บทที่ 313: เทคนิคที่ด้อยกว่า ในขณะที่เขามัวแต่พะวงกับการป้องกันการโจมตีทั้งหมดของเลียม เอลฟ์มืดตนนั้นก็ลืมเอลฟ์มืดอีกตนที่ตอนนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของศัตรูไปชั่วขณะ และเซินเยว่ก็สังเกตเห็นเรื่องนี้ เธอไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป และสั่งให้เอลฟ์ตนนั้นแทงเขาจากด้านหลังทันที เนื่องจากเป็นการเคลื่อนไหวที่วางตำแหน่งมาอย่างดีและลงมือด้วยความแข็งแกร่ง พลัง และความเฉียบคม โดยเล็งไปที่ส่วนสำคัญของร่างกาย การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เอลฟ์มืดชะงักงัน เลือดไหลออกจากบาดแผล และเขาสูญเสียพลังชีวิตไปครึ่งหนึ่งในชั่วพริบตาจากการแทงด้วยหอกเพียงครั้งเดียว และไม่ใช่แค่นั้น... สหายของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่การแทงหอกเพียงครั้งเดียว โดยไม่ให้โอกาสได้ตอบโต้ เขาเดินหน้าแทงเอลฟ์มืดด้วยหอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เลียมและคนอื่นๆ จะปล่อยให้สถานการณ์ที่หายากนี้หลุดลอยไปได้อย่างไร? พวกเขาร่วมวงรุมกินโต๊ะและสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนในที่สุดก็ลดพลังชีวิตของขุนพลเอลฟ์มืดตนแรกจากสิบตนลงจนเหลือ 0! การแจ้งเตือนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นและค่าประสบการณ์ก็โปรยปรายลงมายังทุกคน แต่มันก็ไม่ได้มากมายนักเนื่องจากเลียมคนเดียวรับค่าประสบการณ์ไปครึ่งหนึ่ง และแต้มของเขาก็ถูกแบ่งให้กับกองทัพปีศาจของเขาด้วย ดังนั้นเมื่อส่วนที่เหลือถูกแบ่งในกลุ่ม ในท้ายที่สุดมันจึงไม่ได้มีจำนวนมากนัก แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญในตอนนี้ พวกเขาพิชิตขุนพลเอลฟ์มืดตนแรกได้สำเร็จ และทุกคนต่างก็มีขวัญกำลังใจพุ่งสูงขึ้นอย่างถึงที่สุด! "โฮก!" ทุกคนตะโกนออกมาพร้อมกัน ช่วยเพิ่มปณิธานในการต่อสู้ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก! และหลังจากขุนพลเอลฟ์มืดตนแรกล้มลงกับพื้นได้ไม่นาน ตนที่สองก็ล้มตามไป นี่คือเอลฟ์ที่เซินเยว่ควบคุมเป็นตัวที่สองและมีพลังชีวิตร่อแร่มาตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้นเมื่อตนแรกตาย ทุกคนจึงหันไปรุมสาดดาเมจใส่ตนที่สองทันทีและสังหารเอลฟ์มืดตนนี้ลงเช่นกัน ตอนนี้เหลือเพียงตนเดียวในกลุ่มสามตนที่ยังยืนหยัดอยู่ เสียงโห่ร้องเฉลิมฉลองดังสนั่นก้องไปทั่วสนามรบ ตามปกติแล้ว... พวกปีศาจมักจะตะโกนโดยไม่มีเหตุผลอันควร ดังนั้นเมื่อพวกมันเข้าร่วมด้วย สถานที่แห่งนี้จึงตกอยู่ในความโกลาหล “บรรยากาศไม่เลวเลยนี่” เลียมยิ้มกว้าง ส่งรอยยิ้มให้กำลังใจเซินเยว่ จากนั้นเขาก็พุ่งไปข้างหน้าเพื่อเผชิญหน้ากับเอลฟ์มืดตนสุดท้ายที่ดิ้นรนเหมือนปลาขาดน้ำ ดูเหมือนเลียมจะไม่ต้องเสียเวลากับเจ้านี่มากนัก เขาหยิบลูกบอลโลหะสองลูกออกจากช่องเก็บของอย่างรวดเร็วและอัญเชิญโกเลมยักษ์ออกมา การระดมโจมตีอย่างต่อเนื่องของโกเลมและทีม DPS ใส่เจ้านั่นดูเหมือนจะเพียงพอแล้วสำหรับการจัดการขุนพลเอลฟ์มืดตนนี้ เขาจึงรีบออกจากจุดนั้นพร้อมกับเซินเยว่เพื่อไปจัดการกับขุนพลอีกสามหรือสี่ตนถัดไป เอลฟ์มืดที่ถูกทิ้งไว้ให้โกเลมเล่นงานโกรธจัดเมื่อเห็นภาพนี้ พวกเขาไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาอีกเลยงั้นเหรอ? เขาซัดเปลวไฟสีดำสายใหญ่ใส่หลังเลียม แต่ก่อนที่การโจมตีจะเข้าเป้า เลียมก็ใช้เนเธอร์เป็นโล่และป้องกันการโจมตีได้อย่างง่ายดายอีกครั้ง “นายต้องพยายามให้มากกว่านี้หน่อยนะ” เลียมยิ้มแสยะและกระโดดเข้าหาขุนพลหญิงที่กำลังทำให้ชีวิตของชินชูเหมือนตกนรกทั้งเป็น ชายผู่น่าสงสารดูเหมือนจะหมดหนทางสู้แล้ว แถมพละกำลังก็ร่อยหรอลง ในความเป็นจริง การต่อสู้ครั้งแรกกับขุนพลเอลฟ์มืดสามตนนั้นใช้เวลาเพียงนาทีครึ่ง แต่นี่ก็นับว่านานเกินไปแล้วเมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับสัตว์ประหลาดเช่นนี้ ชินชูกำลังจะล้มพับลงและแทบจะทนไม่ไหวแล้ว จริงๆ แล้ว ถ้าไม่มีเมีย เขาคงไม่สามารถทนมาได้นานขนาดนี้ เลียมจึงพุ่งเข้าไปหาเขาก่อนเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ “เซินเยว่! ลงมือเลย! อีกครั้ง!” เขาตะโกน เซินเยว่ใช้ท่าร่างของเธอทันทีและร่ายเสน่ห์ใส่ตนที่อยู่ทางขวา ทำให้ขุนพลเอลฟ์มืดตกอยู่ในอาการมึนงงและตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอในเวลาต่อมา เลียมร่าย [ตาข่ายมานา] และ [กับดักเถาวัลย์] ใส่ตนที่เหลือพร้อมๆ กัน และฟาดฟันใส่เอลฟ์มืดสองตนที่เหลือในกลุ่ม ตอนนี้เหล่าขุนพลเอลฟ์ตระหนักถึงสถานการณ์ที่เสียเปรียบแล้ว พวกมันคำรามด้วยความโกรธ ทั้งสองคำรามใส่เลียมและพุ่งเข้าหาเขา โดยทั้งคู่ถือดาบเหมือนกับเลียม ในบรรดาทั้งสองตนนั้น ขุนพลเอลฟ์มืดคนหนึ่งเป็นผู้หญิง และเธอเป็นผู้สร้างความเสียหายสูงสุดให้แก่กองทัพปีศาจและทีมมนุษย์ เลียมจึงมุ่งเป้าไปที่เอลฟ์ที่มีพลังโจมตีสูงตนนี้ก่อน เมื่อเห็นสัญญาณนี้ คนอื่นๆ ก็เริ่มระดมการโจมตีไปที่ผู้หญิงคนนี้เช่นกัน เอลฟ์มืดแค่นเสียงเมื่อเห็นเช่นนั้น เธอหมวนตัว ดาบสีดำของเธอร่ายรำราวกับมองไม่เห็นในความมืดมิดของยามค่ำคืน ท่าโจมตีด้วยการหมุนดาบนั้นดูน่าหลงใหล และในพริบตาดาบสีดำก็ทอแสงเจิดจ้าเหมือนแสงจันทร์ ลำแสงดาบพุ่งออกมาทุกทิศทาง และแต่ละสายก็สร้างความเสียหายอย่างหนัก ไม่เพียงแค่นั้น ลำแสงดาบเหล่านี้ยังมีคุณสมบัติธาตุมืดสอดแทรกอยู่ภายในด้วย ลำแสงมีจำนวนมากและรุนแรงมาก ทำให้ยากต่อการป้องกัน ปัดป้อง หรือหลบหลีก เลียมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้และประกายตาประหลาดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “น่าประทับใจ” เขาพึมพำ แต่โดยไม่ให้เอลฟ์มีโอกาสจบการโจมตี เขาส่งลูกไฟขนาดมหึมาหลายลูกเข้าหาเธอ เอลฟ์มืดภายใต้การควบคุมของเซินเยว่ใช้ดาบโค้ง และเอลฟ์ตนนั้นก็ฟันและฉีกกระชากใส่ผู้หญิงคนนั้นด้วย “แกบังอาจนัก!” หญิงสาวคำรามและฟาดดาบของเธอไปที่เซินเยว่โดยตรง เพราะเธอเป็นคนควบคุมสหายของตนซึ่งเป็นผู้ที่สร้างความเสียหายได้มากที่สุด เซินเยว่กำกริชแน่นและเตรียมรับการโจมตีโดยตรง โดยยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมาด้านหน้าเพื่อป้องกัน แต่ก่อนที่การโจมตีจะถึงตัวเธอ ดาบสีม่วงอีกเล่มก็วูบวาบเข้ามาคั่นกลาง “คู่ต่อสู้ของเจ้ายังคงเป็นข้า” เลียมฟันใส่หญิงสาวอย่างรวดเร็วนับสิบครั้ง ส่งการโจมตีออกไปหลายระลอก เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของเซินเยว่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เธอรู้สึกตื้นตันใจที่เลียมให้ความสนใจเธอมากขนาดนี้ แม้ว่านี่จะเป็นสนามรบก็ตาม อย่างไรก็ตาม... ในความเป็นจริง เลียมแค่ต้องการคู่ต่อสู้คนนี้ไว้เอง ขุนพลเอลฟ์มืดที่อยู่ตรงหน้าเขามีทักษะในการใช้ดาบ และเขารู้สึกว่าเขาสามารถเรียนรู้ได้มากมายจากการต่อสู้กับผู้หญิงคนนี้ เธอจัดการผสมคุณสมบัติธาตุเข้าไปในการโจมตีด้วยดาบได้อย่างไร? เลียมปะทะกับเอลฟ์มืดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่หญิงสาวกลับเหยียดหยามอย่างดูหมิ่น “เจ้ากล้าดียังไงที่มาสู้กับข้าด้วยเทคนิคที่ด้อยกว่าแบบนี้?”