บทที่ 1395: สองทางเลือก "จักรพรรดิสวรรค์งั้นหรือ?" หยวนมีความรู้สึกลางสังหรณ์ว่าจักรพรรดิสวรรค์คือตัวการผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ในเมื่อเขาเป็นผู้สร้าง 'คัลทิเวชันออนไลน์' ขึ้นมากับมือ 'ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะลิขิตให้ข้าต้องมาข้องเกี่ยวกับจักรพรรดิสวรรค์อีกครั้ง แม้ในชาตินี้ก็ตาม' เขาถอนหายใจออกมาแผ่วเบาในใจ "อย่างไรก็ตาม หากมองข้ามเรื่องการอัปเดตไป ตอนนี้ข้าก็มาถึงแดนสวรรค์ชั้นที่สี่แล้ว ดังนั้นข้าจะมุ่งหน้าไปยังพิภพเงาในเร็วๆ นี้ เพื่อตามหาวิญญาณดวงหนึ่งกลับมา" ท่านลอร์ดพยักหน้ารับคำ "เกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้ ข้าได้รับข้อมูลใหม่ว่าเหตุใดการคงสภาพของค่ายกลจึงทำได้ยากลำบากยิ่งขึ้น" "โอ้? อะไรคือสาเหตุงั้นหรือ?" หยวนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความฉงน "ข้าควรจะคาดการณ์เรื่องนี้ได้ตั้งนานแล้ว แต่ก็นั่นแหละ... ต้นเหตุมาจากคัลทิเวชันออนไลน์อย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อใครบางคนเข้าสู่โลกแห่งการฝึกตน วิญญาณส่วนหนึ่งของพวกเขาจะเดินทางออกไปนอกค่ายกลเพื่อเข้าสู่แดนสวรรค์ทั้งเก้า แต่นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด เพราะดวงวิญญาณเหล่านั้นต้องเดินทางกลับมาเมื่อพวกเขาเลิกเล่น ด้วยจำนวนคนที่เข้าสู่คัลทิเวชันออนไลน์มากมายมหาศาลในแต่ละวัน มันจึงค่อยๆ กัดเซาะค่ายกลให้เสียหาย และนั่นคือเหตุผลที่มันต้องสูญเสียพลังปราณมากกว่าปกติ" ท่านลอร์ดอธิบายถึงวิกฤตที่เผชิญอยู่ "น่าเสียดายที่ข้อมูลนี้ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ของเราดีขึ้น เพราะเราไม่มีทางหยุดยั้งผู้คนไม่ให้เข้าไปเล่นคัลทิเวชันออนไลน์ได้เลย" หยวนพยักหน้าเห็นพ้องกับท่านลอร์ด ต่อให้พวกเขากระจายความจริงเรื่องนี้ออกไปสู่โลกภายนอก ก็คงไม่มีใครยอมเชื่ออยู่ดี ท้ายที่สุดแล้ว ใครเล่าจะไปเชื่อว่าวิดีโอเกมเพียงเกมเดียวจะนำไปสู่จุดจบของโลกได้? ในขณะเดียวกัน ณ พื้นที่ชั้นสูงของยอดเขาขดมังกร เซี่ยงลู่ยืนกุมมือไว้ข้างหลัง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความกังวลขณะจ้องมองชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเย็นชาที่นั่งอยู่เบื้องหน้าเขา ชายผู้นั้นคือ เซี่ยงเฉิงเสวียน ประมุขตระกูลเซี่ยง และเป็นบิดาของเซี่ยงลู่ เซี่ยงเฉิงเสวียนวางรายงานในมือลง ก่อนจะตวัดสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นเยียบและผิดหวังมายังบุตรชาย "เจ้ากำลังจะบอกข้าว่า นอกจากเจ้าจะล้มเหลวในการผูกมิตรกับ 'ผู้เล่นหยวน' ซึ่งเป็นบุคคลที่ทรงพลังที่สุดในคัลทิเวชันออนไลน์แล้ว เจ้ายังไปล่วงเกินเขาจนถึงขั้นประกาศสงครามกับเขาด้วยงั้นรึ?" ปัง! เซี่ยงเฉิงเสวียนตบโต๊ะอย่างแรงจนมันแตกเป็นเสี่ยงๆ ออกเป็นสองส่วน "เจ้าเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร!" เขาแผดคำรามกึกก้องจนมวลอากาศรอบด้านสั่นไหว "?!?!" เซี่ยงลู่ถึงกับชะงักงันด้วยความตกใจกับท่าทีของบิดา "ท... ทำไมท่านพ่อถึงโกรธขนาดนี้ล่ะครับ?! เขาอาจจะทรงพลังก็จริง แต่เขาก็เป็นแค่คนตัวคนเดียว ไม่มีเบื้องหลังอะไรเลย! ในโลกแห่งความเป็นจริงเขาก็แค่คนไร้หัวนอนปลายเท้าเท่านั้น!" "คนไร้หัวนอนปลายเท้างั้นรึ? เจ้ากล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง?" เซี่ยงเฉิงเสวียนหรี่ตาลง เมื่อเห็นปฏิกิริยาของบิดา เซี่ยงลู่ก็เริ่มฉุกคิดว่าหยวนอาจจะมีเบื้องหลังที่เป็นความลับซึ่งเขาไม่ล่วงรู้มาก่อน "เขาก็เป็นแค่ลูกบุญธรรมของตระกูลที่ล่มสลายไปแล้ว! ต่อให้เป็นช่วงที่ตระกูลนั้นรุ่งเรืองที่สุด ก็ยังเทียบตระกูลเราไม่ได้ด้วยซ้ำ!" เซี่ยงเฉิงเสวียนส่ายหัวแล้วถอนหายใจยาว "ข้าไม่คิดเลยว่าข้าจะมีลูกชายที่โง่เขลาเช่นนี้ เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ เซี่ยงลู่" "อ... อะไรนะ? โง่? ผมเนี่ยนะ?" ใบหน้าของเซี่ยงลู่แข็งค้างด้วยความช็อก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโดนบิดาด่าทอด้วยถ้อยคำรุนแรงถึงเพียงนี้ "มองไปรอบๆ ตัวเจ้าดูสิ... สถานการณ์โลกในตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว! โลกใบนี้ไม่ใช่โลกเดิมเหมือนเมื่อปีที่แล้วอีกต่อไป! คัลทิเวชันออนไลน์ไม่ได้เป็นเพียงแค่วิดีโอเกมอีกต่อไปแล้ว! สมบัติและเคล็ดวิชาที่เราได้รับมาจากในนั้นจะส่งผลกระทบต่อโลกแห่งความเป็นจริงด้วย! ใครก็ตามที่ยังมองว่าคัลทิเวชันออนไลน์เป็นแค่เกม จะต้องถูกทิ้งไว้ข้างหลังท่ามกลางโลกที่กำลังวิวัฒนาการไปอย่างรวดเร็ว!" "ในขณะที่กระแสการฝึกตนในโลกของเราก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ สมดุลอำนาจของโลกก็จะเปลี่ยนโฉมหน้าไป! ในอนาคต อิทธิพลและอำนาจจะถูกวัดด้วยมาตรฐานที่ต่างออกไป และผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลกผู้ฝึกตนจะครอบครองทุกสิ่งอย่างแน่นอน เหมือนกับในคัลทิเวชันออนไลน์! ในความเป็นจริง เราเริ่มมองเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นแล้ว" "ตระกูลมรดกเก่าแก่กำลังสูญเสียอำนาจและอิทธิพลให้กับพวกกิลด์และสำนักที่มุ่งเน้นการฝึกตน เจ้าคิดว่าทำไมทุกคนถึงดิ้นรนแทบตายเพื่อเพิ่มระดับการบ่มเพาะและเสาะหาเคล็ดวิชากันในทุกวันนี้ล่ะ? เพราะมันสนุกงั้นรึ? เพราะมันเป็นของใหม่รึเปล่า? ไม่ใช่เลย! แต่มันเป็นเพราะอนาคตของพวกเขาขึ้นอยู่กับมันต่างหาก!" "น... นี่มัน..." เซี่ยงลู่ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ฟังมุมมองของบิดา เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าโลกกำลังเปลี่ยนไป แต่เขามัวแต่มีวิสัยทัศน์ที่คับแคบจนมองไม่เห็นภาพใหญ่ ติ๊ง. เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเซี่ยงเฉิงเสวียนดังขึ้น ดึงความสนใจของเขาไป "ผู้เล่นหยวนเพิ่งจะไปถึงแดนสวรรค์ชั้นที่สี่แล้ว" เซี่ยงเฉิงเสวียนประกาศสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นบนหน้าจอ "อะไรนะ?!" เซี่ยงลู่ร้องอุทานด้วยความตกใจสุดขีด เซี่ยงเฉิงเสวียนมองมาที่เขาแล้วกล่าวต่อ "ในขณะที่โลกที่เหลือยังคงดิ้นรนอยู่ในแดนสวรรค์ชั้นที่หนึ่งและสอง แต่ผู้เล่นหยวนกลับทำสำเร็จด้วยตัวคนเดียวและไปถึงชั้นที่สี่ การเข้าถึงสมบัติและเคล็ดวิชาของเขานั้นเหนือกว่าพวกเราอย่างเทียบไม่ได้ และที่สำคัญ... ช่องว่างระหว่างเขาและโลกที่เหลือจะยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆ" "เจ้าบอกว่าผู้เล่นหยวนไม่มีเบื้องหลัง แต่เห็นได้ชัดว่าเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลไป๋ และเขายังถูกจับตามองอย่างใกล้ชิดโดยสมาคมผู้ฝึกตนที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วทั้งในด้านอำนาจและอิทธิพล มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น ก่อนที่ผู้เล่นหยวนจะกลายเป็นบุคคลที่ทรงพลังที่สุดในโลกใบนี้ด้วยเช่นกัน" "คราวนี้บอกข้ามาสิ เซี่ยงลู่ เจ้าเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปหรือไม่?" หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เซี่ยงลู่ก็พยักหน้ายอมรับ "ถ้าอย่างนั้น เจ้าจงไปแก้ไขปัญหาที่เจ้าก่อไว้เสีย ถ้าเจ้าไม่อาจผูกมิตรกับเขาได้ เจ้าก็มีเพียงทางเลือกเดียวคือต้องบดขยี้เขาให้แหลกคราญก่อนที่เขาจะเติบโตจนทรงพลังเกินไป และกลายเป็นภัยร้ายของตระกูลเราในอนาคต" เซี่ยงเฉิงเสวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก "อะไรนะ?" ดวงตาของเซี่ยงลู่เบิกกว้างด้วยความช็อก เขาไม่คิดเลยว่าบิดาจะเสนอให้บดขยี้หยวนหลังจากที่เพิ่งเอ่ยปากชมไปหยกๆ อย่างไรก็ตาม มันก็ฟังดูมีเหตุผล หากสุนัขป่าไม่สามารถทำให้เชื่องได้ก่อนที่มันจะมีเขี้ยวเล็บที่อันตรายเกินควบคุม พวกเขาก็ทำได้เพียงกำจัดมันทิ้งก่อนที่คมเขี้ยวของมันจะปลิดชีวิตพวกเขา "ช่างประจวบเหมาะนักที่ตอนนี้ผู้เล่นหยวนพักอาศัยอยู่ที่ยอดเขาขดมังกรแห่งนี้พอดี เจ้าจงไปหาเขาเสียเดี๋ยวนี้ ถึงแม้ข้าจะให้ทางเลือกเจ้าไปสองทาง แต่ข้าแนะนำให้เจ้าลองใช้ทางเลือกแรกก่อนที่จะตัดสินใจใช้ทางเลือกที่สอง" เซี่ยงเฉิงเสวียนกล่าวทิ้งท้าย "ครับ!" เซี่ยงลู่ตอบรับด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว