บทที่ 830: ฟันเฉาะความว่างเปล่า ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ แก้ไขโดย: Aelryinth บู้ทเลือด (Blood Tabi) ที่เท้าของฉู่เฟิงได้เสริมแรงขาทันที เขาระเบิดกายพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าโดยที่เกราะงูดำปรากฏขึ้น ในสภาพเช่นนี้ ความเร็วของฉู่เฟิงนั้นจัดว่าเหลือเชื่อ แทบเป็นแค่เงาสลัว เขาเผยแพร่กายถึงอาคารฝั่งตรงข้ามในพริบตาเดียวทันทีที่ซ่อนตัวเข้าไปในเงา สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น ตัวของมันยังลุกไหม้ด้วยเศษไฟที่เหลืออยู่ แต่เกล็ดหนาทึบสามารถเฉือนความเสียหายไปได้โดยไม่สนใจ สัตว์ร้ายดังกล่าวก่อความเดือดดาลขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความร้อนระอุที่แผ่ซ่านบนเกล็ดของตน เมื่อเห็นมนุษย์กล้าดีพุ่งเข้าใส่ สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าก็คำรามขึ้น แล้วเริ่มกวัดแขนสี่ข้างที่มีหนามแหลมอย่างบ้าคลั่ง แต่ละครั้งมีพลังรุนแรงพอที่จะทำให้น้ำแข็งแตกและพ่นละอองน้ำกระจายเต็มไปหมด! หมอกหนาทึบลอยฟุ้งในอากาศ ฉู่เฟิงยังคงมุ่งหน้าต่อไปแม้ทัศนวิสัยจะลดลง เขากระโดดขึ้นไปบนซากอาคารที่มีเงามรณะ (Shadow Spikes) กำอยู่ระหว่างนิ้ว... เมื่อเห็นแขนของสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้ากำลังโบกคว่ำใส่ทิศทางของตน เขาแยกกายออกเป็นเงาสองร่างแล้วหายตัวไปเฉย ๆ ฉู่เฟิงค่อย ๆ ปรากฏกายขึ้นอีกครั้งใต้เงาดำมืดทึบของสัตว์อสูรร้าย ผู้โกรธเกรี้ยวกระโดดขึ้นหลังสัตว์ร้ายด้วยการส่งเตะ เงามรณะยักษ์ระหว่างนิ้วแยกออกเป็นหกร่างพร้อมก่อนแทงเข้าใส่ข้อต่อระหว่างแขนและลำตัวของสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้า เงามรณะยักษ์เพียงดอกเดียวหากลงจุดแม่นยำก็สามารถทำให้สัตว์ระดับนักรบเคลื่อนไหวลำบากได้ แต่เมื่อต่อกรกับสัตว์ระดับผู้บัญชาการ เงามรณะยักษ์จะทำได้เพียงขัดขวางการเคลื่อนไหวของบางส่วนของตัวเท่านั้น ฉู่เฟิงเลือกเป้าหมายที่แขนอันตรายถึงตายของสัตว์ร้าย หนามบนแขนเหล่านั้นเป็นภัยคุกคามเกินไปเมื่อสัตว์ร้ายกำลังกวัดแขนอย่างคลุ้มคลั่ง สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้ารู้สึกว่ามีใครบางคนอยู่บนหลัง มันพยายามดึงฉู่เฟิงลงมาโดยสัญชาตญาณ แต่แขนทั้งสองข้างถูกพลังงานมืดขัดขวาง แขนบนของมัน внезапно หนักอึ้งจนไม่สามารถยกขึ้นได้อีกต่อไป! “ล็อกน้ำแข็ง!” มูนิ่งซี ไม่ได้ยืนมองเฉย ๆ เธอปล่อยอาภรณ์น้ำค้างเย็นจัดทันทีที่เห็นฉู่เฟิงต่อสู้กับสัตว์ร้ายด้วยความกล้าหาญเช่นนั้น โซ่หินน้ำแข็งที่เกิดขึ้นในอาณาเขตน้ำแข็งมีความแข็งแกร่งมากกว่าโซ่หินน้ำแข็งทั่วไป โซ่ผลึกหิมะหนึ่งเส้นแล้วอีกหนึ่งเส้นปรากฏขึ้นภายใต้การควบคุมของมูนิ่งซี ก่อนพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้า โซ่หินน้ำแข็งเคลื่อนไหวดุจริบบิ้นเยือกแข็ง มุ่งหน้าสู่ขาแหลมคมหกง่ามของสัตว์อสูรร้าย ขาของสัตว์ร้ายแหลมคมและคล่องตัวอย่างไม่น่าเชื่อ มันไม่เพียงแต่สามารถแทงเป้าได้ แต่ยังสามารถเฉือนเป้าจากทุกมุม โดยเฉพาะแขนหน้าทั้งสองข้างที่แทบเป็นคมดาบคู่! สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าหมุนขาจัดได้อย่างน่าตื่นตะลึง แม้จะอยู่ในจุดบอด มันก็ยังพยายามงอขึ้นเพื่อแทงฉู่เฟิงที่นั่งอยู่บนหลัง มูนิ่งซีเห็นเจตนาของสัตว์ร้ายและตอบสนองทันท่วงที โซ่หินน้ำแข็งพุ่งเสียบแล้วคล้องแขนขาล่างของสัตว์ ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม หากโซ่เส้นเดียวขาด ก็ยังมีอยู่ทั้งหมดราวแปดเส้น สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการหักโซ่ทั้งหมด! “กินนี่ซะ!” ฉู่เฟิงชกหมัดอุกกาบาตใส่เอวของสัตว์ร้ายระยะประชิด ทำลายเกล็ดหนาสำหรับป้องกัน เขาถึงกับได้ยินเสียงกระดูกดังแคร็ก! เอวของสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าทรุดลึกอย่างชัดเจน โซ่ที่มัดขาทำให้มันไม่สามารถทรงตัวได้ มันกระแทกลงกับน้ำแข็งและเศษซากอาคารด้วยแรงกระแทกมหาศาล! แขนอันแหลมคมของสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าประทานพลังโจมตีที่ท่วมท้น แต่ในทางกลับกันยังหมายความว่า กายของสัตว์ร้ายนั้นไม่ทนทานเท่าสัตว์ระดับผู้บัญชาการตัวอื่น หากมันพยายามยืนขึ้น แขนขาของมันอาจหักสะบั้นกลาง! เปลวเพลิงแผ่กระจายอย่างรวดเร็วบนหลังสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้า ฉู่เฟิงไม่ได้ละโมบตามติดด้วยการโจมตีซ้ำ เขารู้ว่าการรอคอยเป็นสิ่งสำคัญยิ่งเมื่อต่อสู้กับสัตว์ร้ายอันตราย เขากระโดดเข้าหาเงาใกล้เคียงทันทีและย้ายกายไปยังที่ใหม่... ขาแหลมคมพุ่งกวาดมาทางฉู่เฟิงอย่างกะทันหันโดยไร้สัญญาณเตือน ฉู่เฟิงตกใจเช่นกัน ปลายแหลมของขานั้นเฉี่ยวผ่านหน้าอกของเขาเพียงนิดเดียว! เขากำลังซ่อนตัวอยู่ในเงาอยู่แล้ว จึงเป็นเรื่องยากพอสมควรสำหรับสัตว์ร้ายที่จะจังหวะลงเป้าได้แม่นยำ โชคดีที่เขาไม่สูญเสียความสงบหลังจากลงมือโจมตีครั้งแรก ไม่อย่างนั้น แม้การตอบโต้ของสัตว์ร้ายจะไม่ส่งเขาพุ่งกระเด็นเป็นสองท่อน แต่ก็คงจะกระเด็นออกไปหลายสิบเมตรอยู่ดี... ขาแหลมคมของสัตว์ร้ายกวัดผ่านไปและทิ้งเสียงกรีดรีดดังลั่นเมื่อข่วนเกราะงูดำ ฉู่เฟิงถอยหลังออกไปในทันทีเพื่อเพิ่มระยะห่างระหว่างตัวเองกับสัตว์ร้าย เมื่อเงยหน้าลง ฉู่เฟิงเห็นรอยข่วนชัดเจนบนเกราะงูดำของเขา ความจริงที่ว่าเพียงรอยข่วนสุ่มเดียวก็ทิ้งร่องรอยบนเกราะชั้นสูงของเขาชี้ชัดถึงพลังการโจมตีของสัตว์ร้าย! “ปีศาจลักษณะกุ้งพร้อมขาแหลมคมนี่ยังสามารถบิดขาในทิศทางตรงข้ามได้ ช่างสุดโต่งจริงๆ!” สัตว์ระดับผู้บัญชาการส่วนใหญ่ได้พัฒนาถึงขั้นที่แข็งแกร่งเกินจะฆ่าได้ง่าย ๆ ฉู่เฟิงลงมือโจมตีชุดแล้วชุดเล่าบนสัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้า กระแทกมันลงพื้นด้วยระเบิดอันทรงพลัง แต่ทว่ายังไม่อาจก่อความเสียหายร้ายแรงให้มันได้เลย! สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้ายังคงไม่เป็นไร นอกจากเศษเกล็ดแตกเพียงไม่กี่ชิ้นที่เอว สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าลุกขึ้นยืนอีกครั้ง มันเสียบขาแหลมคมลงไปในน้ำแข็งหนาทึบ ส่วนตาที่เหลืออยู่ก่อประกายสีแดงอันหลอนให้เห็น! “มันกำลังเตรียมสาป!” ไฮโรเสะร้องตะโกน เวทมนตร์ของสัตว์น้ำ ไม่จำเป็นต้องเป็นเวทมนตร์ธาตุน้ำเสมอไป เนื่องจากพวกมันมีสายพันธุ์มากมายและสัตว์ร้ายทะเลส่วนใหญ่เป็นลูกผสม จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่าเวทมนตร์อะไรที่พวกมันจะใช้ได้แม้ดูภายนอกจะเหมือนกัน สัตว์ร้ายทะเลจะสืบทอดเวทมนตร์จากพ่อแม่ทั้งสองฝ่าย แต่รูปลักษณ์ภายนอกมักคล้ายคลึงกับเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเท่านั้น! สัตว์อสูรร้ายหุบเขาฟ้าเป็นลูกผสมโดยไม่มีข้อสงสัย นัยน์ตาของมันแผ่ประกายแดง ขณะที่กายแผ่แสงมืดครัน ขาแหลมคมสีขาวกะทันหันกลายเป็นสีเลือดหมู... สัตว์ร้ายยกขาแล้วฟาดอากาศ ท่าทีฟาดฟันนั้นพ่นประกายแดงวูบวาบออกมา พุ่งร่อนตัดไปข้างหน้าด้วยความเร็วเหนือแสง! น้ำแข็งถูกเฉือนครึ่ง ซากเศษถูกสับเป็นท่อน ประกายแดงนั้นเร็วเกินกว่ามนุษย์จะตั้งตัวรับได้ ฉู่เฟ่งมองฟาดฟันนั้นอย่างชาเฉา เขารู้สึกหน้าอกเหมือนถูกเผาไหม้ราวกับกายของเขากำลังถูกเฉือนครึ่งแม้มีเกราะงูดำคุ้มกัน... ฉู่เฟิงกวาดลื่นไถลไปบนน้ำแข็ง รอยแผลสีแดงใหญ่ปรากฏให้เห็นบนเกราะงูดำ อันซึ่งเลือดซึมไหลออกมา ร่องรอยของฟาดฟันนั้นปรากฏให้เห็นในหมอกผงละอองหิมะและไอน้ำใกล้ฉู่เฟิง ฟาดฟันนั้นทะลุเกราะงูดำได้แม้จะมีพลังป้องกันยอดเยี่ยมเพียงใด ฉู่เฟ้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดรุนแรงบริเวณหน้าอกและช่องท้อง!