บทที่ 1877 การประชุมครั้งใหญ่ อเล็กซ์เดินทางกลับมาจากทวีปตะวันตกพร้อมกับห่าวหยาที่คอยทดสอบค่ายกลเคลื่อนย้ายที่นั่นด้วย ในครั้งนี้เขานั่งเฝ้าดูสิ่งที่เธอทำอย่างใกล้ชิด งานของห่าวหยาคือการทดสอบแง่มุมทางกายภาพของค่ายกล หรือพูดง่ายๆ ก็คือการทดสอบความทนทานของแผงควบคุมที่อยู่รอบค่ายกลนั่นเอง เธอใช้ค้อนทุบ ขุดดิน และทำทุกอย่างที่เธอคิดว่าจะทำให้เกิดความเสียหายตามธรรมชาติ เพื่อดูว่ามันส่งผลกระทบต่อแผงควบคุมหรือไม่ เมื่อการทดสอบทั้งหมดเสร็จสิ้น พวกเขาก็กลับมายังทวีปกลางอีกครั้ง อเล็กซ์ใช้เวลาไปกับการเรียนรู้เกี่ยวกับค่ายกลในห้องพิเศษ ค่ายกลในทวีปกลางนั้นมีความหยาบกว่าปกติเล็กน้อยเมื่อเทียบกับค่ายกลอื่นๆ เนื่องจากค่ายกลดั้งเดิมได้รับความเสียหายจากพลังหยางที่ตีกลับมาจากผลของต้นไม้เทพเจ้าเก้าหยาง ผู้อาวุโสจึงจำเป็นต้องใช้วัสดุอื่นๆ มาประกอบค่ายกลขึ้นใหม่ ซึ่งคุณภาพไม่ดีเท่าค่ายกลอีกสี่แห่งที่เหลือ "พลังหยางเล็ดลอดมาที่นี่ได้อย่างไรกัน? ผมยังค่อนข้างสับสนเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ครับ" อเล็กซ์ถามขณะที่กำลังรับการสอน "มันมีความเชื่อมโยงระหว่างร่างกายของเจ้ากับที่นี่ ทั้งผ่านการเชื่อมต่อของเจ้ากับร่างแยก และการเชื่อมต่อระหว่างคลังเก็บของเจ้ากับค่ายกลเคลื่อนย้ายธรรมดาที่ส่งสิ่งของที่เจ้าไม่ต้องการทิ้งไว้ที่นี่ เช่น หนังสือที่เจ้า 'เรียนรู้' แล้ว หรือหินวิญญาณที่เจ้าแปรสภาพไป" "เราเชื่อว่าพลังหยางของเจ้าไปกระตุ้นสิ่งเหล่านั้นเข้าโดยบังเอิญ แล้วเคลื่อนย้ายพลังส่วนหนึ่งมาที่นี่" ผู้อาวุโสอธิบาย "มันไม่ใช่ว่าข้าจัดการไม่ได้หรอกนะ แต่ปริมาณมันมากพอที่จะทำลายทุกอย่างจนเราต้องเริ่มต้นทำใหม่หมด" แม้กระทั่งตอนที่ห่าวหยาไปที่ทวีปใต้ อเล็กซ์ก็ยังคงอยู่ที่นี่เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับค่ายกล เขาเรียนรู้วิธีการบำรุงรักษาและวิธีสร้างมันขึ้นใหม่หากจำเป็นในอนาคต "ผมคงไม่จำเป็นต้องสร้างค่ายกลใหม่หรอกมั้งครับ" อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ "เราวางแผนจะจัดระบบรักษาความปลอดภัยอย่างดีไว้รอบๆ ดังนั้นเรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้น" "โอ้ ไม่ใช่คนอื่นหรอกที่จะบีบให้เจ้าต้องสร้างระบบใหม่ แต่ตัวเจ้าเองต่างหากที่จะต้องทำ" ผู้อาวุโสกล่าว "ทุกๆ ช่วงเวลา เจ้าจะต้องสับเปลี่ยนเส้นชีพจรวิญญาณที่อยู่ใต้ค่ายกลเพื่อไม่ให้มันถูกทำลาย เมื่อเจ้าทำเช่นนั้น เจ้าก็จำเป็นต้องสร้างทุกอย่างขึ้นใหม่ทั้งหมด" "มันเป็นการประกอบกลับเข้าไปใหม่มากกว่าสร้างใหม่ แต่ยังไงเจ้าก็ต้องทำอยู่ดี" ผู้อาวุโสย้ำ "เราต้องเปลี่ยนเส้นชีพจรวิญญาณด้วยเหรอครับ?" อเล็กซ์ถาม "พวกมันเสื่อมสภาพเร็วขนาดนั้นเลยหรือ?" "หลังจากใช้งานไปสักสองสามร้อยครั้ง พวกมันก็จำเป็นต้องได้รับการเปลี่ยน" ผู้อาวุโสตอบ "เนื่องจากพวกมันไม่สามารถฟื้นฟูพลังปราณที่สูญเสียไปได้ สุดท้ายพวกมันก็จะแตกสลายกลายเป็นหินวิญญาณในที่สุด" อเล็กซ์เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงต้องเรียนรู้วิธีการประกอบค่ายกล และอาจรวมถึงการสร้างชิ้นส่วนบางอย่างขึ้นใหม่หากเกิดความเสียหายระหว่างการถอดประกอบ "พอจะมีวิธีแก้ไขปัญหานี้บ้างไหมครับ?" อเล็กซ์ถาม "เว้นแต่เจ้าจะกำจัดม่านพลังปราณที่ล้อมรอบทวีปนี้ออกไปได้ ก็ไม่มีวิธีอื่นหรอก" ผู้อาวุโสกล่าว อเล็กซ์ยิ้มแห้งๆ เขาไม่คิดว่าผู้อาวุโสจะคาดหวังให้เขาทำเรื่องแบบนั้น แล้วเขาจะเริ่มทำลายมวลพลังปราณที่ปั่นป่วนขนาดนั้นได้อย่างไรกัน? อเล็กซ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วมองไปที่ผู้อาวุโส "ท่านรู้วิธีทำลายม่านพลังนั่นไหมครับ?" เขาถาม "มันพอจะเป็นไปได้หรือเปล่า?" "ข้า... ไม่คิดว่าจะเป็นไปได้" ผู้อาวุโสกล่าว "ต่อให้เจ้ากำจัดม่านพลังทั้งหมดออกไปได้ จิตจำนงก็จะยังคงอยู่ และจิตจำนงนั้นก็จะสร้างม่านพลังขึ้นมาใหม่เมื่อเวลาผ่านไป" "วิธีเดียวที่จะทำลายมันคือการทำลายจิตจำนงก่อนแล้วค่อยทำลายม่านพลัง ข้าสามารถทำลายจิตจำนงได้ แต่ทุกสิ่งที่ข้าทำจะเปิดเผยตัวตนของข้าต่อขอบเขตนี้ และมันจะบีบให้ข้าต้องจากไปทันที" อเล็กซ์สงสัยว่าเขาจะสามารถค่อยๆ กะเทาะจิตจำนงนั้นออกทีละส่วนได้หรือไม่ เขาเริ่มคิดว่าเขาจะสามารถพัฒนาจิตจำนงของตนเองด้วยวิธีนี้ได้ด้วยหรือเปล่า เขาวางแผนไว้ว่าจะใช้พลังปราณในการฝึกฝนร่างกาย และตอนนี้เขาก็มีวิธีในการขัดเกลาจิตจำนงของเขาเพิ่มเข้ามาอีกทางหนึ่ง ห่าวหยากลับมาในอีกไม่กี่วันต่อมาพร้อมกับส่งสัญญาณยืนยันว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ค่ายกลพร้อมสำหรับการใช้งานแล้ว ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วทวีปกลางอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง และข่าวที่ได้นั้นดียิ่งกว่าที่ทุกคนคาดหวังไว้เสียอีก ภายในเวลาหนึ่งเดือน ค่ายกลเคลื่อนย้ายจะถูกเปิดใช้งานให้ทั่วโลกได้รับรู้ และมันจะเปิดตลอดไปโดยอนุญาตให้ผู้คนสามารถเดินทางออกไปเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ ไม่มีใครต้องเร่งรีบ ทุกคนสามารถใช้เวลาตามที่ต้องการ ในระหว่างหนึ่งเดือนนั้น สัตว์สวรรค์จากทั้ง 4 ทวีปภายนอกรวมถึงตัวแทนมนุษย์ที่พวกเขาเลือกมา ถูกเรียกตัวมายังทวีปกลางเพื่อการประชุมครั้งสุดท้าย เพิร์ลเป็นตัวแทนจากทวีปตะวันออก โดยมีหลงฮวนและฮันนาห์เข้าร่วมประชุมด้วย ไป๋จิงเฉินเป็นตัวแทนจากทวีปตะวันตก ซึ่งเขาสร้างความประหลาดใจด้วยการพาฟู่เจ๋อเซียน จักรพรรดิแห่งอาณาจักรคริมสัน และเว่ย กู่หมิน จักรพรรดิแห่งอาณาจักรลูมิแนนซ์มาด้วย ทั้งคู่ต่างตกใจที่ได้เห็นอเล็กซ์อยู่ที่นั่น และยิ่งตกใจหนักเข้าไปอีกเมื่อได้เห็นระดับพลังการบ่มเพาะของเขา เมื่อพวกเขาเริ่มได้รับฟังสิ่งที่เขาทำ หัวใจของบุคคลเหล่านั้นแทบจะหยุดเต้นด้วยความตกตะลึง เหล่าผู้อาวุโสทั้งห้าจากทวีปเหนือมาด้วยตนเองโดยไม่มีสัตว์สวรรค์ร่วมทางมาด้วย หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด จนกระทั่งได้พบกับซวนลู่เฮยอสรพิษตัวนั้น และต้องประหลาดใจเมื่อรู้ว่าพวกเขากำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้ปกครองของตนเอง อสรพิษตัวนั้นอธิบายว่าทำไมเขาถึงไม่ได้กลับไป และเรื่องที่มีผู้ปกครองอีกคนอยู่ในดินแดนแห่งผู้ปกครอง ในที่สุด สการ์เล็ตก็เดินทางมาจากทวีปใต้ และอเล็กซ์ก็นั่งลงในที่ประชุมเคียงข้างเธอ นี่เป็นครั้งแรกในรอบยาวนานนับไม่ถิ่นที่เหล่าผู้ปกครองจากทั้งสี่ทวีปได้มาพบกันในสถานที่เดียว ครั้งล่าสุดที่เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นน่าจะเป็นเมื่อ 14,000 ปีก่อน ตอนที่สัตว์สวรรค์ทั้ง 4 ลงมาจากฟากฟ้า การประชุมมีขึ้นเพื่อหารือว่าจะให้ค่ายกลทำงานอย่างไร จะหารือเรื่องความถี่ในการใช้งาน ลำดับการใช้งาน และวิธีการป้องกันไม่ให้เกิดการใช้งานในทางที่ผิด กลุ่มผู้นำถกเถียงกันเป็นเวลานานจนได้ข้อสรุปที่สำคัญหลายประการ ทวีปอื่นๆ จะใช้ค่ายกลเพื่อส่งคนได้เพียงครั้งเดียวในช่วงสัปดาห์แรกของทุกเดือน ส่วนวิธีการคัดเลือกคนที่จะไปนั้นขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแต่ละทวีป ผู้คนที่มารวมตัวกันในทวีปกลางหลังจากสัปดาห์แรกจะถูกส่งออกไปในช่วงสัปดาห์ที่สอง และสองสัปดาห์ที่เหลือจะไม่มีการใช้ค่ายกลเว้นแต่จะมีเหตุฉุกเฉินที่จำเป็นจริงๆ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในทวีปกลางจะได้รับสิทธิพิเศษในการเคลื่อนย้ายก่อน นอกจากนี้ยังมีกฎระเบียบอื่นๆ ถูกนำมาบังคับใช้ ซึ่งทั้งหมดมีไว้เพื่อปกป้องทวีปกลางจากผู้บ่มเพาะที่มีเจตนาร้าย กลุ่มคนจากทั้งสี่ทวีปถูกนำเข้ามาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยและจัดการดูแลเพื่อช่วยแก้ไขปัญหานี้และปัญหาอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต จากนั้น หนึ่งเดือนต่อมา ค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ถูกเปิดใช้งานในที่สุด และผู้คนก็เริ่มออกเดินทางไปยังทวีปอื่นๆ ประกาศวันหยุดพักผ่อน!!!