Chapter 380 พลังของดยุค นักเรียนจำนวนไม่น้อยยังไม่เคยเห็นไนท์เดมอนตัวจริงมาก่อน สำหรับคนส่วนใหญ่แล้วมันเป็นเพียงแค่ตำนานเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เรื่องเล่าขานนับไม่ถ้วนจากเหล่านักเรียนทำให้ผู้คนต้องคิดทบทวนก่อนจะลงมือทำอะไร ทว่าฉากที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ได้ลบความสงสัยเหล่านั้นทิ้งไปจนหมดสิ้น เมื่อไนท์เดมอนยืนอยู่ระหว่างนาธานกับดยุค "เขาออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย?" วอร์เดนพูดพร้อมกับส่ายหัว "ฮ่าๆ ไอ้เด็กนี่นับวันยิ่งกล้าแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ฉันชอบจริงๆ!" ราเทนกล่าว "เราต้องทำตัวให้เด่นกว่านี้หน่อยสิ มาเถอะ แกก็ออกไปด้วยเหมือนกัน เราต้องเหนือกว่ามันสักหน่อย ไปตบเด็กพวกนั้นซักที ไปสู้กับนักเรียนปีสองกันเถอะ มาเริ่มศึกตะลุมบอนกันดีกว่า" "เอาล่ะ ควินน์ นี่อาจจะเป็นเรื่องที่ยากสักหน่อยสำหรับนายนะ" โลแกนกล่าว เขาก็ติดตามข่าวของไนท์เดมอนอยู่เหมือนกัน ในฐานะผู้สร้างชุดนี้ เขารู้ทันทีว่านั่นคือควินน์ แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันจะถูกนำมาใช้ถึงขั้นนี้ "ฉันรู้ว่านายบอกว่านายแข็งแกร่งขึ้นหลังจากออกจากโรงพยาบาล แต่แข็งแกร่งพอที่จะชนะศึกนี้โดยไม่ใช้พลังของนายเลยเนี่ยนะ?" "ควินน์ ฉันสัมผัสได้ว่านั่นคือนาย ฉันแค่หวังว่านายจะรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่และไม่ทำอะไรโง่ๆ นะ แต่ไม่ว่านายจะเลือกทางไหน ถ้ามันยากเกินไป ฉันพร้อมจะช่วยนายเสมอ" เลล่ากล่าว โดยมีเซียยืนอยู่ใกล้ๆ ด้านหลัง ควินน์ตัดสินใจลงมือเพราะอารมณ์ชั่ววูบเล็กน้อย ตอนที่มองเห็นบิล มันทำให้เขานึกถึงปีเตอร์ นึกถึงตอนที่ปีเตอร์ถูกลากตัวไปที่คุกใต้ดินและเขาไม่สามารถทำอะไรเพื่อหยุดมันได้เลย ในท้ายที่สุด มันก็นำพวกเขามาสู่สถานการณ์ที่เป็นอยู่นี้ เขาไม่อยากให้ใครต้องถูกลงโทษเพียงเพราะการตัดสินใจของเขาอีก ดังนั้นไม่ว่าจะยังไง เขาก็ต้องออกไปสู้ ถึงยังไงเขาก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว และในไม่ช้าผู้คนก็คงต้องรู้เรื่องนี้เข้าสักวัน แล้วมันจะต่างอะไรกันถ้าต้องทำต่อหน้าโรงเรียนหรือที่อื่น? ปัญหาเดียวคือควินน์เสียเปรียบอย่างหนัก เพราะเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้พลังแห่งเงาแม้แต่นิดเดียว ในฐานะผู้ใช้พลังเงาเพียงคนเดียวที่เปิดเผยตัวในโรงเรียนนี้ หรืออาจจะทั้งโลก เขาจะต้องถูกจับได้ในไม่กี่วินาทีอย่างแน่นอน ขณะที่สวมหน้ากากที่ปกปิดปากและใบหน้า เขาไม่สามารถใช้ทักษะเสน่ห์ได้ ทั้ง 'แฟนทอมพั้นช์' (Phantom Punch) และ 'เดซ' (Daze) ต่างก็ต้องใช้การสบตาในการโจมตี อีกอย่างเขาก็ไม่แน่ใจด้วยว่ามันจะมีประโยชน์กับคนระดับดยุคหรือไม่ และสุดท้ายคือพลังโลหิต ข้อกังวลหลักเกี่ยวกับเรื่องนี้คือการเปิดเผยพลังแวมไพร์ต่อสายตาคนทั้งโลก ควินน์ยังไม่แน่ใจนักว่าเขาจะใช้สถานะผู้นำแวมไพร์มาช่วยได้หรือไม่ แต่เขารู้ดีว่าหากเขาเปิดเผยความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดออกมา พวกเขาอาจไม่มีวันให้อภัยเขา และดูเหมือนว่าระบบเองก็มีความเห็นในทำนองเดียวกัน [ได้รับเควสใหม่] [เอาชนะนายพลดยุคเพื่อรับเลเวลอัพทันที] เควสได้ปรากฏขึ้น ซึ่งหมายความว่าระบบประเมินว่าดยุคมีความแข็งแกร่งพอที่จะได้รับเลเวลอัพทันที นี่เป็นโชคร้ายของควินน์ เพราะมันเป็นปัญหาเดียวกับที่เขาเจอในทัวร์นาเมนต์ หากเขาเอาชนะดยุคที่นี่ กระบวนการวิวัฒนาการของเขาจะเริ่มขึ้น ซึ่งเขาต้องการเอาชนะดยุคให้พ้นจากสายตาของทุกคนเหมือนที่เคยทำกับสิบเอก แต่เขาจะยืนดูเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้ และถึงแม้เขาจะเอาชนะดยุคไม่ได้ทั้งหมด แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สามารถอัดอีกฝ่ายให้ยับเยินได้ [ตรวจสอบ] [ความสามารถ: ดิน] [?????] [????] ดูเหมือนว่าทักษะการตรวจสอบของเขาจะยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะระบุรายละเอียดของดยุคได้ ซึ่งนั่นหมายความว่าควินน์ต้องระวังตัวให้มาก ส่วนใหญ่แล้วค่า HP ของศัตรูจะปรากฏขึ้น ทำให้ควินน์รู้ว่าเขาลงมือหนักเกินไปหรือเปล่า การสู้กับดยุคหมายความว่าเขามีโอกาสที่จะเผลอลงมือแรงเกินไป อีกสิ่งที่มันแสดงให้เห็นคือความสามารถของเขา ซึ่งทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเป็นอะไร พลังดินบางครั้งถูกมองว่าอ่อนแอโดยคนอื่นๆ นั่นเป็นเพราะว่ามันเป็นพลังที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนและในกองทัพเอง แต่มันมักทำให้คนลืมไปว่านี่คือพลังธาตุที่แข็งแกร่งพอๆ กับพลังสายฟ้าหรือไฟ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่พลังหลักที่ยิ่งใหญ่ มีคนไม่กี่คนในกองทัพที่จะคอยเตือนให้คนอื่นจำได้ว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน คนหนึ่งคือผู้บัญชาการสูงสุด และอีกคนก็คือดยุค "เร็วเข้า! พวกสิบเอก ไปที่ฝั่งนักเรียนแล้วปกป้องพวกเขา เดี๋ยวนี้! เราจะไม่อนุญาตให้ใครได้รับบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว!" นาธานสั่ง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังดยุคและคว้าตัวบิลออกมาจากตรงนั้น "ฉันหวังว่าแกจะเป็นฝ่ายแพ้นะ" นาธานคิดในใจขณะพาส่งบิลไปไว้ด้านข้าง "ท่านครับ จะให้พวกเราเข้าร่วมการต่อสู้นี้ด้วยไหมครับ?" หนึ่งในสิบเอกปีสองถาม "ไม่ต้อง! ข้าจะบดขยี้เจ้าเด็กนี่ให้แหลกต่อหน้าทุกคน เมื่อพวกมันเห็นว่าเจ้าเด็กนี่อ่อนแอและน่าสมเพชแค่ไหน มันจะหยุดเรื่องไร้สาระทั้งหมดนี้เอง!" พวกสิบเอกถอยออกไปด้านข้าง เมื่อคนอื่นๆ หลบทางไปแล้ว ก็กลายเป็นพื้นที่โล่งกว้างพอที่จะให้ทั้งสองสู้กัน คนแรกที่เริ่มเคลื่อนไหวคือดยุค ทว่าสิ่งที่เขาทำนั้นแปลกประหลาด เขากระทืบเท้าลงบนพื้น จากนั้นในเสี้ยววินาที ก้อนดินจากพื้นก็ห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้ ขณะที่เขาถูกล้อมรอบด้วยลูกบอลดินแข็ง ผู้คนต่างสงสัยว่าเขากำลังทำอะไร แต่ควินน์พอจะเดาออก ควินน์วิ่งตรงเข้าไปหาลูกบอลดินนั้นด้วยความเร็วสูงสุดและสามารถข้ามระยะห่างไปได้ภายในไม่กี่วินาที "เขาวิ่งเร็วกว่าเดิมหรือเปล่า?" เลล่าพูด "เขาแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ได้ยังไงกัน?" เมื่อควินน์เข้าใกล้ลูกบอล ก็เห็นการเคลื่อนไหวแปลกๆ บนส่วนหนึ่งของลูกบอล ราวกับว่ามันมีชีวิต ทันใดนั้นหนามแหลมก็พุ่งออกมาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ทว่าสิ่งที่น่าประทับใจยิ่งกว่าคือควินน์ที่สามารถหลบมันได้ทัน เมื่อเขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว หนามนั้นก็หดกลับเข้าไปในลูกบอลอีกครั้ง นาธานที่ยืนอยู่ข้างสนามรู้ดีว่าดยุคกำลังทำอะไร เขาอยากจะตะโกนเตือนไนท์เดมอน แต่เขาทำไม่ได้ ต่อให้เขาอยากทำแค่ไหนก็ตาม ถ้าเขาทำไป เหตุผลทั้งหมดที่เขากำลังเล่นงานดยุคก็จะกลายเป็นโมฆะ พวกเขาอาจอ้างได้ว่าทุกอย่างเป็นสิ่งที่เขาจัดฉากขึ้นมาเอง เมื่อควินน์ก้าวไปข้างหน้า หนามแหลมก็พุ่งออกมาจากลูกบอลดินอีกครั้ง แต่ควินน์สามารถเอียงหัวหลบได้อย่างหวุดหวิด แต่นั่นไม่ใช่แค่หนามเดียว ยิ่งนานไปหนามก็ยิ่งพุ่งออกมาจากลูกบอลมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ในขณะที่ควินน์ยังคงวิ่งวนไปรอบๆ และหลบการโจมตีได้ทุกครั้ง ในที่สุดเขาก็ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ลูกบอลมากขึ้นเรื่อยๆ โดยใช้การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เสียพลังงานโดยเปล่าประโยชน์ "ไนท์เดมอนนี่เป็นใครกันแน่?" เฮย์ลีย์ที่ยืนข้างนาธานเอ่ยถาม "นักเรียนคนหนึ่งจะแข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับนายพลแบบนี้ได้ยังไง? เราไม่มีนักเรียนแบบนี้แม้แต่ในระดับปีสองใช่ไหม?" "ฉันไม่รู้เหมือนกัน..." นาธานกล่าว "ตอนแรกฉันคิดว่าอาจจะเป็นพวกสิบเอก แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็อยู่ครบกันหมด และฉันไม่เห็นเหตุผลที่ต้องให้ทหารนอกโรงเรียนเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ที่แปลกกว่านั้นคือพวกเขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะซ่อนพลังเอาไว้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ชัดเจนว่าเป็นนักเรียนที่ไม่อยากถูกเปิดเผยตัว" "ฉันเข้าใจที่คุณพูดนะ แต่ลองดูนั่นสิ" เฟย์ขัดขึ้น "ฉันว่าคุณพลาดอะไรไป ลองดูที่มือและเท้าของเขาดูสิ นอกเหนือจากชุดดำรัดรูปตัวบางที่สวมอยู่ ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายเลย และนั่นก็เป็นแค่รองเท้าบูทมาตรฐานทั่วไป เขาแทบไม่ได้ใส่เกียร์อสูรเลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมเขาถึงเร็วขนาดนี้ แถมยังมีพลังที่มากพอจะสนับสนุนความเร็วนั้นอีก" "บางทีข่าวลือเรื่องที่เขาเจอเกียร์ระดับปีศาจอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้" นาธานตอบ ในที่สุด ควินน์ก็สามารถเข้าใกล้ลูกบอลดินจนได้จังหวะปล่อยหมัด เขาใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีกระแทกเข้าที่ลูกบอล เกิดรอยร้าวขึ้นเล็กน้อยตรงจุดที่เขาชกและมีรอยบุบเพียงเล็กน้อย แต่ไม่มีความเสียหายที่สำคัญ หนามแหลมยังคงพุ่งออกมาใส่เขา แต่คราวนี้เขาตัดสินใจใช้พละกำลังฟาดไปที่หนามเหล่านั้นก่อนที่พวกมันจะถึงตัว ทำให้หนามแตกกระจายและร่วงหล่นลงพื้น หนามเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นจากดินที่ดึงมาจากตัวลูกบอล ดังนั้นความหนาและความแข็งแกร่งของลูกบอลจึงค่อยๆ ลดน้อยลง หลังจากทำลายหนามไปได้หลายอัน ควินน์ก็รัวหมัดเข้าใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้รอยบุบขยายใหญ่ขึ้นและยุบตัวลงไปมากขึ้นกว่าเดิม "เธอพูดถูก" นาธานกล่าว "เขามีพลังจริงๆ ด้วย ฉันไม่เคยเห็นใครทำลายลูกบอลนั่นได้มาก่อนเลย" ในที่สุด เมื่อเห็นว่าเขาทำให้ส่วนหนึ่งของลูกบอลอ่อนแอลงอย่างมาก ควินน์ก็ยกขาขึ้นเหนือหัวแล้วตวัดลงมาด้วยความเร็วสูงสุด ส้นเท้าของเขากระแทกเข้าที่ส่วนของลูกบอลอย่างแรง ส่วนที่ยุบลงไปแตกกระจาย และรอยร้าวก็ค่อยๆ ลามไปทั่วทั้งลูกบอล จนกระทั่งในที่สุดทั้งก้อนก็พังทลายลง ทว่ามีบางอย่างที่ทำให้ควินน์ต้องกระโดดถอยหลังออกมา และสิ่งนั้นก็เริ่มทำให้เขารู้สึกกังวล ตอนนี้ควินน์เข้าใจแล้วว่าดยุคทำอะไรอยู่ภายใต้ลูกบอลดินนั้นมาโดยตลอด เขากำลังเปิดใช้งานอาวุธวิญญาณของตัวเองนั่นเอง