Chapter 3136 - 2 Years เพิร์ลเดินห่างออกมาจากอาร์ติแฟกต์ชิ้นที่หกที่เขาเพิ่งค้นพบ การเดินทางมาถึงชิ้นนี้ใช้เวลานานกว่าชิ้นอื่นๆ ที่เขาเคยไปเยือนมาพอสมควร ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะตัวเขาเองที่เลือกจะค่อยเป็นค่อยไปขณะเดินทางข้ามผ่านเกาะต่อสู้ขนาดมหึมาแห่งนี้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมมันถึงผ่านมากว่าหกเดือนแล้วนับตั้งแต่เขาพบอาร์ติแฟกต์ชิ้นล่าสุด และนั่นก็เป็นเวลากว่าสองปีแล้วตั้งแต่เขามาถึงเกาะแห่งนี้ สำหรับสัตว์อสูรอมตะเช่นเขา สองปีควรจะเป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก แต่การต้องต่อสู้และย้ายถิ่นฐานอยู่ตลอดเวลากลับทำให้ช่วงเวลานี้ดูยาวนานกว่าความเป็นจริงมากนัก เขายังเหลือเวลาอีกแปดปีให้ต้องเผชิญ หวังว่าเขาจะสามารถซ่อนตัวได้ดีพอในช่วงเวลานี้ ตราบใดที่ไม่มีพยัคฆ์ขาวตัวไหนตามหาเขาเจอ เขาก็จะมีความสุขมากแล้ว หนึ่งหรือสองสัปดาห์ต่อมา เขาเดินห่างจากจุดที่พบอาร์ติแฟกต์มาไกลพอที่จะทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลงได้บ้าง ไม่มีอสูรตนไหนที่จะมาดักซุ่มรอไกลขนาดนี้ และถึงต่อให้มี มันก็คงเป็นเรื่องบังเอิญอย่างที่สุด ไม่เหมือนกับบริเวณใกล้ๆ อาร์ติแฟกต์ที่แทบจะการันตีได้เลยว่าต้องมีการดักซุ่มแน่ๆ เมื่อไม่มีใครออกมาซุ่มโจมตี เพิร์ลจึงตัดสินใจว่าพื้นที่แถวนี้น่าจะเป็นจุดที่ดีสำหรับการบ่มเพาะพลัง เขาพบทำเลธรรมดาๆ แห่งหนึ่งในบริเวณใกล้เคียง และหลังจากตรวจสอบรอบๆ แล้ว เขาก็สรุปได้ว่าที่นี่ปลอดภัยพอที่จะอยู่ เพิร์ลวางค่ายกลพรางตัวและเฝ้ามองดูม่านพลังที่ค่อยๆ ทำงาน แม้จะมีอสูรบางตนที่พกอาร์ติแฟกต์สำหรับตรวจจับม่านพลังแบบนี้อยู่รอบๆ แต่ความตั้งใจของเพิร์ลจริงๆ แล้วคือการปิดบังรูปลักษณ์ภายนอก ไม่ใช่การปิดบังตำแหน่งที่ตั้งของเขา ภายในค่ายกล เขาคืนร่างกลับเป็นพยัคฆ์ขาว ร่างกายค่อยๆ ขยายขนาดจนกลายเป็นเสือสูงเกือบสี่เมตร ซึ่งเป็นขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขานำขวดพกพาออกมาและเริ่มบรรจุเลือดลงไป จนถึงตอนนี้เขาต้องเก็บเลือดได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยลิตรตามคำสั่งของอเล็กซ์แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น อีกฝ่ายก็ยังไม่ได้มารับมันไปจากเขา เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไม เพิร์ลเชื่อใจในการตัดสินใจของอเล็กซ์ เขาจึงไม่ได้กังวลอะไร หลังจากเติมเลือดเพิ่มเข้าไปอีกเกือบสิบสิตร เขาก็นำมันกลับเข้าไปเก็บไว้ในพื้นที่จิตวิญญาณ การเก็บอาร์ติแฟกต์ชิ้นนั้นไว้ในพื้นที่จิตวิญญาณทำให้เขารู้สึก 'แน่น' เล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นเพราะตัวอาร์ติแฟกต์เองก็เป็นอาร์ติแฟกต์มิติ การนำอาร์ติแฟกต์มิติไปเก็บไว้ในพื้นที่จิตวิญญาณย่อมเป็นการลดทอนพื้นที่ว่างที่เหลืออยู่ ขวดที่สามารถบรรจุของเหลวได้หนึ่งล้านลิตรจะกินพื้นที่ในพื้นที่จิตวิญญาณเท่ากับปริมาตรของมัน ซึ่งนั่นก็คือประมาณ 1,000 ลูกบาศก์เมตร สำหรับเพิร์ลแล้ว มันเป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆ ของพื้นที่ทั้งหมด แต่ก็ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว มันคงจะแย่กว่านี้มากหากเป็นอสูรตนอื่น วิสเกอร์เองมีพื้นที่จิตวิญญาณเพียงแค่ยี่สิบเมตรเท่านั้น ดังนั้นเพิร์ลจึงไม่มีสิทธิ์จะบ่นอะไรได้ เขามีพื้นที่จิตวิญญาณกว้างขวางกว่าอมตะส่วนใหญ่ที่เขาเคยพบ และมันก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตามระดับการบ่มเพาะของเขา ทำให้ตอนนี้มันใหญ่โตมาก พื้นที่จิตวิญญาณของเขาเริ่มต้นที่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 250 เมตร และหลังจากทะลวงระดับได้หลายครั้ง ตอนนี้มันก็ใกล้จะถึง 300 เมตรแล้ว เขายังคงไม่มีเรื่องให้ต้องบ่นจริงๆ เมื่อเพิร์ลเก็บขวดเลือดเรียบร้อยแล้ว เขาก็คืนร่างเป็นมนุษย์และตัดสินใจใช้เวลาสักพักไปกับการบ่มเพาะพลัง เพิร์ลกินโอสถเพื่อฟื้นฟูเลือดก่อนเป็นอันดับแรก และหลังจากรอให้ผลของโอสถหมดไปไม่กี่นาที เขาก็หยิบโอสถบ่มเพาะพลังขึ้นมาทันทีที่ผลของโอสถเริ่มส่งผลต่อร่างกาย เขาก็หลับตาลงและเริ่มบ่มเพาะ ไม่ว่าเขาจะบรรลุระดับการบ่มเพาะใด เพิร์ลไม่เคยต้องกังวลเลยว่าจะต้องใช้วิชาใดในการบ่มเพาะ เพราะความทรงจำทางสายเลือดของเขามีวิชาที่สามารถใช้ได้ในทุกระดับการบ่มเพาะ ในขณะที่เพิร์ลกำลังบ่มเพาะ ร่างกายของเขาก็เปล่งประกายสีทองหม่นๆ พลังปราณส่งผลต่อร่างกายของเขาเช่นเดียวกับทุกสิ่งทุกอย่าง ช่วยพัฒนาตัวเขาขึ้นทีละน้อยอย่างสม่ำเสมอ เพิร์ลใช้เวลาบ่มเพาะเกือบสามสัปดาห์ก่อนที่จะหยุดลง ร่างกายของเขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นเมื่อทำเสร็จสิ้น ในเมื่อเขาบ่มเพาะเสร็จแล้ว เพิร์ลก็คิดจะเดินทางต่อ แต่เมื่อคิดดูอีกที เขาก็เลือกที่จะอยู่ที่เดิม ในเมื่อเขาบ่มเพาะพลังมาแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะทิ้งโอกาสในการพัฒนาต้นกำเนิดพลังของเขาไปด้วย หลังจากตัดสินใจเช่นนั้น เขาก็หลับตาลงและปล่อยให้พลังปราณไหลเวียนออกจากตันเถียนไปยังศีรษะ ที่ซึ่งมันไปทำปฏิกิริยากับแก่นเลือดของเขา จนกลายเป็นกลิ่นอายที่สะท้อนถึงแก่นเลือดแห่งพยัคฆ์ขาว จากนั้นมันก็ไหลเข้าสู่ต้นกำเนิดพลังของเขา ค่อยๆ พัฒนามันขึ้นทีละนิด วิธีพัฒนาต้นกำเนิดพลังเช่นนี้ช้ากว่าการที่เพิร์ลกระชากแก่นเลือดออกจากร่างกายแล้วดูดซับกลิ่นอายของมันโดยตรงมาก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแก่นเลือดเป็นสะพานเชื่อมระหว่างกายและจิตวิญญาณ การใช้มันโดยตรงจะทำให้เพิร์ลอ่อนแอลงหลังจากนั้น และในสถานที่แบบนี้ นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการ ต่อเมื่อเขาอยู่ในที่ปลอดภัยเท่านั้นถึงจะทำเช่นนั้นได้ และเขาก็คงจะไม่มีวันปลอดภัยในเร็วๆ นี้แน่นอน เพิร์ลดูดซับพลังเพื่อพัฒนาต้นกำเนิดตลอดหนึ่งสัปดาห์ถัดมา ซึ่งเมื่อสิ้นสุดเวลาดังกล่าว ระดับของมันก็เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าคงต้องใช้เวลาหลายปีทีเดียวกว่าต้นกำเนิดพลังของใครสักคนจะเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายที่จำเป็น และตามที่ไป๋จิงเฉินบอก ความเร็วระดับนี้ถือว่าค่อนข้างสูงมากแล้ว อสูรส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะดูดซับกลิ่นอายได้ครบตามจำนวน ถึงอย่างนั้น เขายังเหลือต้นกำเนิดพลังอีกสามส่วนที่ต้องเติมให้เต็ม และนั่นคงจะต้องใช้เวลาพอๆ กันหรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก เพิร์ลจะต้องเริ่มดูดซับการสร้างสรรค์ของท่านปู่ จากนั้นจึงค่อยหาที่ปลอดภัยเพื่อดูดซับกลิ่นอายจากแขนของพยัคฆ์ผู้พิทักษ์ และหลังจากนั้น... เขาคงต้องมาคิดว่าการสร้างสรรค์ชิ้นสุดท้ายของเขาจะเป็นอะไรดี อาจจะเป็นบางอย่างที่เกี่ยวกับมิติ แต่เขาอยากจะเปิดกว้างความคิดเอาไว้จนกว่าจะไปเยือนอาณาจักรซันส์ทาลอน (Sun’s Talon) เสียก่อน เมื่อพิจารณาว่าสุริยเทพเองต้องการให้อเล็กซ์ไปเยือนอาณาจักรนั้น หวังว่าเขาจะพบสมบัติที่เขาสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ที่นั่นเช่นกัน