Chapter 849 - The Legend of the Totem Beasts

เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:32

บทที่ 849: ตำนานแห่งสัตว์ถอกรรม ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth หากน้องหลอเฉี่ยวขอให้ฉู่เฟิงอดทนมากขึ้น ก็ไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะต้องเร่งรัดอะไร เมื่อโจวหนิงซวี่มาถึง พวกเขาถึงจะไปรายงานตัวที่หอฝึกอบรมแห่งชาติได้ ฉู่เฟิงยังไม่ได้ข่าวคราวจากหลิงหลิง เขาจึงเดินทางไปหางโจวเพื่อไปเยี่ยมเยียนคุณถางเย่ที่น่ารัก เซ็กซี่ เป็นผู้ใหญ่และงดงาม รวมถึงงูถอกรรมดำที่มีเสน่ห์และโดดเด่น แน่นอน เขายังมีข้อสงสัยเรื่องไม้ไผ่นั้นที่เจ้าโจวซานหยานถืออยู่ด้วย — เมื่อมาถึงหางโจว คุณถางเย่เกิดอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบพอดี ฉู่เฟิงจึงพายเรือไปยังที่นั่น คนของเธอรู้จักฉู่เฟิง จึงยอมให้เขาแล่นเรือผ่านเข้าไป คุณถางเย่กำลังนั่งอ่านหนังสือพร้อมเป็นเพื่อนคลายเหงาให้งูถอกรรมดำ เธอมักจะมาเยี่ยมเป็นครั้งคราว เสมือนหนึ่งเป็นการรายงานความเป็นอยู่ให้ผู้ใหญ่ฟัง “หาใช่เรื่องง่ายที่จะได้เห็นคุณถางเย่เพลิดเพลินกับเวลาว่าง ทุกครั้งที่ฉันโทรหรือส่งข้อความหา มักจะได้ยินเสียงฝากข้อความเสมอ” ฉู่เฟิงเดินขึ้นไปแล้วเทาน้ำชาบำรุงผิวหนังให้ตนเองด้วยความสะดวก เขานั่งไขว่ขา ไม่ทำตัวเป็นคนนอก “อาจารย์ของเจ้าเป็นข้าราชการของสหภาพบังคับใช้กฎหมาย อย่าเปรียบเทียบข้ากับชายอิสระที่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วตามใจชอบ… อ้า ไม่ใช่หรอกหรือที่เจ้าอยู่ในทีมชาติ ตอนนี้ไม่ควรไปเข้าค่ายฝึกซ้อมหรอกหรือ?” คุณถางเย่ยิ้ม “แค่กลับมาเยี่ยมชั่วคราว” “เอาล่ะ บอกมาได้แล้วว่าเจ้าทำอะไรมาบ้าง ฉันสัมผัสได้ว่าออราของเจ้าแรงกล้าขึ้นมาก” คุณถางเย่มองฉู่เฟ่งด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ออราของฉู่เฟิงก้าวหน้าถึงระดับสูงแล้วสำหรับธาตุไฟ เกือบจะสูงระดับสูงสำหรับธาตุฟ้าแลบ ธาตุเรียกสัตว์ยังคงเหมือนเดิม ธาตุเงาอยู่ที่ขีดสุดของระดับกลาง และธาตุอวกาศยังคงอยู่ที่ระดับพื้นฐาน…” ฉู่เฟิงรายงานอย่างตรงไปตรงมา คุณถางเย่ทราบความลับทั้งหมดของเขาแล้ว รวมถึงธาตุปีศาจด้วย หลิวจงและเหยียนชิงคงบอกเธอไปหมด พวกเขาล้วนเป็นคนน่าเชื่อถือ ฉู่เฟิงจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังความจริง “ธาตุฟ้าแลบของเจ้าควรจะก้าวหน้าในอัตราเดียวกับธาตุไฟ แต่ดูเหมือนว่าจะตามหลังอยู่?” คุณถางเย่เอ่ย “นั่นเป็นเหตุผลที่ข้ามาเพื่อขอคําแนะนําจากคุณถางเย่เรื่องการฝ่าด่านสู่ระดับสูง การที่ธาตุไฟของข้าก้าวขึ้นระดับสูงเกิดขึ้นโดยบังเอิญ ข้าจึงไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน” “แค่นั้นหรือ?” คุณถางเย่ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ด้วยสัญชาตญาณบางอย่าง เธอสามารถรับรู้ได้ว่าฉู่เฟิงยังมีแรงกระตุ้นอย่างอื่นแฝงอยู่ “เหตุผลหลักคือข้ามาหาคุณถางเย่ผู้เป็นที่รัก ตั้งนานแล้วที่ไม่ได้มาเยี่ยม คุณถางเย่ดูสวยขึ้นอีกนะ” “ก็ใช่” “เจ้าก็ไม่เคยถ่อมตัวเลยจริงๆ” “อย่าพลิกแพลงเรื่องเลย” คุณถางเย่เชื่อว่าฉู่เฟิงคงไม่มีทางมาเยี่ยมเธอโดยไร้เหตุผล “ความจริงคือ ข้าอยากถามว่า ท่านยังมีหนังสือม้วนเวทมนตร์ที่ให้ข้าเมื่อก่อนอยู่หรือไม่? หนังสือม้วนที่จะสลายไปเมื่อใช้เวทมนตร์ครั้งเดียว ท่านมีหนังสือม้วนที่บรรจุเวทมนตร์ฟ้าแลบระดับสูงบ้างหรือเปล่า?” ฉู่เฟิงถูกมือแล้วยิ้มถาม “นั่นเป็นสมบัติล้ำค่าของสหภาพบังคับใช้กฎหมายแห่งหยวนหยิน เราไม่มักให้ใครง่ายๆ นอกจากนี้ การพึ่งพาหนังสือม้วนเหล่านั้นก็ไม่ใช่การตัดสินใจที่ฉลาดเลย แม่มดควรจะเชี่ยวชาญในรูปแบบดวงดาวและกลุ่มดาวของธาตุทั้งหมดที่ตนมี การพึ่งพาหนังสือม้วนมากเกินไปจะก่อให้เกิดนิสัยไม่ดีในที่สุด…” คุณถางเย่ที่เคยมีบทบาทเป็นครูมาก่อน ก็เริ่มให้คําแนะนําฉู่เฟิงตั้งแต่พูดประโยคแรก “อ้าว ท่านเป็นอธิการบดีที่แก่กว่าหลิวจงไม่ใช่หรือ? ท่านสามารถมอบบางส่วนให้ข้าได้ง่ายๆ เพียงแค่ออกคําสั่ง ข้าต้องการประมาณแปดสิบม้วน…” ฉู่เฟิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แววตาของคุณถางเย่กว้างขึ้น! แปดสิบม้วน? คนนี้คิดจริงๆ หรือว่าหนังสือม้วนเหล่านี้หามาได้ง่ายอย่างกระดาษ A4 ที่ราคาเพียงไม่กี่สตางค์ต่อแผ่น! “สามม้วน! ข้าสามารถให้ได้มากสุดแค่สามม้วนเท่านั้น!” คุณถางเย่喝斥道 สหภาพบังคับใช้กฎหมายแห่งหยวนหยินจะไม่มีทางให้หนังสือม้วนกลุ่มดาวดวงดาวกับใคร ถ้าไม่ใช่เพราะคุณูปการของฉู่เฟิงต่อหางโจว “ห้าม้วน! ข้าต้องการอย่างสิ้นหวัง” “สี่ม้วน นี่คือขีดจำกัดสุดท้ายของข้า!” คุณถางเย่ตอบโต้แน่วแน่ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ก็ได้ สี่ม้วนก็แล้วกัน…” ฉู่เฟิงหัวเราะเบาๆ ดุจสุนัขจิ้งจอกแก่ที่แสนเจ้าเล่ห์ “ข้ารู้แล้วว่าเจ้ามีเล่ห์เหลี่ยมซ่อนอยู่” คุณถางเย่กระซิบ “อื้ม จริงสิ ข้ายังมีบางสิ่งจะให้ท่านดูด้วย มาแล้วลองดูว่าท่านจะเข้าใจได้หรือไม่” ฉู่เฟิงนึกขึ้นได้ เขาหยิบมือถือออกมาและเปิดรูปภาพ ฉู่เฟิงได้ถ่ายภาพตัวหนังสือที่เลอะเทอะบนไม้ไผ่นั้นไว้ เพื่อนำมาให้คุณถางเย่ดูเมื่อกลับมา ภาพที่วาดบนไม้ไผ่มีความคล้ายคลึงกันอย่างมากกับสิ่งที่เขาเห็นบนกำแพงในศาลาเกาะ คุณถางเย่คิดว่าฉู่เฟิงกำลังจะเล่นกลกับเธออีกครั้ง เธอเหลือบมองด้วยมุมตา แต่ความสนใจของเธอกลับไปจดจ่ออยู่กับตัวหนังสือโบราณในทันที เธอคว้าโทรศัพท์ของฉู่เฟิงด้วยความรวดเร็วและเพ่งดูอย่างใกล้ชิด “เจ้าพบสิ่งนี้ที่ไหน?” คุณถางเย่เงยหน้าขึ้นแล้วถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นหลังจากพักใหญ่ “วัดในประเทศญี่ปุ่น ข้าได้ยินสมาชิกคนหนึ่งในทีมบอกว่ามันเป็นภาชนะระดับสูง ภาชนะชนิดนี้มีโลกแห่งตัวเองอยู่ภายใน และสามารถรองรับวิญญาณได้” “ใช่แล้ว ภาชนะชนิดนี้สามารถรองรับวิญญาณได้ นอกจากนี้ วิญญาณจะกลายเป็นพลังทรงพลังมากยิ่งขึ้นหลังจากอาศัยอยู่ในภาชนะนั้นเป็นเวลาหนึ่งช่วง ตัวหนังสือโบราณนี้คล้ายคลึงกับสิ่งที่บรรพบุรุษของเราทิ้งไว้บนเกาะนี้ มันเป็นบันทึกของสัตว์ถอกรรมอีกตนหนึ่ง!” “สัตว์ถอกรรมอีกตน?” ฉู่เฟิงตกใจ “ใช่เลย ย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่สัตว์ถอกรรมสูญพันธุ์ไป พวกผู้เฒ่าในประเทศเราเป็นสัตว์ถอกกรรมเพียงตัวเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ หากไม่มีสภาพแวดล้อมพิเศษของทะเลสาบตงฉือที่ให้ที่กำบังที่สมบูรณ์แบบ และการปกป้องจากพวกเราทุกครั้งเมื่อถึงคราวผลัดขน มันคงไม่อาจรอดชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ “อย่างไรก็ตาม ในสมัยโบราณเมื่อจีนยังมีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกันมากมาย เคยมีสัตว์ถอกรรมเป็นจำนวนมากอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ พวกมันถูกเรียกว่าเทพเจ้าในตอนนั้น มนุษย์อ่อนแอเกินไปในตอนนั้น และยังไม่เจริญรุ่งเรือง แต่สัตว์ถอกรรมแตกต่างจากสัตว์ปิศาจอื่นๆ พวกมันสามารถอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้อย่างสงบสุข และยังปกป้องเผ่ามนุษย์ไว้ด้วย” คุณถางเย่อธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่ข้าได้ยินว่าสัตว์ถอกรรมสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว? ที่จริงมีเพียงผู้เฒ่าเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่ หมายความว่าไม้ไผ่ที่ข้าพบทั้งหมดนั้นก็ไม่มีประโยชน์เช่นกัน เพราะเป็นเพียงวรรณกรรมโบราณ?” “ไม่เลย ไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์ที่สำคัญ แต่มันยังเกี่ยวข้องกับตำนานหนึ่งที่พวกเราผู้พิทักษ์สัตว์ถอกกรรมเชื่ออย่างมั่นคง” ทูตสัตว์ถอกกรรมกล่าว ตำนาน? เมื่อฉู่เฟิงได้ยินคําว่า “ตำนาน” เขาก็เริ่มคาดหวังเรื่องราวที่น่าตื่นเต้น เขาจึงตั้งใจฟังมากขึ้นทันที! “ตำนานกล่าวว่าสัตว์ถอกกรรมอมตะ” คุณถางเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อ...อมตะ... นั่นบ้ามาก ฉันเชื่อว่าพวกมันมีอายุยืนยาว แต่ยังคิดว่าพวกมันอมตะ ขัดต่อวิทยาศาสตร์!” ฉู่เฟิงร้องเสียงด้วยความตกตะลึง

React

พูดคุย