Chapter 4344 – Assigning New Tasks

เผยแพร่เมื่อ 11 เม.ย. 2569 12:41

บทที่ 4344 – การมอบหมายภารกิจใหม่ ผู้แปล: Silavin & Danny ผู้ตรวจสอบคำแปล: PewPewLazerGun บรรณาธิการและผู้พิสูจน์อักษร: Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys เมื่อย่างเท้าออกจากโรงประมูล ร่างของเถ้าแก่ถงและเถ้าแก่จินสั่นสะท้านอย่างมิอาจควบคุมด้วยความตื่นเต้นยินดี ในมือของเถ้าแก่จินคือขวดหยกใบหนึ่ง ซึ่งบรรจุโอสถล้ำค่าหายาก... โอสถสวรรค์ผนึกหยวน! เมื่อหวนนึกถึงคำพูดของผู้อาวุโสหลู เถ้าแก่จินก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวชื่นชมออกมา "แดนโมฆะช่างเที่ยงตรงและมีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง!" "อืม" เถ้าแก่ถงลูบเคราของตนพลางพยักหน้า "ท่านกับข้าไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่รอคอยโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น" เมื่อทั้งสองไปพบผู้อาวุโสหลูเพื่อรับโอสถวิญญาณ นางได้ให้คำมั่นสัญญาว่าก่อนที่พวกเขาจะขายโอสถสวรรค์ผนึกหยวนต่อ ความปลอดภัยของพวกเขารวมถึงครอบครัวจะได้รับการรับประกันจากแดนโมฆะ ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเขาพบผู้ซื้อในอนาคต หากจำเป็น พวกเขาสามารถร้องขอให้แดนโมฆะทำหน้าที่เป็นตัวกลางเพื่อรับประกันความเป็นธรรมและทำให้แน่ใจว่าโอสถสวรรค์ผนึกหยวนจะถูกขายในราคาที่สมเหตุสมผล สองเถ้าแก่รู้สึกปรีดาเป็นล้นพ้นเมื่อได้ยินข่าวนี้! ก่อนหน้านี้ พวกเขากังวลอยู่บ้างว่าหลังจากได้โอสถสวรรค์ผนึกหยวนมาแล้ว จะเป็นการยากที่จะรับมือกับยอดฝีมือละโมบที่อาจคิดรังแกหรือปล้นชิงซึ่งหน้าด้วยความสามารถอันน้อยนิดของพวกเขา บัดนี้ เมื่อมีคำมั่นสัญญาจากผู้อาวุโสหลูแล้ว ยังจะมีสิ่งใดให้ต้องกังวลอีก? ทั่วทั้งนครดาราโมฆะแห่งนี้ จะมีผู้ใดหาญกล้าต่อกรกับแดนโมฆะกัน? เห็นได้ชัดว่าแดนโมฆะได้คำนึงถึงความกังวลของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นฝ่ายริเริ่ม และแดนโมฆะก็รู้ดีว่าแม้พวกเขาจะประมูลโอสถวิญญาณมาได้ พวกเขาก็คงไม่ใช้มันด้วยตัวเองเป็นแน่ พวกเขาจะต้องขายของล้ำค่าเช่นนี้ในราคางามอย่างแน่นอน ตามหลักเหตุผลแล้ว หลังจากที่ทั้งสองประมูลโอสถวิญญาณได้ แดนโมฆะก็ไม่มีภาระผูกพันใดๆ ต่อพวกเขาอีก แต่การที่แดนโมฆะเป็นฝ่ายริเริ่มให้คำมั่นสัญญาเช่นนี้ ได้ซื้อใจและความเคารพจากพวกเขาไปอย่างแท้จริง เถ้าแก่จินยื่นขวดหยกในมือให้เถ้าแก่ถงแล้วเอ่ย "พี่ถง ตามข้อตกลง ท่านจะเป็นผู้รับผิดชอบเก็บรักษามันในเดือนแรก" เถ้าแก่ถงยิ้มเมื่อได้ยินคำกล่าว "ไม่จำเป็นหรอก พี่จินสามารถเก็บโอสถวิญญาณไว้ข้างกายได้เลย" หากไม่มีการรับประกันจากแดนโมฆะ เถ้าแก่ถงคงต้องระแวงอยู่บ้างว่าเถ้าแก่จินจะฮุบผลกำไรทั้งหมดไว้เองหรือไม่ แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้อีกต่อไป เว้นแต่ว่าเถ้าแก่จินจะยอมเสี่ยงที่จะล่วงเกินแดนโมฆะ การพิทักษ์โอสถวิญญาณยังหมายความว่าเขาต้องแบกรับความเสี่ยงที่จะทำมันหาย แล้วเหตุใดเถ้าแก่ถงจะรับภาระที่ยากลำบากแต่ไร้ผลเช่นนี้? นั่นคือเหตุผลของความตรงไปตรงมาของเขา พวกเขาต่างเป็นเฒ่าเจ้าเล่ห์ แล้วเถ้าแก่จินจะไม่รู้ความคิดของเถ้าแก่ถงได้อย่างไร? กระนั้น เขาก็เพียงหัวเราะและพยักหน้า "พี่ถง ท่านช่างขี้เกียจเสียจริง ดีล่ะ ข้าจะเก็บโอสถวิญญาณไว้เอง มันคงจะขายออกได้ในอีกไม่กี่เดือน และในช่วงเวลานี้ เฒ่าผู้นี้ก็จะไม่ไปไหน" เถ้าแก่ถงยิ้มพลางประสานหมัด "ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากของท่าน พี่จิน!" หลังจากการประมูลครั้งแรกของนครดาราโมฆะสิ้นสุดลง ผู้ฝึกตนจำนวนมากต่างทยอยจากไปอย่างเร่งรีบ โดยเฉพาะเหล่าเจ้าของร้าน ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าพวกเขาเดินทางไปที่ใด นครดาราที่เคยร้างผู้คนอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งมีผู้อาศัยน้อยลงไปอีก แต่ศิษย์ของแดนโมฆะสามหมื่นคนยังคงดำเนินโครงการฟื้นฟูบูรณะอย่างไม่หยุดหย่อน การก่อสร้างโดยผู้ฝึกตนนั้นแตกต่างจากมนุษย์ปุถุชนอย่างสิ้นเชิง มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดในนครดาราในทุกๆ วัน และในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน การบูรณะนครดาราทั้งหมดก็เสร็จสมบูรณ์ แม้แต่โรงประมูลขนาดมหึมาที่หยางไคสั่งการก็เสร็จสิ้นลงด้วยความพยายามร่วมกันของอวิ๋นซิงฮว่าและเยว่เฮอ ตามคำขอของหยางไค ขนาดของโรงประมูลแห่งนี้จะต้องไม่เล็กไปกว่าโรงประมูลเมฆาแดงในนครดาราพันปักษา ซึ่งหมายความว่ามันสามารถรองรับผู้คนได้ถึง 10,000 คนอย่างสบายๆ โรงประมูลขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่ใจกลางนครดาราแห่งนี้ จะกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่สำคัญที่สุดของนครดาราแห่งนี้ในไม่ช้า หยางไคได้จารึกอักษร 'โรงประมูลโมฆะ' ลงบนป้ายขนาดยักษ์ด้วยตนเอง ซึ่งแขวนตระหง่านอยู่เหนือทางเข้าหลักของโรงประมูล หนานเหมินต้าจวินทำงานอย่างไม่หยุดหย่อนในช่วงนี้ นครดาราที่ขยายและสร้างขึ้นใหม่ย่อมต้องมีมหาค่ายกลใหม่เช่นกัน ถึงกระนั้น ความสำเร็จของเขาในวิถีแห่งค่ายกลก็ไม่อาจเทียบได้กับปรมาจารย์อู๋เหลียง และแดนโมฆะก็ไม่ได้มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์เหมือนเมื่อก่อน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างมหาค่ายกลเก้าชั้นสวรรค์ขึ้นมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หนานเหมินต้าจวินได้ติดตามปรมาจารย์อู๋เหลียงมาเป็นเวลาหลายเดือน ด้วยพรสวรรค์อันยอดเยี่ยมในวิถีแห่งค่ายกลวิญญาณ จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาที่จะจัดวางค่ายกลที่ดีพอใช้ในนครดารา แน่นอนว่า ด้วยข้อจำกัดด้านระดับพลังของเขาและปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย ความแข็งแกร่งของค่ายกลวิญญาณที่หนานเหมินต้าจวินจัดวางจึงไม่สูงนัก และพวกมันจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีที่ทรงพลังได้ แต่แดนโมฆะอยู่ห่างจากนครดาราเพียง 100 กิโลเมตร ซึ่งสำหรับยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์แล้วก็ไม่ต่างอะไรกับระยะแค่เอื้อม จะมีใครหาญกล้าโจมตีนครดาราภายใต้การจับตามองของแดนโมฆะ? หากเป็นเช่นนั้น ยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ 300 คนในแดนโมฆะก็ไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนบทเรียนอันเจ็บปวดให้แก่ผู้บุกรุกอีกครั้ง บัดนี้นครดาราได้สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว และเมื่อเทียบกับของเดิม ขนาดของมันใหญ่กว่าหลายเท่า อีกทั้งเนื่องจากการวางแผนอย่างเข้มงวด อาคารต่างๆ ในนครดาราก็ถูกจัดระเบียบอย่างดี ไม่ได้วุ่นวายไร้ระเบียบเหมือนเมื่อก่อน นครดาราถูกสร้างขึ้นแล้ว แต่ยังไม่ได้เลือกเจ้าเมือง หยางไคเลียนแบบระบบการจัดการของนครดาราพันปักษาแห่งสรวงสวรรค์มหาศึก โดยจัดตั้งจวนเจ้าเมืองขึ้นในนครดารา และมอบหมายให้โม่เม่ย ยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่หก รับตำแหน่งเจ้าเมืองคนแรกของนครดารา ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ในแดนโมฆะทั้งหมด เยว่เฮอและโม่เม่ยคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด เยว่เฮอไม่ต้องการรับผิดชอบและเพียงต้องการอยู่เคียงข้างหยางไค ดังนั้นโม่เม่ยจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับภารกิจนี้ แม้ว่านางจะเกิดในถ้ำสวรรค์อสูรโลหิต แต่นางเคยเป็นเจ้าเมืองแห่งนครอุดมสมบูรณ์มาหลายปี ทำให้นางมีประสบการณ์ด้านการจัดการอย่างเหลือเฟือ นางเพียงต้องการเวลาเล็กน้อยเพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมใหม่ และทุกอย่างก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น ภายใต้เขตอำนาจของจวนเจ้าเมือง นครดาราถูกแบ่งออกเป็นสี่เขตใหญ่ – เหนือ ใต้ ตะวันออก และตะวันตก; แต่ละเขตมีผู้ดูแลรับผิดชอบของตนเอง เขตเมืองตะวันออกอยู่ภายใต้การดูแลของผังตัว, เขตเมืองตะวันตกโดยกงหยางซี, เขตเมืองใต้โดยฟ่านอู๋ซิน, และเขตเมืองเหนือโดยเฉินเทียนเฟย ทั้งสี่คนนี้รายงานตรงต่อโม่เม่ย ด้วยความช่วยเหลือจากพวกเขาทั้งสี่ การจัดการนครดาราก็จะไม่เป็นปัญหาสำหรับนาง การจัดแจงนี้ทำให้อวิ๋นซิงฮว่าผิดหวังอยู่บ้าง ท้ายที่สุดแล้ว เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบนครดารามาก่อนหน้านี้ ในฐานะเจ้าหน้าที่จากแดนโมฆะ เขามีตำแหน่งและอำนาจสูงส่ง และผู้คนนับไม่ถ้วนพยายามประจบสอพลอเขาทุกวัน ทว่า บัดนี้เขาไม่ได้เป็นแม้แต่ผู้บัญชาการในนครดาราแห่งใหม่นี้ กระนั้น เขาก็ไม่กล้าบ่น ท้ายที่สุดแล้ว นครดาราได้สูญเสียไปภายใต้การดูแลของเขาเอง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นเพียงยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่สี่ เขาเข้าใจดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบหมายภารกิจสำคัญเช่นนี้ให้แก่เขา โชคดีที่หยางไคไม่ได้มองข้ามการทำงานหนักของเขาและมอบหมายให้เขาดูแลกิจการของโรงประมูลโมฆะ โรงประมูลโมฆะตั้งอยู่ใจกลางนครดารา ไม่ได้สังกัดอยู่ในเขตใดเขตหนึ่งในสี่เขต มันอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของจวนเจ้าเมือง และทุกคนเข้าใจดีว่าการประมูลจะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่ออนาคตของนครดารา ดังนั้นการเป็นผู้จัดการใหญ่ของที่นี่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าการเป็นผู้ดูแลเขตเลย อวิ๋นซิงฮว่ารู้สึกขอบคุณสำหรับการจัดแจงนี้โดยธรรมชาติ เดิมทีหยางไคต้องการให้หลู่เสวี่ย ยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่ห้า รับตำแหน่งผู้บัญชาการ แต่นางปฏิเสธ บุคลิกของนางไม่เหมาะกับงานที่ต้องติดต่อกับสาธารณะ และนางไม่ชอบการสื่อสารกับคนแปลกหน้า ดังนั้นนางจึงตัดสินใจที่จะยังคงอยู่ในแดนโมฆะในฐานะเจ้าหอตำหนักยุทธ์ ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นสมาชิกของสภาผู้อาวุโสด้วย หยางไคคำนึงว่าผู้ฝึกตนในแดนโมฆะต้องการยอดฝีมือคอยชี้แนะและถ่ายทอดประสบการณ์ ดังนั้นการที่หลู่เสวี่ยตัดสินใจรับตำแหน่งผู้บัญชาการหอตำหนักยุทธ์จึงนับเป็นเรื่องดีเช่นกัน ด้วยการจัดแจงนี้ ทุกคนในนครดาราต่างได้รับมอบหมายหน้าที่ของตนเอง และโครงสร้างโดยรวมของนครดาราก็ถูกสร้างขึ้น ในนครดาราทั้งหมด นอกเหนือจากโรงประมูลโมฆะซึ่งเป็นของแดนโมฆะโดยตรงแล้ว ยังมีร้านค้าอีกกว่าแปดช่วงตึกที่สงวนไว้สำหรับแดนโมฆะ ในขณะที่ร้านค้าอื่นๆ จะถูกให้เช่า ช่วงนี้หยางไคค่อนข้างว่าง ดังนั้นหลังจากอุ่นเตาหลอมและหลอมโอสถสวรรค์ผนึกหยวนได้จำนวนหนึ่ง เขาก็เข้าสู่การปิดด่านบำเพ็ญเพียร สถานการณ์ปัจจุบันของเขาค่อนข้างน่าอึดอัด เขาไม่สามารถจากไปได้เพราะถูกจับตามองอย่างใกล้ชิดโดยถ้ำสวรรค์และแดนสุขาวดีบางแห่ง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงซ่อนตัวอยู่ในแดนโมฆะ รอคอยสมบัติธาตุหยินขั้นที่เจ็ดมาถึงหน้าประตูบ้าน บัดนี้เขามีเวลาว่างมากมาย ภรรยาของเขาทุกคนต่างปิดด่านบำเพ็ญเพียรอยู่ เขาจึงไม่สามารถไปรบกวนพวกนางได้ ซึ่งหมายความว่าเขาทำได้เพียงบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเอง เมื่อใดที่เบื่อ เขาก็จะเล่นหมากล้อมกับปี้ซี่เพื่อฆ่าเวลา ณ ท่าเทียบโมฆะ กลุ่มศิษย์ของแดนโมฆะไม่มีอะไรทำ แต่ก็ไม่กล้าเกียจคร้านและตัดสินใจลาดตระเวนไปในทุกทิศทางเป็นกลุ่ม กลุ่มละสามถึงห้าคน ในแต่ละนครดาราจะมีท่าเทียบโมฆะอยู่อย่างน้อยหนึ่งแห่งเสมอ ซึ่งทำหน้าที่เป็นประตูสู่การเข้าออกนครดารา มันทำให้การจัดการการเข้าออกสะดวกสบายขึ้นมาก มิฉะนั้นแล้ว ใครๆ ก็สามารถเข้านครดาราจากที่ใดก็ได้ การเข้าออกที่ไม่จำกัดและไม่ถูกควบคุมอาจนำไปสู่ความโกลาหลและความไม่สงบโดยไม่จำเป็น ปล่อยให้ผู้ที่มีเจตนาร้ายแฝงตัวเข้ามาสร้างปัญหาได้อย่างง่ายดาย ที่นครดาราพันปักษาก็มีท่าเทียบโมฆะอยู่ เมื่อครั้งที่เถ้าแก่เนี้ยนำหยางไคไปที่นั่นเป็นครั้งแรก นางถูกยอดฝีมือที่ปฏิบัติหน้าที่จากสรวงสวรรค์มหาศึกหยุดไว้และต้องผ่านขั้นตอนการเข้าบางอย่าง นครดาราโมฆะตั้งเป้าที่จะเป็นนครดาราระดับสูงสุด ดังนั้นจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีท่าเทียบโมฆะที่ใช้งานได้ อย่างไรก็ตาม นครดาราโมฆะมีท่าเทียบโมฆะเพียงแห่งเดียว แน่นอนว่ามหาค่ายกลในปัจจุบันที่หนานเหมินต้าจวินจัดตั้งขึ้นนั้นไม่แข็งแกร่งนัก แต่คงไม่มีใครทำลายมหาค่ายกลเว้นแต่พวกเขาต้องการที่จะล่วงเกินแดนโมฆะ ผู้ที่ดูแลท่าเทียบโมฆะคือจินหยวนหลาง! ท่าเทียบโมฆะคือหน้าตาของนครดารา ดังนั้นผู้ที่เฝ้า守มันจะมีการบ่มเพาะต่ำไม่ได้ มิฉะนั้นนครดาราจะถูกดูแคลนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จินหยวนหลาง ซึ่งอยู่ในขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่ห้า เป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบ นี่เป็นวิธีการเล็กๆ น้อยๆ ของแดนโมฆะในการแสดงอำนาจของตน เชื่อว่าใครก็ตามที่มาที่นี่จะไม่กล้าดูแคลนแดนโมฆะหลังจากได้รู้ว่าจินหยวนหลาง ยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่ห้า เป็นผู้เฝ้าทางเข้า ไม่ว่านครดาราพันปักษาจะใหญ่โตเพียงใด ผู้ที่เฝ้าท่าเทียบโมฆะของมันก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตอเวจีเปิดสวรรค์ขั้นที่ห้าเช่นกัน ... เป็นเวลาเกือบสองเดือนแล้วที่แดนโมฆะอพยพมาที่นี่ และในช่วงเวลานี้ ท่าเทียบโมฆะยังคงเงียบเหงาไร้ผู้คน เนื่องจากไม่มีใครมาที่นครดารา จึงไม่มีใครผ่านท่าเทียบโมฆะโดยธรรมชาติ ทว่าในวันนี้ ศิษย์คนหนึ่งกำลังสังเกตการณ์ความว่างเปล่าอยู่ พลันขยี้ตาของตนและจ้องมองไปยังจุดหนึ่งอย่างระมัดระวัง พลันร่างของเขาสะท้านขึ้นคราหนึ่งก่อนจะตะโกนลั่น "มีคนกำลังใกล้เข้ามา!" ทันทีที่เสียงตะโกนดังก้อง ผู้ฝึกตนโดยรอบก็เคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกันไปยังท่าเทียบโมฆะ ศิษย์บางคนรีบไปรายงานจินหยวนหลางซึ่งกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ทันที

React

พูดคุย