บทที่ 180: [พรของประติมากร] หลังจากช่วงที่หนักหน่วงเมื่อครู่ ผมโซซัดโซเซถอยกลับไป แล้วทรุดนั่งบนพื้นเย็นเฉียบอยู่หลาย นาที แม้ว่า [พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด] จะยังทำงานอยู่ แต่หัวใจผมก็ยังเต้นกระหน่ำอยู่ในอก และลมหายใจก็ยังหอบถี่เป็นจังหวะขาดๆ เกินๆ สะท้อนก้องไปตามผนัง ต้องใจเย็นลงก่อน ผมใช้เวลานั้นจดจ่อกับคลื่นการแจ้งเตือนที่ผมปิดเสียงไว้ตลอดสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา มันกองสุมอยู่ริมขอบความรับรู้ของผมราวกับผู้ชมที่ใจร้อน และตอนนี้มันก็เรียกร้องให้ผมหันไปสนใจ [แจ้งเตือน: พลังวิญญาณหยินหยางหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์] [ข้ามเกณฑ์สำเร็จ: สายน้ำแห่งแก่นวิญญาณจากอาณาจักรวิญญาณได้เปิดออกแล้ว] [แก่นวิญญาณของคุณเพิ่มขึ้น] [แก่นวิญญาณของคุณเพิ่มขึ้น] [แก่นวิญญาณของคุณเพิ่มขึ้น] [แก่นวิญญาณของคุณเพิ่มขึ้น] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณถึงเลเวลสูงสุดของขั้นปัจจุบันแล้ว] [นี่คือเงื่อนไขในการพัฒนาคุณลักษณะขั้นพื้นฐาน: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด ไปเป็นคุณลักษณะขั้นสูง: ออร่าแห่งพลังชีวิต: เอากับหญิงแก่ติดต่อกัน 7 ชั่วโมงโดยไม่หยุด] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณ: ความพอดีสมบูรณ์ เลเวลอัพ] [คุณลักษณะหลักของคุณถึงเลเวลสูงสุดของขั้นปัจจุบันแล้ว] [นี่คือเงื่อนไขในการพัฒนาคุณลักษณะขั้นพื้นฐาน: ความพอดีสมบูรณ์ ไปเป็นคุณลักษณะขั้นสูง: พรของประติมากร: เชื่อมต่อกับร่างกายของผู้หญิงในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น] [เงื่อนไขนี้สำเร็จแล้ว] [ความพอดีสมบูรณ์ เลเวล 20 (ขั้นพื้นฐาน) ได้พัฒนาเป็น พรของประติมากร เลเวล 1 (ขั้นสูง)] [เพิ่มความชำนาญให้ถึงเลเวล 50 เพื่อพัฒนาไปยังขั้นถัดไป] ผมจ้องชุดหน้าต่างข้อมูลที่หลั่งไหลขึ้นมานั้น... ด้วยความตะลึง ตอนแรก จำนวนการแจ้งเตือนที่ถาโถมเข้ามามันกลบทุกอย่าง แต่พอผมอ่านออกว่าพวกมันหมายความว่าอะไร ผมก็เลิกมองข้ามมันไม่ได้อีก เงื่อนไขแรกมันประหลาดเอาเรื่อง แต่เงื่อนไขที่สองนี่สิ น่าสนใจกว่ามาก ‘ผมว่ามันน่าจะผ่านตอนที่ผมใช้การได้ยินขั้นสูง’ ช่วงเวลาที่เชื่อมต่อกันนั้น ตอนที่ผมรับรู้การตอบสนองเล็กน้อยทุกอย่างในร่างกายเธอได้ทั้งหมด ‘ดวงดีชะมัด’ ไม่รู้ยังไง ดาวนำทางกลับนับรวมเรื่องนั้นไว้ด้วย และมันก็ทำให้ผมได้วิวัฒนาการของ [ความพอดีสมบูรณ์] กลายมาเป็น [พรของประติมากร] ‘ชื่อลักษณะนี้น่าสนใจแฮะ...’ จากข้อมูลที่ผมกวาดตาดูผ่านๆ ผมพอจับใจความได้อยู่บ้าง เลเวลสูงสุดของขั้นพื้นฐานคือยี่สิบ ส่วนขั้นสูงคือห้าสิบ พอคุณลักษณะวิวัฒน์ ความชำนาญจะถูกรีเซ็ตกลับไปที่เลเวลหนึ่ง หมายความว่าผมต้องปั้นมันกลับขึ้นไปถึงห้าสิบอีกครั้งก่อนถึงจะวิวัฒน์ต่อไปได้ นี่เป็นการอัปเกรดคลังข้อมูลที่ใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง ผมไม่ได้เลเวลอัพแบบมืดบอดอีกต่อไปแล้ว ผมดึงรายละเอียดของคุณลักษณะใหม่ขึ้นมา [พรของประติมากร] คุณลักษณะนี้ไม่ได้อ่านแค่ร่างกายอีกต่อไป แต่ยังอ่านจิตใจและสภาวะทางอารมณ์ด้วย อวัยวะเพศของคุณจะปรับตัวเพื่อมอบให้ไม่ใช่แค่ความสมบูรณ์แบบทางกายภาพ แต่ยังรวมถึงแฟนตาซีของคู่นอนของคุณด้วย ตั้งแต่ความรู้สึกเหมือนคนรักในความทรงจำ ไปจนถึงอุดมคติในฝัน หรือสัมผัสแปลกใหม่ที่พวกเขาแอบโหยหา มันยังปรับเพื่อมอบความสบาย ความปลอดภัย หรือสายสัมพันธ์ทางอารมณ์อันลึกซึ้งได้ตามต้องการ ทำให้สามารถปรับได้มากกว่าแค่ขนาด ไปจนถึงผิวสัมผัส ความโค้ง และความแน่น ‘โอ้...’ โอ้ น่าสนใจจริงๆ สรุปง่ายๆ ก็คือ ไม่ใช่แค่ผมจะปรับควยให้พอดีกับร่างกายได้เท่านั้น แต่ตอนนี้ผมยังปรับมันให้ตรงกับแฟนตาซีอะไรก็ตามที่อยู่ในหัวของคู่นอนได้ด้วย ตรงกับอุดมคติของพวกเขา ตรงกับความต้องการลึกๆ ที่พวกเขาแอบปรารถนา อะไรก็ตามที่พวกเขาต้องการมากที่สุด ‘ให้ตายสิ ทำไมผมไม่มีผู้หญิงที่มีพลังแบบนี้ แถมยังเอาได้ง่ายๆ บ้างนะ?’ ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยจริงๆ ว่าดาวนำทางนั่นเป็นอีโก้ของผู้หญิงบางคนที่แค่อยากให้ผมวิ่งวุ่นไปสนองความพอใจของผู้หญิง ทุกการอัปเกรด ทุกเงื่อนไข ทุกความก้าวหน้า ล้วนถูกออกแบบมาเพื่อความพอใจของพวกเธอทั้งนั้น เพราะมันไม่เหลือที่ให้ผมเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วผมได้อะไรจากทั้งหมดนี้กันวะ! ผมปล่อยลมหายใจออกช้าๆ ความหงุดหงิดไหลออกไปพร้อมกับลมหายใจด้วย ผมยังเปลือยเปล่าอยู่บนพื้นเย็น และหยวนก็ทรุดหมดสภาพคาอยู่บนโต๊ะที่ผมทิ้งเธอไว้ตรงนั้น ตอนมองเธอดีๆ ผมถึงสังเกตว่า ท่าทางของเธอมันทั้งอึดอัดและไม่สบายเอามากแค่ไหน คอเธอหักพับไปในมุมประหลาด แขนข้างหนึ่งห้อยต่องแต่งลงมานอกขอบโต๊ะ ผมลุกขึ้นอุ้มเธอไปวางบนเตียงชั้นบน แล้วจัดให้เธอนอนลงบนที่นอน เธอไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว หลังจากนั้น ผมก็หยิบเสื้อผ้าของตัวเอง แล้วก้าวออกไปยังทางเดิน ความคิดเริ่มวกกลับไปที่เงื่อนไขการพัฒนาของ [พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด] อีกครั้งแล้ว ‘ผมต้องมีเซ็กซ์ยาว 7 ชั่วโมงจริงๆ เหรอ? มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?’ แม้แต่ตอนที่หยวนกับผมเอากันตั้งแต่เมื่อคืนยาวไปจนถึงดึกมาก เราก็ยังไม่ถึง 7 ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ เรามีพักเป็นช่วงๆ ด้วยซ้ำ แล้วก็ยังมีตอนที่ตื่นขึ้นมากลางทางแล้วทำต่อ ถ้ารวมหาเวลาทั้งหมดที่ใช้ไปจริงๆ ก็คงพอใกล้เคียงอยู่บ้าง ‘ไม่... ผมว่าไม่น่าใช่’ เพราะเรื่องของหยวนมันเป็นแบบนี้: ทุกครั้งที่ผมจัดการกับเธอ เธอมักจะรีบจะถึงจุดสุดยอดเสมอ ร่างกายของเธอตอบสนองเร็วเกินไป ราวกับมันรีบร้อนจะพุ่งไปถึงปลายสุดของความเสียวอย่างอดไม่ไหว ซึ่งแน่นอนว่ามันก็สะใจมากเหมือนกัน มันทำให้ผมรู้สึกพอใจลึกๆ ที่ร่างกายเธอเปราะบางต่อผมขนาดนั้น ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำได้ขนาดนั้น แต่มันก็หมายความว่าเธอหมดแรงเร็วมากด้วย ผมคงต้องหาคนอื่นมาเป็นตัวเลือกสำหรับอัปเกรดสกิลนี้ ขณะเดินไปตามทางเดิน ผมก็คิดถึงแคสซี่ ลมเย็นที่ปะทะผิวทำให้รู้สึกสบายดี ‘หืม... แคสซี่...’ เธออาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีมากคนหนึ่ง แต่ผมไม่รู้ว่าเธอจะทนได้ยาวขนาดนั้นไหม จะรับควยผมได้นานแม้แต่ชั่วโมงเดียวโดยไม่หลุดก่อนหรือเปล่า ‘คราวก่อนเธอก็สลบเหมือนกัน’ ผมส่ายหน้า มันแทบจะน่าเวทนา แคสซี่เป็นจ้าวสงคราม เป็นคนที่น่ากลัวเอาเรื่องในแบบของเธอเอง แต่แค่รอบเดียวก็ทำให้เธอสลบไปแล้ว เรื่องคล้ายๆ กันนั้นเคยเกิดกับหยวนเหมือนกันในตอนแรก แต่เธอกลับปรับตัวได้เร็วมาก ต้องลากกันถึงสิบสามรอบกว่าจะทำให้เธอสลบอีกครั้ง บางทีอะไรๆ อาจจะดีขึ้นกับแคสซี่เหมือนกัน แต่ก็คงต้องใช้เวลา และเวลานั้นผมอาจไม่มี ถ้าต้องการพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นผมก็คิดถึงนิชา ‘เธอก็สลบเหมือนกัน...’ ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนี้ท่าทีของเธอเปลี่ยนไป การเข้าไปหาเธอรู้สึกอันตรายมาก มีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไประหว่างเรา และผมก็ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร การจะลองรุกใส่เธอตอนนี้อาจย้อนกลับมาเล่นงานผมหนักเอาได้ ผมสะบัดความคิดเกี่ยวกับเธอทิ้งไป แล้วผมก็นึกถึงแม็กดาเลน ‘อา...’ นั่นน่าจะเป็นตัวเลือกที่อันตรายที่สุดเลยก็ว่าได้ แต่เธอก็เป็นคนที่ผมรู้จักน้อยที่สุดด้วย เป็นไพ่ปริศนาตัวจริง ถ้ามีใครสักคนที่เอาผมได้นาน 7 ชั่วโมงโดยไม่สลบ ผมสงสัยว่าคนนั้นอาจเป็นเธอ ด้วยนิสัยท้าทาย แบบนั้น และบุคลิกดื้อด้านของเธอ เธอน่าจะไม่ยอมสลบง่ายๆ แค่เพื่อประชดผม เธอน่าจะเป็นตัวตนที่ดื้อรั้นในเตียง คอยสู้เพื่อยื้อให้นานกว่าผมด้วยความดื้อดึงล้วนๆ บางที... แค่บางที กับเธอ ผมอาจผ่านเงื่อนไขนี้ได้ แต่คำถามก็ยังคงอยู่: แล้วจะทำยังไงล่ะ?