ก่อนแล้ว เกรย์ไม่กล้าประมาทชายชรา ดวงตาของเขาเปล่งประกายแสงสีฟ้าก่อนจะยิงการโจมตีทางจิตออกไป ชายชราที่กำลังพุ่งเข้ามาถึงกับชะงัก แม้ว่าจะใช้เวลาไม่ถึงวินาทีในการตั้งสติ แต่ก็นานพอที่จะเปิดช่องว่างให้เกรย์โจมตีได้ เกรย์ปล่อยหมัดใส่ร่างที่ไร้การป้องกันของชายชราโดยมีสายฟ้าห่อหุ้มหมัดเอาไว้ เมื่อการโจมตีปะทะเข้ากับร่างของชายชรา ดวงตาของเกรย์ก็เปลี่ยนไป เขาสังเกตเห็นแววตาเย็นชาของชายชราที่กำลังจ้องมองลงมาที่เขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีโอกาสโจมตีได้เต็มรัก แต่สถานการณ์กลับไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิด ร่างกายของชายชราดูเหมือนจะเริ่มดูดกลืนแก่นพลังจากการโจมตีของเกรย์เข้าไป ไม่ใช่แค่นั้น แต่มันยังพยายามดูดกลืนแก่นพลังในร่างกายของเขาไปด้วย เกรย์ตกใจและรีบถอยกลับทันที "เจ้าเด็กโง่ คิดว่าการโจมตีทางจิตจะได้ผลกับข้าหรือไง? แม้ข้าจะมองไม่เห็นมันมาก่อน แต่ข้าก็ฝึกฝนจิตสำนึกของข้ามานานพอที่จะต้านทานการโจมตีพวกนี้ได้" ชายชรากล่าวพร้อมรอยยิ้ม เพิ่งจะตอนนี้เองที่เกรย์ตระหนักได้ว่าจังหวะที่ชายชราชะงักไปนั้นเป็นเพียงการแสดง ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากพูด เขาก็รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติภายในร่างกายของเขา "แกทำอะไรลงไป?" เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสัมผัสได้มาก่อน ดังนั้นเขาจึงรู้ทันทีว่ามันต้องเกิดขึ้นตอนที่เขาปะทะกับชายชราเมื่อครู่นี้เอง