บทที่ 866: สถานที่ที่ซาลานหนีไป ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจแก้โดย Aelryinth ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทันทีที่มู่หนิงซวีเหยียบเข้ามาในห้อง ฉู่เฟิ่งก็รู้สึกผิดขึ้นมา บางทีอาจเป็นเพราะพลังของภรรยาคนแรกของเขา ความคิดเพ้อฝันทั้งหมดของเขาจึงถูกเปิดโปงทันที! “มาเลย เชิญนั่ง ฉันบอกแล้วไงว่าให้ติดต่อฉันเมื่อเธอมา เพื่อให้ฉันช่วยจัดการเรื่องที่พัก เธออย่าถือสาเลย” ฉู่เฟิ่งหัวเราะแห้งๆ แล้วรีบต้อนรับมู่หนิงซวีอย่างขะมักเขม้น เพื่อเธอจะไม่สงสัยอะไร จริงๆ แล้วมันก็ไม่มีอะไรน่าสงสัย แต่ฉู่เฟิ่งก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี! มู่หนิงซวีไม่สนใจเขาเลย ส่วนมู่เหนียวเจียวได้อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นที่หอฝึกอบรมแห่งชาติ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉู่เฟิ่งก็ควักหมอนั่งกระแทกเสียงดัง เหลือเชื่อ! ถ้าฉันอยู่ตรงนั้น ฉันคงหักขาทั้งสามของไอ้อียิปต์ห่าเหวซะ! นี่มันเป็นการต่อสู้ระหว่างนักเรียน มันกล้าดียังไงถึงได้โหดร้ายกับเพื่อนร่วมทีมขนาดนั้น! ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน เด็กหญิงตัวเล็กๆ ร่างกระฉับกระเฉงวิ่งพล่านเข้ามาในห้องผ่านประตูที่ปิดไม่สนิท เธอสวมชุดยูนิฟอร์มสีขาวและน้ำเงินสะอาดสะอ้าน พร้อมถือถ้วยชานมถั่วแดงอยู่ในปากแก้มพองๆ น่าหลงใหลเหลือเกิน ใครเห็นก็อยากจะเดินไปลูบไล้มั่ง แต่สีหน้าตาของเธอไม่ได้ดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสาเหมือนเด็กสาววัยรุ่นทั่วไป กลับดูเฉยชาไปเสียมากกว่า แต่ก็มีความแหลมคมแฝงอยู่ “ลิงหลิง!” มู่เหนียวเจียวประหลาดใจไม่น้อย ห่างไปหลายวันแล้วที่เด็กคนนี้ไม่ได้มาเยี่ยม เธอมักจะมาหาฉู่เฟิ่งเป็นหลัก เพราะเป็นหุ้นส่วนของฉู่เฟิ่ง มู่เหนียวเจียวชอบลิงหลิงมาก ถึงกับอยากจะยัดขนมทั้งหมดในตู้เย็นให้เด็กคนนี้ โชคร้ายที่ลิงหลิงแทบไม่เคยรับความโปรดปรานของสตรีงามเลย ในห้องเต็มไปด้วยสาวๆ ฉู่เฟิ่งดีใจจนหัวแทบจะหลุดออกจากบ่า! “ถ้าไม่ว่าง ค่อยมาเดี๋ยวหลัง” ลิงหลิงไม่ได้เดินเข้ามาในห้อง เธอเพียงยืนอยู่ในโถงทางเข้า “บอกมาสิว่ามาทำไมก่อน” ฉู่เฟิ่งกล่าว ลิงหลิงคงมาเพื่อปรึกษาประเด็นภารกิจ ไปโรงเรียนทุกวันคงต้องทำให้เธอหงุดหงิด เธอเป็นนักล่า ยอดนักล่าแห่งเมืองเวทมนตร์! “คุณไม่ได้ถามหาภารกิจใหญ่เหรอ?” ลิงหลิงถอดรองเท้าออกทิ้งไปและโยนทรงพลาสติกทิ้งลงถังขยะ มู่หนิงซวีจ้องมองเด็กคนนี้ เธอสงสัยว่าทำไมฉู่เฟิ่งถึงมาพูดคุยเรื่องงานนักล่ากับเด็กสาวที่ดูเหมือนยังมัธยมศึกษา “สหภาพบังคับใช้กฎหมายควรจะเป็นคนจัดการ แต่คนของพวกเขาสะดุดง่ายเกินไป สุดท้ายสหภาพบังคับใช้กฎหมายเลยตัดสินใจลงประกาศเป็นภารกิจในบรรดาค่ายนักล่าเอกชนที่น่าเชื่อถือ เพื่อให้นักล่าที่โดดเด่นบางคนจัดการกับภัยคุกคาม เฉพาะคุณนี่แหละที่ควรสนใจ แม้ภารกิจจะดูอันตรายพอตัว” ลิงหลิงหยิบสมุดบันทึกออกมาและกางแผนผังใกล้เขตเซี่ยงไฮ้ ฉู่เฟิ่งสังเกตเห็นเกาะรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดงรูปทรงไม่สม่ำเสมอบนแผนที่ ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำแยงซีเกียง เป็นแนวหาดทรายขนาดใหญ่ “นั่นไม่ใช่เกาะฉงหมิงหรือ?” มู่เหนียวเจียวจำสถานที่ได้ในพริบตา “อืม หลังจากเคราะห์กรรมที่นครโบราณ อิทธิพลของซาลานในประเทศจีนก็ถูกถอนรากถอนโคนเกือบทั้งหมด ซาลานได้หนีไปยังประเทศอื่น สมาชิกระดับผู้อาวุโสของสหภาพบังคับใช้กฎหมายพยายามล่าตัวเธอ แต่ตามแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ ซาลานน่าจะหนีออกนอกประเทศผ่านเกาะฉงหมิง” ลิงหลิงชี้ไปที่แผนที่แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งครัด ทั้งมู่หนิงซวีและมู่เหนียวเจียวตกตะลึง ทำไมเด็กสาวใส่ชุดยูนิฟอร์มมัธยมถึงมาพูดถึงคริสตจักรศาสดามืด แล้วยังไปเกี่ยวข้องกับซาลานด้วย? ฉู่เฟิ่งไอ้จามเสียงดังพยายามส่งสัญญาณให้ลิงหลิงหยุดพูด เมื่อมันเกี่ยวข้องกับคริสตจักรศาสดามืด ฉู่เฟิ่งไม่มีทางยอมให้คนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง คริสตจักรศาสดามืดช่างชิงชังและแสนสังเกต ฉู่เฟิ่งไม่กลัวพวกเขา แต่จะรู้สึกกระวนกระวายเสมอเมื่อคนที่เขารู้จักถูกดึงเข้าไปยุ่งเกี่ยว “มีภารกิจอื่นอีกไหม?” ฉู่เฟิ่งไม่อยากฟังเรื่องนี้ต่อไป ภารกิจนี้เหมาะสมก็ต่อเมื่อเขาทำคนเดียว ไม่มีทางที่ฉู่เฟิ่งจะพามู่หนิงซวี... หรือมู่เหนียวเจียวที่รู้รายละเอียดแล้วไปด้วย ลิงหลิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ภารกิจอื่นค่าตอบแทนต่ำ ภารกิจนี้ค่าตอบแทนสูงสุด สหภาพบังคับใช้กฎหมายถูกกดดันให้ถอนรากถอนโคนคริสตจักรศาสดามืด เพราะฉะนั้น...” “พอได้แล้ว เด็กอย่างเธอไม่ควรรู้มากเกินไป!” ฉู่เฟิ่งขัดจังหวะลิงหลิง ลิงหลิงตระหนักได้ทันทีเมื่อได้ยินฉู่เฟิ่งเปลี่ยนโทนเสียง เธอหยุดพูดทันที “ให้เธอพูดต่อไปเถอะ” มู่หนิงซวีตระหนักได้แล้วว่าเด็กคนนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น เธอก็สนใจเรื่องสมาชิกที่เหลืออยู่ของคริสตจักรศาสดามืดเช่นกัน “สหภาพบังคับใช้กฎหมายจะจัดการคริสตจักรศาสดามืดเอง ไม่ต้องเป็นห่วง ระหว่างนี้ ฉันมีข่าวดีจะบอกคุณด้วย...” ฉู่เฟิ่งเปลี่ยนเรื่อง “คุณคิดจริงๆ หรือว่าฉันจะไม่สะเทือนใจ?” มู่หนิงซวีจ้องมองฉู่เฟิ่ง ความรู้สึกของเธอเปลี่ยนไปชัดเจน เธอจะกังวลได้ยังไง? คริสตจักรศาสดามืดทำลายเมืองโบ๋ เส้นทางบ้านและครอบครัวเธออยู่ในภาวะวิกฤตเพราะมู่เหอเกี่ยวข้อง เธอถูกบังคับให้เปลี่ยนสกุล! เพราะเรื่องนี้ สมาชิกในครอบครัวเธอทะเลาะและแยกย้ายกัน บางส่วนจากไปโดยไม่เอ่ยลา ตอนที่เธออยู่ในเมืองหลวง มู่จว๋หยุนถึงกับละอายเกินกว่าจะสบตาเธอ เขาหลบหนีเธอด้วยข้อแก้ตัวไร้สาระ มู่หนิงซวีไม่ได้เห็นญาติพี่น้องแม้แต่คนเดียว... พวกเขาทั้งหมดซ่อนหายไป กลัวที่จะเผชิญแสงอาทิตย์ “ฉันได้เสียสกุลไปแล้ว ถ้าเกี่ยวข้องกับคริสตจักรศาสดามืด ฉันยอมทำแม้จะไม่ได้เงินแม้แต่สตางค์เดียว!” มู่หนิงซวีประกาศด้วยความจริงจัง มู่หนิงซวีรู้ว่าฉู่เฟิ่ง จางเซี่ยโหยว มู่ไป และคนอื่นๆ เคยต่อสู้กับคริสตจักรศาสดามืดที่นครโบราณ กระทั่งก่อนหน้านั้น ซวีโจวจื่อติงสละชีพเพื่อแลกกับชื่อตำแหน่งผู้ปกครอง ถ้าพวกเขาต่อสู้กับคริสตจักรศาสดามืดได้ ทำไมเธอจะทำไม่ได้? สมาชิกในครอบครัวของเธอมากมายถูกเสียสละไปแล้วเช่นกัน! “ลิงหลิง คุณควรกลับไปก่อน” ฉู่เฟิ่งกล่าวกับลิงหลิง “อ้อ” ลิงหลิงไม่ได้พูดมาก เธอหันหลังกลับและเดินจากไป เมื่อประตูปิดลง บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไป มู่หนิงซวีจ้องมองฉู่เฟิ่ง สายตาของเธอสั่นไหวอย่างรุนแรง มู่เหนียวเจียวตระหนักว่าบรรยากาศระหว่างทั้งสองคนไม่ปรกติ เธอจึงสุขุมเดินขึ้นไปที่ห้องของตน “ฉันไม่ต้องการให้คุณตัดสินใจแทนฉัน” มู่หนิงซวีกล่าว “แน่นอน ฉันไม่อาจตัดสินใจแทนเธอได้ แต่ฉันมีข้อมูล และลิงหลิงเป็นหุ้นส่วนของฉัน ฉันจะเป็นคนตัดสินใจว่าจะรับภารกิจนี้ไหม” ฉู่เฟิ่งกล่าวอย่างหนักแน่น “เธอ...” มู่หนิงซวีโมโหจนพูดไม่ออก “ฟังฉันให้ดี และอย่ากังวลเรื่องคริสตจักรศาสดามืด ไว้อย่างน้อยก็ในตอนนี้” ฉู่เฟิ่งกล่าวด้วยความจริงใจ “น้องชายบุญธรรมของพ่อคือสมาชิกคริสตจักรศาสดามืด พี่ชายของเขาก็เป็นสมาชิกระดับสูงของคริสตจักรศาสดามืด คุณรู้ไหมว่าเขาสิ้นหวังแค่ไหนตอนนี้? ถ้าฉันไม่ทำอะไร เขาจะต้องแบกรับความเกลียดชังทั้งหมด พวกครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย พวกเขาไม่ได้ทำตัวตามเหตุผล พวกเขากำลังพยายามฆ่าพ่อของฉันเพื่อแก้แค้น... เขาถึงกับสูญเสียสิทธิ์ที่จะได้เห็นฉัน” มู่หนิงซวีหันหลังให้เขา อารมณ์ของเธอถูกปลุกเร้าขึ้น