Chapter 101 - Adorable [ *ติ๊ง* ] เลโอเนลยืนงุนงง ตามปกติแล้วพจนานุกรมจะตอบสนองในทันที หรือต่อให้ไม่ตอบ มันก็จะแจ้งเตือนเขาว่าข้อมูลดังกล่าวถูกละเว้นไว้ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ครู่ต่อมา ภาพโฮโลแกรมของพ่อเขาก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ทำให้ดวงตาของเลโอเนลเป็นประกาย ดูเหมือนว่าพ่อของเขาจะทิ้งบันทึกเอาไว้มากกว่าหนึ่งฉบับ และในเมื่อมันเปิดใช้งานขึ้นมาตอนนี้ นั่นก็หมายความว่าเรื่องนี้ต้องสำคัญมากแน่ๆ “ในที่สุดก็เปิดใช้งานมันได้สักทีนะ เจ้าเด็กขี้แย?” พ่อของเลโอเนลส่ายหัว “ก็นับว่าใช้เวลาพอสมควรเลยนะ” เลโอเนลขบกรามแน่นและนิ่งเงียบ เขาปฏิเสธที่จะตกหลุมพรางเดิมซ้ำสอง พ่อเคยแกล้งเขาไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ถ้าโดนหลอกเป็นครั้งที่สอง เขาคงไม่มีหน้าไปสู้ใครได้อีก เขาจึงทำเพียงแค่มองพ่อตัวเองแคะหูอย่างเงียบเชียบ โชคดีที่ดูเหมือนว่าพ่อจะพอใจแล้วหลังจากที่หลอกเขาได้สำเร็จ “พ่อไม่แน่ใจว่าลูกไปคว้า ‘แฟมิเลียร์’ ตัวไหนมาได้ แต่ถ้าเป็นวิญญาณโลหะ (Metal Spirit) ก็ถือว่าดี ถ้าไม่ใช่… ก็ยังถือว่าดีอยู่ดี ไม่ว่าแฟมิเลียร์จะมีประโยชน์กับลูกมากแค่ไหน จงจำไว้ว่าให้ปฏิบัติกับมันเหมือนเพื่อนและคู่หู หากวันไหนพ่อรู้ว่าลูกปฏิบัติกับมันเหมือนเครื่องมือ พ่อจะลอกหนังตูดลูกด้วยมือเปล่าแน่” ‘…หยาบคายชะมัด…’ เลโอเนลเกือบกลอกตาตามไม่ทัน “ถ้าลูกฉลาดพอ ก็น่าจะเข้าใจจากที่พ่อพูดไปแล้วว่า สิ่งสำคัญที่สุดในความสัมพันธ์ระหว่างแฟมิเลียร์กับช่างสร้างพลัง (Force Crafter) คือมิตรภาพและความสนิทสนม ยิ่งใจของลูกกับมันสื่อถึงกันได้มากเท่าไหร่ ผลลัพธ์ก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น” “ถ้าลูกหาตัววิญญาณโลหะเจอแล้ว ก็แค่พูดว่า ‘ตกลง’ แล้วพจนานุกรมจะนำทางลูกไปยังบันทึกนั้น” “ตกลง” เลโอเนลตอบ พ่อของเลโอเนลยิ้มพลางดันแว่น “โชคดีจริงๆ วิญญาณโลหะค่อนข้างอ่อนแอในช่วงแรกเกิด อันที่จริง ก่อนที่ตระกูลโมราเลสของเราจะยกให้พวกมันเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรด พวกมันเคยถูกเหล่านักสร้างพลังดูถูกดูแคลนอย่างหนัก นักสร้างพลังส่วนใหญ่มักจะชอบวิญญาณเปลวไฟมากกว่า “ก่อนจะไปถึงวิญญาณโลหะ ยังมีแฟมิเลียร์อีกสารพัดประเภทที่คนมักจะนึกถึงเป็นอันดับแรกๆ วิญญาณลมเป็นที่ชื่นชอบของพวกที่เน้นศิลปะการใช้พลังในการสร้าง ส่วนวิญญาณสติปัญญาธรรมชาติก็มีสมองในการคำนวณที่เหนือกว่าพวกมนุษย์อย่างเราไปไกล และรายการพวกนี้ยังมีอีกยาวเหยียด… “อย่างไรก็ตาม วิญญาณโลหะ โดยเฉพาะเมื่อรวมเข้ากับปัจจัยสายเลือด ‘การประสานพลังโลหะ’ ของเรา ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด คนที่มีวิญญาณโลหะจะเก่งกาจที่สุดในการสร้างชิ้นส่วนเล็กๆ ที่ซับซ้อน ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องไร้ความหมาย แต่ทุกอย่างล้วนเริ่มต้นจากรากฐานทั้งสิ้น “ไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่และซับซ้อนจะถูกสร้างขึ้นได้หากปราศจากจุดเริ่มต้นที่เล็กและเรียบง่าย ด้วยเหตุนี้ตระกูลโมราเลสของเราจึงมีชื่อเสียงในงานฝีมือที่แม้แต่คนแคระยังต้องอาย วันไหนที่ลูกมั่นใจพอ ให้ลองดูกลไกของพจนานุกรมที่พ่อทิ้งไว้ให้ แล้วลูกจะเข้าใจถึงความเก่งกาจของตระกูลโมราเลสเราเอง” พ่อของเลโอเนลหัวเราะร่า “เอาล่ะ พ่อจะเข้าประเด็น คำตอบง่ายๆ สำหรับคำถามของลูกก็คือ… ลูกทำไม่ได้หรอก การจะทำให้แฟมิเลียร์กลายเป็นคู่หูอย่างเป็นทางการเป็นกระบวนการที่ยาวนาน ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการบังคับให้มันยอมสยบหรอกนะ เอ๊ะ… จริงๆ ก็มีแหละ แต่พ่อจะไม่มีวันยอมให้ลูกทำแบบนั้นเด็ดขาด และถ้าลูกไปเจอใครที่ทำแบบนั้น ลูกควรจะกำจัดทิ้งเสีย” ความเย็นชาในน้ำเสียงของพ่อทำให้เลโอเนลตัวสั่น พ่อของเขาไม่เคยพูดอะไรที่รุนแรงถึงขนาดนี้มาก่อน อันที่จริง เหตุผลส่วนใหญ่ที่ประมวลจริยธรรมของเลโอเนลเป็นแบบนี้ก็เพราะการชี้แนะของพ่อ ตัวพ่อเองนั่นแหละที่สอนให้เขารู้จักความเมตตา การที่พ่อพูดออกมาแบบนี้กะทันหันมันทำให้เขารู้สึก… ตะขิดตะขวงใจเหลือเกิน พ่อของเลโอเนลส่ายหัวราวกับรู้สึกตัวว่าได้พูดสิ่งที่เขาไม่ควรพูดออกไป เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เลโอเนลรู้สึกว่าพ่อกำลังตัดสินใจว่าจะลบบันทึกนี้แล้วเริ่มใหม่ดีหรือไม่ แต่สุดท้าย พ่อก็ตัดสินใจดำเนินต่อไปและปล่อยให้เป็นไปตามนั้น “…สิ่งเดียวที่ลูกทำได้เพื่อให้แฟมิเลียร์ยอมรับลูก คือการปฏิบัติต่อมันให้ดี จะมีช่วงเวลาหนึ่งที่พวกลูกจะแยกจากกันไม่ได้ พาไปในสภาพแวดล้อมที่ดี ให้ของกินดีๆ และอย่าขังมันไว้นานเกินไป ปล่อยให้มันเดินเล่นอย่างอิสระ แล้วมันจะไม่จากคนสนิทไปไหนง่ายๆ หรอก เพราะในขั้นเริ่มต้นของการวิวัฒนาการ มันก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กคนหนึ่ง” เลโอเนลพยักหน้าอย่างเข้าใจ “สิ่งสุดท้ายที่ต้องทำคือตั้งชื่อให้มันและฝึกฝนไปข้างๆ กัน วิญญาณโลหะมีความต้องการในเรื่องความคล่องแคล่วว่องไวของคู่หูสูงมากเมื่อเทียบกับวิญญาณประเภทอื่น พ่อได้ทิ้งแผนการฝึกฝนแบบทีละขั้นตอนไว้ให้ลูกในพจนานุกรมเพื่อใช้ร่วมกับพิมพ์เขียวที่อยู่ในห้องทำงานของพ่อ “จำไว้ว่า สิ่งสำคัญที่สุดคือพลังส่วนบุคคลของลูก อย่าใช้เวลาจดจ่อกับการสร้างพลังมากเกินไป พ่อเคยทำผิดพลาดแบบนั้นมาแล้ว ถ้าพ่อไม่ได้หลงใหลมันมากนักในวัยหนุ่ม พ่อคงจะแข็งแกร่งกว่าที่เป็นอยู่นี้สิบเท่าไปแล้ว แต่พ่อต้องเปิดโอกาสให้คนอื่นบ้าง ถ้าพ่อเก่งไปมากกว่านี้ จักรวาลอาจจะไม่สามารถรองรับการมีอยู่ของพ่อได้อีกต่อไป ฮ่าฮ่า!” เลโอเนลยิ้มและส่ายหัว ถ้าเขารู้ว่าพ่อไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ ปฏิกิริยาของเขาคงจะต่างออกไปจากนี้สักหน่อย หลังจากข้อความสิ้นสุดลง เลโอเนลสูดหายใจเข้าลึกๆ และเดินไปยังวิญญาณโลหะ มันยังคงกระโดดไปมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อมันสังเกตเห็นว่าเลโอเนลมายืนอยู่ข้างบน มันก็ทิ้งตัวลงกลายเป็นแอ่งเล็กๆ ราวกับกำลังงอน เลโอเนลอดไม่ได้ที่จะคิดว่ามันช่างน่ารักจริงๆ “เอาล่ะ… เป็นอิสระแล้วนะเจ้าตัวเล็ก” ทันทีที่เลโอเนลเปิดฝาครอบลูกบาศก์โปร่งใส วิญญาณโลหะก็ดีดตัวขึ้นเหมือนสปริงแล้วกระแทกเข้ากับเพดาน จากนั้นมันก็กระดอนไปทั่วห้องโดยไม่หยุดพัก เลโอเนลยิ้มขณะมองดูมัน เขาคิดว่าเจ้าตัวเล็กอาจจะโกรธเคืองที่เขาขังมันไว้เป็นเวลานาน แต่จริงๆ แล้วมันก็เหมือนเด็ก ความจำของมันสั้นและรู้สึกเพียงอย่างเดียวที่มันมีต่อเลโอเนลดูเหมือนจะเป็นความรู้สึกขอบคุณที่ปล่อยมันให้เป็นอิสระ มันดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าสาเหตุที่มันถูกขังอยู่แต่แรกก็เพราะเลโอเนลนั่นเอง หลังจากผ่านไปนานพอสมควร วิญญาณโลหะก็เริ่มเหนื่อยกับสภาพแวดล้อมใหม่และลงมาหยุดนิ่งบนโต๊ะ พลังเริ่มหมุนวนอยู่รอบตัวมันและหายเข้าไปในร่างเล็กๆ เหมือนกับพายุไต้ฝุ่น เลโอเนลเฝ้ามองอย่างเงียบๆ และปล่อยให้มันทำตามใจ ‘ดูเหมือนว่าพลังที่ห้องแล็บสามารถกำจัดออกไปได้ในคราวเดียวนั้นมีจำกัด ฉันเริ่มรู้สึกแผ่วเบาว่ามันกำลังสลายไป นั่นหมายความว่าฉันคงต้องรอให้ห้องแล็บรีเซ็ตตัวเองทุกครั้งหลังจากใช้ [ชำระล้างมิติ]… ก็ไม่เป็นไร ยังไงก็ดีกว่าฝึกไม่ได้เลย’ “เอาล่ะ บทเรียนแรกที่พ่อทิ้งไว้ให้คืออะไร?” เลโอเนลตัดสินใจว่าจะไม่รบกวนวิญญาณโลหะในตอนนี้ ในเมื่อเขาเองยังใช้พลังไม่ได้ในสภาวะปัจจุบัน ก็ปล่อยให้มันจัดการไปก่อนดีกว่า [ *ติ๊ง* ] [ เล่มหนึ่ง: พื้นฐาน ] [ บทเรียนหนึ่ง: อันตราย ] เลโอเนลพยักหน้า อย่างน้อยพ่อของเขาก็จริงจังในเรื่องพรรค์นี้ อันตรายต่างๆ ควรจะเป็นสิ่งแรกที่เขาต้องเรียนรู้ เพื่อไม่ให้เขาต้องเกือบทำตัวเองตายอีกเหมือนครั้งที่โง่เขลาไปดัดแปลงเทคนิคการใช้พลัง [ 1. วิญญาณโลหะ ] เลโอเนลขมวดคิ้ว ‘วิญญาณโลหะเนี่ยนะอันตราย? แล้วทำไมพ่อถึงบอกให้ปล่อยมันเป็นอิสระ อย่าบอกนะว่าตาแก่คนนี้จะฆ่าฉัน…’ [ วิญญาณโลหะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีฤทธิ์กัดกร่อนสูง สัญชาตญาณของพวกมันคือการกลืนกิน เพื่อที่จะวิวัฒนาการ พวกมันจำเป็นต้องบริโภคพลังและแร่ธาตุระดับสูงจำนวนมาก แต่น่าเสียดายที่เหล่านักวิวัฒนาการดันมีองค์ประกอบทั้งสองอย่างนี้เข้มข้น แนะนำว่าห้ามให้ผิวหนังสัมผัสกับวิญญาณโลหะโดยตรงเด็ดขาด แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่กับคู่หูมานานหลายปีก็ยังอาจได้รับบาดเจ็บจากวิญญาณโลหะของตนได้ ] [ เมื่อใดก็ตามที่ต้องจัดการกับวิญญาณโลหะ ต้องแน่ใจว่าสวมอุปกรณ์ป้องกันที่เหมาะสม ข้อกำหนดขั้นต่ำคือถุงมือหนังพลัง (Force Skin Gloves) อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้เริ่มต้น การสวมชุดหนังพลัง (Force Skin Suit) ทั้งชุดจะเหมาะสมกว่า ] เลโอเนลมองขึ้นไปที่เพดานเบื้องบน ความเจ็บปวดปรากฏชัดในดวงตาของเขา พ่อของเขาพยายามจะให้เขาตายจริงๆ ด้วย ข่าวดีคือตอนนี้เขารู้แล้วว่าถุงมือที่มอนเตซให้มาคืออะไร ข่าวร้ายคือถุงมือนั่นเป็นเพียงข้อกำหนดขั้นต่ำ แต่กลับเป็นสิ่งเดียวที่เขามี และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เขาเผลอวางมันไว้บนโต๊ะตอนที่เอาวิญญาณโลหะออกมา และตอนนี้… วิญญาณโลหะตัวนั้นกำลังกลืนกินพลังจากบนถุงมือของเขาอยู่พอดี เลโอเนลรู้สึกขึ้นมาฉับพลันว่าเจ้าตัวเล็กตัวนี้ดูน่ารักน้อยลงไปเยอะเลยทีเดียว