ตอนที่ 214
215 / 552
อ่าน 10 นาที
Chapter 214 - Hatching (5)
เผยแพร่เมื่อ 7 เม.ย. 2569 14:41
บทที่ 214: เหตุการณ์ที่ 40 – การฟักตัว (5)
...กลุ่มดาวดวงใหม่? มาปรากฏตัวแล้วงั้นรึ? เร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้มากนัก... ข้าคิดว่ากว่าจะมีผู้ติดตามเพิ่มคงต้องรอให้เกิดเรื่องราวอีกสักสองสามฉากเสียอีก...
[กลุ่มดาวดวงหนึ่งกำลังจับจ้องเหล่าร่างอวตารโดยไม่เปิดเผยฉายา]
ดูเหมือนจะไม่ใช่กลุ่มดาวที่ข้าเคยพบพานมาก่อน ข้ารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ลึกๆ แล้วข้าคาดหวังว่าจะเป็น ‘นักวางแผนลับ’ หรือ ‘มังกรเพลิงดำขุมนรก’
“พ-พวกท่านได้ยินสาสน์เมื่อครู่หรือไม่?”
“สาสน์อะไร?”
“ข้าได้ยินสาสน์ทางอ้อม!”
ข้าไม่รู้ว่าร่ำรวยเพียงใด แต่กลุ่มดาวดวงใหม่นี้กลับโปรยปรายสาสน์ทางอ้อมราวกับหว่านเงินตั้งแต่แรกเริ่ม บียูที่เกาะอยู่บนตัวข้าร้องออกมา บางทีตอนนี้เธอคงกำลังได้รับเหรียญจำนวนมหาศาล จึงไม่แปลกที่จะตื่นตะลึง บัดนี้ในฐานะโทแกบี นางได้เรียนรู้วิธีหาเหรียญแล้ว
「 คิมดกจาคิด: หวังว่าจะเป็นคนดีนะ 」
รสนิยมของเหล่าสมาชิกกลุ่มแรกสุดจะเป็นตัวกำหนดทิศทางของช่อง หากกลุ่มดาวชุดแรกเป็นพวก 'นักแสวงหาร่างอวตาร' หรือ 'นักล่าความบันเทิง' ระดับความเร้าใจและความยากของสถานการณ์ก็จะถูกปรับเปลี่ยนไปตามนั้น
ท้ายที่สุดแล้ว ทุกรายละเอียดที่เหล่าโทแกบีมิอาจตัดสินใจได้ ล้วนถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อความปรารถนาของเหล่าสมาชิกผู้ติดตาม
อันที่จริง นี่คือสิ่งที่ข้ากังวลมากที่สุด ชินยูซึงจากรอบที่ 41 ต้องทนทุกข์กับบาดแผลนับไม่ถ้วนจากน้ำมือของเหล่าโทแกบี เพื่อที่จะดำเนินสถานการณ์ต่อไปในอนาคต บียูจำต้องเผชิญหน้ากับความต้องการของเหล่ากลุ่มดาวอย่างไม่หยุดหย่อน
“บาต?”
ข้าวางมือลงบนศีรษะของบียู
[กลุ่มดาวผู้ไม่เปิดเผยฉายา กำลังจะเปิดเผยฉายาของตน]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่พอใจเหล่าร่างอวตาร ณ ที่แห่งนี้]
ข้าขมวดคิ้วให้กับสาสน์นั้น
...เป็นการเริ่มต้นที่เลวร้าย ข้าจำได้ว่าเคยได้ยินเรื่องราวของ ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ใน ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ มาก่อน
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกเบื่อหน่ายกับการดำเนินไปของสถานการณ์]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่พอใจกับการพัฒนาอันแสนซื่อของโทแกบี]
เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่... งานอดิเรกของมันคือการแทรกซึมเข้าไปในช่องที่มีแต่กลุ่มดาวชั้นผู้น้อย จากนั้นก็ใช้เหรียญฟาดหัวแล้วปั่นป่วนสถานการณ์จนพังพินาศ
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ต้องการความเร้าใจ]
ข้าจำได้ว่าใน ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ กล่าวถึงช่องจำนวนมากที่ต้องสูญเสียสมาชิกหรือถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิงเพราะฝีมือของมัน แม้จะถูกกล่าวถึงเพียงผ่านๆ แต่ตอนนี้ข้ากลับต้องมาเผชิญหน้ากับมันโดยตรง
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่ต้องการให้ ‘ทาสกำจัด’ มีชีวิตรอด]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กล่าวว่าทุกคนควรจะร่วมมือกันสังหารศัตรู!]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาคเหรียญให้แก่ผู้ใดก็ตามที่สังหารทาสกำจัด]
เมื่อสาสน์ปรากฏขึ้น เหล่าพลเมืองก็เริ่มมองไปรอบๆ บางคนสับสนงุนงงกับความหมายของมัน บ้างก็ลังเล ขณะที่บางคนตื่นตระหนกราวกับความทรงจำอันเลวร้ายได้หวนกลับมา
ทว่า... ก็มีบางส่วนที่ลอบชักอาวุธของตนออกมา จางฮายองสังเกตเห็นจึงกรีดร้องขึ้น “เดี๋ยวก่อน! กำลังจะทำอะไรกันน่ะ?”
แต่ช้าไปหนึ่งก้าว เมื่อเห็นคนหนึ่งชักอาวุธออกมา การกระทำของพลเมืองคนอื่นๆ ก็พลันรวดเร็วยิ่งขึ้น หนึ่ง... สอง... สาม... จำนวนอาวุธในมือพวกเขาเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
“เฮ้ นี่พวกเจ้าเอาจริงเหรอ? มันไม่ใช่นะ!” มาร์คคว้าตัวพลเมืองคนหนึ่งที่กำลังจะเข้าไปหาทาสกำจัดไว้ “เพียงเพราะพวกเขาเป็นทาสกำจัดก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาสูญสิ้นทุกอย่างไปแล้วนะ! บางคนยังมีสติสัมปชัญญะอยู่!”
“ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกที่ขายวิญญาณให้ดยุคไปแล้วไม่ใช่รึไง!”
“ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น! พวกเจ้าไม่รู้หรือไง?”
“ยังไงพวกเขาก็ต้องตายอยู่แล้วไม่ใช่รึ? แบบนี้ก็ดีแล้วนี่!”
เหล่าพลเมืองถูกเหรียญบังตาจนมืดบอด พวกเขาชักดาบออกมา
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกตื่นเต้นกับความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงขึ้น]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาค 3,000 เหรียญให้กับร่างอวตารที่สังหารทาสกำจัดได้มากที่สุด]
3,000 เหรียญ... มันคือจำนวนมหาศาลในนิคมอุตสาหกรรมที่ซึ่งเหรียญทุกเหรียญมีค่าดั่งทอง
“ฃ-ฆ่าพวกมันซะ เราต้องมีชีวิตรอด...!”
“ใช่! ท่านประธาน ฆ่าทุกคนแล้วกลับไปกันเถอะ!”
กระแสเสียงส่วนใหญ่เอนเอียงไปอย่างชัดเจน จำนวนพลเมืองที่ชักอาวุธออกมาเพิ่มมากขึ้น มาร์คตะโกนก้องอีกครั้งเพื่อหยุดยั้งความโลภของพวกเขา “พวกเขาเคยเป็นพลเมืองเหมือนกันนะ! ถ้าพวกเจ้าทำแบบนี้ จะต่างอะไรกับพวกขุนนาง?”
“หลีกไป! ถ้าเราไม่ลงมือตอนนี้―”
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กำลังเพลิดเพลินกับการทะเลาะเบาะแว้งของเหล่าพลเมือง]
ในจังหวะที่มาร์คถูกผลักจนล้มลงไปกองกับพื้น สาสน์อีกฉบับก็ปรากฏขึ้นตามมา
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาค 300 เหรียญให้กับร่างอวตารที่สังหารพลเมืองด้วยกัน]
พลเมืองทุกคนตกตะลึงไปชั่วขณะ พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก แล้วรีบถอยห่างจากกัน
“เอ่อ...”
“ด-เดี๋ยวก่อนสิ!”
ข้ารู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่
「 ใช่... เดิมทีสถานการณ์มันก็เป็นเช่นนี้แล 」
วันหนึ่ง พลเมืองของที่แห่งนี้เคยผ่าน ‘สถานการณ์แรก’ มาแล้ว การหันคมดาบเข้าหากันและสังหารเพื่อเอาชีวิตรอด
“อ-อือ...”
เหล่าพลเมืองชำเลืองมองกันและกันขณะที่ยังคงกุมอาวุธไว้ในมือ เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำจากกลุ่มดาวดวงหนึ่ง สายสัมพันธ์ของพลเมืองที่รวมตัวกันในนามของ ‘การปฏิวัติ’ ก็ค่อยๆ เลือนลางลง
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ปิติยินดีกับปฏิกิริยาของเหล่าร่างอวตาร]
ความชิงชังต่อเหล่ากลุ่มดาวที่ข้าหลงลืมไปชั่วขณะได้ฟื้นคืนกลับมาอีกครั้ง กาลครั้งหนึ่ง ข้าอาจเคยเป็นเช่นเดียวกับพลเมืองเหล่านี้... เต้นไปตามบทที่เหล่ากลุ่มดาววางไว้เพื่อเหรียญเพียงหนึ่งหรือสองเหรียญ ปรับตัวให้เข้ากับเรื่องราวของพวกเขา และสุดท้ายก็ทอดถอนใจยอมรับว่า ‘มันคงเลี่ยงไม่ได้’
「 คิมดกจาคิด 」
มันเลี่ยงไม่ได้...
「 ไม่มีสิ่งใดที่เลี่ยงไม่ได้ 」
ข้าถอยหลังไปหนึ่งก้าว... ก่อนจะกระทืบเท้าลงไปจนพื้นแหลกละเอียด! อาศัยแรงส่งนั้นทะยานร่างเข้าสู่ใจกลางฝูงชน แล้วคว้าคอของพลเมืองที่ผลักมาร์คอย่างแรง
“อ-อั่ก!”
“300 เหรียญต่อหนึ่งชีวิต”
“แค่ก... ท-ท่านนักปฏิวัติ?”
“300 เหรียญ... ไม่คิดว่ามันถูกไปหน่อยหรือ?”
พลเมืองในมือข้าดิ้นรน แต่แทนที่จะปล่อย ข้ากลับยิ่งบีบให้แน่นขึ้น ในไม่ช้า พลเมืองผู้หน้าซีดเผือดก็ทำอาวุธหลุดมือ เสียงกรีดร้องจากคนรอบข้างดังระงม เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะขาดใจ ข้าจึงเหวี่ยงเขลงลงกับพื้นอย่างแรง ดวงตาที่หวาดผวาของเขายังคงจับจ้องมาที่ข้า
“300 เหรียญต่อคน... ถ้าข้าฆ่าทุกคนที่นี่จะเป็นเงินเท่าไหร่กัน?”
“อ-เอ่อ...”
“ถ้าฆ่าพวกทาสกำจัด เขาจะให้ 3,000 เหรียญ รวมทั้งหมดก็ 13,000 เหรียญ... จริงอยู่ มันเป็นจำนวนที่ยากจะเมินเฉย”
13,000 เหรียญ... พลเมืองส่วนใหญ่ที่นี่ไม่เคยเห็นเงินจำนวนมากขนาดนี้มาก่อน
“...แต่พวกเจ้าไม่รู้รึ? เงิน 13,000 เหรียญมันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก อย่างดีที่สุดก็คงได้แค่ทักษะพื้นๆ กับอุปกรณ์ง่อยๆ ไม่กี่ชิ้น”
แววตาของเหล่าพลเมืองเริ่มสั่นไหว ผู้ที่ไม่เคยใช้ ‘กระเป๋าโทแกบี’ ย่อมไม่รู้ 13,000 เหรียญเป็นเพียงเศษเงินสำหรับกลุ่มดาวระดับสูงเท่านั้น พวกเขาจะทำอะไรในโลกใบนี้ได้ด้วยเงินเพียงเท่านั้นกัน?
ข้ามองลงไปยังพลเมืองที่นอนอยู่บนพื้น “แล้วหลังจากนั้นเจ้าจะทำอะไรต่อ?”
“ข-ขอรับ?”
“เจ้าจะทำอะไรกับเงิน 13,000 เหรียญหลังจากฆ่าทุกคนแล้ว?”
อารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ค่อยๆ ฉายผ่านใบหน้าของเหล่าพลเมือง... ความกลัว ความหวาดหวั่น และ...
“ข้า... ข้า...”
พลเมืองพึมพำด้วยน้ำเสียงราวกับตกลงไปในห้วงเหว
“ม-ไม่มี...”
ข้ามองใบหน้าที่สับสนงุนงงของพวกเขา อันที่จริง ข้ารู้อยู่แล้ว พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งนี้โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจน บางทีแม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงพยายามรวบรวมเหรียญ พวกเขาแค่ถูกผลักดันด้วยสัญชาตญาณที่จะต้องเอาชีวิตรอดและสะสมเหรียญให้ได้มากกว่าร่างอวตารคนอื่นๆ ...สถานการณ์ได้ทำให้เหล่าร่างอวตารกลายเป็นทาสของเรื่องราว
ท่ามกลางความเงียบงันอันหนักอึ้ง เหล่าพลเมืองตระหนักได้ถึงสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำลงไปและเริ่มร่ำไห้ออกมา “ท-ท่านนักปฏิวัติ ข้า...”
ข้าลุกขึ้นยืน เมินเฉยต่อสายตาของพวกเขา แล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ในเมื่อช่องเปิดแล้ว ในอนาคตก็จะมีกลุ่มดาวเข้ามาอีกมากมาย”
ดวงตาของเหล่าพลเมืองที่จ้องมองข้าสั่นระริกด้วยประกายที่แตกต่างออกไป
“อย่าขายเรื่องราวของพวกเจ้าเพื่อเหรียญแค่หนึ่งหรือสองเหรียญ หากคิดจะขาย ก็จงขายมันในราคาที่คู่ควร”
ข้าไม่รู้ว่าคำพูดของข้าจะสื่อไปถึงผู้คนได้มากเพียงใด ข้าไม่ใช่คนพูดเก่ง ถึงกระนั้น นี่คือทั้งหมดที่ข้าทำได้
ผู้คนรอบข้างขบเม้มริมฝีปากด้วยใบหน้าเศร้าสลด จากนั้นสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปราวกับตัดสินใจบางอย่างได้ พลเมืองต่างก้มหน้าลงและเริ่มเก็บอาวุธ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร แต่สีหน้าของพวกเขาก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนแล้ว
ทว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ยอมรับคำพูดของข้า
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กำลังจับจ้องมาที่คุณ]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกเกรี้ยวกราดต่อคุณอย่างรุนแรง]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว]
สถานการณ์ล่าค่าหัว... ใช่ มันมีอะไรแบบนั้นอยู่ด้วย เป็นสถานการณ์เฮงซวยที่ถูกเรียกใช้ตามคำขอของเหล่ากลุ่มดาว
“...ท่านนักปฏิวัติ?”
เหล่าพลเมืองที่ตกใจเหลือบมองข้าด้วยใบหน้าที่หวาดกลัว หากสถานการณ์ล่าค่าหัวถูกกระตุ้นในตอนนี้ เป้าหมายย่อมชัดเจนอยู่แล้ว ในขณะนั้นเอง บียูที่อยู่บนหัวข้าก็ลอยขึ้นสู่อากาศ
[บาต]
หากเป็นโทแกบีตนอื่นคงยอมรับสถานการณ์ล่าค่าหัวไปแล้ว แต่บียูทำเช่นนั้นไม่ได้ ร่างของนางพองขึ้นราวกับจะปฏิเสธคำขอนั้น
[...บาต?]
แล้วประกายไฟจางๆ ก็แล่นผ่านร่างเล็กๆ ของบียู
[บ-บาต บาาาต...!]
ในชั่วขณะนั้น ข้าตระหนักได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว]
บัดนี้ บียูกำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณของตนเอง
「 ไม่เหมือนความเข้าใจผิดโดยทั่วไป เหล่าโทแกบีไม่ได้จงใจสร้างฉากที่เร้าใจขึ้นมาเอง 」
การตอบสนองความต้องการของกลุ่มดาวที่ติดตามช่องนั้นเป็นไปโดยสัญชาตญาณ
「 ยิ่งสตรีมเมอร์มีพลังโดยกำเนิดมากเท่าไหร่ สัญชาตญาณเหล่านี้ก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น มันคือสัญชาตญาณที่จะสร้างสถานการณ์ที่ตัวตนจำนวนมากขึ้นปรารถนา โทแกบีทุกตนล้วนใช้ชีวิตอยู่กับสัญชาตญาณเช่นนี้ 」
บียูยังเป็นแค่ทารก การเอาชนะสัญชาตญาณเช่นนี้จึงเป็นเรื่องยากยิ่งกว่า ข้ายื่นมือออกไปและคว้าตัวบียูไว้อย่างแผ่วเบา “ไม่เป็นไร”
“ช่องนี้ไม่ได้มีสมาชิกแค่ ‘คนเดียว’ เสียหน่อย”
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งความรอด’ ไม่เห็นด้วยกับการเรียกใช้สถานการณ์ล่าค่าหัว]
ประกายไฟที่ปลายนิ้วของข้าสลายไปในทันที
[คำขอสถานการณ์ล่าค่าหัวถูกปฏิเสธ]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ตกตะลึงอย่างยิ่ง]
ข้าเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า “เจ้าพ่ออสรพิษ เรื่องราวที่เจ้าต้องการไม่ได้อยู่ที่นี่”
ข้าจ้องมองไปยังกลุ่มดาวที่ส่องแสงริบหรี่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน และประกาศด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ข้ายุ่งอยู่ ไสหัวไปซะ”
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.