## บทที่ 4343 – น่าทึ่งอย่างแท้จริง **ผู้แปล:** Silavin & Danny **ผู้ตรวจทานคำแปล:** PewPewLazerGun **บรรณาธิการและผู้พิสูจน์อักษร:** Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys --- ของประมูลถูกนำออกมาจัดแสดงและขายทอดตลาดไปอย่างรวดเร็วภายใต้การเคาะค้อน หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลูเสวี่ยจึงประกาศขึ้น “ของชิ้นต่อไปคือรายการสุดท้ายสำหรับการประมูลในวันนี้ ข้าหวังว่าพวกท่านจะไม่ผิดหวัง!” ความเงียบงันพลันเข้าปกคลุม ทุกผู้คนในโรงประมูลต่างยืดแผ่นหลังตรงโดยพร้อมเพรียง มันเงียบสงัดถึงขนาดที่ว่าหากมีเข็มเล่มหนึ่งตกลงบนพื้น ก็คงจะได้ยินเสียงของมันอย่างชัดเจน เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า โอสถผนึกสวรรค์หยวนกำลังจะมาถึง! เถ้าแก่ถงและเถ้าแก่จินสบตากัน ก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งอย่างมิอาจควบคุม จ้องเขม็งไปยังเวทีประมูลอย่างไม่กะพริบตา บนเวทีนั้น สตรีรับใช้ผู้หนึ่งเดินขึ้นมาพร้อมกับถาดในมือ ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มก่อนจะหยุดลงข้างกายหลูเสวี่ย ถาดใบนั้นถูกคลุมไว้ด้วยผ้าสีแดงสด ปิดบังสิ่งที่อยู่เบื้องใต้จากสายตาที่สอดส่องของเหล่าผู้คนเบื้องล่าง หลูเสวี่ยยกมือขึ้นเลิกผ้าสีแดงนั้นออก เผยให้เห็นขวดหยกใบหนึ่งต่อหน้าสาธารณชน สุรเสียงอันใสดุจแก้วกังวานของหลูเสวี่ยก้องไปทั่วทั้งโรงประมูล “โอสถผนึกสวรรค์หยวนหนึ่งเม็ด สามารถช่วยเหลือผู้ฝึกตนในการหยั่งถึงแก่นแท้แห่งการแบ่งแยกฟ้าดินขณะพยายามทะลวงสู่ขอบเขตเปิดสวรรค์ ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสในการบรรลุความสำเร็จของกระบวนการได้อย่างมหาศาล ด้วยการเสริมส่งของโอสถวิญญาณนี้ ตราบใดที่พรสวรรค์ของผู้หนึ่งมิได้เลวร้ายจนเกินไป พวกเขาย่อมสามารถรุดหน้าสู่ขอบเขตเปิดสวรรค์ได้อย่างแน่นอน ราคาเริ่มต้นคือ 1 โอสถเบิกสวรรค์ และไม่มีการจำกัดเพดานการเพิ่มราคา เชิญ!” กล่าวจบ หลูเสวี่ยก็ยืนนิ่งอยู่บนเวทีประมูลโดยไม่เอ่ยคำใดอีก ช่างแตกต่างจากภาพเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ของประมูลนานาชนิดถูกนำออกมาและทุกคนต่างตอบสนองอย่างร้อนแรง แย่งกันเสนอราคาอย่างดุเดือด การปรากฏตัวของรายการสุดท้ายนี้กลับไร้ซึ่งผู้เสนอราคา ทุกคนเพียงจ้องมองหลูเสวี่ยอย่างว่างเปล่า ไม่สามารถเชื่อหูของตนเองได้ เถ้าแก่ถงและเถ้าแก่จินเองก็มองหน้ากัน เกือบจะคิดไปว่าตนเองฟังผิดไป [ราคาเริ่มต้นของโอสถผนึกสวรรค์หยวนคือ 1 โอสถเบิกสวรรค์?] แม้ว่าของประมูลก่อนหน้านี้ทุกชิ้นจะเริ่มต้นที่ 1 โอสถเบิกสวรรค์โดยไม่มีข้อยกเว้น แต่นี่คือโอสถผนึกสวรรค์หยวนที่หายสาบสูญไปจาก 3,000 โลกเป็นเวลานานแล้ว ราคาเริ่มต้นของมันจะเป็นเพียง 1 โอสถเบิกสวรรค์จริงๆ หรือ? ข้อมูลนั้นน่าตกตะลึงเกินกว่าที่ใครจะกล้าเอ่ยปากเริ่มประมูล เกรงว่าพวกเขาจะลบหลู่โอสถวิญญาณอันล้ำค่าด้วยราคาที่ต่ำต้อยของตน โรงประมูลตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าประหลาดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงลมหายใจที่หอบกระชั้นถี่รัวจะเริ่มดังขึ้นระงม หลูเสวี่ยซึ่งยืนอยู่บนเวทีถึงกับงงงันไปเล็กน้อย นางคิดว่าตนเองอาจจะอธิบายไม่ชัดเจน บรรยากาศที่เคยร้อนแรงเมื่อครู่ กลับกลายเป็นเงียบสงัดไปในทันใดได้อย่างไร? ทันใดนั้น เสียงหนึ่งเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา “ผู้อาวุโสหลู ข้าขอเรียนถามได้หรือไม่ว่าโอสถผนึกสวรรค์หยวนของนิกายท่านมีราคาเริ่มต้นที่ 1 โอสถเบิกสวรรค์จริงๆ หรือ?” หลูเสวี่ยเอ่ยเสียงเรียบ “ใช่แล้ว!” ชายผู้นั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามอีกครั้ง “แต่โอสถผนึกสวรรค์หยวนเป็นของล้ำค่าอย่างยิ่งยวด เหตุใดจึงเริ่มต้นเพียง 1 โอสถเบิกสวรรค์เล่า...? ผู้อาวุโสหลู โปรดอย่าล้อเล่นกับพวกเราเลย พวกเรามีระดับบำเพ็ญเพียรต่ำต้อย ความรู้ก็จำกัดยิ่งนัก จึงไม่เคยมีผู้ใดเคยเห็นโอสถวิญญาณเช่นนี้มาก่อน” หากเคยเห็นมาก่อน ก็แทบไม่มีทางที่จะแยกแยะความจริงแท้ของมันได้ และใน 3,000 โลกนี้ จะมีสักกี่คนที่เคยเห็นโอสถผนึกสวรรค์หยวนมาก่อนกัน? แม้ชายผู้นี้จะไม่ได้พูดในสิ่งที่เขาต้องการจะพูดออกมาจนจบ แต่ผู้ฝึกตนที่หัวไวจำนวนมากในที่นั้นต่างเข้าใจความหมายของเขา ชายผู้นี้กำลังคาดเดาว่าแดนสุญญตาได้ปรุงแต่งโอสถวิญญาณของปลอมขึ้นมาเพื่อหลอกขายเป็นโอสถผนึกสวรรค์หยวนหรือไม่ อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ จึงได้แต่พูดอ้อมค้อมไปมา เถ้าแก่ถงแอบแค่นเสียงเย็นในใจเมื่อได้ยินเช่นนี้ คนที่พูดเช่นนี้ช่างโง่เขลาโดยแท้ เหตุผลที่แดนสุญญตายอมขาดทุนมหาศาลในการประมูลครั้งนี้ ก็เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับนครดาราของพวกเขานั่นเองมิใช่หรือ? ของประมูลก่อนหน้านี้ทั้งหมดก็ล้วนขายในราคาขาดทุนไม่ใช่หรือ? แม้ว่าราคาเริ่มต้นของโอสถผนึกสวรรค์หยวนที่เพียง 1 โอสถเบิกสวรรค์จะดูแปลกประหลาดไปบ้าง แต่แดนสุญญตาก็มีความสามารถและความกล้าที่จะทำเช่นนั้น ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือการประมูลครั้งแรกที่แดนสุญญตาจัดขึ้น หากพวกเขานำของปลอมมาประมูลจริงๆ ชื่อเสียงของพวกเขาจะต้องย่อยยับไปตลอดกาล หากพวกเขากระทำการอันน่ารังเกียจเช่นนี้แล้ว ในอนาคตจะมีผู้ใดมาสนับสนุนพวกเขาอีก? ดังนั้น ไม่ว่าสถานการณ์จะแปลกประหลาดเพียงใด โอสถผนึกสวรรค์หยวนไม่ควรเป็นของปลอม บนเวทีประมูล หลูเสวี่ยมองไปยังทิศทางของชายผู้นั้นและตอบว่า “ราชินีผู้นี้มาเป็นประธานการประมูลภายใต้คำสั่งโดยตรงของประมุขนิกาย โอสถผนึกสวรรค์หยวนนี้ได้รับพระราชทานจากประมุขนิกาย ผู้ซึ่งหลอมมันขึ้นมาด้วยตนเอง ปรมาจารย์ขอบเขตเปิดสวรรค์หลายท่านในแดนสุญญตาก็ได้รับประโยชน์จากโอสถวิญญาณเช่นนี้เช่นกัน หากผู้ใดคิดว่าโอสถเม็ดนี้ไม่เหมาะสมในทางใดก็ตาม ก็ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการประมูล โปรดเริ่มเสนอราคาได้!” เถ้าแก่จินกระแอมในลำคอ แล้วตะโกนก้อง “เฒ่าผู้นี้ขอเสนอ 1,000 โอสถเบิกสวรรค์!” อย่าว่าแต่ 1,000 โอสถเบิกสวรรค์เลย โอสถผนึกสวรรค์หยวนนี้อาจมีมูลค่าถึง 10 ล้านโอสถเบิกสวรรค์ก็เป็นได้ โดยธรรมชาติแล้วเถ้าแก่จินไม่ได้คาดหวังว่าจะได้โอสถวิญญาณนี้ด้วยราคานี้ แต่เขาเป็นฝ่ายริเริ่มกระบวนการ หนึ่งคือเพื่อหยั่งเชิง และอีกหนึ่งคือเพื่อแสดงไมตรีต่อแดนสุญญตา อย่างไรก็ตาม มันก็ขึ้นอยู่กับแดนสุญญตาว่าจะมองเห็นเจตนาของเขาหรือไม่ ในการประมูลก่อนหน้านี้ ราคาสูงสุดที่ของชิ้นหนึ่งขายได้คือเพียงหนึ่งพันกว่าโอสถเบิกสวรรค์เท่านั้น ราคาที่เถ้าแก่จินเสนอเป็นเพียงเศษเสี้ยวของมูลค่าที่แท้จริงของโอสถผนึกสวรรค์หยวน แต่มันก็ยังสมเหตุสมผลในสถานการณ์ที่แปลกประหลาดนี้ ทว่าทันทีที่เขาพูดจบ พลันบังเกิดเสียงตะโกนเซ็งแซ่ดังระเบิดขึ้นจากทั่วทุกสารทิศในโรงประมูล เต็มไปด้วยเสียงของผู้ฝึกตนที่ขานราคาแย่งชิงของล้ำค่า เพียงชั่วสามลมหายใจ ราคาได้ทะลุ 10,000 โอสถเบิกสวรรค์ไปแล้ว และยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งยวด เถ้าแก่จินและเถ้าแก่ถงหันศีรษะไปมองในทิศทางของผู้เสนอราคารายอื่นเป็นระยะ สังเกตปฏิกิริยาและสีหน้าของคู่แข่งที่อาจเป็นไปได้เหล่านี้ เพื่อคาดเดาขีดจำกัดของพวกเขา จิ้งจอกเฒ่าทั้งสองกำลังรอให้ทุกคนอ่อนแรงลงก่อนจะกระโจนออกมาปิดฉากสุดท้าย! บรรยากาศของโรงประมูลพลันร้อนแรงดุจเปลวเพลิง ผู้คนต่างตะโกนขานราคาทับกันและกัน เพราะราคาที่เสนอไปก่อนหน้าถูกแซงหน้าไปอย่างรวดเร็ว ยี่สิบชั่วลมหายใจต่อมา ราคาของโอสถผนึกสวรรค์หยวนได้ทะลุ 100,000 โอสถเบิกสวรรค์! ณ จุดนี้ เหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงสามคนเท่านั้น ทั้งสามคนนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเถ้าแก่ในนครดารา เมื่อราคาแตะ 120,000 ก็เหลือเพียงสองคนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนนี้เห็นได้ชัดว่าใกล้ถึงขีดจำกัดของตนแล้ว การเพิ่มราคาแต่ละครั้งไม่สูงนัก และพวกเขากัดฟันกรอดทุกครั้งที่เสนอราคาใหม่ ราวกับมีความแค้นลึกล้ำต่ออีกฝ่าย เถ้าแก่ถงและเถ้าแก่จินสบตากันและพยักหน้าเบาๆ พวกเขาได้อดทนรอคอยจังหวะที่เหมาะสมเพื่อลงมือ และในที่สุดมันก็มาถึง ทั้งสองเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ข้างสนาม ดังนั้นพวกเขาจึงมีความเข้าใจและการตัดสินสถานการณ์ที่ละเอียดถี่ถ้วน นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะลงมือ “130,000!” เถ้าแก่จินขานราคาอย่างเด็ดขาด ครั้งนี้ เขาเพิ่มราคาถึง 10,000 โอสถเบิกสวรรค์ในคราวเดียว ซึ่งสำหรับผู้คนในที่นี้ถือว่าไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย ในฝูงชน ผู้ฝึกตนผู้หนึ่งหันหน้ามาทางเขาอย่างโกรธเกรี้ยว ดวงตาของเขาแดงก่ำ “เถ้าแก่จิน ท่าน...” เถ้าแก่จินประสานหมัดไปทางเขาพร้อมรอยยิ้ม “เถ้าแก่โจว ขออภัยด้วย!” เถ้าแก่โจวกัดฟันกรอดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตะโกนอย่างเด็ดเดี่ยว “133,000!” “140,000!” เถ้าแก่จินยังคงสงบและผ่อนคลาย แผ่นหลังที่เคยยืดตรงของเถ้าแก่โจวพลันทรุดฮวบลง เขาถอนหายใจลึกขณะส่ายศีรษะ บนเวทีประมูล หลูเสวี่ยรออยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเพิ่มราคาอีก หลังจากผ่านไปสามลมหายใจ ค้อนก็เคาะลงเพื่อตัดสินชี้ขาด! กำปั้นที่กำแน่นของเถ้าแก่จินและเถ้าแก่ถงในที่สุดก็คลายออก ทั้งสองต่างยิ้มกว้างอย่างบ้าคลั่ง [เราทำได้! เราทำได้จริงๆ!] ในขณะนี้ เถ้าแก่ถงรู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่เขาเลือกที่จะร่วมมือกับเถ้าแก่จิน มิฉะนั้น เขาคงไม่สามารถชนะโอสถผนึกสวรรค์หยวนมาได้ด้วยทรัพยากรทางการเงินที่จำกัดของเขา อย่างน้อยที่สุด เถ้าแก่โจวก็มั่งคั่งกว่าเขามากนัก โอสถวิญญาณที่มีมูลค่านับสิบล้านโอสถเบิกสวรรค์ บัดนี้กลับถูกจิ้งจอกเฒ่าสองตัวคว้าไปได้ด้วยราคาเพียง 140,000 โอสถเบิกสวรรค์ การค้าที่ให้ผลกำไรงามเหลือเชื่อเช่นนี้ย่อมเป็นโอกาสทองที่อาจมีเพียงครั้งเดียวในชีวิตอย่างแน่นอน เหตุผลก็คือผู้ฝึกตนที่ยังคงอยู่ในนครดารานั้นล้วนมาจากพื้นเพที่ต้อยต่ำและมีทรัพยากรทางการเงินที่จำกัด ผู้ที่มีกำลังและทรัพยากรอย่างแท้จริงได้หลบหนีไปแล้ว มิฉะนั้น พวกเขาก็คงไม่มีโอกาสคว้าข้อเสนอสุดพิเศษเช่นนี้ได้! บัดนี้ แม้ว่าทั้งสองจะได้ขายทรัพย์สินส่วนใหญ่ของตนไปในราคาถูกและไม่สามารถทำธุรกิจใดๆ ได้ในอนาคตอันใกล้นี้ แต่ตราบใดที่พวกเขารอโอกาสที่เหมาะสม พวกเขาก็สามารถขายโอสถวิญญาณนี้ต่อได้ในราคาหลายล้าน! สุรเสียงของหลูเสวี่ยดังขึ้นอีกครั้ง “ขอบคุณทุกท่านสำหรับการสนับสนุนในครั้งนี้ แม้ว่าการประมูลในวันนี้จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่อีกสามเดือนข้างหน้า แดนสุญญตาจะจัดการประมูลขึ้นอีกครั้ง ซึ่งจะมีโอสถผนึกสวรรค์หยวนอีกหนึ่งเม็ดถูกนำมาประมูล และจะเป็นเช่นนี้ทุกๆ สามเดือนนับจากนี้ไป!” กล่าวจบ หลูเสวี่ยก็หันหลังและเดินลงจากเวทีไป ... ในโรงประมูล ผู้ฝึกตนหลายคนถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงฮือฮาอื้ออึง จะมีการประมูลอีกครั้งในนครดาราสุญญตาในอีกสามเดือน และจะมีโอสถผนึกสวรรค์หยวนถูกนำมาขายทุกๆ สามเดือนนับจากนี้ไป! กล่าวอีกนัยหนึ่ง ทุกๆ สามเดือน แดนสุญญตาจะนำโอสถผนึกสวรรค์หยวนออกมาประมูลหนึ่งเม็ด! น่าทึ่งอย่างแท้จริง! หลายคนทำกำไรมหาศาลในวันนี้ แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นกับข่าวการประมูลอีกครั้งในอีกสามเดือนข้างหน้า โอกาสเช่นนี้ที่พวกเขาจะได้ฉวยประโยชน์จากกองกำลังอันยิ่งใหญ่มีไม่มากนัก หากพลาดครั้งนี้ไปก็อาจยังมีโอกาสอีกครั้ง แต่หากไม่คว้าโอกาสไว้ มันก็จะเป็นไปไม่ได้เมื่อนครดาราสุญญตาเจริญรุ่งเรืองอย่างแท้จริง เถ้าแก่จินและเถ้าแก่ถงยืนอยู่ที่นั่น รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาพลันแข็งค้าง ครู่ต่อมา เถ้าแก่ถงสูดหายใจเข้าลึก “แดนสุญญตามีโอสถผนึกสวรรค์หยวนอยู่กี่เม็ดกันแน่?” หากพวกเขายินดีที่จะนำออกมาประมูลหนึ่งเม็ดทุกๆ สามเดือน นั่นหมายความว่าพวกเขามีเหลือเฟือ แต่โอสถวิญญาณนี้มิใช่ว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหรอกหรือ? ก็เพราะเหตุนี้เองที่ทำให้มูลค่าของมันสูง หากมันมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันก็จะไม่มีค่ามากนัก ดวงตาของเถ้าแก่จินสาดประกายและคาดเดา “ผู้อาวุโสหลูเพิ่งกล่าวว่าโอสถวิญญาณนี้หลอมโดยจ้าวสุญญตาที่แท้จริงด้วยตนเอง ดูเหมือนว่าแดนสุญญตาจะมีในคลังเป็นจำนวนมากจริงๆ!” “แล้วโอสถวิญญาณของเรา...” ความยินดีในตอนแรกของเถ้าแก่ถงเปลี่ยนเป็นความกังวล เถ้าแก่จินหัวเราะเบาๆ “ท่านกังวลเรื่องอะไร? ตราบใดที่โอสถวิญญาณชนิดนี้ไม่ถูกปล่อยออกมาในปริมาณมหาศาล มูลค่าของมันจะไม่มีวันลดลง แดนสุญญตาเห็นได้ชัดว่ากำลังวางแผนที่จะใช้โอสถผนึกสวรรค์หยวนเหล่านี้เพื่อดึงดูดผู้คนมายังนครดาราของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจะปล่อยออกมาในจำนวนจำกัดอย่างแน่นอน กล่าวอีกนัยหนึ่ง เราทำกำไรมหาศาลในครั้งนี้!” ... เถ้าแก่ถงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งหลังจากได้ฟังคำพูดนั้น ก่อนจะแย้มยิ้มออกมา “ท่านพูดถูก แดนสุญญตาจะไม่มีวันปล่อยให้มูลค่าของโอสถผนึกสวรรค์หยวนตกต่ำลง เว้นแต่พวกเขาต้องการที่จะบ่อนทำลายตัวเอง” “ไปกันเถอะ!” เถ้าแก่จินลุกขึ้นยืน “ไปรับโอสถวิญญาณของเรากัน ข้าไม่เคยเห็นของล้ำค่าเช่นนี้มาก่อนในชีวิตเลย”