บทที่ 214: เหตุการณ์ที่ 40 – การฟักตัว (5) ...กลุ่มดาวดวงใหม่? มาปรากฏตัวแล้วงั้นรึ? เร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้มากนัก... ข้าคิดว่ากว่าจะมีผู้ติดตามเพิ่มคงต้องรอให้เกิดเรื่องราวอีกสักสองสามฉากเสียอีก... [กลุ่มดาวดวงหนึ่งกำลังจับจ้องเหล่าร่างอวตารโดยไม่เปิดเผยฉายา] ดูเหมือนจะไม่ใช่กลุ่มดาวที่ข้าเคยพบพานมาก่อน ข้ารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ลึกๆ แล้วข้าคาดหวังว่าจะเป็น ‘นักวางแผนลับ’ หรือ ‘มังกรเพลิงดำขุมนรก’ “พ-พวกท่านได้ยินสาสน์เมื่อครู่หรือไม่?” “สาสน์อะไร?” “ข้าได้ยินสาสน์ทางอ้อม!” ข้าไม่รู้ว่าร่ำรวยเพียงใด แต่กลุ่มดาวดวงใหม่นี้กลับโปรยปรายสาสน์ทางอ้อมราวกับหว่านเงินตั้งแต่แรกเริ่ม บียูที่เกาะอยู่บนตัวข้าร้องออกมา บางทีตอนนี้เธอคงกำลังได้รับเหรียญจำนวนมหาศาล จึงไม่แปลกที่จะตื่นตะลึง บัดนี้ในฐานะโทแกบี นางได้เรียนรู้วิธีหาเหรียญแล้ว 「 คิมดกจาคิด: หวังว่าจะเป็นคนดีนะ 」 รสนิยมของเหล่าสมาชิกกลุ่มแรกสุดจะเป็นตัวกำหนดทิศทางของช่อง หากกลุ่มดาวชุดแรกเป็นพวก 'นักแสวงหาร่างอวตาร' หรือ 'นักล่าความบันเทิง' ระดับความเร้าใจและความยากของสถานการณ์ก็จะถูกปรับเปลี่ยนไปตามนั้น ท้ายที่สุดแล้ว ทุกรายละเอียดที่เหล่าโทแกบีมิอาจตัดสินใจได้ ล้วนถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อความปรารถนาของเหล่าสมาชิกผู้ติดตาม อันที่จริง นี่คือสิ่งที่ข้ากังวลมากที่สุด ชินยูซึงจากรอบที่ 41 ต้องทนทุกข์กับบาดแผลนับไม่ถ้วนจากน้ำมือของเหล่าโทแกบี เพื่อที่จะดำเนินสถานการณ์ต่อไปในอนาคต บียูจำต้องเผชิญหน้ากับความต้องการของเหล่ากลุ่มดาวอย่างไม่หยุดหย่อน “บาต?” ข้าวางมือลงบนศีรษะของบียู [กลุ่มดาวผู้ไม่เปิดเผยฉายา กำลังจะเปิดเผยฉายาของตน] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่พอใจเหล่าร่างอวตาร ณ ที่แห่งนี้] ข้าขมวดคิ้วให้กับสาสน์นั้น ...เป็นการเริ่มต้นที่เลวร้าย ข้าจำได้ว่าเคยได้ยินเรื่องราวของ ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ใน ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ มาก่อน [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกเบื่อหน่ายกับการดำเนินไปของสถานการณ์] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่พอใจกับการพัฒนาอันแสนซื่อของโทแกบี] เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่... งานอดิเรกของมันคือการแทรกซึมเข้าไปในช่องที่มีแต่กลุ่มดาวชั้นผู้น้อย จากนั้นก็ใช้เหรียญฟาดหัวแล้วปั่นป่วนสถานการณ์จนพังพินาศ [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ต้องการความเร้าใจ] ข้าจำได้ว่าใน ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ กล่าวถึงช่องจำนวนมากที่ต้องสูญเสียสมาชิกหรือถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิงเพราะฝีมือของมัน แม้จะถูกกล่าวถึงเพียงผ่านๆ แต่ตอนนี้ข้ากลับต้องมาเผชิญหน้ากับมันโดยตรง [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ไม่ต้องการให้ ‘ทาสกำจัด’ มีชีวิตรอด] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กล่าวว่าทุกคนควรจะร่วมมือกันสังหารศัตรู!] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาคเหรียญให้แก่ผู้ใดก็ตามที่สังหารทาสกำจัด] เมื่อสาสน์ปรากฏขึ้น เหล่าพลเมืองก็เริ่มมองไปรอบๆ บางคนสับสนงุนงงกับความหมายของมัน บ้างก็ลังเล ขณะที่บางคนตื่นตระหนกราวกับความทรงจำอันเลวร้ายได้หวนกลับมา ทว่า... ก็มีบางส่วนที่ลอบชักอาวุธของตนออกมา จางฮายองสังเกตเห็นจึงกรีดร้องขึ้น “เดี๋ยวก่อน! กำลังจะทำอะไรกันน่ะ?” แต่ช้าไปหนึ่งก้าว เมื่อเห็นคนหนึ่งชักอาวุธออกมา การกระทำของพลเมืองคนอื่นๆ ก็พลันรวดเร็วยิ่งขึ้น หนึ่ง... สอง... สาม... จำนวนอาวุธในมือพวกเขาเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ “เฮ้ นี่พวกเจ้าเอาจริงเหรอ? มันไม่ใช่นะ!” มาร์คคว้าตัวพลเมืองคนหนึ่งที่กำลังจะเข้าไปหาทาสกำจัดไว้ “เพียงเพราะพวกเขาเป็นทาสกำจัดก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาสูญสิ้นทุกอย่างไปแล้วนะ! บางคนยังมีสติสัมปชัญญะอยู่!” “ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกที่ขายวิญญาณให้ดยุคไปแล้วไม่ใช่รึไง!” “ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น! พวกเจ้าไม่รู้หรือไง?” “ยังไงพวกเขาก็ต้องตายอยู่แล้วไม่ใช่รึ? แบบนี้ก็ดีแล้วนี่!” เหล่าพลเมืองถูกเหรียญบังตาจนมืดบอด พวกเขาชักดาบออกมา [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกตื่นเต้นกับความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงขึ้น] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาค 3,000 เหรียญให้กับร่างอวตารที่สังหารทาสกำจัดได้มากที่สุด] 3,000 เหรียญ... มันคือจำนวนมหาศาลในนิคมอุตสาหกรรมที่ซึ่งเหรียญทุกเหรียญมีค่าดั่งทอง “ฃ-ฆ่าพวกมันซะ เราต้องมีชีวิตรอด...!” “ใช่! ท่านประธาน ฆ่าทุกคนแล้วกลับไปกันเถอะ!” กระแสเสียงส่วนใหญ่เอนเอียงไปอย่างชัดเจน จำนวนพลเมืองที่ชักอาวุธออกมาเพิ่มมากขึ้น มาร์คตะโกนก้องอีกครั้งเพื่อหยุดยั้งความโลภของพวกเขา “พวกเขาเคยเป็นพลเมืองเหมือนกันนะ! ถ้าพวกเจ้าทำแบบนี้ จะต่างอะไรกับพวกขุนนาง?” “หลีกไป! ถ้าเราไม่ลงมือตอนนี้―” [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กำลังเพลิดเพลินกับการทะเลาะเบาะแว้งของเหล่าพลเมือง] ในจังหวะที่มาร์คถูกผลักจนล้มลงไปกองกับพื้น สาสน์อีกฉบับก็ปรากฏขึ้นตามมา [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ประกาศว่าจะบริจาค 300 เหรียญให้กับร่างอวตารที่สังหารพลเมืองด้วยกัน] พลเมืองทุกคนตกตะลึงไปชั่วขณะ พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก แล้วรีบถอยห่างจากกัน “เอ่อ...” “ด-เดี๋ยวก่อนสิ!” ข้ารู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ 「 ใช่... เดิมทีสถานการณ์มันก็เป็นเช่นนี้แล 」 วันหนึ่ง พลเมืองของที่แห่งนี้เคยผ่าน ‘สถานการณ์แรก’ มาแล้ว การหันคมดาบเข้าหากันและสังหารเพื่อเอาชีวิตรอด “อ-อือ...” เหล่าพลเมืองชำเลืองมองกันและกันขณะที่ยังคงกุมอาวุธไว้ในมือ เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำจากกลุ่มดาวดวงหนึ่ง สายสัมพันธ์ของพลเมืองที่รวมตัวกันในนามของ ‘การปฏิวัติ’ ก็ค่อยๆ เลือนลางลง [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ปิติยินดีกับปฏิกิริยาของเหล่าร่างอวตาร] ความชิงชังต่อเหล่ากลุ่มดาวที่ข้าหลงลืมไปชั่วขณะได้ฟื้นคืนกลับมาอีกครั้ง กาลครั้งหนึ่ง ข้าอาจเคยเป็นเช่นเดียวกับพลเมืองเหล่านี้... เต้นไปตามบทที่เหล่ากลุ่มดาววางไว้เพื่อเหรียญเพียงหนึ่งหรือสองเหรียญ ปรับตัวให้เข้ากับเรื่องราวของพวกเขา และสุดท้ายก็ทอดถอนใจยอมรับว่า ‘มันคงเลี่ยงไม่ได้’ 「 คิมดกจาคิด 」 มันเลี่ยงไม่ได้... 「 ไม่มีสิ่งใดที่เลี่ยงไม่ได้ 」 ข้าถอยหลังไปหนึ่งก้าว... ก่อนจะกระทืบเท้าลงไปจนพื้นแหลกละเอียด! อาศัยแรงส่งนั้นทะยานร่างเข้าสู่ใจกลางฝูงชน แล้วคว้าคอของพลเมืองที่ผลักมาร์คอย่างแรง “อ-อั่ก!” “300 เหรียญต่อหนึ่งชีวิต” “แค่ก... ท-ท่านนักปฏิวัติ?” “300 เหรียญ... ไม่คิดว่ามันถูกไปหน่อยหรือ?” พลเมืองในมือข้าดิ้นรน แต่แทนที่จะปล่อย ข้ากลับยิ่งบีบให้แน่นขึ้น ในไม่ช้า พลเมืองผู้หน้าซีดเผือดก็ทำอาวุธหลุดมือ เสียงกรีดร้องจากคนรอบข้างดังระงม เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะขาดใจ ข้าจึงเหวี่ยงเขลงลงกับพื้นอย่างแรง ดวงตาที่หวาดผวาของเขายังคงจับจ้องมาที่ข้า “300 เหรียญต่อคน... ถ้าข้าฆ่าทุกคนที่นี่จะเป็นเงินเท่าไหร่กัน?” “อ-เอ่อ...” “ถ้าฆ่าพวกทาสกำจัด เขาจะให้ 3,000 เหรียญ รวมทั้งหมดก็ 13,000 เหรียญ... จริงอยู่ มันเป็นจำนวนที่ยากจะเมินเฉย” 13,000 เหรียญ... พลเมืองส่วนใหญ่ที่นี่ไม่เคยเห็นเงินจำนวนมากขนาดนี้มาก่อน “...แต่พวกเจ้าไม่รู้รึ? เงิน 13,000 เหรียญมันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก อย่างดีที่สุดก็คงได้แค่ทักษะพื้นๆ กับอุปกรณ์ง่อยๆ ไม่กี่ชิ้น” แววตาของเหล่าพลเมืองเริ่มสั่นไหว ผู้ที่ไม่เคยใช้ ‘กระเป๋าโทแกบี’ ย่อมไม่รู้ 13,000 เหรียญเป็นเพียงเศษเงินสำหรับกลุ่มดาวระดับสูงเท่านั้น พวกเขาจะทำอะไรในโลกใบนี้ได้ด้วยเงินเพียงเท่านั้นกัน? ข้ามองลงไปยังพลเมืองที่นอนอยู่บนพื้น “แล้วหลังจากนั้นเจ้าจะทำอะไรต่อ?” “ข-ขอรับ?” “เจ้าจะทำอะไรกับเงิน 13,000 เหรียญหลังจากฆ่าทุกคนแล้ว?” อารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ค่อยๆ ฉายผ่านใบหน้าของเหล่าพลเมือง... ความกลัว ความหวาดหวั่น และ... “ข้า... ข้า...” พลเมืองพึมพำด้วยน้ำเสียงราวกับตกลงไปในห้วงเหว “ม-ไม่มี...” ข้ามองใบหน้าที่สับสนงุนงงของพวกเขา อันที่จริง ข้ารู้อยู่แล้ว พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งนี้โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจน บางทีแม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงพยายามรวบรวมเหรียญ พวกเขาแค่ถูกผลักดันด้วยสัญชาตญาณที่จะต้องเอาชีวิตรอดและสะสมเหรียญให้ได้มากกว่าร่างอวตารคนอื่นๆ ...สถานการณ์ได้ทำให้เหล่าร่างอวตารกลายเป็นทาสของเรื่องราว ท่ามกลางความเงียบงันอันหนักอึ้ง เหล่าพลเมืองตระหนักได้ถึงสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำลงไปและเริ่มร่ำไห้ออกมา “ท-ท่านนักปฏิวัติ ข้า...” ข้าลุกขึ้นยืน เมินเฉยต่อสายตาของพวกเขา แล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ในเมื่อช่องเปิดแล้ว ในอนาคตก็จะมีกลุ่มดาวเข้ามาอีกมากมาย” ดวงตาของเหล่าพลเมืองที่จ้องมองข้าสั่นระริกด้วยประกายที่แตกต่างออกไป “อย่าขายเรื่องราวของพวกเจ้าเพื่อเหรียญแค่หนึ่งหรือสองเหรียญ หากคิดจะขาย ก็จงขายมันในราคาที่คู่ควร” ข้าไม่รู้ว่าคำพูดของข้าจะสื่อไปถึงผู้คนได้มากเพียงใด ข้าไม่ใช่คนพูดเก่ง ถึงกระนั้น นี่คือทั้งหมดที่ข้าทำได้ ผู้คนรอบข้างขบเม้มริมฝีปากด้วยใบหน้าเศร้าสลด จากนั้นสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปราวกับตัดสินใจบางอย่างได้ พลเมืองต่างก้มหน้าลงและเริ่มเก็บอาวุธ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร แต่สีหน้าของพวกเขาก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนแล้ว ทว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ยอมรับคำพูดของข้า [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ กำลังจับจ้องมาที่คุณ] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ รู้สึกเกรี้ยวกราดต่อคุณอย่างรุนแรง] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว] สถานการณ์ล่าค่าหัว... ใช่ มันมีอะไรแบบนั้นอยู่ด้วย เป็นสถานการณ์เฮงซวยที่ถูกเรียกใช้ตามคำขอของเหล่ากลุ่มดาว “...ท่านนักปฏิวัติ?” เหล่าพลเมืองที่ตกใจเหลือบมองข้าด้วยใบหน้าที่หวาดกลัว หากสถานการณ์ล่าค่าหัวถูกกระตุ้นในตอนนี้ เป้าหมายย่อมชัดเจนอยู่แล้ว ในขณะนั้นเอง บียูที่อยู่บนหัวข้าก็ลอยขึ้นสู่อากาศ [บาต] หากเป็นโทแกบีตนอื่นคงยอมรับสถานการณ์ล่าค่าหัวไปแล้ว แต่บียูทำเช่นนั้นไม่ได้ ร่างของนางพองขึ้นราวกับจะปฏิเสธคำขอนั้น [...บาต?] แล้วประกายไฟจางๆ ก็แล่นผ่านร่างเล็กๆ ของบียู [บ-บาต บาาาต...!] ในชั่วขณะนั้น ข้าตระหนักได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่าค่าหัว] บัดนี้ บียูกำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณของตนเอง 「 ไม่เหมือนความเข้าใจผิดโดยทั่วไป เหล่าโทแกบีไม่ได้จงใจสร้างฉากที่เร้าใจขึ้นมาเอง 」 การตอบสนองความต้องการของกลุ่มดาวที่ติดตามช่องนั้นเป็นไปโดยสัญชาตญาณ 「 ยิ่งสตรีมเมอร์มีพลังโดยกำเนิดมากเท่าไหร่ สัญชาตญาณเหล่านี้ก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น มันคือสัญชาตญาณที่จะสร้างสถานการณ์ที่ตัวตนจำนวนมากขึ้นปรารถนา โทแกบีทุกตนล้วนใช้ชีวิตอยู่กับสัญชาตญาณเช่นนี้ 」 บียูยังเป็นแค่ทารก การเอาชนะสัญชาตญาณเช่นนี้จึงเป็นเรื่องยากยิ่งกว่า ข้ายื่นมือออกไปและคว้าตัวบียูไว้อย่างแผ่วเบา “ไม่เป็นไร” “ช่องนี้ไม่ได้มีสมาชิกแค่ ‘คนเดียว’ เสียหน่อย” [กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งความรอด’ ไม่เห็นด้วยกับการเรียกใช้สถานการณ์ล่าค่าหัว] ประกายไฟที่ปลายนิ้วของข้าสลายไปในทันที [คำขอสถานการณ์ล่าค่าหัวถูกปฏิเสธ] [กลุ่มดาว ‘เจ้าพ่ออสรพิษเศรษฐีใหม่’ ตกตะลึงอย่างยิ่ง] ข้าเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า “เจ้าพ่ออสรพิษ เรื่องราวที่เจ้าต้องการไม่ได้อยู่ที่นี่” ข้าจ้องมองไปยังกลุ่มดาวที่ส่องแสงริบหรี่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน และประกาศด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ข้ายุ่งอยู่ ไสหัวไปซะ”