ตอนที่ 2627
2555 / 2769
อ่าน 7 นาที
Chapter 2627: Forgotten Dreams
เผยแพร่เมื่อ 14 มี.ค. 2569 08:58
บทที่ 2627: ความฝันที่ถูกลืม Magus Academy — หนึ่งพันปีก่อน
"นายมีพรสวรรค์ระดับ S งั้นเหรอ?! ไม่ยุติธรรมเลย! พวกเราเกือบทุกคนเพิ่งจะแตะระดับ A เอง!"
"ผมชื่ออดัม" เขาแนะนำตัว
"อดัม?" หนึ่งในนั้นทวนคำพลางเลิกคิ้ว "ฟังดูเป็นชื่อกรีกเลย แต่หน้านายดูไม่เหมือนคนกรีกนะ..."
นั่นคือความจริง เขาเป็นบุตรชายของกษัตริย์กรีกและเจ้าหญิงจากแดนตะวันออก เกิดจากสองโลกและไม่เป็นอันหนึ่งอันใดกับโลกไหนเลย
ในบรรดานักรบแห่งโลกยุคที่สองทั้งห้าคน อดัมกลายเป็นพี่ใหญ่และผู้นำของพวกเขาอย่างรวดเร็ว พวกเขาฝึกฝนเคียงบ่าเคียงไหล่ ขัดเกลาความสามารถผ่านการดวลนับครั้งไม่ถ้วน และสร้างสายสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันแตกสลาย
เมื่อสำเร็จการศึกษา พวกเขาไม่ได้กลับไปใช้ชีวิตที่เงียบสงบ แต่กลับกลายเป็นแนวหน้าของยุคสมัยใหม่ พวกเขาเป็นวีรบุรุษภายใต้ธงของราชวงศ์เซี่ย ออกเดินทางเพื่อรวมโลกที่แตกแยกให้เป็นหนึ่งภายใต้ธงของโลก
และพวกเขาก็ทำสำเร็จ ประเทศแล้วประเทศเล่าต่างเข้าร่วมหรือพ่ายแพ้ต่อพวกเขา พลังของพวกเขาแผ่ขยายไปทั่วทวีป จนในที่สุด พวกเขาก็ไปยืนอยู่ที่ชายแดนของนครรัฐกรีก ซึ่งเป็นปราการด่านสุดท้ายของเหล่าทวยเทพโบราณ
ณ ที่แห่งนั้น หัวใจของอดัมเริ่มสั่นคลอน
ในขณะที่พี่น้องของเขาเห็นเพียงชัยชนะ แต่อดัมกลับมองเห็นบ้านเกิดของบรรพบุรุษ เห็นวิหารที่ยังคงยืนหยัดอย่างองอาจท้าทายกาลเวลา เจตจำนงของบิดาผู้ล่วงลับก้องอยู่ในใจของเขา—จงปกป้องมรดกของเหล่าทวยเทพ
เขาตกอยู่ระหว่างความจงรักภักดีต่อพี่น้องกับเสียงกระซิบจากสายเลือด เขาคุกเข่าอธิษฐานภายในวิหาร เพื่อแสวงหาแนวทาง และความกระจ่างแจ้ง
แล้วคำตอบก็มาถึง
ซุส—จอมเวทสายฟ้าหนุ่มผู้เรืองรอง—ปรากฏตัวต่อหน้าเขาโดยร่อนลงมาจากหมู่เมฆพร้อมเสียงฟ้าร้องในทุกย่างก้าว
"ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร อดัม จงสาบานตนเป็นข้ารับใช้แก่เหล่าทวยเทพ" ซุสกล่าว เสียงของเขาเปรียบเสมือนพายุที่ถูกกักขังอยู่ในร่างมนุษย์
อดัมยืนนิ่งด้วยความสับสน เขารู้แล้วว่า 'เทพ' เหล่านี้ไม่ใช่เทพศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน แต่เป็นเพียงจอมเวทผู้ทรงพลังที่แอบอ้างความเป็นเทพ—เป็นพวกจอมหยิ่งยโสที่มีชื่อโบราณ และมัวเมาในอำนาจควบคุม เขาพร้อมที่จะปฏิเสธ
แต่ในวินาทีที่เขาหันหลังจะเดินจากไป วิญญาณจากอดีตก็ปรากฏกายขึ้น
บิดาของเขา
กษัตริย์ชราปรากฏตัวขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและอำนาจ เขาวิงวอนให้อดัมจงจดจำเชื้อสายของตน และปกป้องสิ่งที่ครอบครัวสร้างขึ้นมา เสียงของเขาสั่นเครือด้วยอารมณ์ "เจ้าคือลูกของข้า เป็นคนกรีก จงจำคำสาบานของเจ้าไว้"
มันทำลายหัวใจของเขา
ดังนั้น ด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและทัศนวิสัยที่มืดบอด อดัมจึงตัดสินใจเลือกเส้นทางแห่งโชคชะตา
เขาหันคมดาบเข้าหาพี่น้องของตน
การทรยศนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง จากที่เคยเป็นพี่น้องร่วมรบ กลับกลายเป็นศัตรูในชั่วข้ามคืน การต่อสู้ของพวกเขาฝากรอยแผลไว้บนโลก เปลวเพลิงที่เผาผลาญท้องนภา และความโศกเศร้าที่หลั่งไหลไปทั่วทวีป เมืองต่างๆ ล่มสลาย ป่ากลายเป็นเถ้าถ่าน มหาสมุทรเดือดพล่าน
แต่ในที่สุด อดัมก็ตื่นรู้
ความทรงจำเกี่ยวกับบิดา—ถ้อยคำที่ตามหลอกหลอนเขา—ล้วนเป็นเรื่องโกหก มันเป็นภาพลวงตาทางวิญญาณ เป็นกลอุบายอันชั่วร้ายที่ไม่ได้ร่ายโดยบิดาของเขา แต่เป็นเฮร่า พี่สาวของซุส—จอมวิญญาณผู้เจ้าเล่ห์ที่บงการเขาอยู่เบื้องหลัง
ความจริงที่กระจ่างชัดนั้นสายเกินไปเสียแล้ว
ในตอนที่ความจริงปรากฏ สงครามก็ได้ทิ้งโลกให้กลายเป็นซากปรักหักพัง อารยธรรมล่มสลาย ผู้รอดชีวิตเรียกมันว่าจุดเริ่มต้นของยุคแห่งความมืดมน
และราคาที่เหล่าผู้พิทักษ์แห่งโลกต้องจ่ายนั้นแสนสาหัส
ผู้ดูแลโลกประณามนักรบทั้งห้านายถึงความบุ่มบ่ามของพวกเขา พวกเขาถูกตราหน้าว่าไร้ความรับผิดชอบและเป็นอันตราย ในฐานะบทลงโทษ พวกเขาถูกเนรเทศ—ถูกตัดขาดจากจักรวาลจอมเวท และถูกห้ามไม่ให้เข้าถึงระดับการฝึกตนที่สูงขึ้นไป
ด้วยความรู้สึกผิดที่แบกรับไว้ อดัมทิ้งชื่อและดาบของเขา เขาสละตำแหน่งและหันมาสวมจีวรของนักบวช เขาร่อนเร่ไปทางทิศตะวันออกอีกครั้งเพื่อแสวงหาการไถ่บาป
ในเวลาต่อมา เขาได้กลายเป็นอชาคา
เหล่าพี่น้องของเขาติดตามมา
พวกเขาหายไปในเงามืดของประวัติศาสตร์ พร้อมใจกันถอยกลับไปยังวัดโพธิ์ใต้ต้นไม้แห่งแสง ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์โบราณ ณ ที่แห่งนั้น พวกเขาทำสมาธิ ชำระล้างจิตใจ และฝึกฝนอย่างเงียบเชียบตลอดหลายทศวรรษ
แต่บทลงโทษนั้นยังคงอยู่
พวกเขาไม่สามารถทะลวงขีดจำกัด ไม่สามารถเลื่อนระดับไปสู่ดินแดนจอมเวทชั้นสูงได้
อชาคาเฝ้ามองพี่น้องของเขาแก่ชราลงไปทีละคน ร่างกายที่เคยทรงพลังเหี่ยวเฉา ความฝันของพวกเขาดับสูญ ไฟในดวงตาของพวกเขาหม่นแสงลงจนเหลือเพียงถ่านที่มอดไหม้
###
บัดนี้ ในสังเวียนที่รายล้อมไปด้วยเสียงสะท้อนของการต่อสู้และขนนกของเทพธิดาโบราณ อชาคา—ผู้ซึ่งเคยเป็นอดัม—ยืนอยู่ที่ขอบเหวแห่งอดีตของเขาอีกครั้ง
ประจันหน้ากับเฮร่า
และเหล่าวิญญาณที่นางเรียกออกมา
ลมหายใจของเขาติดขัดเมื่อร่างคุ้นเคยทั้งสี่ปรากฏขึ้นจากขนนกปีศาจที่กำลังเรืองแสงด้วยพลังแห่งเทพ
พวกเขาคือพี่น้องของเขา
คนแรกคืออรชุน ผู้สง่างามและมีสมาธิมั่นคง เขากำลังถือธนูยาวลวดลายวิจิตรพร้อมลูกธนูเรืองแสงที่น้าวสายเตรียมพร้อมอยู่
ทางซ้ายมือคือภีมะ ยักษ์ใหญ่จอมพลัง กระบองหนักที่สลักด้วยมนต์ภาษาสันสกฤตห้อยอยู่ในกำมือของเขาอย่างสบายๆ
จากนั้นคือฝาแฝด—นกุลและสหัสเดวะ—ใบหน้าเหมือนกันทุกประการ แต่ละคนถือมีดสั้นคู่ที่เรืองแสงด้วยพลังแห่งสุริยะและจันทรา
มือของอชาคาเริ่มสั่นขณะที่เขาก้าวถอยหลัง เขาสัมผัสได้ นี่ไม่ใช่เพียงแค่ภาพหลอน แต่นี่คือร่างจำลองที่เกิดจากวิชาควบคุมวิญญาณของเฮร่า ซึ่งถูกดึงออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณเขาเอง พวกเขาไม่ได้มีแค่รูปลักษณ์ของพี่น้องเขาเท่านั้น แต่ยังมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของพวกเขาด้วย
และเฮร่าก็รู้เรื่องนี้ดี
นางหัวเราะเบาๆ จากตำแหน่งที่นางยืนอยู่ "พวกเขาดูยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะ?" นางกล่าวอย่างอ่อนหวาน "ถือว่านี่เป็น... ของขวัญจากเราให้เจ้าก็แล้วกัน เป็นการขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ สำหรับสิ่งที่เจ้าทำกับโลก... เพื่อพวกเรา"
ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ ภีมะก็พุ่งเข้าใส่พร้อมคำรามราวกับสัตว์ป่าแห่งสงคราม สังเวียนสั่นสะเทือนเมื่อยักษ์ใหญ่ฟาดกระบองลงมาด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล อชาคากระโดดถอยหลังหลบได้ทันเวลา แต่ในขณะที่ยังอยู่กลางอากาศ อรชุนก็ปล่อยลูกธนูชุดใหญ่ที่เรืองแสงด้วยอักขระสีทองออกมา
อชาคาบิดตัวหลบโดยใช้ปลอกแขนปัดลูกธนูสองดอกแรกออกไป แต่ลูกที่สามเฉี่ยวเข้าที่ไหล่ของเขา ลูกที่สี่เสียบเข้าที่ต้นขา ความเจ็บปวดพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง
จากนั้นฝาแฝดก็พุ่งเข้ามา
นกุลจากทางซ้าย สหัสเดวะจากทางขวา การเคลื่อนไหวของพวกเขารวดเร็วราวกับเงา มีดเล่มหนึ่งกรีดผ่านหลังของเขาอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว
"อึกกก!!"
เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วพื้นสังเวียน
วิชาป้องกันตัวของเขาปะทุออกมา วิชาเทพกระดิ่งทองเปล่งประกายสว่างจ้า ปล่อยคลื่นกระแทกแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมา ร่างทั้งสี่ถูกซัดกระเด็นถอยหลังไป—แต่เพียงชั่วครู่ พวกเขาก็ตั้งท่าต่อสู้และล้อมเขาไว้อีกครั้ง
พวกเขาเคลื่อนไหวด้วยกระบวนท่าที่สมบูรณ์แบบ
เหมือนกับในอดีตที่เคยเป็นมา
ลมหายใจของอชาคาติดขัด
พระอธิการผู้สงบเยือกเย็นและเคร่งครัด—ผู้ที่ได้รับความเคารพในความกระจ่างแจ้งอันมั่นคง—กำลังพังทลายลง อดีตของเขาถูกนำมาเป็นอาวุธเล่นงานเขาเสียเอง
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.