Chapter 561 เคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษ ต่างจากเอเวอลีนที่พรสวรรค์ทางด้านกฎแห่งพิษของเธอถูกปลดล็อกโดยสารสกัดจากผลึกพฤกษาปราชญ์เจือจาง คนอื่นๆ จำเป็นต้องสัมผัสกับความรู้มหาศาลเกี่ยวกับพิษก่อน จึงจะสามารถเข้าใจในกฎแห่งพิษได้ อย่างไรก็ตาม ยังมีอีกหนทางหนึ่งที่สามารถเข้าถึงกฎแห่งพิษได้ง่าย นั่นคือการฝึกฝนเคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษ "บางที... คุณอาจจะมีเคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษด้วยหรือเปล่า?" นักปรุงยาผู้นั้นกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะพูดออกมาตรงๆ ว่า "นั่นเป็นสิ่งที่ต่อให้คุณมีสูตรยาพวกนั้นมากกว่านี้ คุณก็ไม่มีปัญญาหามาได้หรอก" เดวิสยกยิ้มที่มุมปากโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "แล้วถ้าผมบอกว่า... ผมสามารถหยิบสูตรยาชั้นราชาออกมาได้ล่ะ?" รูม่านตาของนักปรุงยาขยายกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ลมหายใจเริ่มติดขัดและหัวใจเต้นรัว! สูตรยาชั้นราชาขายกันในราคาหลักพัน! หินวิญญาณระดับสูงหลายพันก้อนเชียวนะ! เขาย่อมไม่มีทรัพย์สมบัติมากขนาดนั้นที่จะซื้อมาครอบครอง! ช่างเป็นความหรูหราและยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้! 'นักปรุงยาผู้ทรงเกียรติคนนี้เป็นใครกัน!?' ใช้เวลาอยู่พักหนึ่งกว่าที่เขาจะตั้งสติได้ จากนั้นเขามองออกไปภายนอกและพบว่าไม่มีใครเข้ามาในร้าน ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจนักเพราะผู้คนต่างหวาดกลัวพิษราวกับเป็นโรคระบาด ถึงแม้จะเป็นร้านที่ขายยาแก้พิษ แต่ก็ไม่มีคนกล้าแวะเวียนมามากนักเนื่องจากราคาสูงลิ่ว อีกทั้งยังไม่มีใครอยากหาเรื่องใส่ตัวด้วยการไปล่วงเกินนักปรุงยาที่มีความเชี่ยวชาญด้านพิษ เขาค่อยๆ เปิดปากพูด "งั้นเอาแบบนี้ เรามาแลกเปลี่ยนข้อมูลกันในระดับฟ้าก็แล้วกัน" "ได้เลย!" เดวิสแสร้งทำเป็นไม่รีบร้อน แต่ในความเป็นจริง เขากังวลว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมรับการแลกเปลี่ยนนี้ พวกเขาเพิ่งเข้ามาในงานชุมนุมนักปรุงยาได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง แต่เขาก็พบเบาะแสที่จะช่วยแก้ปัญหาการบ่มเพาะพลังงานแก่นแท้ของเอเวอลีนเสียแล้ว ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกว่ามีโอกาสสูงที่เขาจะได้พบเจอกับผู้เชี่ยวชาญด้านพิษคนอื่นๆ ที่อาจครอบครองเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับฟ้าหรือกระทั่งระดับราชา ถึงกระนั้น เหตุผลที่เขารู้สึกกระวนกระวายใจกับการเปลี่ยนผ่านนี้ขึ้นอยู่กับคำพูดของนักปรุงยาผู้นี้ เพราะจากน้ำเสียงของอีกฝ่าย เขาสามารถบอกได้เลยว่าไม่นักปรุงยาคนนี้ไม่มีเคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษและแค่ขู่ไปงั้นเพื่อสร้างความลึกลับ ก็ต้องเป็นคนที่ครอบครองเคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษระดับราชาไว้จริงๆ! การแลกเปลี่ยนเช่นนี้จากบุคคลที่มีระดับพลังและการสถานะต่ำกว่านั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย! แต่เดวิสคิดว่าเขาได้พบกับคนๆ นั้นแล้ว! เขาไม่เชื่อว่ามันเป็นเพราะโชคของเขา! บางทีอาจเป็นวาสนาของเอเวอลีนที่ได้พบกับคนที่มีกุญแจไขปัญหาของเธอในตอนนี้ เขาต้องการปิดการแลกเปลี่ยนนี้ให้เสร็จสิ้น และเตรียมพร้อมที่จะใช้ 'จิตลวงตา' กับอีกฝ่ายหากจำเป็น และถ้าสถานการณ์เลวร้ายลง เขาก็ไม่ได้รังเกียจที่จะใช้ 'สวรรค์ร่วงหล่น' เช่นกัน หลังจากการพูดคุยและแลกเปลี่ยนไปสองสามรอบ มีคนแวะเวียนเข้ามาดูและจากไป แต่ในที่สุดเดวิสก็สามารถได้รับความรู้เกี่ยวกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพิษมาได้ เขาถึงขั้นได้บันทึกส่วนตัวของนักปรุงยาคนนั้นมาด้วย เนื่องจากเรื่องนี้ยังไม่สามารถชดเชยสูตรยาที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งได้ รวมแล้วเดวิสแลกเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้กับสูตรยาปรุงระดับฟ้าขั้นสูงสุดไปถึง 14 สูตร "แล้วตอนนี้ล่ะ? เรามาแลกเปลี่ยนสิ่งที่ผมขอไปก่อนหน้านี้ได้หรือยัง?" เดวิสถามพร้อมรอยยิ้ม "เรื่องนั้น..." นักปรุงยาขมวดคิ้วก่อนจะกล่าว "ผมจะมั่นใจได้อย่างไรว่าคุณจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ไปบอกคนอื่น?" เดวิสชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเข้าใจ 'ที่แท้เขาก็กังวลว่าผมจะหักหลังเขางั้นสินะ? หรือว่าเคล็ดวิชาบ่มเพาะนี้เป็นของที่ขโมยมา?' ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งมั่นใจในการวิเคราะห์ของตัวเอง การปล่อยให้เอเวอลีนฝึกฝนเคล็ดวิชาบ่มเพาะนี้อาจกลายเป็นแหล่งที่มาของอันตรายในอนาคต อย่างไรก็ตาม หากเขาต้องมามัวหดหัวกลัวเพียงเพราะเรื่องแค่นี้ แล้วเขาจะบ่มเพาะพลังไปทำไม หรือจะเชิดหน้าชูตาเป็นชายชาตรี... เป็นชายของเธอไปเพื่ออะไร? เขาสลัดความคิดเรื่องอันตรายทิ้งไปแล้วกล่าวว่า "ผมสามารถสาบานต่อสวรรค์ได้ แต่คุณเองก็ต้องสาบานต่อสวรรค์ว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องการแลกเปลี่ยนของเราเช่นกัน แบบนี้โอเคไหม?" นักปรุงยาครุ่นคิดอยู่หนึ่งนาทีเต็มก่อนจะพยักหน้า "ผมตกลงตามที่คุณต้องการ แต่คุณครอบครองสูตรยาชั้นราชาอยู่จริงหรือ?" "มีสิ..." เดวิสหัวเราะอย่างเป็นกันเองราวกับว่าเขาสามารถควบคุมการแลกเปลี่ยนนี้ได้ "และถ้าแค่นั้นยังไม่พอ หินวิญญาณระดับสูงจะเพียงพอไหม?" ดวงตาของนักปรุงยาเป็นประกาย เขาสลัดมาดนิ่งเงียบทิ้งไปด้วยความตื่นเต้น "เพียงพอ! เพียงพอแน่นอน!" เขารอคอยที่จะสะสมหินวิญญาณระดับสูงเพื่อนำไปใช้ร่วมกับยาที่จำเป็นในการทะลวงระดับเข้าสู่ขั้น 'อาณาเขตกฎเกณฑ์' ในคราเดียว! การทำเช่นนั้นจะช่วยให้เขาได้กลายเป็นนักปรุงยาชั้นราขาระดับต่ำในอนาคต ซึ่งจะช่วยยกระดับสถานะและความสามารถของเขาให้สูงขึ้นไปอีก! ในความเป็นจริง อายุของเขามีเพียงสองร้อยปีเศษ แต่เขาไม่กล้าเปิดเผยข้อมูลนี้ให้ใครรู้เพราะกลัวจะตกเป็นเป้าหมาย พ่อแม่ของเขาเป็นคนอนุรักษนิยมและเขาเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่มีค่า เขารู้ดีว่าการจะได้มาซึ่งอำนาจ เขาจำเป็นต้องเสียสละบางสิ่งบางอย่าง ในกรณีนี้ เขาเต็มใจที่จะปล่อยสมบัติประจำตระกูลที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น หลังจากนั้น เดวิส เอเวอลีน และนักปรุงยาที่เพิ่งแนะนำตัวว่าชื่อ โยฮันน์ สเตราส์ หลังจากสาบานต่อสวรรค์ ก็ได้ทำพันธสัญญาว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องการแลกเปลี่ยนให้คนอื่นรู้ และจะไม่สังหารกันและกันเพื่อประโยชน์ส่วนตน! การผิดคำสาบานนี้จะสร้าง 'มารในใจ' ขึ้นในจิตวิญญาณของพวกเขา ทำให้ไม่สามารถบ่มเพาะพลังต่อไปได้นอกจากจะทำลายอิทธิพลของมารในใจนั้นด้วยวิธีการแปลกประหลาดบางอย่าง โยฮันน์ สเตราส์ นักปรุงยาระดับฟ้าขั้นสูงสุดและผู้เชี่ยวชาญด้านพิษถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อความกังวลและภาระทั้งหลายที่แบกไว้ถูกปลดเปลื้องไปจากจิตใจและบ่าของเขา "ความจริงแล้ว เคล็ดวิชาบ่มเพาะที่ผมกำลังจะนำออกมานี้คือเคล็ดวิชาชั้นราขาระดับสูงสุด ซึ่งสืบทอดกันมาผ่านหลายชั่วอายุคนในฐานะสมบัติประจำตระกูลของผม! แต่ทว่าตระกูลของผมได้ถูกทำลายและปล้นสะดมไปเมื่อกว่าสามร้อยปีก่อนในดินแดนวิลล่าเจ้าพิษ" กล่าวจบ นักปรุงยาโยฮันน์ก็หยิบสมุดเล่มหนาที่ดูเก่าคร่ำคร่าออกมา "ทางที่ดีคุณอย่าได้ใช้มันในเขตดินแดนวิลล่าเจ้าพิษเชียว เพราะโอกาสที่จะถูกคนที่เป็นคนทำลายตระกูลสเตราส์สังเกตเห็นนั้นมีสูงมาก..." เดวิสตกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาอย่างใจเย็น การได้มาซึ่งเคล็ดวิชาบ่มเพาะธาตุพิษระดับราชาขั้นสูงสุด โดยแลกกับการต้องเผชิญหน้ากับอำนาจระดับจักรพรรดิที่อาจเป็นศัตรูกัน? ถึงจะไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนัก แต่มันก็ยังคุ้มค่า อีกอย่าง อำนาจระดับจักรพรรดินั้นอยู่ไกลแสนไกล และความแค้นในอดีตก็คงถูกลืมเลือนหรือละทิ้งไปหมดแล้วในตอนนี้ เขาไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะมีคนจากขุมพลังนั้นตามหาพวกเขาเจอโดยไม่มีเหตุผล "เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับเคล็ดวิชาบ่มเพาะพลังงานแก่นแท้นี้ ผมต้องการสูตรยาชั้นราชาที่คุณบอก และขึ้นอยู่กับมูลค่าของมัน คุณต้องจ่ายส่วนที่เหลือด้วยหินวิญญาณระดับสูง!" นักปรุงยาโยฮันน์ สเตราส์ ยื่นเงื่อนไขพร้อมรอคำตอบจากเดวิสอย่างกระตือรือร้น เดวิสหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาอีกครั้งและสลักรายละเอียดของยาปรุงชั้นราขาระดับต่ำด้วยพลังจิตของเขา จากนั้นเขาก็ดีดกระดาษจนกลายเป็นม้วนคัมภีร์ก่อนจะส่งให้กับนักปรุงยาโยฮันน์ นักปรุงยาโยฮันน์ตรวจสอบสูตรยาอย่างละเอียดแต่ไม่สามารถไขความกระจ่างได้มากนัก เขารู้สึกกระอักกระอ่วนและกระวนกระวายใจขณะหันไปมองเดวิส เดวิสจับสังเกตความกังวลของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็วและเลิกคิ้วขึ้น "คุณต้องการให้ผมสาบานต่อสวรรค์อีกรอบงั้นรึ?" นักปรุงยาโยฮันน์ สเตราส์ พยักหน้าด้วยความเขินอาย