บทที่ 366 ในฐานะอดีตทหารกองทัพเกาหลีใต้ เกริดตระหนักถึงความสำคัญของการฝึกแถวชิดเป็นอย่างดี มันคือวิธีควบคุมกองทัพอย่างรวดเร็วและง่ายดาย เพื่อความเป็นระเบียบและความเป็นหนึ่งเดียว เพื่อลดเหตุไม่คาดฝัน และเพื่อปลูกฝังความรู้สึกถึงเป้าหมายร่วมกัน การฝึกแถวชิดคือคุณธรรมพื้นฐานและสำคัญที่สุดของกองทัพ “เหตุผลสำคัญที่สุดที่กองทัพจะปฏิบัติการได้อย่างมีประสิทธิภาพก็คือ 'รูปขบวน' ลองจินตนาการถึงกลุ่มคนจำนวนมากดูสิ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพลโล่อยู่รั้งท้ายแล้วพลธนูอยู่แนวหน้า? นั่นมันไม่ใช่ขยะหรอกหรือ?” ยิ่งระดับการฝึกสูงเท่าไร ความเร็วในการจัดรูปขบวนก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น และยิ่งจัดรูปขบวนได้เร็วเท่าไร โอกาสชนะสงครามก็ยิ่งสูงขึ้น เกริดยิ้มขณะมองดูครูฝึกอธิบายว่าทำไมการฝึกแถวชิดถึงสำคัญนัก ‘เมื่อก่อนเราไม่เคยมีสมาธิเลยแฮะ’ เหล่าทหารกองหนุนถูกพามายังลานฝึกและรับการศึกษาภาคทฤษฎี นี่มันเกมประเภทไหนกันนะ? ในอดีตเกริดเคยมัวแต่บ่นพึมพำและไม่มีสมาธิกับการเรียนเลยสักนิด "เฮ้ย ไอ้บลูฟัลคอน" ครูฝึกเคซุลจ้องเขม็งมาที่เกริด "ทำไมแกต้องสัปหงกทุกครั้งที่ข้าสอนด้วยฮะ?" พาเทรียนเป็นเมืองป้อมปราการ ดังนั้นการฝึกทหารจึงเข้มงวดมาก แน่นอนว่ากฎนี้ใช้กับผู้เล่นด้วยเช่นกัน "บทเรียนของข้ามันไร้ประโยชน์นักหรือไง? หรือว่าแกบรรลุหมดแล้ว?" ครูฝึกตะโกนด้วยความโกรธ “ยืนขึ้น!” เกริดยืนตัวตรง เขารู้ดีว่ามันไม่ถูกต้องที่จะหัวเราะเยาะครูฝึก และการเชื่อฟังอย่างเด็ดขาดเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้ได้คะแนนผ่าน "แถว! ตรง! ตามระเบียบ! พัก! จัดแถวทางขวา!" เกริดทำตามคำสั่งง่ายๆ อย่างรวดเร็ว ขณะที่ครูฝึกยิ้มเหี้ยม "ข้าจะสอนให้แกรู้สำนึกว่าไม่ควรยิ้มตอนข้าพูด" หลังจากนั้น ครูฝึกก็สั่งให้เกริดทำท่าทางสารพัดอย่าง เขาพยายามทำให้มันสับสนและซับซ้อนด้วยการสั่งให้เกริดเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ข้างหลัง และทางขวา เพื่อรอลงโทษเมื่อเกริดทำผิดพลาด ทว่า... ฉับ! ฉับ ฉับ ฉับ ฉับ! ‘ว้าว’ ครูฝึกเคซุลถึงกับงุนงง เมื่อเกริดไม่มีอาการลังเลเลยแม้แต่น้อยในขณะทำตามคำสั่ง ไอ้บลูฟัลคอนเกริด... เจ้านี่ไม่เคยได้รับคะแนนผ่านในการฝึกไหนเลย แถมยังด้อยกว่าทหารคนอื่นๆ แล้วทำไมตอนนี้ถึงทำตามได้หมด? ทั้งที่พละกำลัง (Stamina) ก็ดูอ่อนแอ แต่เขากลับปฏิบัติความสั่งได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่เสียสมาธิเลย มีบางอย่างที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้น ‘แววตาของมันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?’ เกริดเป็นที่เลื่องลือในหมู่ครูฝึกเคซุลและเหล่าผู้ช่วย เขาเป็นคนทึ่ม ไม่มีแรงจูงใจ อ่อนแอ และมีดวงตาเหมือนปลาเน่า แต่ตอนนี้เกริดดูไม่โง่เลย แถมยังเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและมีสมาธิมากพอที่จะเอาชนะพละกำลังอันน้อยนิดของตัวเอง ดวงตาปลาเน่าคู่นั้นน่ะเหรอ? ตอนนี้มันเฉียบคมและดุดันจนดูเหมือนเป็นคนละคน บางคนที่จ้องตามันอาจถึงกับต้องถอยกริก “...อะแฮ่ม” ทหารชั้นเลวคนนี้จะล้มพับไปเมื่อไหร่กัน? ครูฝึกเคซุลยังคงสั่งต่อไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ยอมแพ้ เขาขยับคอเสื้อและพูดโดยหลีกเลี่ยงที่จะสบตากับเกริด “แกทำได้ชำนาญมาก แอบไปฝึกมาหนักแค่ไหนกัน? กลับเข้าที่ได้” “ครับผม!” เกริดตอบรับอย่างแข็งขันและกลับเข้าแถว บอกตามตรงเขาไม่ได้รู้สึกดีนักหรอก ในฐานะดยุกแห่งอาณาจักร แต่กลับต้องมาถูกครูฝึกดูหมิ่นและทดสอบอย่างหนักหน่วงแบบนี้? มันน่าอับอายชะมัด แต่นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่จะมาถือทิฐิได้ ‘ตอนนี้เราเป็นแค่ทหารเลเวล 23 เท่านั้น’ ใช่แล้ว ปัจจุบันเขากำลังอยู่ในอดีต เขาต้องปรับตัวตามสถานการณ์เพื่อให้ผ่านเกาะที่ 31 ไปได้ “ข้าจะเริ่มการทดสอบ ณ เดี๋ยวนี้!” หลังจากการฝึกผ่านไปประมาณสามชั่วโมง การทดสอบก็เริ่มต้นขึ้น ผลลัพธ์ที่ได้นั้นน่าทึ่งมาก บลูฟัลคอนเกริดคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบ เมื่อเทียบกับทหารกองหนุนคนอื่นๆ เขายังคงรักษาความเข้มข้นของสมาธิและปฏิบัติการฝึกแถวชิดของครูฝึกได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ‘มันไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าวะ?’ ครูฝึกและเหล่าผู้ช่วยต่างพากันยืนอึ้ง *** การฝึกสร้างค่ายทหาร มันคือการปีนขึ้นไปบนภูเขาหลังลานฝึกเพื่อสร้างที่พักพิง "ก็แค่ขุดดินเองนี่นา" "การขุดหลุมมันจะยากสักแค่ไหนกันเชียว?" เหล่าทหารกองหนุนที่ถือจอบถือเสียมต่างคิดว่ามันเป็นเรื่องง่าย อย่างไรก็ตาม เกริดรู้ถึงความสำคัญของการสร้างค่าย มันมีไว้เพื่อป้องกันการโจมตีของศัตรูและเพื่อปกป้องเพื่อนร่วมทีม ‘มันไม่ใช่แค่การขุดหลุม แต่มันต้องมีประสิทธิภาพในการป้องกันด้วย’ เกริดตัดสินใจและสำรวจภูเขาอย่างละเอียด จากนั้นเขาก็พบสถานที่ที่มีเถาวัลย์และพุ่มไม้ขึ้นอยู่ระหว่างต้นไม้สองต้น เขาเดินเข้าไปและเริ่มขุด ทหารกองหนุนคนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะเยาะเขา ‘ต้นไม้กับพุ่มไม้พวกนั้นจะเกะกะตอนขุดน่ะสิ’ ‘กว่าจะขุดหลุมเสร็จคงใช้เวลานานโข’ ‘ไอ้ไก่อ่อน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมครูฝึกถึงไม่เห็นหัว’ เขาต้องได้คะแนนต่ำสุดแน่ ทหารกองหนุนล้อเลียนเกริดและเริ่มลงมือขุดดิน จังหวะการขุดของพวกเขานั้นรวดเร็วมาก เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการจบการฝึกที่น่าเบื่อนี้ให้เร็วที่สุด ในทางกลับกัน ความเร็วในการขุดของเกริดนั้นช้ามาก ‘ขุดเร็วเกินไปจะทำให้หมดแรง’ เกริดเคยรับใช้กองทัพเกาหลีมานานกว่าหนึ่งปี ดังนั้นเขาจึงคุ้นเคยกับการใช้แรงงาน สำหรับเกริดแล้ว การขุดดินถือเป็นหนึ่งในความสามารถพิเศษเพียงไม่กี่อย่างของเขา ‘การขุดดินช่วยบริหารหัวใจและกล้ามเนื้อ เพราะมันต้องทิ้งน้ำหนักลงบนร่างกายส่วนบน’ หากเขาไม่อยากล้มพับเพราะความเหนื่อยล้า การขุดอย่างช้าๆ แต่สม่ำเสมอจึงมีประสิทธิภาพมากกว่า ปึก! [พละกำลังลดลง 1 หน่วย] มือขวาจับที่ด้ามจับ ขณะที่มือซ้ายจับที่ส่วนล่างของพลั่ว ความเร็วของเขานั้นช้ามากเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่นั่นเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น ในไม่ช้าความเร็วที่เกริดขุดดินก็เร็วกว่าคนอื่นถึงสามเท่า คนอื่นๆ เริ่มหมดแรงขณะที่เกริดยังคงรักษาจังหวะของตัวเองไว้ได้ “หือ... เอาชนะพละกำลังที่ต่ำด้วยเคล็ดลับงั้นเหรอ” ครูฝึกและผู้ช่วยที่เฝ้าสังเกตการณ์เหล่าทหารกองหนุนไม่สามารถละสายตาจากเกริดได้เลย ทักษะการขุดของเกริดนั้นยอดเยี่ยมที่สุด มันมากพอที่จะทำให้พวกเขานึกถึงนักขุดมืออาชีพ จึงเป็นเรื่องธรรมชาติที่เกริดจะคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบสร้างค่าย ‘ดีล่ะ’ ใบหน้าของเกริดผ่องใสขึ้นเมื่อเขาสามารถลบความทรงจำอันน่าสมเพชในอดีตออกไปได้บ้าง ความภาคภูมิใจที่พุ่งสูงขึ้นหลังจากสู้กับคราอูเจล (Kraugel) ก็ยิ่งมั่นคงขึ้นกว่าเดิม *** การทดสอบอาวุธ เหล่าทหารกองหนุนซึ่งได้เรียนรู้ทักษะพื้นฐานในการใช้หอก ดาบ และธนู มายืนอยู่หน้าหุ่นไล่กา ครูฝึกเคซุลตะโกนขึ้น "เริ่มจากหอกก่อน!" ในเวลาเดียวกัน จุดสีน้ำเงิน แดง และเขียว ก็ปรากฏขึ้นตามส่วนต่างๆ ของหุ่นไล่กาที่อยู่ตรงหน้าทหารกองหนุน จุดสีน้ำเงินมีขนาดเท่าเหรียญ 500 เยน ขณะที่จุดสีแดงและเขียวมีขนาดเท่าลูกบิลเลียด “ในช่วง 3 นาทีต่อจากนี้ จุดทั้ง 3 ประเภทจะโผล่ออกมาสลับกัน แกจะได้ 1 คะแนนเมื่อแทงโดนจุดสีน้ำเงิน 5 คะแนนสำหรับจุดสีแดง และ 10 คะแนนสำหรับจุดสีเขียว แกจะผ่านถ้าได้คะแนนอย่างน้อย 50 คะแนนภายใน 3 นาที” ในอดีต นี่คือการทดสอบที่เกริดไม่เคยทำสำเร็จเลย จุดทั้งสามสีจะกะพริบขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะหายไป และไม่มีรูปแบบที่แน่นอน ในตอนนั้นเกริดยังไม่สามารถควบคุมหอกได้ดีนักและไม่สามารถเก็บได้ถึง 50 คะแนนในเวลา 3 นาที แต่ตอนนี้มันต่างออกไป ฉับ! เกริดก้าวเท้าขวาถอยหลังและตั้งท่าถือหอก เขาเคยออกล่าร่วมกับพอน (Pon) นักหอกที่แข็งแกร่งที่สุด และได้เห็นเทคนิคการใช้หอกรวมถึงการเคลื่อนไหวมาแล้ว เหนือสิ่งอื่นใด เกริดในตอนนี้... ‘เราคือผู้ที่เข้าใจถึงศาสตร์แห่งหอกเทพ’ เมื่อเขาเข้าใจโครงสร้างของอาวุธ เขาก็จะรู้วิธีใช้งานมันโดยสัญชาตญาณ วาบ! ดวงตาของเกริดมองเห็นสัญญาณตรงหน้า เปรี้ยง—! “...!” ครูฝึก ผู้ช่วย และแม้แต่ทหารกองหนุนคนอื่นๆ ต่างตกใจกับเสียงที่เกิดขึ้นและหันมามองเกริด เกริดแทงเข้าที่จุดสีน้ำเงินบนหุ่นไล่กาได้อย่างแม่นยำ ทุกคนที่เห็นต่างตกตะลึงจนเกินกว่าจะแค่ชื่นชม แต่เกริดกลับยังไม่พอใจ ‘ให้ตายสิ ค่าความว่องไวของเราต่ำเกินไป’ ความเร็วของหอกนั้นช้าและไม่แม่นยำเท่าที่ควร เขาพยายามเล็งไปที่กึ่งกลางของจุดสีน้ำเงิน แต่มันกลับเบี่ยงไปทางซ้ายเล็กน้อย เกริดกำลังจะบ่น แต่จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ ‘ถ้าเป็นคราอูเจล เขาคงไม่มานั่งบ่นเหมือนเราแน่’ คราอูเจลจะเอาชนะบททดสอบให้ได้ ไม่ว่าสภาพร่างกายจะย่ำแย่แค่ไหนก็ตาม ‘ใช่แล้ว เราไม่มีเวลามานั่งเสียใจหรอก’ เขามีสมาธิมากขึ้นและพยายามใช้หอกอย่างสุดความสามารถ เปรี้ยง! เสียงหอกกระทบเป้าดังขึ้นอีกครั้ง ครูฝึกถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าเกริดแทงโดนจุดสีน้ำเงินอีกครั้ง ‘ไม่นะ วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับเจ้านี่กันแน่?’ เขารู้จักไอ้บลูฟัลคอนดี แต่นี่ดูเหมือนเป็นคนละคนกันเลย ตืด ตืด ตืด— ครู่ต่อมา กระดานคะแนนที่หุ่นไล่กาของเกริดก็พุ่งไปถึง 100 คะแนน “อะไรนะ...?” ครูฝึกหน้าถอดสี 100 คะแนนภายในเวลาเพียง 1 นาที 23 วินาที เกริดสร้างสถิติที่แม้แต่อัศวินฝึกหัดที่มีประสบการณ์มากที่สุดก็ยังทำไม่ได้ ครูฝึกไม่แน่ใจว่านี่คือความฝันหรือความจริงกันแน่ หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเกริด [ท่านได้สร้างสถิติใหม่ในการทดสอบใช้หอกของทหารกองหนุนพาเทรียน!] [ท่านได้รับสกิลระดับแรร์ ‘หอกซัด’ เป็นรางวัลลับ] [หอกซัด Lv.1] ขว้างหอกเพื่อสร้างความเสียหายกายภาพ 600% แก่เป้าหมาย ศัตรูจะล้มลง * ท่านต้องเก็บหอกที่ขว้างไปคืนมา หากไม่สามารถเก็บคืนได้ภายใน 30 วินาที ท่านจะสูญเสียสิทธิ์ความเป็นเจ้าของหอกนั้น การใช้มานา: 150 ระยะเวลาคูลดาวน์สกิล: 1 นาที “ว้าว” เกริดตกตะลึงกับผลประโยชน์ที่ได้รับมาอย่างไม่คาดคิด มันอาจจะยุ่งยากไปหน่อยที่ต้องตามไปเก็บหอกที่ขว้างไป แต่เมื่อเทียบกับวิชาดาบของแพกม่าแล้ว ระยะเวลาคูลดาวน์ของสกิลนี้นั้นสั้นมาก แถมดาเมจยังดีอีกด้วย นอกจากนี้มันยังเป็นสกิลระยะกลางที่จะมีประโยชน์ในหลายๆ ด้าน ‘แบบนี้... เราจะสามารถได้รับสกิลระดับแรร์ในการทดสอบดาบและการทดสอบยิงธนูด้วยหรือเปล่านะ?’ แรงจูงใจของเกริดพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมอย่างฉุดไม่อยู่