บทที่ 855: ซอมบี้ดาบกระดูก ตอนแรก ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ปรับแก้โดย Aelryinth “ผู้ตายซอมบี้ตนนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่นัก แต่น้ำหนักของมันช่างสยองขวัญเหลือเกิน ดูที่เท้าของมันสิ แม้จะเพียงยืนอยู่ก็ทำให้พื้นดินยุบตัวลงแล้ว ดังนั้น ใครก็ตามที่ถูกผู้ตายซอมบี้ชนเข้า ก็คงจบลงแบบเดียวกับหลงเฟิงเหลียนแน่ๆ” นักศึกษาหญิงผมสั้นใส่แว่นกรอบดำวิเคราะห์ “หลงเฟิงเหลียนพ่ายแพ้เร็วกว่าที่คาดไว้ ชาวอียิปต์คนนี้อาจจะเป็นหนึ่งในสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของทีม ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาคนนั้นกวนประสาทไม่น้อย แม้หมัดเพลิงขั้นสี่จะโจมตีก็ไม่ได้เรื่องเท่าไหร่” “พ่ายแพ้จริงๆ คราวนี้ หากเขาเป็นฝ่ายรุกก่อน คงไม่จบแบบนี้ อย่างน้อยก็น่าจะกำจัดซอมบี้ไอรอนตัวนั้นได้” “แล้วใครจะขึ้นไปต่อ?” “ข้าไป ธาตุพืชของข้าจัดการผู้ตายซอมบี้ได้อย่างสบาย” นักศึกษาหญิงใส่แว่นกล่าว “มู่หนู่เจียก็มีธาตุพืชเหมือนกัน” “ข้าดีกว่าเธอ” นักศึกษาหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ เธอก้าวออกจากกลุ่มแล้วปรับแว่นหนาๆ ของเธอ ไป๋ตงเว่ยยังคงจมอยู่กับความโกรธ ยิ่งเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าชาวอียิปต์กว้างขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นเท่านั้น “เย่ว์ถังซิน เจ้ามีความมั่นใจจะรับมือเขาไหม?” ไป๋ตงเว่ยมองดูสาวใส่แว่นแล้วถาม เยยว์ถังซินพยักหน้า —- เมื่อซาเย็ดเห็นว่าคนที่จะต่อสู้ด้วยต่อไปเป็นหญิงสาว สายตาของเขาหดเล็กลงเล็กน้อย ดูเหมือนจะรู้สึกสนใจไม่น้อย “พี่ใหญ่ที่นี่จะไม่ปราณีเจ้า เจ้าควรเตรียมอุปกรณ์ป้องกันให้ดี” ซาเย็ดเตือนเยยว์ถังซินเสมือนเป็นสุภาพบุรุษ แต่นั่นดูเหมือนจะฟังดูยั่วเย้ามากกว่า เธอนิ่งเงียบและรอให้ไป๋ตงเว่ยประกาศเริ่มต้นการต่อสู้ —- เป็นซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาคนเดิม ตามที่เยยว์ถังซินคาดการณ์ไว้ แม้ซอมบี้จะมีความสูงเพียงสามเมตร แต่น้ำหนักของมันยังคงชวนสะพรึงกลัวอยู่ หากยกตัวอย่าง เมื่อร่างที่สูงสามเมตรทำจากไม้พุ่งเข้าชนคนธรรมดา อาจทำให้กระดูกหักได้หลายที่ แต่ถ้าเป็นซอมบี้ไอรอน ผลกระทบจากการชนนั้นอาจทำให้คนตายได้เลย ซอมบี้ไอรอนมีน้ำหนักมหาศาล ซึ่งเป็นเหตุผลที่มันสามารถปล่อยหมัดที่ทะลุไกลสิบเมตรด้วยพลังอันน่าตกตะลึง และเพียงแค่พุ่งชนก็ทําให้หลงเฟิงเหลียนพ่ายแพ้ได้ แม้เขาจะยังสวมเกราะอยู่ก็ตาม นอกเหนือจากน้ำหนักแล้ว ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาไม่มีอะไรน่ากลัวอีกต่อไป เยยว์ถังซินจ้องดูซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทา แล้วเรี่ยวแรงเวทย์มนตร์อย่างลับๆ วงโคจรแห่งดวงดาวใต้เท้าแม้จะอยู่ใต้เท้าของเธอ ก็ยังถูกซ่อนเอาไว้เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามเห็น ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาค่อนข้างตรงไปตรงมาในการโจมตี มันพุ่งเข้าใส่เยยว์ถังซินอีกครั้ง ดูเหมือนซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาจะรู้ว่า เยยว์ถังซินกำลังเตรียมกลอุบายใต้ดิน มันจึงตัดสินใจกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ สัตว์ร้ายตัวนี้สามารถกระโดดสูงถึงสิบเมตรทุกครั้ง และทุกครั้งที่ลงทัพก็จะทำให้เกิดเศษชิ้นส่วนกระเด็นพล่าน แสดงให้เห็นถึงน้ำหนักที่น่าตกใจอย่างชัดเจน เยยว์ถังซินถอยหลังอย่างรวดเร็ว เธอไม่มีเวลาเพียงพอจะจัดการตั้งค่าอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทายังคงไล่ตามเธออย่างต่อเนื่อง เมื่อเธอยกมือและโบกสะบัด ก็มีแสงสีเขียวอ่อนๆ ฝนพรายกระจายไปทั่วบริเวณ พื้นดินที่ได้รับฝนสีเขียวเปลี่ยนแปลงทันที เถาวัลย์เวทย์มนตร์หนาเท่ากับแขนผู้ใหญ่เจาะพื้นดินขึ้นมาและงอกอย่างรวดเร็ว... “เถาวัลย์เวทย์มนตร์: งอก!” เยยว์ถังซินยังคงเรี่ยวแรงเวทย์มนตร์ต่อ แสงเวทย์มนต์กลายเป็นตัวเร่งให้ต้นอ่อนของเถาวัลย์เวทย์มนตร์เติบโต เมื่อมีเถาวัลย์ขึ้นจากพื้นดินมากขึ้น เถาวัลย์ค่อยๆ หนาตัวขึ้นเมื่อยาวขึ้น บางเส้นยังมีหนามงอกขึ้นมาด้วย! “เถาวัลย์เวทย์มนตร์: โจมตี!” เยยว์ถังซินยังคงสงบ เธอไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีอย่างตื่นตระหนกเมื่อซอมบี้ไอรอนค่อยๆ เข้าใกล้ เธอรอให้เถาวัลย์เวทย์มนตร์อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมก่อนจึงค่อยเคลื่อนไหว คาถาธาตุพืชต้องใช้เวลาในการเติบโต และหากมีเวลาอย่างเพียงพอ คาถาจะสามารถปล่อยศักยภาพสูงสุดออกมาได้ เมื่อเยยว์ถังซินสั่งการ เถาวัลย์ที่โตเต็มที่ก็พุ่งเข้าใส่ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทา ยากที่จะหลบหนีเถาวัลย์ทั้งหมด ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาไม่มีทางหนีรอดได้ ไม่ว่ามันจะว่องไวเพียงใด “ลากมันลงมา!” เยยว์ถังซินยืนอยู่ท่ามกลางเถาวัลย์ เธอไม่ได้แสดงความกลัวแม้แต่น้อยต่อซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทา เธอชี้นิ้วขึ้นไป สั่งการเถาวัลย์เวทย์มนตร์ปิดกั้นเส้นทางหนีของซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาขณะที่มันพยายามดิ้นรนเพื่อหลุดจากเถาวัลย์ เถาวัลย์เวทย์มนตร์คล้ายกับงู มันรัดรอบขาและลากซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาลงไปยังพื้นดินอย่างรุนแรง ทันทีที่ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาล้มลงบนพื้นดิน เถาวัลย์เวทย์มนตร์หลายเส้นก็โผล่ขึ้นจากพื้นดินและรัดรอบร่างของมันหลายรอบ ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาพยายามดิ้นรนด้วยกำลังดิบ มันดึงเถาวัลย์หลายเส้นจนขาดเป็นท่อนๆ ขณะที่มันกำลังดิ้นรน แต่เถาวัลย์ใหม่ปรากฏขึ้นเร็วกว่าที่มันจะดึงขาด ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาก็พบว่าตัวเองถูกล้อมรอบด้วยเถาวัลย์จนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย “สวยมาก!” “เอาความนิ่มนวลไปเอาชนะความแข็งแกร่ง ข้าอยากเห็นซอมบี้ไอรอนจะดิ้นรนหลุดจากเถาวัลย์อย่างไรกัน!” นักศึกษาร้องเชียร์เมื่อเห็นเยยว์ถังซินสร้างความได้เปรียบในการต่อสู้ ตอนนี้ซอมบี้ไอรอนที่เคยยึดครองเหนือหลงเฟิงเหลียนกลายเป็นตุ๊กตาที่รอให้เหยียบย่ำต่อหน้าเยยว์ถังซิน “ป่าของคุน!” เยยว์ถังซินไม่ให้ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทามีโอกาสดิ้นรนหลุด เธอใช้คาถาระดับกลางทันที เรียกป่าดงดิบหนาทึบมาห้อมล้อมซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาไว้เหมือนกรงที่แข็งแรง! ซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาไม่สามารถหนีรอดได้ในระยะเวลาสั้นๆ ไป๋ตงเว่ยโล่งใจเมื่อเห็นแบบนี้ เยยว์ถังซินยังคงสงบและมีเหตุผลในการจัดการ เธอไม่ได้ใช้คาถาระดับกลางเลยตั้งแต่ต้น ความจริงแล้ว คาถาระดับกลาง ป่าของคุน ก็ต้องใช้เวลาในการเตรียมตัวเช่นกัน! เยยว์ถังซินใช้คาถาขั้นพื้นฐานก่อนเพื่อสร้างเถาวัลย์ขึ้นมาพอสมควรใต้ดิน เถาวัลย์เหล่านี้ใช้เพื่อยับยั้งการเคลื่อนไหวของศัตรูชั่วคราว สร้างเวลาสำหรับการเตรียมตัว เมื่อพื้นดินถูกพืชพรรณปกคลุมเต็มที่ ป่าของคุนจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น รูปแบบการต่อสู้ของนักเวทย์ธาตุพืชต่างจากนักเวทย์ฝ่ายรุกส่วนใหญ่ จำเป็นต้องเน้นการจัดวางในระหว่างการต่อสู้ เพื่อล่อลวงศัตรูเข้าหากับดักอย่างช้าๆ ตามสถานการณ์... “ในประเทศของเรามีนักเวทย์ธาตุพืชไม่มากนัก...” ซาเย็ดดูสงบมากแม้จะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่ได้แสดงความกระวนกระวายเมื่อซอมบี้ไอรอนผ้าคลุมสีเทาของเขาถูกขังอยู่ในกรง เขาพูดอย่างช้าๆ ว่า “แต่การที่เจ้าจัดการกับผู้ตายของข้าได้อย่างง่ายดาย หมายความว่าเจ้าฉลาดกว่าคนก่อนหน้านั้นมาก” “ให้ข้าได้เห็นฝีมือของเจ้า!” เยยว์ถังซินกล่าว “ข้าไม่ได้มีมากมายอะไรนัก ธาตุผู้ตายคือทั้งหมดที่ข้ามี คำถามคือ เจ้าจะขังพวกมันได้ทั้งหมดหรือไม่... ออกมา!” รูที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เมื่อทุกคนคิดว่าหัวของผู้ตายจะโผล่ออกมาก่อน พวกเขาตกตะลึงเมื่อเห็นดาบกระดูกสีดำขนาดมหึมาโผล่ออกมาจากรูก่อน!