Chapter 234 การสังหารครั้งใหม่ เพื่อนร่วมทีมของนักเรียนคนนั้นต่างรุมล้อมเข้ามาดูว่าเขากำลังพล่ามเรื่องอะไร ในขณะที่บางคนถอยห่างออกไป แม้แต่เดลก็ยังเฝ้าดูอย่างระมัดระวัง มือของเขาวางอยู่เหนืออุปกรณ์สื่อสาร เตรียมพร้อมที่จะเรียกจ่าสิบเอกได้ทุกเมื่อ อย่างไรก็ตาม มีนักเรียนบางกลุ่มที่เดินเข้าไปใกล้ ซึ่งมักจะเป็นพวกที่แข็งแกร่งกว่าหรือพวกที่สนุกกับการต่อสู้มากกว่าสิ่งอื่นใด ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับคะแนนจากการสแกนอสูรตัวนั้นแล้ว แต่พวกเขาก็ยังสามารถฆ่ามันเพื่อชิงผลึกอสูรได้ หนึ่งในนักเรียนที่กำลังขยับเข้าไปใกล้คือควินน์ การฆ่าอสูรเป็นครั้งแรกนั้นมีโบนัสพิเศษที่ระบบมอบให้เขา แต่ทว่านี่เป็นอสูรที่มนุษย์ไม่เคยพบเห็นมาก่อน บางทีการเป็นคนแรกที่สังหารอสูรชนิดนี้อาจจะทำให้เขาได้รับคะแนนพิเศษเพิ่มขึ้นด้วย ความคิดที่ว่าระบบอาจจะให้รางวัลเขามากกว่านี้ ทำให้เขารู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก ถึงกระนั้น เขาก็ยังยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวเพื่อรอผลลัพธ์ที่ทุกคนกำลังรอคอย ทีมที่ค้นพบอสูรตัวนั้นรวมตัวกันรอบเครื่องสแกนซึ่งแสดงข้อมูลพื้นฐานของอสูร และหลังจากอ่านบรรทัดหนึ่งพวกเขาก็แสดงอาการตื่นเต้นออกมา มันเป็นอสูรระดับพื้นฐาน พวกเขาเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับและพุ่งตัวออกไปทันที หากมันเป็นอสูรระดับกลาง กลุ่มของพวกเขาอาจจะระมัดระวังกว่านี้ แต่สำหรับระดับพื้นฐาน มันถือเป็นเหยื่อชั้นดีสำหรับทีมที่มีห้าคน เมื่อเห็นทีมทั้งห้าคนนั้น ควินน์รู้สึกหงุดหงิดที่เขามัวแต่ลังเล แต่เขาไม่สามารถลงมือต่อหน้าคนเหล่านี้ได้ มันไม่คุ้มค่า แต่บางทีอาจจะมีบางสิ่งที่เขาทำได้ อสูรที่กลุ่มนั้นกำลังไล่ล่าดูเหมือนโขดหินธรรมดาที่ฝังอยู่ในดิน มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแยกออกระหว่างโขดหินที่อยู่มานานจนมีมอสขึ้นกับตัวอสูรจริงๆ แม้ในตอนนี้ที่พวกนักเรียนพุ่งเข้าใส่สิ่งนั้น มันก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใดๆ และดูเหมือนโขดหินไม่มีผิด เมื่อเห็นดังนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของควินน์ เขาวิ่งอ้อมไปด้านข้างของเหล่านักเรียนที่กำลังจดจ่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วเขาก็เข้าสู่พื้นที่ส่วนอื่นของป่า "เขาจะทำอะไรน่ะ?" เฟ็กซ์คิดขณะที่เขาสังเกตเห็นควินน์พุ่งตัวไปด้านข้าง เฟ็กซ์ตัดสินใจที่จะตามไปดูว่าควินน์กำลังจะทำอะไรกันแน่ "เอาล่ะทุกคน เราเสียเวลากับเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว ไปสำรวจกันต่อเถอะ" วอร์เดนกล่าว กลุ่มอื่นๆ ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ในขณะที่บางกลุ่มตัดสินใจจะรอดูว่าอสูรบนดาวดวงนี้จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร นักเรียนที่เป็นหัวหอกในการโจมตีเปลี่ยนมือให้กลายเป็นสารคล้ายอิฐ ส่วนนักเรียนคนอื่นที่อยู่ด้านหลังก็ชักอาวุธและเตรียมพลังของตนเอาไว้ นักเรียนที่อยู่ด้านหน้ากระแทกหมัดเข้าใส่โขดหิน เกิดเสียงดังสนั่น แต่ทว่าไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ คนที่อยู่ด้านหลังก็ตัดสินใจใช้ท่าโจมตีใส่เจ้าอสูรประหลาดรูปร่างโขดหินนั้นเช่นกัน แต่ผลลัพธ์ก็เป็นแบบเดียวกัน ดูเหมือนว่าเปลือกนอกของมันจะแข็งแกร่งจนแทบไม่มีทางทำลายได้เลย "นี่มันอสูรจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย?" นักเรียนคนหนึ่งถาม "ฉันเข้าใจนะถ้ามันจะมีเปลือกแข็ง แต่นี่ทำไมมันถึงไม่ทำอะไรเลยตอนที่ฉันโจมตีมัน?" เมื่อเห็นว่าสิ่งที่เรียกกันว่าอสูรนั้นไม่ขยับเขยื้อนและไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ เหล่านักเรียนจึงเดินหน้าสแกนหาของอย่างอื่นต่อไป อย่างไรก็ตาม ยังมีนักเรียนอีกบางส่วนที่พยายามทำร้ายอสูรตัวนั้นโดยหวังว่าจะได้ผลึก แตาก็ไม่สำเร็จ พวกเขารู้สึกว่าหากใช้เวลามากกว่านี้ พวกเขาอาจจะหาวิธีจัดการกับอสูรตัวนี้ได้ แต่การต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจขนาดนั้นเพื่อแลกกับผลึกระดับพื้นฐานเพียงก้อนเดียวนั้นไม่คุ้มค่าสำหรับพวกเขาเลย ในขณะที่คนอื่นๆ เลิกสนใจอสูรตัวนั้นไปแล้ว แต่ควินน์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขายังคงเดินหน้าไปในป่าและใช้ทักษะ 'ตรวจสอบ' (Inspect) กับโขดหินทุกก้อนที่เขาเห็น ส่วนใหญ่เป็นเพียงโขดหินธรรมดา แต่แล้วเขาก็ได้รับผลลัพธ์ในที่สุด [อสูรระดับพื้นฐาน, หอยทากโขดหิน] [อสูรที่มีเปลือกนอกแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ อสูรตัวนี้จะเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อมีฝนตกเท่านั้น] ควินน์เดินทางห่างจากคนอื่นๆ มาไกลพอสมควร ไกลเกินกว่าที่เขาจะยังอยู่ในเขตที่กำหนด หากเขาใช้เครื่องสแกนของทีม มันจะระบุว่าเขาออกนอกพื้นที่ที่เดลเคยบอกไว้ ในตอนนี้ เขาสนใจเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น โดยไม่รู้ว่าคนอื่นไม่สามารถจัดการอสูรตัวนี้ได้ ควินน์คิดว่าเขามีเวลาจำกัด เขาต้องการเป็นคนแรกที่สังหารอสูรตัวนี้ หลังจากอ่านคำอธิบาย เขาก็มีไอเดียหนึ่ง ควินน์หยุดลงตรงหน้าโขดหินและเตรียมพร้อม เขามองไปรอบๆ เผื่อไว้ แม้ว่าเขาจะอยู่นอกพื้นที่ที่นักเรียนควรจะอยู่ แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่าอาจจะมีคนหลงมาแถวนี้หรือไม่ "ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่แถวนี้นะ" ควินน์กล่าว เขาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกเฟ็กซ์จับตามองอยู่ เฟ็กซ์ใช้เส้นใยไต่ไปตามต้นไม้กลางอากาศ ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาเงียบเชียบและตอนนี้เขากำลังเฝ้าดูควินน์จากเบื้องบนอย่างระมัดระวัง ควินน์กระทืบเท้าลงบนพื้น รวบรวมพลังงานภายในตัว และดึงแขนกลับก่อนจะปล่อยหมัดออกไปพร้อมกัน เขาเปิดใช้งานทักษะ 'ละอองเลือด' (Blood spray) เพื่อสร้างการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดในตอนนี้ นั่นคือ 'ค้อนเลือด' (Blood hammer) หากเขาไม่สามารถทำลายเปลือกนอกได้ เขาก็จะโจมตีให้เกิดความเสียหายจากภายใน เมื่อหมัดของเขากระแทกเข้ากับเปลือก แรงปะทะที่รุนแรงทำให้เกิดเสียงดังสนั่น มันฟังดูเหมือนมีใครบางคนลั่นไกปืนอยู่กลางป่า เมื่อมองไปที่ตัวอสูร ก็พบรอยร้าวขนาดใหญ่บนโขดหินและมีของเหลวสีดำไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ "นั่นมันท่าค้อนเลือดไม่ใช่เหรอ!" เฟ็กซ์กล่าวขณะเฝ้าดูด้วยความตกตะลึง "แต่ฉันนึกว่าเขาเป็นมือใหม่หัดขับเสียอีก? ไม่สิ เขาเป็นมือใหม่แน่นอน" ท่าค้อนเลือดเป็นท่าระดับสูงที่ปกติจะสอนนักเรียนหลังจากที่พวกเขาเข้าใจพื้นฐานศิลปะการต่อสู้แล้วเท่านั้น แต่หลังจากสอนควินน์เพียงแค่นั้น เฟ็กซ์ก็ตัดสินใจไม่สอนอะไรเขาอีกเลย ทว่าที่นี่ เขาเพิ่งเห็นควินน์ใช้ทักษะที่เหนือกว่าศิลปะการต่อสู้พื้นฐานเหมือนกับท่าก้าวพริบตา (Flash step) "งั้นเขาต้องมีอาจารย์จริงๆ สินะ บางทีอาจจะเป็นคนที่สอนวิชาเงาให้เขาก็ได้? ฉันต้องรู้ให้มากกว่านี้" เฟ็กซ์คิด [อสูรระดับพื้นฐานถูกสังหาร] [ได้รับค่าประสบการณ์ 50] [สังหารหอยทากโขดหินเป็นครั้งแรก] [ได้รับค่าประสบการณ์โบนัส 100] [คุณคือคนแรกที่สังหารหอยทากโขดหิน ได้รับค่าประสบการณ์โบนัส 5,000] "ดูเหมือนว่าฉันจะมาทันเวลาพอดี" ควินน์กล่าว หลังจากเห็นผลลัพธ์ของการเป็นคนแรกที่สังหารอสูรชนิดนี้ได้ เขาก็ยิ่งพอใจกับการตัดสินใจของตัวเองมากขึ้นไปอีก ตอนนี้เสียงดังสนั่นที่เกิดขึ้นจากการปะทะกันของค้อนเลือดบนเปลือกอสูรได้ดังก้องไปทั่วป่า แม้แต่นักเรียนที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยกว่าเมตรก็ได้ยิน แตพวเขาเลือกที่จะเพิกเฉยเพราะเสียงนั้นอยู่ไกลออกไป ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของพวกเขา แต่เสียงนั้นได้เดินทางไปไกลอย่างแท้จริง ภายในห้องโถงที่ตั้งอยู่ลึกลงไปในถ้ำ ร่างยักษ์ใหญ่ร่างหนึ่งตื่นขึ้น ดวงตาสีแดงฉานเบิกโพลงเมื่อมันเริ่มเคลื่อนตัวตรงไปยังทิศทางของเสียงนั้น