## บทที่ 1396: โลหิตวิปลาส หลังจากรับคำสั่งจากผู้เป็นบิดา สยงลู่ก็ปลีกตัวออกมาเพียงลำพังเพื่อจมอยู่กับความคิดที่ตีรวนอยู่ในหัว 'บ้าเอ๊ย! ข้าควรจะทำยังไงดี!' ด้วยทิฐิอันสูงเสียดฟ้าที่ฝังรากลึก สยงลู่พบว่ามันยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นสวรรค์ที่จะให้อภัยหยวน ชายที่กล้าถ่มน้ำลายรดหน้าเขา ทำลายภาพลักษณ์อันสูงส่ง และเหยียบย่ำชื่อเสียงของเขาจนป่นปี้ต่อหน้าเหล่าพรรคพวก สยงลู่คือผู้ที่ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้ เขาประทับอยู่เหนือผู้คนทั้งปวงมาตั้งแต่ลืมตาดูโลก ไม่ว่าจะเป็นเกมใดที่เขาเคยสัมผัส เขาจะครอบครองอันดับหนึ่งและยืนอยู่ท่ามกลางสปอร์ตไลท์เสมอมา ทว่าทุกอย่างกลับตาลปัตรนับตั้งแต่การปรากฏตัวของ "คัลทิเวชันออนไลน์" เกมที่ได้รับความนิยมสูงสุดในประวัติศาสตร์ ด้วยกระแสที่โหมกระหน่ำและรูปแบบการเล่นอันน่าตื่นตา สยงลู่จึงมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะสยบทุกคนไว้ใต้แทบเท้า แต่โชคร้ายที่การปรากฏตัวของ "ผู้เล่นหยวน" ชายไร้หัวนอนปลายเท้าที่ไม่มีใครรู้จัก กลับทำให้ตัวตนของเขามืดมนไร้แสงสว่างราวกับไม่มีตัวตนอยู่ในโลกแห่งการบ่มเพาะนี้ ไม่ว่าเขาจะพยายามเพียงใด หรือทุ่มเงินมหาศาลเข้าแลกมากแค่ไหน เขาก็ไม่อาจไล่ตามผู้เล่นหยวนได้ทัน ชายคนนั้นมักจะสร้างปาฏิหาริย์ที่ดูเหนือธรรมชาติราวกับมันเป็นเพียงเรื่องธรรมดาของการเล่นเกม ความล้มเหลวซ้ำซากทำให้สยงลู่จมดิ่งสู่ห้วงแห่งความหดหู่อยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเขาได้พบกับ "เจ้าฮุ่ย" หนึ่งในผู้เนรเทศที่ฉุดเขาขึ้นจากความมืดมิดและหยิบยื่นโอกาสให้เขาได้กลับมาทัดเทียมกับหยวนอีกครั้ง นับจากจุดนั้น ทุกอย่างดูเหมือนจะดีขึ้น เขาได้รับสมบัติล้ำค่าและวิชาอันทรงพลังที่ไม่สามารถซื้อหาได้ด้วยเงินตรา และระดับการบ่มเพาะของเขาก็ทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้การชี้นำของเจ้าฮุ่ย ผู้ที่อ้างว่าตนคือผู้บ่มเพาะอมตะ อนาคตของเขากำลังส่องประกาย จนกระทั่งหยวนปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับผู้เนรเทศที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า และสังหารเจ้าฮุ่ย—ความหวังเดียวที่จะเอาชนะหยวน—ลงต่อหน้าต่อตา วินาทีนั้น สยงลู่สาบานกับตัวเองว่าจะทำลายล้างหยวนให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม เขาจึงเริ่มวางแผนร้ายร่วมกับเหล่าพันธมิตรเพื่อบดขยี้หยวน หลังจากรวบรวมเหล่าผู้เนรเทศได้นับร้อย สยงลู่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจว่าในที่สุดเขาก็จะจัดการกับหยวนได้เสียที แต่ราวกับโชคชะตาจงใจกลั่นแกล้ง ไม่เพียงแต่เขาจะล้มเหลวในการสังหารหยวน แต่เขายังต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้อันน่าอัปยศด้วยน้ำมือของศัตรูคู่อาฆาต และต้องลิ้มรสชาติความตายเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อหวนนึกถึงทุกสิ่งที่หยวนกระทำต่อเขา เพลิงโทสะที่สงบนิ่งอยู่ภายในก็พลันตื่นขึ้น มันปะทุออกมาอย่างรุนแรงราวกับภูเขาไฟที่ระเบิดออก "จะให้ฉันก้มหัวและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ? ไม่มีวัน! ยอมตายเสียยังดีกว่าต้องลดตัวลงไปก้มกราบไอ้สารเลวที่พรากทุกอย่างไปจากฉัน!" สยงลู่กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน กัดฟันกรอดด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความมุ่งมั่น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีและกดโทรออกไปยังเบอร์ที่ซ่อนเร้น เสียงปลายสายขานรับหลังจากดังเพียงไม่กี่ครั้ง "ต้องการอะไร?" "ฉันต้องการยอดฝีมือที่เก่งที่สุดของพวกแก... ทั้งหมด!" "เรามีหนึ่งคนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับยอดฝีมือจิต (Spirit Master) และนักรบจิต (Spirit Warrior) ระดับสูงสุดอีกแปดคน งานประเภทไหนกัน?" "ประเภทที่จะทำให้ใครบางคนหายสาบสูญไปตลอดกาล" สยงลู่ตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "..." หลังจากความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง เสียงปลายสายก็ตอบกลับมา "ตกลง ใครคือเป้าหมาย? เราจะคิดราคาตามความยากของงาน" "ผู้เล่นหยวน... หรือที่รู้จักกันในชื่อ หยูเทียน" "?!?!?!" ปลายสายตกอยู่ในความตระหนกสุดขีดเมื่อได้ยินชื่อนั้น "แกต้องการให้เราไปลอบสังหารหยูเทียนเนี่ยนะ?! บ้าไปแล้ว! แกจำไม่ได้หรือไงว่าเกิดอะไรขึ้นกับนายน้อยตระกูลเจิ้งหลังจากที่เขาจ้างวานฆ่าหยูเทียนน่ะ?! ทั้งนายน้อยและกลุ่มที่รับงานนั้นถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก! นี่มันงานฆ่าตัวตายชัดๆ! แกสั่งให้เราไปตายยังจะดีเสียกว่า!" จนถึงทุกวันนี้ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ล่วงรู้ความจริงเบื้องหลังการหายสาบสูญของเจิ้งเหวมิน สยงลู่แค่นเสียงเยาะ "หึ! เจิ้งเหวมินมันพลาดเพราะเขาไปจ้างไอ้พวกขยะไร้ค่า! หรือแกจะบอกว่ากลุ่ม 'โลหิตวิปลาส' (Deviant Bloods) กระจอกพอๆ กับพวกโนเนมพวกนั้น?!" หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ปลายสายก็กล่าวขึ้น "เราไม่มีข้อมูลของหยูเทียนเลยนับตั้งแต่เขาเข้าไปในเขาขดลวดมังกร (Dragon Spiral Mountain) แต่เราพอมีข้อมูลของพวกที่อาศัยอยู่กับเขา คนกลุ่มนั้นมาจากตระกูลที่เคยเร้นกายและเพิ่งจะปรากฏตัวออกมาเมื่อไม่นานมานี้ มีข่าวลือด้วยว่าตระกูลเหล่านั้นล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของการบ่มเพาะและฝึกฝนกันมานานหลายปีก่อนที่เกมคัลทิเวชันออนไลน์จะถือกำเนิดขึ้นเสียอีก" "แล้วยังไง?" สยงลู่ถามอย่างไม่ยี่หระ "แค่ข้อมูลนี้อย่างเดียวก็ทำให้ความยากของงานพุ่งไปถึงระดับสูงสุดแล้ว เราไม่รู้ระดับพลังที่แท้จริงของคู่ต่อสู้ และจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจิ้งเหวมิน ฉันไม่คิดว่าคนอื่นๆ จะยอมรับงานนี้..." "เช็คเปล่า" สยงลู่ขัดขึ้นทันควัน "อะไรนะ?" เสียงปลายสายดูจะงุนงง "ฉันจะให้เช็คเปล่ากับใครก็ตามที่กล้าตามล่าหยูเทียน บอกพวกเขาสะตามนี้ แล้วโทรกลับมาเมื่อได้คำตอบ" สยงลู่กดวางสายโดยไม่รอคำตอบใดๆ การมอบเช็คเปล่าหมายความว่าเขายอมจ่ายเงินมากเท่าที่พวกนั้นต้องการ ซึ่งเป็นความเสี่ยงอย่างมหาศาลโดยเฉพาะกับพวกนักฆ่าที่หิวกระหายเงิน แต่สยงลู่พร้อมที่จะทุ่มเงินนับล้านหรือแม้แต่นับพันล้านเพื่อกำจัดหยวนให้พ้นทาง ในขณะที่รอการติดต่อกลับจากกลุ่มโลหิตวิปลาส—กลุ่มนักฆ่าระดับหัวกะทิที่อันตรายและโหดเหี้ยมที่สุด—สยงลู่ก็ตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าไปดูคฤหาสน์ของหยวนด้วยตาตนเอง ทว่าไม่ถึงสองนาทีหลังจากที่เขาออกจากคฤหาสน์และเริ่มเดินลงเขา สยงลู่ก็สังเกตเห็นกลุ่มคนกำลังใกล้เข้ามาจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว เขาหันกลับไปมองและพบกับกลุ่มชายหญิงวัยเยาว์ที่เดินลงมาจากยอดเขาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยรุ่งริ่ง ยิ่งกว่าขอทานเสียอีก ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวราวกับเพิ่งผ่านศึกหนักมา แต่ในฐานะผู้บ่มเพาะ สยงลู่สัมผัสได้ทันทีว่าชายหญิงกลุ่มนี้ไม่ใช่คนธรรมดา กลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมานั้นรุนแรงจนน่าขนลุก 'ก-กลิ่นอายพลังนี่มัน... จิตขุนพล (Spirit Grandmaster)?! เป็นไปไม่ได้! พวกเขาจะบรรลุระดับจิตขุนพลได้ยังไงในเมื่ออายุพอๆ กับฉัน?!' สยงลู่ตกอยู่ในความตะลึงลาน เพราะตัวเขาเองเพิ่งจะอยู่ระดับนักรบจิต (Spirit Warrior) เท่านั้น ทั้งที่ฝึกฝนด้วยวิชาบ่มเพาะระดับเทพเจ้า 'แต่กลิ่นอายพลังนี่มันระดับจิตขุนพลไม่ผิดแน่! เจ้าสัตว์ประหลาดพวกนี้มาจากไหนกัน?! ทำไมถึงก้าวไปถึงระดับนั้นได้เร็วขนาดนี้? ที่สำคัญ... พวกเขามาจากไหน?! เราอยู่บนจุดสูงสุดของภูเขาแล้ว และตระกูลสยงของฉันก็ตั้งอยู่ใกล้กับยอดเขาที่สุด ไม่มีใครอาศัยอยู่สูงไปกว่านี้อีกแล้ว!' สยงลู่ครุ่นคิดพลางขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัยสุดกำลัง