บทที่ 219 ถึงขีดจำกัด ภายในโรงฝึกซ้อมของฐานทัพแห่งหนึ่ง เนทและแซมกำลังฝึกซ้อมอยู่ด้วยกัน นักเรียนปีสองมีเวลาว่างมากกว่านักเรียนชั้นปีอื่น ๆ เป็นทุนเดิม ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่ของนักเรียนปีสองจึงถูกใช้ไปกับการฝึกฝนภาคปฏิบัติ พวกเขามักจะถูกส่งไปยังดาวเคราะห์ดวงอื่นเพื่อสนับสนุนกำลังพลของฐานทัพในภารกิจต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เหล่านักเรียนปีสองได้รับคำสั่งให้ประจำการอยู่ที่ฐานทัพไปก่อน เนื่องจากกำลังจะมีการจัดงานกิจกรรมทางการทหารระหว่างฐานทัพ มันคืองานที่กำหนดให้ฐานทัพทั้งแปดแห่งต้องส่งตัวแทนเข้าร่วม ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วมันก็คือการแข่งขันระหว่างฐานทัพนั่นเอง กิจกรรมมีตั้งแต่การทำภารกิจและเกมต่าง ๆ ไปจนถึงการต่อสู้กันโดยตรง ฐานทัพแต่ละแห่งจะแข่งขันกันเพื่อดูว่าใครสามารถปั้นนักเรียนที่เก่งและแข็งแกร่งที่สุดออกมาได้ ยิ่งไปกว่านั้น เหล่าผู้นำและนายพลมักจะได้รับรางวัลตอบแทนอย่างงามตามผลงานที่ฐานของตนทำได้ งานนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อฐานทัพและเหล่าผู้นำ เพราะพวกเขาจะได้รับงบประมาณและสิทธิพิเศษเพิ่มขึ้นตามผลงานที่แสดงให้เห็นระหว่างการแข่งขัน ด้วยเหตุนี้ นักเรียนปีสองซึ่งเป็นตัวละครหลักของงานจึงพากันซ้อมอย่างหนัก นั่นเป็นเพราะนักเรียนปีสองมักจะมีเวลาเหลือเฟือในการบ่มเพาะพลังความสามารถให้ถึงระดับที่สูงขึ้น สามารถหาอุปกรณ์ Beast Gear มาครอบครองได้มากกว่า และมีประสบการณ์โดยรวมที่มากกว่านั่นเอง มันเป็นเรื่องยากมากที่นักเรียนปีหนึ่งจะได้ลงแข่งขันในกิจกรรมย่อยต่าง ๆ เนื่องจากที่นั่งส่วนใหญ่ในแต่ละกิจกรรมมักจะถูกจับจองโดยนักเรียนปีสองไปจนหมด แต่กระนั้น ก็ยังคงมีบางกรณีที่ผู้ใช้พลังปีหนึ่งอาจจะเหมาะสมกับกิจกรรมเฉพาะทางบางอย่าง ตัวอย่างเช่น การแข่งขันแฮ็กห้องนิรภัย ในการแข่งขันนี้ ทีมจะต้องฝ่าฟันอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยและหุ่นเซนทิเนลจำนวนมากเพื่อบุกเข้าไปให้ถึงห้องนิรภัยที่อยู่ท้ายสุดของสนาม สิ่งนี้ไม่ได้ใช้เพียงแค่กำลัง แต่ต้องอาศัยชุดทักษะเฉพาะทางด้วย ทั้งสองคนอยู่ในห้อง แซมกำลังนั่งขัดสมาธิเพ่งสมาธิไปกับหนังสือความสามารถระดับ 6 ที่วางอยู่บนพื้น ในขณะที่เนทกำลังยืนมองดูเพื่อนของเขาอยู่ แซมหลับตาลงมาพักใหญ่แล้ว เขากำลังทำสมาธิ พลังงานกำลังไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย เขาพยายามทำตามเทคนิคที่เขียนไว้ในหนังสือ พลังเริ่มก่อตัวขึ้นจากจุดศูนย์กลางในท้องของเขา แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทันใดนั้น ความรู้สึกแสบร้อนก็พลุ่งพล่านขึ้นที่บริเวณหน้าอก ทำให้เขาต้องหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ทันที "อย่าฝืนตัวเองเลยแซม นี่อาจจะเป็นขีดจำกัดของนายแล้วก็ได้" เนทกล่าว แซมมองดูนาฬิกาข้อมือของเพื่อนที่ตอนนี้แสดงตัวเลข 7 เนทแข็งแกร่งขึ้นมากและแซมก็มักจะตามหลังเขาอยู่เสมอ เขาจึงต้องการไล่ตามให้ทัน แซมทำผลงานได้ดีในการเพิ่มพลังความสามารถจากระดับ 4 ขึ้นมาเป็น 5 เขาถึงขั้นเก็บเงินซื้อหนังสือความสามารถลมระดับ 6 มาได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่เขาเผชิญอยู่ในตอนนี้คือปัญหาที่ทรมานผู้คนมานักต่อนัก เขาจึงถึงขีดจำกัดของตัวเองในเวลาไม่นาน การที่มีหนังสือความสามารถระดับสูงไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะมีสิทธิ์เรียนรู้มันได้เสมอไป ปกติแล้วมนุษย์มีสรีระที่แตกต่างกัน ซึ่งปัจจัยหลักก็คือแต่ละคนผลิตเซลล์ MC ออกมาในปริมาณที่ต่างกัน ความรู้สึกแสบร้อนที่แซมสัมผัสได้ในหัวใจหมายความว่าเขาถึงขีดจำกัดแล้ว ดังนั้นการฝืนร่างกายต่อไปอาจเป็นอันตรายได้ แซมรู้ดีว่าความรู้สึกนี้หมายถึงอะไร เพราะมันกำลังสื่อถึงสภาวะร่างกายของเขา ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอยากจะพยายามต่อ แม้จะดูเหมือนว่าหลังจากพยายามมาหลายครั้ง ความทุ่มเทของเขาก็ดูจะไร้ประโยชน์ เขากำลังฝืนขีดจำกัดที่ร่างกายจะรับไหวมากเกินไปจริง ๆ ถึงกระนั้น มันก็ไม่ใช่ความสูญเสียทั้งหมด เพราะเขายังสามารถขายหนังสือเล่มนี้ให้กับคนอื่นที่ต้องการมันได้ แม้แซมจะมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับปัญหานี้ แต่เนทก็ยังเห็นว่าเพื่อนของเขากำลังหดหู่ "ไม่ต้องกังวลไปหรอก มีคนมากมายข้างนอกนั่นที่แข็งแกร่งได้โดยไม่ต้องพึ่งพาความสามารถ ลองดูพวกกลุ่ม Pure เป็นตัวอย่างสิ" เนทพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงเพื่อต้องการคลายความกังวลให้แซม "สิ่งที่เราต้องทำก็แค่หา Beast Gear ดี ๆ ที่เข้ากับความสามารถของนาย แล้วเราก็ยังฝึกฝนทักษะของนายเพิ่มได้ด้วย" แซมรู้ว่าเนทพยายามจะปลอบใจเขา เขาจึงไม่อยากจมอยู่กับความเศร้านานเกินไปต่อหน้าเพื่อน และถ้ามีสิ่งหนึ่งที่พอจะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นได้ ก็คงจะเป็นการดึงเพื่อนกลับมาอยู่ในระดับเดียวกับเขานี่แหละ "ว่าแต่เรื่องอาจารย์คนใหม่คนนั้น ดูเหมือนช่วงนี้เธอจะจ้องจับผิดนายบ่อยนะ" แซมพูดพลางหัวเราะคิกคักเหมือนเด็กสาวมัธยม ใบหน้าของเนทแดงก่ำทันทีที่นึกถึงการหยอกล้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างเขากับซิลเวอร์ "อาจารย์คนนั้นมันบ้าชะมัด เธอเอาแต่ล้อเรื่องหัวของฉัน แถมยังไม่ยอมเรียกชื่อฉันแล้วเรียกฉันว่าเจ้าหัวทื่อตลอดเวลา ฉันถึงกับต้องตัดเล็มมุมผมสวย ๆ ของฉันออกไปเพราะเธอเลยนะ" "ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกันว่าอาจารย์คนอื่นไปสารภาพรักกับเธอ แล้วดูเหมือนวันต่อมาเขาจะเดินเข้ามาที่โรงเรียนพร้อมกับตาช้ำ ๆ ด้วย" แซมตอบพลางมองทรงผมใหม่ของเพื่อน "ฉันสงสัยมาตลอดว่าทำไมนายถึงตั้งใจตัดผมให้เข้ากับแนวสันกรามของนาย แต่ฉันกลับคิดว่าทรงผมมน ๆ แบบนี้ดูดีกับนายมากกว่าเยอะเลยนะ" "นายพูดจริงเหรอ?" เนทพูดพลางคว้ามือแซมไว้อย่างกระตือรือร้น "วันนี้ฉันยังไม่เจอเธอเลย บางทีเธออาจจะชอบทรงผมใหม่ของฉันก็ได้" "พ่อคนน่าสงสารเอ๊ย" แซมพูดพลางส่ายหัว "นายยังไม่รู้ตัวเลยสินะว่านายถลำลึกไปมากแค่ไหนแล้ว" "ฉันสงสัยจังว่าเธออยู่ที่ไหนนะ?" เนทพูดพลางมองไปรอบ ๆ ห้อง ในขณะเดียวกัน ภายในห้องไอทีของโรงเรียน ซิลเวอร์กำลังยืนอยู่เหนือเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของโรงเรียน ภาพสะท้อนจากหน้าจอเผยให้เห็นว่าดวงตาของเขามีสีแดงจาง ๆ ซึ่งหมายความว่าเขาอยู่ภายใต้การควบคุมของซิลเวอร์ ในตอนนี้ เธอกำลังค้นหาไฟล์ของโรงเรียนเกี่ยวกับนักเรียนที่ชื่อว่าเฟ็กซ์ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีผลลัพธ์ใด ๆ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่คาดไว้แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเธอตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเฟ็กซ์ เธอก็คงไม่มีวันใช้ชื่อจริงในโลกของมนุษย์แน่ ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากลองดูแม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิดก็ตาม หลังจากค้นหาไฟล์นักเรียนของฐานทัพเสร็จ เธอสั่งให้ชายคนนั้นตรวจสอบฐานทัพอื่น ๆ ทีละแห่ง และเธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบเบาะแสการมีตัวตนของเขา "โอ้ ไอ้เด็กโง่เอ๊ย" ซิลเวอร์พูดออกมาดัง ๆ ไฟล์ถูกพบแล้ว และดูเหมือนเฟ็กซ์จะใช้ชื่อจริงของเขาจริง ๆ สาเหตุที่เธอหาตัวเขาไม่พบจนถึงตอนนี้ เพราะเขาประจำอยู่ที่ฐานทัพสองนั่นเอง แม้ว่านี่จะเป็นข่าวดีสำหรับเธอ แต่อีกไม่นานก็จะถึงงานกิจกรรมทางการทหารระหว่างฐานทัพ และที่นั่นแหละที่เธอจะสามารถลงมือเพื่อพาตัวเฟ็กซ์กลับบ้าน "หวังว่านายจะยังไม่ได้ก่อเรื่องอะไรไว้มากนักนะ"