Chapter 85: การลงทะเบียนโอสถ พลังปราณอัดแน่นอยู่ในศีรษะของเขาจนไม่ยอมเคลื่อนไหวไปไหน ทำให้เขาเห็นจุดต่างๆ สว่างวาบขึ้นมาในวิสัยทัศน์อยู่ตลอดเวลา เขากวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นจุดไหนที่สามารถเทเลพอร์ตไปได้อย่างเหมาะสมเลย จุดที่เขาสามารถไปได้ส่วนใหญ่ไม่ติดกับตัวอาคารก็อยู่ท่ามกลางกลุ่มศิษย์จำนวนมาก ‘เดี๋ยวสิ ลองใช้สัมผัสจิตตรวจสอบดูหน่อยดีกว่า’ เขาแผ่สัมผัสจิตออกไปในรัศมี 10 เมตร และพบจุดที่สามารถเทเลพอร์ตไปได้อีกหลายแห่ง บางจุดอยู่ภายในอาคาร บางจุดอยู่บนหลังคา ทว่ามีจุดหนึ่งที่เขาคาดไม่ถึงสว่างวาบขึ้นมา นั่นคือใต้สิ่งของทุกอย่างที่แตะพื้น ตั้งแต่ถังไปจนถึงโคมไฟ และใต้ฝ่าเท้าของผู้คนที่เดินขวักไขว่ ทั้งหมดนั้นล้วนสว่างขึ้นมา ‘ก็จริงสินะ สถานที่พวกนั้นมักอยู่ในเงามืดเสมอ งั้นฉันก็เทเลพอร์ตไปตรงนั้นได้สินะ?’ ตอนนี้เขายังนึกจุดที่จะเทเลพอร์ตไปไม่ได้นอกจากเงาของตัวเองที่อยู่ใต้เท้า เขาจึงเลือกจุดนั้น พลังปราณเคลื่อนตัวแล้ววับหายไป ‘หือ? ฉันเทเลพอร์ตไปแล้วหรือยังเนี่ย?’ สัมผัสของเขายังคงเหมือนเดิมจนเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองเทเลพอร์ตไปจริงๆ หรือเปล่า แต่ในเมื่อพลังปราณเริ่มเคลื่อนไหว เขาจึงไม่ได้สนใจมันอีก เขาเดินต่อไปจนถึงหอศิษย์ เมื่อมองไปยังศิลาจัดอันดับที่อยู่หน้าหอ เขาถึงได้รู้ว่าอันดับของเขาบนศิลาตกลงไปมากทีเดียว ‘ก็นะ ฉันไม่คิดว่าควรจะใส่ใจเรื่องอันดับพวกนี้อีกต่อไปแล้ว การจะเอาตัวฉันไปเปรียบเทียบกับศิษย์ทั่วไปมันก็ยากอยู่’ เขาเดินไปที่ด้านหลังและมองดูการจัดอันดับที่นั่นด้วย อันดับความสำเร็จด้านการปรุงโอสถไม่มีชื่อของซ่งจุนอยู่อันดับสามเหมือนที่เคยเป็นอีกแล้ว อันที่จริงชื่อของซ่งจุนหายไปจากรายการเลยด้วยซ้ำ เขาเดินเข้าไปในหอศิษย์และต่อแถว เมื่อถึงคิวของตน เขาก็เดินเข้าไปและพบศิษย์สายในนั่งอยู่ที่โต๊ะ เขาหยิบขวดบรรจุโอสถ 6 ขวดที่มีโอสถบรรจุอยู่ขวดละหนึ่งเม็ดวางลงบนโต๊ะ “ผมมาลงทะเบียนโอสถพวกนี้ครับ” ศิษย์สายในคนนั้นง่วงจนแทบจะหลับแหล่มิหลับแหล่ เขาอยากจะกลับไปที่กระท่อมของตัวเองเต็มที แต่เพราะทำคะแนนสะสมของสัปดาห์นี้ไม่ครบ เขาจึงต้องติดแหง็กอยู่ที่นี่ทำงานตลอดทั้งคืน เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หยิบขวดโอสถขวดหนึ่งขึ้นมาแล้วนำโอสถออกมา สายตาที่ดูขี้เกียจของเขาพลันจริงจังขึ้นทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงคุณภาพของโอสถ เขาหยิบอุปกรณ์ทดสอบโอสถออกมาแล้วใส่เม็ดยาลงไป เขาเฝ้ามองกลุ่มหมอกที่ค่อยๆ ลอยขึ้นจนไปหยุดอยู่ที่ 33% ดวงตาของเขาเบิกกว้างยิ่งกว่าครั้งไหนๆ รวมไปถึงกรามที่ค้างไปแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นมองอเล็กซ์และพิจารณารูปลักษณ์อย่างถี่ถ้วน อเล็กซ์มีใบหน้าของคนที่อายุยังไม่ถึง 20 ปี และสวมชุดศิษย์สายนอก ‘นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า?’ เขาคิดในใจ “เจ้าจะลงทะเบียนสิ่งนี้จริงหรือ?” ศิษย์คนนั้นถาม “ใช่ครับ” อเล็กซ์ไม่ได้คิดอะไรกับคำถามนั้น ศิษย์สายในขมวดคิ้ว “เจ้าเป็นคนทำเองหรือ?” เขาถาม “แน่นอนครับ ไม่อย่างนั้นผมจะเอามาลงทะเบียนทำไมล่ะ?” อเล็กซ์รู้สึกว่าคำถามนั้นแปลกประหลาด แต่เขาคิดว่านี่คงเป็นครั้งแรกที่ศิษย์สายในเห็นศิษย์สายนอกนำโอสถที่แม้แต่ศิษย์สายหลักยังต้องอิจฉามาส่ง ศิษย์สายในยังคงขมวดคิ้วแน่น เขาหยิบป้ายระบุตัวตนออกมาเพื่อตรวจสอบข้อมูลการซื้อขายล่าสุดของอเล็กซ์ ข้อมูลเดียวที่เขาพบคืออเล็กซ์เคยซื้อวัตถุดิบเพียงสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อประมาณ 12 วันก่อน และครั้งที่สองเมื่อประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อน นอกจากนั้นก็ไม่มีประวัติการทำธุรกรรมใดๆ กับสำนักอีกเลย ยิ่งไปกว่านั้น วัตถุดิบที่เขาซื้อไปทั้งสองครั้งก็ไม่ตรงกับโอสถในมือ ทำให้เขาเริ่มสงสัยหนักขึ้นไปอีก หากเป็นสถานการณ์ปกติ เขาอาจจะไล่อเล็กซ์ไปพร้อมกับบอกว่าการแอบอ้างว่าโอสถของผู้อื่นเป็นของตนนั้นเป็นความผิดที่มีโทษในสำนัก แต่โอสถที่เขาถืออยู่นี้เป็นสิ่งที่แม้แต่ศิษย์สายหลักส่วนใหญ่ก็ยังปรุงออกมาไม่ได้แม้จะพยายามสุดความสามารถก็ตาม เขาจึงรีบแจ้งผู้อาวุโสทันทีว่ามีคนพยายามลงทะเบียนโอสถที่มีความบริสุทธิ์ถึง 33% อย่างไม่ถูกต้อง “รออยู่ที่นี่ ข้าเรียกผู้อาวุโสมาแล้ว” ศิษย์สายในกล่าวพลางเก็บขวดโอสถทั้ง 6 ขวดไว้กับตัว แล้วหันไปทำงานของตนต่อโดยเริ่มจากคิวถัดไป หลังจากผ่านไปราว 10 คน ก็มีคนสวมชุดผู้อาวุโสเดินเข้ามา ทันทีที่ศิษย์สายในเห็นผู้อาวุโส เขาก็รีบลุกขึ้นทำความเคารพ “คารวะผู้อาวุโสลำดับที่สิบแปด” อเล็กซ์หันกลับไปมองว่าใครเพิ่งเข้ามา และก็ได้เห็นใบหน้าของผู้อาวุโสเช่นกัน “คารวะผู้อาวุโสหลาง” นี่คือคนเดียวกับที่เคยคุมสอบเข้าและพาเขาเข้าสู่สำนัก หลางซุ่นเดินเข้ามาและเห็นอเล็กซ์ยืนอยู่ด้านข้างจึงรู้สึกแปลกใจ ‘เขาทำอะไรผิดงั้นหรือ?’ เขาเดินเข้าไปหาศิษย์สายในแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?” ศิษย์สายในรีบหยิบขวดโอสถทั้ง 6 ขวดออกมาแล้ววางโอสถลงในอุปกรณ์ทดสอบอีกครั้ง หลางซุ่นพบว่าการกระทำนั้นดูแปลกตาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเฝ้ามองหมอกค่อยๆ ลอยขึ้นข้างแก้วอย่างใจเย็น เขาไม่ได้คิดอะไรในตอนที่มันขึ้นไปถึง 10% และรู้สึกประทับใจเมื่อเห็นมันถึง 15% เขาประหลาดใจเมื่อเห็นมันแตะระดับ 20% แต่กลุ่มหมอกยังคงลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึง 25% ซึ่งทำให้เขาตกตะลึงอย่างแท้จริง ทว่ากลุ่มหมอกก็ยังไม่หยุดจนกระทั่งไปแตะที่ 33% โดยไม่มีทีท่าว่าจะเพิ่มขึ้นอีก หลางซุ่นรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วหยิบอุปกรณ์ทดสอบขึ้นมาดูใกล้ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าตนไม่ได้อ่านค่าผิด “นี่มันอะไรกัน? ใครเป็นคนนำโอสถนี้มา?” เขาถาม ศิษย์สายในเพียงแค่ชี้ไปที่อเล็กซ์แล้วกล่าวว่า “ศิษย์สายนอกผู้นั้นขอรับ เขาบอกว่าเขาเป็นคนปรุงมันเอง แต่ไม่มีหลักฐานยืนยันเลย”