Chapter 195: The Information Broker

เผยแพร่เมื่อ 22 มี.ค. 2569 17:29

บทที่ 195: นายหน้าข้อมูล หลังจากลงที่ Chainbreak การเดินทางต่อก็ใช้เวลาไม่นานนัก ช่วงมหาสมุทรนรกนั่นถูกทิ้งไว้ข้างหลังในที่สุด Levi, Tristan, Nisha, Kassie และฉันมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ ซึ่งมีเรือจำนวนมากจอดเรียงเป็นระเบียบตามแนวท่า ไม่เกาะนี้ก็ต้องเป็นอู่ต่อเรือไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง หรือไม่ Chainbreak ก็คงมีคนมาเยือนกันเยอะมาก จากบรรยากาศเหมือนสถานที่พักผ่อน ฉันเดาว่าเป็นอย่างแรกมากกว่า เพราะพวกนั้นไม่ใช่เรือสินค้า หรือเรือรบ พวกมันเป็นเรือสำราญ สร้างมาเพื่อคนที่มีเงินและไม่มีเรื่องเร่งด่วนให้ต้องรีบไปไหน เรารอ Levi กับ Nisha อยู่ที่บาร์เลานจ์แบบเปิดโล่งซึ่งมองลงไปเห็นท่าเรือ ที่นั่นคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนที่ดูเหมือนลืมไปแล้วว่าความเครียดเป็นยังไง ผิวแทน ไหล่ที่ผ่อนคลาย เครื่องดื่มที่มีผลไม้ลอยอยู่ข้างใน ‘ผมนึกว่า Crystalis จะเป็นทวีปแบบที่คนมาพักผ่อน...’ บางทีที่นี่อาจเป็นทั้งมัลดีฟส์และเปรูของโลกนี้รวมกันอยู่ในที่เดียว ไม่นาน Levi กับ Nisha ก็กลับมา และพวกเขาพาคนมาด้วยหนึ่งคน หน้าตาใหม่ที่ฉันเดาว่าคงเป็นคนที่ Levi ติดต่อไว้ที่ Chainbreak น่าแปลกที่เป็นผู้หญิง ‘ไม่รู้ทำไมผมถึงนึกว่าจะเป็นผู้ชาย ผมพลาดอะไรไปหรือเปล่า’ หญิงสาวคนนั้นดูราวกับพายุที่มีร่างกายเป็นเนื้อหนัง ซีด เย็นชา และอันตรายเงียบๆ ผมสีเงินสลวยตกลงมาถึงกลางหลังเหมือนสายฝนใต้แสงจันทร์ กรอบใบหน้าที่สงบนิ่งเกินไปสำหรับแสงสีแดงที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาของเธอ เธอสวมสิ่งที่ผมพอจะเรียกได้ว่าเป็นบิกินี่อาวุธทำลายล้าง ชิ้นบนและชิ้นล่างเป็นสีดำสนิท ชิ้นบนปิดหน้าอกเอาไว้แทบจะเรียกว่าพอมีไว้บังเฉยๆ ส่วนชิ้นล่างก็เปิดเผยเสียจนไม่มีอะไรต้องจินตนาการถึง ต้นขาของเธอโผล่พ้นออกมาทั้งหมด ผ้าถูกตัดสูงจนทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่า Ealdrim มีแนวคิดเรื่องความสุภาพเรียบร้อยบ้างหรือเปล่า ‘ที่ Ealdrim มีบิกินี่ด้วยเหรอ’ ดูเหมือนว่าจะมี แต่เธอกลับวางตัวด้วยความสง่างามแบบที่ทำให้ชุดนั้นดูเหมือนเกราะ มากกว่าจะเป็นการเปิดเผยร่างกาย อำนาจแผ่รัศมีออกมาจากตัวเธอราวกับความร้อนจากเตาหลอม เสื้อผ้าเปิดเผยพวกนั้นไม่ใช่ความเปราะบาง แต่เป็นการประกาศตัวว่า เธอไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรทั้งนั้น เธอเดินเข้ามาในเลานจ์ที่เรานั่งอยู่ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อย่างคล่องแคล่วขณะไขว่ห้างเรียวขาขาวซีดคนนั้น ดวงตาสีแดงเข้มคู่หนึ่งกวาดมองทั้ง Kassie และผมด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเปิดเผย เธอมีขนตายาว และมีอายแชโดว์สีแดงปนดำแต่งขอบดวงตาเอาไว้ “คนนี้น่ะเหรอ... แล้วก็เธอ?” เธอถามหลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ Levi พยักหน้าเป็นคำตอบ ขณะที่ Nisha ที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาได้แต่กลอกตาใส่ผู้หญิงคนนั้น เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องราวบางอย่างระหว่างกันอยู่ “งดงาม...” Neve พึมพำ ก่อนสายตาจะเลื่อนไปที่ Tristan มีบางอย่างวาบขึ้นระหว่างพวกเขา เป็นการจำได้ หรือบางทีอาจเป็นความเป็นศัตรู แต่มันหายไปก่อนที่ผมจะมั่นใจได้ เธอหันกลับมามองผมอีกครั้ง “สวัสดี ผู้มาจากต่างโลก ฉันชื่อ Nyneve เรียกฉันสั้นๆ ว่า Neve ก็ได้” เธอหยุดนิดหนึ่ง “แล้วเธอล่ะ?” ผมลังเลอยู่ชั่วครู่ “ผมชื่อ Cade” ผมชี้ไปทาง Kassie “และนี่คือจักรพรรดินีทรราช เธอชื่อ Kassandra” ‘มีแค่ผมเท่านั้นที่เรียกเธอว่า Kassie ได้’ รอยยิ้มของ Neve ค่อยๆ กว้างขึ้นอย่างจงใจ “มีคนบอกฉันว่ามีอีกคน... เธอนี่เป็นตัวประหลาดจริงๆ นะ” เธอเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย “เรียกออกมาเพิ่มได้ไหม?” ผมส่ายหน้า “ไม่ได้ ผมเรียกได้แค่สองคน” เธอพยักหน้า รอยยิ้มเล็กๆ นั้นยังคงเล่นอยู่บนริมฝีปาก ดวงตาของเธอไม่เคยละจากผมเลยตั้งแต่ที่นั่งลงมา มันไม่ใช่สายตาเชิงก้าวร้าว แต่ก็ไม่เคยคลาดไปเลย ความสนใจนั้นเริ่มทำให้ผมรู้สึกเหมือนมีน้ำหนักบางอย่างกดทับอยู่จริงๆ จากนั้นเธอก็ถอนหายใจและกะพริบตา ราวกับเพิ่งได้สติเป็นครั้งแรก “ฉันซื้อขายข้อมูลเป็นอาชีพ เธอคงแปลกใจว่ามีคนกี่คนที่อยู่ในกำมือฉัน” ‘ขายข้อมูล... น่าสนใจ แต่—’ ผมเหลือบมอง Levi ด้วยความงุนงง เธอสังเกตสีหน้าผมได้ ก็เลยหัวเราะเบาๆ “สงสัยว่าทำไมนายหน้าข้อมูลถึงจะช่วยพวกเธอไป Ashara ใช่ไหม? มันไม่ยากอย่างที่คิดหรอก ที่จริงฉันคิดว่ามันควรจะเข้าใจได้ชัดเจนด้วยซ้ำ” ผมสบตาเธอ “คุณเป็นคนที่มีเส้นสาย ไม่ใช่เขา” รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น “จริงๆ แล้วเป็นพวกเราทั้งคู่ แต่แบบนี้สะดวกกว่า” เธอผายมือไปทาง Levi อย่างหลวมๆ “เขาเป็นคนโลเลมาก นิสัยแบบนั้นทำให้เขามีศัตรูเยอะ ไม่ค่อยมีใครอยากช่วยเขาถ้าเลือกได้” เธอหยุดนิดหนึ่ง “แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ค่อยเปิดโอกาสให้คนอื่นได้เลือกมากนัก ไม่รู้ว่านายสังเกตเห็นหรือเปล่า” ผมสังเกตเห็นแล้ว “สังเกตเห็นครับ” เธอเคาะที่วางแขนของเก้าอี้ไม้สาน ผิวสีซีดของเธอรับแสงเช้าเอาไว้ “เอาล่ะ ฉันเองก็อยากรู้จักพวกเธอมากเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าจะมีโอกาสได้เจอผู้มาจากต่างโลกกันบ่อยๆ...” สายตาของเธอเลื่อนไปที่ Kassie “แล้วก็วิญญาณอธรรมด้วย” เธอถอนหายใจ “รู้สึกเติมเต็มมากเลย วันนี้หลังจากนี้ฉันอาจจะขอลาพักร้อนก็ได้!” ‘ดูยังกับว่าคุณกำลังพักร้อนอยู่แล้วนั่นแหละ’ ผมเก็บความคิดนั้นไว้ไม่พูดออกไป เธอดูเป็นคนประเภทที่จำคำดูถูกได้แม่น เธอลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกจากต้นขา “พวกเธอคงต้องรอที่นี่อีกสักสองสามนาที เรือของพวกเธอจะพร้อมวันนี้ อยากได้อะไรไหม?” เธอหันไปถาม Kassie “เธอกินด้วยเหรอ?” ผมยิ้ม “ครับ... พวกเรากิน ผมอยากได้อะไรก็ได้ที่พอใช้ได้ อาหารบน Wavegem นี่พูดตรงๆ ว่าไม่ค่อยน่าจดจำเท่าไร” Neve ชะงักไป ก่อนขมวดคิ้วน้อยๆ “ทำไมถึงอยากจะเขียนจดหมายกลับบ้านเรื่องอาหารด้วยล่ะ? แล้วจากที่นี่จะเขียนกลับบ้านได้ด้วยเหรอ?” ผมอ้าปากจะอธิบายสำนวน แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามันเหนื่อยเกินไป “เอ่อ... ก็ใช่” Neve ส่ายหัว “แปลกดี... แต่โอเค ฉันจะหาอะไรที่ดีที่สุดแถวนี้มาให้ ระหว่างนี้ก็พักผ่อนกันไปก่อน” เธอส่งรอยยิ้มที่ตั้งใจใช้สะกดใจมาให้ผม เป็นรอยยิ้มแบบเดียวกับที่น่าจะใช้กับเหยื่อไปแล้วนับร้อย ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ผมเผลอจ้องตามการเคลื่อนไหวของเธอเองโดยไม่รู้ตัว Neve มีเอวคอดบาง ซึ่งก่อนหน้านี้กลับไม่ค่อยเห็นชัดนักจากด้านหน้า รูปร่างของเธอดูเหมือนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเรียกความสนใจแบบที่เธอกำลังได้รับอยู่พอดี เป็นภาพที่ชวนตะลึงจริงๆ ขณะเธอเดินจากไป ทุกย่างก้าวของสะโพกเล็กกระทัดรัดที่กระดกไหวไปมา ราวกับเกิดแรงสั่นสะเทือนกระเพื่อมตาม ไม่นานนัก เธอก็หายลับไปจากสายตา ปล่อยให้พวกเราที่เหลืออยู่ในเลานจ์ร่มเงานั้นต่อไป

React

พูดคุย