บทที่ 70: การใช้แนวทางธาตุ 'นี่ฉันเพิ่งเรียนรู้วิชามางั้นเหรอ?' อเล็กซ์รู้สึกประหลาดใจกับการแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาเปิดหน้าต่างการแจ้งเตือนขึ้นมาดูรายละเอียดของวิชาที่เพิ่งเรียนรู้ใหม่ที่ชื่อว่า 'แนวทางธาตุ' อย่างรวดเร็ว ———— [แนวทางธาตุ: เลเวล 1 ระดับ: ปฐพี (สูงสุด) เลเวล 1: ปลดล็อก: สามารถควบคุมธาตุที่เคลื่อนไหวอย่างอิสระได้บ้างเล็กน้อย ] ———— 'โอ้ วิชาระดับปฐพี แต่ทำไมข้างระดับถึงเขียนว่าสูงสุดล่ะ? มันเหมือนกับการเติบโตหรือเปล่า? อีกอย่าง มันบอกว่าเลเวล 1 ถูกปลดล็อกแล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่มีวี่แววของเลเวล 2 เลย เป็นวิชาที่แปลกชะมัด' เขาคิด วิชานี้ทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก ตามคำอธิบายของวิชา ตอนนี้เขาสามารถควบคุมธาตุในขณะที่ปรุงยาได้ หรืออย่างน้อยก็แสดงให้เห็นถึงการควบคุมได้บ้าง เขาอ่านรายละเอียดวิชาอีกครั้งและสงสัยว่าคำว่า 'สูงสุด' แทนที่จะเป็น 'การเติบโต' หมายความว่าความสามารถนี้อยู่ที่เลเวลสูงที่สุดแล้วหรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง แล้วจุดประสงค์ของการแจ้งว่าเลเวล 1 ถูกปลดล็อกคืออะไรในเมื่อมันทำได้แค่นั้น หม่าหรงมองใบหน้าที่ว่างเปล่าของเขาแล้วกล่าวว่า "นั่นคือวิชาระดับปฐพีที่เรียกว่า 'แนวทางธาตุ' มันเป็นวิชาเรียบง่ายที่ใช้ชักนำธาตุต่าง ๆ ที่อยู่ภายในหม้อปรุงยา" "ถึงแม้เจ้าจะชักนำธาตุได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะสั่งให้พวกมันทำอะไรก็ได้ มันเปรียบเสมือนการขุดทางน้ำเล็ก ๆ ใกล้กับแม่น้ำ แล้วหวังว่าน้ำจะไหลไปตามทางนั้น" "จุดประสงค์ของวิชานี้คือการกักเก็บพลังธาตุเอาไว้ในหม้อให้ได้มากที่สุด และป้องกันไม่ให้มันรั่วไหลออกไป อีกทั้งยังเป็นการชักนำพลังงานไปสู่ตัวยา แม้ว่านั่นไม่ได้หมายความว่าตัวยาจะดูดซับมันไว้ได้ทั้งหมดก็ตาม" "ถึงอย่างนั้น เจ้าก็จะยังสูญเสียพลังงานไปบ้างเพราะวิชานี้ไม่ใช่สิ่งที่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ อย่างไรก็ตาม เจ้าควรจะสามารถลดการสูญเสียลงได้อย่างมากและเพิ่มระดับความเข้ากันได้ของเม็ดยาของเจ้า" "เรียนรู้วิชานี้ให้ได้ภายในวันพรุ่งนี้ แล้วข้าจะทดสอบว่าเจ้าทำได้ดีแค่ไหน นอกจากนี้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าได้ลงทะเบียนเม็ดยาที่มีความเข้ากันได้ 20% อย่างน้อย 2 เม็ดก่อนหมดวัน" หม่าหรงจากไปหลังจากพูดจบ บทเรียนของอเล็กซ์ในวันนี้ไม่ได้เข้มข้นเท่ากับเมื่อวาน แต่ถึงอย่างนั้นก็นับว่าได้รับประโยชน์ไม่น้อยเลย วิชานี้ทำงานได้แย่กว่าพลังปราณแยกเม็ดยาที่ปรากฏขึ้นมาเองแบบสุ่มของเขาเสียอีก พลังปราณแยกเม็ดยานั้นควบคุมพลังงานทั้งหมด ในขณะที่วิชานี้ทำได้เพียงชักนำมันเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ตาม หลังจากใช้มันกับเม็ดยาไปสองสามชุด เขาก็ตระหนักว่าเม็ดยาของเขาได้รับค่าความเข้ากันได้เพิ่มขึ้นมาประมาณ 5% เม็ดยาทุกเม็ดที่เขาทำตอนนี้มีค่าความเข้ากันได้สูงกว่า 25% ทั้งสิ้น วิชานี้ยังช่วยเขาในแบบที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาต้องการ เพราะวิชานี้ช่วยป้องกันไม่ให้พลังงานต่าง ๆ หลุดรอดออกไปจากหม้อปรุงยา ดังนั้นทุกครั้งที่เม็ดยาเม็ดที่สองก่อตัวขึ้นภายในหม้อ เม็ดยาทั้งสองเม็ดก็แสดงค่าความเข้ากันได้ที่สูงขึ้นอย่างมากเช่นกัน เขาออกจากระบบไปสักพักเพื่อหาอะไรกินแล้วกลับเข้ามาเริ่มปรุงยาอีกครั้ง เขายังเหลือวัตถุดิบจากชุดเริ่มต้นอยู่กว่า 80% ถ้าจะนับเป็นชุดวัตถุดิบ เขายังเหลือวัตถุดิบต่าง ๆ อยู่เกือบ 100 ชุด นอกจากชุดวัตถุดิบแล้ว เขายังมีวัตถุดิบส่วนเกินอีกมากมายที่ใช้ร่วมกันไม่ได้ในการทำยาชุดไหนเลย เขาปรุงยาต่อไปอีกจนกระทั่งเลยเที่ยงไปเล็กน้อย เม็ดยาแต่ละเม็ดที่ได้เป็นเม็ดยาระดับปฐพีของจริง หลังจากปรุงยาเสร็จ เขาก็นำหม้อปรุงยามาเริ่มขัดเกลา มันเพิ่งผ่านไปเพียงวันเดียว ดังนั้นเขายังมีปัญหาเล็กน้อยในการถ่ายปราณเข้าไป เขาจึงยังไม่หยดเลือดลงไปในตอนนี้ เขาจะรออีกสักสองสามวันเมื่อปราณของเขาไหลเข้าสู่หม้อปรุงยาได้ง่ายขึ้น เขาเดินออกไปข้างนอกและเห็นก้อนเมฆลอยละล่องอยู่บนท้องฟ้า 'ในที่สุดวันนี้ฝนก็จะตกแล้วเหรอ?' เขาคิด เขาเดินลัดเลาะไปตามร่มเงาลงจากภูเขา เขาตัดสินใจว่าจะยังไม่ไปลงทะเบียนเม็ดยาในตอนนี้ แต่จะรอจนกว่าจะมีเม็ดยาครบทั้ง 20 เม็ดเสียก่อน เขาคาดว่าการประมูลน่าจะจบลงแล้ว ดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าไปยังโรงประมูลเพื่อรับเงินของเขา ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเขาก็ไปถึงที่นั่น เขาเดินขึ้นบันไดไปและมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา เธอคนนี้ต่างจากคนที่พาเขาเข้าไปข้างในเมื่อวานนี้ "ขณะนี้การประมูลกำลังดำเนินอยู่ จึงไม่อนุญาตให้เข้าชมแล้ว โปรดกลับมาใหม่ในอีกหนึ่งสัปดาห์หากคุณต้องการเข้าร่วมการประมูลค่ะ" หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ "โอ้ การประมูลยังไม่จบเหรอครับ? ผมนึกว่ามันน่าจะจบแล้ว ผมกลับมาเพื่อรับเงินน่ะครับ คุณพอจะทราบไหมว่าการประมูลจะดำเนินต่อไปอีกนานแค่ไหน?" เขาถามหญิงสาว หญิงสาวประหลาดใจที่เห็นคนอายุน้อยขนาดนี้มาขายของ แต่เมื่อเธอเห็นชุดคลุม เธอก็เข้าใจว่าเขาต้องเป็นนักปรุงยาจากสำนักหงอู่แน่ ๆ "ขอตรวจสอบสัญญาเพื่อยืนยันคำกล่าวอ้างของคุณได้ไหมคะ ท่านผู้บำเพ็ญ?" เธอกล่าว "สัญญาเหรอ?... อ๋อ หมายถึงป้ายหยกสินะครับ นี่ครับ" เขาหยิบป้ายหยกที่หญิงสาวชื่อไช่ผิงให้เขาเมื่อวานนี้ออกมาและส่งให้กับหญิงสาวตรงหน้า เมื่อเธอตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าเขาเป็นผู้ขายจริง ๆ เธอก็นำเขาไปยังห้องหนึ่งที่เขาเคยเห็นเมื่อวาน "โปรดรอที่นี่สักครู่ค่ะ เวลาสิ้นสุดการประมูลมักจะขึ้นอยู่กับจำนวนสินค้าที่ถูกนำมาขาย แต่น่าจะใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงจากนี้ค่ะ" หญิงสาวกล่าวพร้อมกับก้มศีรษะเล็กน้อย จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องไปก่อนที่อเล็กซ์จะทันได้ตอบรับ เขาต้องรออยู่ในห้องนานกว่า 45 นาทีก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออก และไช่ผิงก็เดินเข้ามาในห้อง