Chapter 162: What an Unreasonable Oath!!!

เผยแพร่เมื่อ 22 มี.ค. 2569 17:22

ตอนที่ 162: คำสาบานที่ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!!! นัยสำคัญของสิ่งที่ท่านหญิงหยวนเพิ่งบอกผมนั้น ไม่อาจมองข้ามได้เลย และเอาจริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่แค่ความหวังเท่านั้น แต่เป็นความจริง ความจริงของผม! และเป็นความจริงของผู้หญิงทุกคนที่อยากจะเป็นคู่นอนของผมในวันนี้ด้วย ’ช่างเป็นวันที่งดงามสำหรับการมีชีวิตอยู่’ น่าเสียดายที่พรอันเดียวกันนี้ไม่อาจใช้กับพวกนางร้ายของผมได้ แต่พอลองคิดดู พวกเธอก็ไปถึงจุดสูงสุดของพลังกันหมดแล้ว หรืออย่างน้อยก็เกือบจะถึงขั้นนั้นเข้าไปทุกที บางทีในยุคนี้ ในฐานะร่างอัญเชิญวิญญาณ สิ่งที่เหลือให้พวกเธอทำก็คือเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง ซึ่งจะช่วยให้พวกเธอกลับไปมีพลังได้ร้อยเปอร์เซ็นต์จากยุคที่รุ่งเรืองที่สุด แต่สิ่งที่งดงามจริง ๆ สำหรับผมในเรื่องทั้งหมดนี้ก็คือ ผมสามารถนั่งรถเมล์ช้า ๆ แต่มั่นคงจากแรงก์ F ไต่ขึ้นไปถึงแรงก์ S ได้ และระหว่างทางนั้น ผมจะควบคุมนางร้ายไปได้กี่คนกันล่ะ ตอนนี้มีเพียงนางร้ายห้าคนเท่านั้นที่สามารถเข้าไปในจิตวิญญาณของผมได้ ผมเดาว่าแต่ละเลเวลจะปลดล็อกให้ผมเข้าถึงได้คนหนึ่ง นั่นหมายความว่าผมกำลังมุ่งหน้าไปสู่การมีนางร้ายนับสิบคนได้เลย แทนที่จะเป็นอสูรวิญญาณที่เลเวลอัพได้ตั้งแต่หนึ่งถึงเก้า ผมกลับเลเวลอัพได้เพียงหนึ่งถึงห้าเท่านั้น และเมื่อทะลุจากห้าขึ้นไป ผมก็จะก้าวเข้าสู่แรงก์ถัดไปโดยสมบูรณ์? ’ไม่น่าใช่เรื่องเกินจริง...’ สุดท้ายแล้ว ดาวนำทางที่เป็นต้นเหตุให้ผมตื่นขึ้นมาก็เป็นบั๊กเวรตะไลนี่เอง ’งั้นก็แปลว่า ต่อให้ผมไม่ได้เชื่อมโยงกับแม่น้ำวิญญาณลึกเท่าอสูรวิญญาณ แต่ผมก็ยังเชื่อมโยงมากกว่าพวกเผ่าธรรมดาอยู่ดี เป็นการมีตัวตนก้ำกึ่งแปลก ๆ สินะ’ มันเป็นแรงผลักดันที่ดีสำหรับความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่ผมต้องแบกรับในโลกนี้ ’ในที่สุดก็ได้ชัยชนะครั้งใหญ่สักที!’ เสียงหวานอ่อนนุ่มและงดงามของท่านหญิงหยวนดังแทรกความคิดของผมออกมา “ท่านลอร์ดเคด... ดูท่านมีความสุขนะ” ผมรีบเก็บรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนหน้าออก แล้วเงยหน้ามองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ผมแค่สนใจข่าวนี้น่ะ มันเปิดความเป็นไปได้ในการสำรวจมากมายเลย ฮ่าๆ...” เธอหัวเราะเบา ๆ ตามเสียงหัวเราะสั้น ๆ ของผม ราวกับงามงดดุจหญิงงามหยกด้วยตัวเอง หูหมาป่าของเธอกระดิกนิดหนึ่ง หางขนสีดำด้านหลังไหวไปมา เพียงแค่นั้นก็ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ชวนต้องมนตร์ขึ้นไปอีก ’พระเจ้า...’ เธอเหยียดกายขึ้นเล็กน้อยแล้วตั้งท่าของตัวเองให้สงบลง “ท่านเป็นคนที่ดูจะชอบการสำรวจมากทีเดียวค่ะ ท่านลอร์ดเคด” หลังจากผ่านการทรมานอันชั่วร้ายอยู่หลายอึดใจ ในที่สุดผมก็ฉีกตัวเองออกจากความลึกล้ำในดวงตาสีดำสนิทของเธอมาได้ การต้องทำแบบนั้นควรเป็นความผิดฐานหนักถึงประหารเสียด้วยซ้ำ ผมสูดลมหายใจยาวแล้วถอนออกมา “เอ่อ ผมก็ชอบการสำรวจอยู่เหมือนกัน...” ’ผมชอบสำรวจร่างกายผู้หญิงต่างหาก แบบนั้นก็นับว่าใช่เหมือนกันนี่นา’ ผมหันไปหาเธอ “บางทีสักวันเราอาจได้สำรวจไปด้วยกันก็ได้” รอยยิ้มของผมดูไร้เดียงสา เธอไม่มีทางเข้าใจนัยแฝงนั้นหรอก แต่ก็ถือเป็นก้าวแรกที่จะสนิทกับเธอมากขึ้น สนิทแบบมีผลประโยชน์พ่วงมาด้วยจะดีที่สุด “อา ใช่สิ” ผมทบทวนตัวเอง “ผมพาเรื่องไปไกลเกินไป คุณบอกว่าคุณอยากให้ผมช่วยคุณนี่นะ” ผมหยุดคิดถึงสิ่งที่เธอขอให้ผมช่วย มันเป็นความจริงที่ผมไม่คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งพอจะช่วยเธอได้ แต่ทั้งหมดนั่นเป็นเพียงการประเมินของผมเอง ไม่ได้แปลว่าผมไม่มีหนทาง ผมมีสตรีอันตรายสองนางขนาดเท่าเสา ที่สามารถถล่มตระกูลของเธอให้พังราบเป็นผุยผงได้ ถ้าผมต้องการ แน่นอนว่าผมจะต้องใช้แก่นวิญญาณอย่างน้อยหนึ่งหมื่น... หรือมากกว่านั้น ’อีกไม่นานหรอก’ แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ตอนนี้ผมยังไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะช่วยเธอ ไม่ว่าผมจะอยากได้ตัวลูกสาวเผ่าหมาป่าแค่ไหน และนี่เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบสุด ๆ ก็ตาม ผมก็ยังรู้สึกว่าตัวเองทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้... นอกจากข้อเท็จจริงที่ว่าผมกำลังหลบหนีอยู่แล้ว ผมยังอยู่ในการดูแลขององค์กรที่เชี่ยวชาญเรื่องขายความช่วยเหลือให้ผู้คนอีกด้วย ถ้านิชาถูกต้อง นั่นก็หมายความว่าถ้าผมตัดสินใจช่วยท่านหญิงหยวนฟรี ๆ ผมก็จะเป็นการแย่งลูกค้าศักยภาพไปจากพวกเขา นอกจากนี้ มันยังเป็นการกระทำที่ทั้งอกตัญญูและไร้ความใส่ใจ เมื่อคิดถึงว่าคนพวกนี้ต้องกัดฟันสู้กันแทบตายเพื่อพาผมออกมาจากอาณาจักรอีเธอริส เราคงไม่มีวันกลับไปที่นั่นอยู่แล้ว แต่ประเด็นนี้มันเกี่ยวกับ... อะไรนะ ศีลธรรมหรือ ผมไม่ใช่คนดี ผมเชื่อแบบนั้น และผมก็ไม่ได้เข้าใจแนวคิดเรื่องศีลธรรมมากนักเหมือนกัน ผมเคยทำเรื่อง... ที่น่าหวาดเสียวต่อศีลธรรมมาแล้วไม่น้อย แต่การคว้าโอกาสนี้เอาไว้คงทำให้ผมมีเรื่องให้เสียดายมากเกินไป ไม่ใช่ความรู้สึกผิดเสียทีเดียว แต่เป็นความเสียดายเชิงปฏิบัติ เป็นแบบที่คุณเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเผาสะพานที่อาจต้องใช้ในภายหลังไปแล้ว ดังนั้นผมจึงทำไม่ได้ ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรออกมา ท่านหญิงหยวนก็กำลังเพ่งมองดวงตาของผมอยู่ ในตอนที่ผมตัดสินใจทั้งหมดนั้นขึ้นมาในหัว เธอก็มองเห็นมันเขียนอยู่ทั่วใบหน้าผมแล้ว สีหน้าของเธอจึงหม่นลงในทันที “อ้อ...” ผมรีบยื่นมือออกไปแตะไหล่เธอ “ขอโทษนะครับ ท่านหญิงหยวน... ตอนนี้ผมยังไม่อยู่ในสถานะที่จะช่วยคุณได้จริง ๆ แต่...” ผมสบตาเธอ “ถ้าคุณยังต้องการ ผมสัญญาว่าจะช่วยคุณให้ได้ แค่ไม่ใช่ตอนนี้” เธอเงยหน้าขึ้น แสงบางอย่างกลับคืนสู่ดวงตาของเธออีกครั้ง “จริงหรือคะ?!” ผมลังเล ทันใดนั้นกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตัดสินใจเรื่องเลวร้ายเอามาก ๆ ’ทำไมการทำสิ่งที่ถูกต้องถึงรู้สึกเหมือนกำลังเหยียบขี้เข้าไปเต็ม ๆ แบบนี้วะ’ “เอ่อ... ได้สิ จำไว้นะ ว่ามันต้องเป็นตอนที่ผมช่วยได้ และเท่าที่ผมช่วยได้ ผมสัญญาว่าจะช่วยตอนนั้น คุณไปหาผมได้ที่เรซิมิราส” ความมุ่งมั่นในดวงตาของเธอกลับคืนมา แม้จะยังดูเศร้าอยู่ก็ตาม แต่ก็ดูดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้มาก “งั้นเรามาทำคำสาบานผูกหนี้กันดีไหมคะ?” ’ซวยแล้ว...’ ตอนนี้ผมรู้สึกจริง ๆ ว่ากำลังจะเอาส้นเท้าจุ่มลงไปในกองขี้กองใหญ่ “เอ่อ... รายละเอียดของคำสาบานนี้คืออะไรกันแน่?” เธอนั่งตัวตรง แล้วค่อย ๆ วางมือบนหน้าอกของตัวเอง เผยให้เห็นชุดชั้นในสีดำด้านในออกมา เป็นสายรัดคล้ายเทปที่พันประคองหน้าอกของเธอเอาไว้แน่นภายใต้กิโมโน “ถ้าเป็นชายที่แข็งแกร่งอย่างคุณ... ด้วยพลังที่คุณมีถึงขั้นสังหารอสูรปฐมกาลระดับสามได้ ฉันก็สามารถใช้ร่างกายชดใช้สำหรับความช่วยเหลือที่คุณจะมอบให้ได้ ผ่านสายสัมพันธ์ทางวิญญาณที่เกิดขึ้นได้เพียงด้วยการที่คุณเอาความเป็นชายของคุณใส่เข้ามาในตัวฉัน เราจะได้รับสัญญาณแห่งชะตาที่ผูกกัน และนั่นจะสื่อถึงคำมั่นว่าหนทางของเราจะต้องมาบรรจบกันอย่างแน่นอน” ผมมองเธอ เธอดูมีความสุขจริง ๆ “อ้อ... งั้นคำสัญญาก็คือเส้นทางของเราจะต้องมาบรรจบกันอย่างแน่นอนใช่ไหม” เธอพยักหน้า “ใช่ค่ะ ไม่ว่าฉันจะไปเรซิมิราสหรือไม่ก็ตาม” ’หืม... อีกอย่าง เมื่อกี้เธอบอกว่าผมต้องเอาไอ้นั่นใส่เข้าไปในตัวเธอใช่ไหม?’ ผมเหลือบมองไปที่ประตูและยืนยันว่ามันปิดอยู่ จากนั้นก็โน้มตัวเข้าไปหาเธอและกระซิบ “ด้วยการเอาความเป็นชายของผมใส่เข้าไปในตัวคุณ คุณหมายถึง...” ผมใช้มือแสดงประกอบ “แบบนี้ใช่ไหม” เธอพยักหน้า แล้วเสริมว่า “ท่านลอร์ดเคดไม่ต้องกังวลนะคะ มันแค่ต้องเข้าไปครั้งเดียวก็พอ” ’น่ะเหรอ ผมไม่มีวันยอมให้มันเข้าไปแค่ครั้งเดียวหรอก’ ผมส่งยิ้มหล่อเหลาให้เธอ “โอ้ ท่านหญิงหยวน... ผมเป็นได้หลายอย่างครับ แต่คำว่าเป็นห่วงน่ะ ไม่ใช่หนึ่งในนั้น”

React

พูดคุย