ภายใต้ดวงตะวันอันร้อนระอุ โลหิตแดงฉานหลั่งชโลมพสุธาพร้อมกับเสียงหวีดร้องที่แผดก้องไปทั่วบริเวณ เกริดสวมหน้ากากครึ่งหน้าที่ดูพิลึกพิลั่นจนมิอาจบ่งบอกได้ว่าเขากำลังแย้มสรวลหรือร่ำไห้เสียใจ ทุกคราที่คมดาบตวัดแกว่งเป็นวงพระจันทร์เสี้ยว ทหารนับสิบจักต้องดับดิ้น และเมื่อใดที่เขาเหวี่ยงดาบเป็นวงกลมดั่งจันทร์กระจ่างฟ้า ร่างของทหารนับยี่สิบก็ต้องตกตายตกตามกันไป ดาบยักษ์สีน้ำเงินทรงฉลามร้ายฉีกกระชากชุดเกราะของเหล่านักรบจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี "ข่าวลือที่ว่าเพลงดาบของเขาร้ายกาจ... ดูท่าจะเป็นความจริง" ชื่อเสียงด้านวรยุทธ์ดาบของเขานั้นขจรขจายไปทั่ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยากจะระบุตัวตนได้ "ไอ้ทรงกลมสีขาวที่หมุนวนรอบตัวเขานั่นคืออะไรกัน?" บารอนดูก้า หนึ่งในยอดนักดาบแห่งเอเทอร์นัลที่ก้าวขึ้นมาโดดเด่นรองจากชัคสลีย์ เขาได้รับความไว้วางใจจากดาร์ค ลูซิลลิฟด้วยพละกำลังอันมหาศาล และได้รับคำมั่นสัญญาว่าจะได้รับแต่งตั้งเป็น 'เอิร์ล' หลังจบศึกนี้ แน่นอนว่ามันตั้งอยู่บนเงื่อนไขที่ว่าผลงานของเขาต้องยอดเยี่ยมพอ และหากเขาสามารถเด็ดศีรษะของเกริดได้ด้วยมือตนเอง ตำแหน่ง 'มาร์ควิส' ก็อยู่แค่เอื้อม บารอนดูก้าเฝ้ามองเกริดด้วยความสนใจ ในขณะที่รองแม่ทัพของเขาเอ่ยขึ้น "จากการวิเคราะห์ของเหล่าจอมเวท คาดว่ามันคือ 'เมจิกมิสไซล์' ครับท่าน ดูเหมือนเขาจะใช้อาร์ติแฟกต์บางอย่างช่วยควบคุม เช่นเดียวกับเวทบิน" "หืม... เมจิกมิสไซล์ที่ไม่พุ่งออกไปทันทีงั้นรึ" มีทรงกลมสีขาวบริสุทธิ์ถึง 113 ลูกวนเวียนอยู่รอบกายเกริด เจตนาของมันชัดเจนยิ่งนัก นั่นคือการสนับสนุนการต่อสู้ เกริดตั้งใจจะใช้พวกมันคุ้มกันกายและปลดปล่อยเวทมนตร์ออกมาในยามวิกฤตเท่านั้น 'นอกจากนี้ยังมีหัตถ์สีทองสี่ข้างที่เรียกว่า 'หัตถ์เทวะ' อีกด้วย' มือแต่ละข้างถือค้อนคอยระวังหลังให้เกริดอย่างแน่นหนา สิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจคือค้อนที่หัตถ์เทวะเหล่านั้นกวัดแกว่ง สามารถสังหารทหารเลวได้อย่างง่ายดาย 'แข็งแกร่ง...' มันคือความสอดประสานอันสมบูรณ์แบบระหว่างเพลงดาบอันดุดันและอาร์ติแฟกต์ที่ทรงพลังอย่างล้นพ้น เกริดมีอำนาจที่คู่ควรกับฐานะระดับตำนาน 'หากเขาถือเพียงอาวุธธรรมดา ผลลัพธ์อาจต่างออกไป แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็มิกล้าเผชิญหน้ากับเขาเพียงลำพัง' ทว่าบารอนดูก้าหาได้มีความยำเกรงไม่ เพราะที่นี่มีกองทัพนับแสนโอบล้อมอยู่ เกริดจะต้องสังหารทหารที่ดาหน้าเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์สึนามิจนหมดสิ้นเรี่ยวแรง มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะป้องกันการจมตีได้ทั้งหมด ในเวลานี้ ร่างของราชาโอเวอร์เกียร์เริ่มปรากฏบาดแผลสะสมจากการระดมยิงของจอมเวทและพลธนู 'ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เขาจักต้องสิ้นฤทธิ์' เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะนำเหล่านักรบเข้าบดขยี้เกริดอย่างง่ายดาย "หึๆ..." บารอนดูก้าเหยียดยิ้มอย่างชั่วร้ายเมื่อนึกถึงภาพนั้น *ตึก... ตึก...* เสียงฝีเท้าดังมาจากบันไดหอฬิกา ณ จัตุรัสกลางเมือง บารอนดูก้าขึ้นมาบนนี้เพื่อกวาดสายตามองสมรภูมิได้ทั่วถึง และสั่งกำชับทหารมิให้ผู้ใดขึ้นมาโดยพลการ แล้วใครกันที่บังอาจล่วงล้ำเข้ามา? 'มาร์ควิสเบร่าหรือ?' คงไม่มีใครอื่นที่ได้รับอนุญาต บารอนดูก้าปักใจเชื่อว่าเจ้าของฝีเท้านั้นต้องเป็นขุนนางระดับสูงเช่นตน ทว่าเขากลับคิดผิด หอฬิกาแห่งนี้สูงหกชั้น และร่างที่ปรากฏต่อหน้าเขากับรองแม่ทัพกลับกลายเป็นทหารในชุดเกราะหนังธรรมดาๆ ทหารชั้นผู้น้อยที่ถูกเกณฑ์มาเข้าร่วมศึก 'ทหารเลวมาทำอะไรที่นี่?' รองแม่ทัพก้าวออกไปซักไซ้แทนบารอนดูก้าทันที "บังอาจละทิ้งหน้าที่ในยามศึก! เจ้าสังกัดหน่วยไหน? แล้วขึ้นมาบนนี้เพื่อเหตุอันใด!" ทหารนอกทำเนียบนามว่า 'อาร์ส' (Ars) ตอบกลับพร้อมกับชี้ปลายหอกไปข้างหน้า "ข้าคือทหารใต้บัญชาของราชาเกริด... และเหตุผลที่ข้ามาในวันนี้ ก็เพื่อเด็ดศีรษะของบารอนดูก้า" "...?" *โฮ่ง! โฮ่ง!* ทำไมเขาถึงได้ยินเสียงสุนัขเห่าหอน? คำแนะนำตัวอันน่าขันของทหารผู้นี้ทำให้บารอนดูก้าและรองแม่ทัพถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ "ฮ่าๆๆ!" บารอนดูก้าหลุดหัวเราะออกมา แต่มันไม่ใช่เสียงหัวเราะแห่งความสำราญ จิตสังหารที่แท้จริงถูกแสดงออกผ่านคำพูดของรองแม่ทัพ "เจ้ามันเสียสติไปแล้ว!" รองแม่ทัพตวาดด้วยโทสะพร้อมกับชักดาบออกมาอย่างไม่ลังเล "ไส้ศึกของเกริด! ข้าจะตัดหัวเจ้าเสีย!" รองแม่ทัพของบารอนดูก้าเองก็เป็นถึงยอดฝีมือเชิงดาบ การปลิดชีพทหารเพียงคนเดียวถือเป็นเรื่องง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ *ฉัวะ!* คมดาบว่องไวดั่งอัสนีบาตพุ่งเข้าหาลำคอของอาร์ส รองแม่ทัพมั่นใจว่าในเสี้ยวพริบตา ทหารผู้นี้จักต้องตกตายโดยที่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าศีรษะหลุดออกจากร่าง แต่แล้วสิ่งผิดปกติก็เกิดขึ้น 'เอ๊ะ?' ร่างของทหารที่ควรจะสิ้นชีพไปแล้วหายไปไหน? และเหตุใดมุมมองของเขาถึงพุ่งดิ่งลงสู่พื้นดิน? *ตุบ!* ศีรษะของรองแม่ทัพร่วงหล่นสู่พื้น ถูกต้องแล้ว... เขาตายไปโดยที่ยังไม่ทันรู้ตัวว่าถูกคมหอกบั่นคอเสียเอง "...เจ้าเป็นใครกันแน่?" ทหารของเกริดใช้หอกปลิดชีพยอดนักดาบได้อย่างรวดเร็วปานลมกรด บารอนดูก้าจ้องมองซากเถ้าถ่านของลูกน้องที่ค่อยๆ สลายไป สลับกับปลายหอกที่ชุ่มโชกด้วยเลือด อาร์สหยิบดาบขึ้นมาแล้วตอบสั้นๆ ว่า "ข้าคือทหารของเกริด" "เหลวไหล!" คนที่มีฝีมือจนทำให้ยอดนักดาบอย่างเขาต้องสั่นสะท้าน ไม่มีทางเป็นเพียงทหารชั้นต่ำไปได้! จิตสังหารพลุ่งพล่านในดวงตาของบารอนดูก้า คมดาบของเขาพุ่งทะยานเข้าหาอาร์สด้วยเพลงดาบอันเหนือชั้นที่จู่โจมซ้ายขวาอย่างไร้ช่องว่าง *เคร้ง!* ทว่าอาร์สกลับเอียงองศาหอกเพียงเล็กน้อยก็สามารถปัดป้องดาบทั้งสองเล่มได้พร้อมกัน ก่อนจะเอ่ยเยาะเย้ยบารอนดูก้า "เพลงดาบของเจ้าช่างอ่อนหัดนัก เมื่อเทียบกับยอดนักดาบคนอื่นๆ" บารอนดูก้าเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ทำเนียบยอดนักดาบได้ไม่นาน ฝีมือของเขายังห่างไกลจากเปียโร่ในยามที่เป็นยอดนักดาบแห่งจักรวรรดินัก ส่วนอาร์สนั้นเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงภายใต้การฝึกฝนในสังกัดของเกริด บารอนดูก้าจึงมิใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลยแม้แต่น้อย ความหนาวเหน็บแล่นพล่านไปทั่วสันหลังของบารอนเมื่อตระหนักถึงความต่างชั้น "เจ้าคือ...! คิรินัส!" สุดยอดหอกแห่งทวีปยอมรับใช้เกริดงั้นรึ? "วิชาหอกแห่งเรย์ดัน รูปแบบที่ 3: แหวกทะเลเจ็ดคาบสมุทร" *เปรี้ยง!* ดาบของบารอนดูก้าถูกดีดกระเด็น หอกสีทองพุ่งทะยานเป็นเส้นตรงดุจสายฟ้า มันคือกระบวนท่าเดียวกับที่นอติลุสแห่งอัศวินแดงมิอาจต้านทานได้ บารอนดูก้าจึงสิ้นหวังโดยสมบูรณ์ "อ๊ากกกกกก!" ร่างของบารอนดูก้าถูกกลืนกินด้วยแสงสีทองก่อนจะสลายหายไป อาร์สเสร็จสิ้นภารกิจและเดินลงจากหอฬิกา เป้าหมายต่อไปของเขาคือเอิร์ลแครีออน ผู้ซึ่งเป็นยอดนักดาบที่มีฝีมือเหนือกว่าดูก้าหนึ่งขั้น อาร์สจักกวาดล้างทุกคนที่เป็นภัยคุกคามต่อราชาเกริดให้สิ้น *** 'ง่ายกว่าที่คิดแฮะ หรือว่ามันยังเป็นแค่ช่วงเริ่มต้น?' ความตายในโลกจำลองมิอาจเทียบได้กับความตายในโลกจริง มันไม่ใช่จุดจบที่สมบูรณ์ ทว่าผู้เล่นกลับหวาดกลัวความตายยิ่งกว่าสิ่งใด พวกเขาเกรงกลัวการสูญเสียระดับเลเวลและไอเทมที่หามาได้ด้วยหยาดเหงื่อ ใช่แล้ว เกริดช่างน่าทึ่ง ในคราแรกเขาคิดว่าตัวเองเสียสติไปแล้วที่กระโจนเข้าใส่กองทัพนับแสนเพียงลำพัง แต่ความกลัวกลับมลายหายไปสิ้นเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น พลังอันเหลือล้นที่เขาแสดงออกมาสร้างความสำราญใจมากกว่าความพรั่นพรึง [คริติคอล!] [ผลของออปชันดาบ 'Failure +9' ทำงาน สกิล 'โจมตีต่อเนื่อง 5 ครั้ง' ถูกปลดปล่อย!] [คุณสร้างความเสียหาย 155,900 หน่วยแก่เป้าหมาย] [คุณสร้างความเสียหาย 149,540 หน่วยแก่เป้าหมาย] [คุณสร้างความเสียหาย...] เลเวล ค่าสถานะ และไอเทมของทหารทั่วไปนั้นด้อยกว่าเกริดราวฟ้ากับดิน พลังโจมตีธรรมดาของเกริดรุนแรงประหนึ่งการใช้สกิล ทหารทุกคนในรัศมีดาบล้วนถูกสังหารในครั้งเดียว "เมจิกมิสไซล์" เกริดพยายามหลีกเลี่ยงการใช้สกิลเพื่อออมแรงกาย เขาเลือกใช้เมจิกมิสไซล์ซึ่งไม่ใช้แรงกายเลยเพราะเป็นเวทระดับต่ำสุด ด้วยมานาที่เพิ่มขึ้นมหาศาล การใช้งานมันจึงไม่ใช่เรื่องยาก อีกทั้งเขายังต้องการเพิ่มระดับ 'ความชำนาญเวทมนตร์' ที่ได้มาจากหมู่เกาะเบเฮนอีกด้วย "เจ้าอสูรกาย!" "ตายซะเถอะ!" *ฉึก! ฉึก!* เกริดไม่ใช่คราวเกล แม้เขาจะมีทักษะการควบคุมระดับแรงเกอร์ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาคือเทพเจ้า เขาไม่สามารถป้องกันการโจมตีจากทหารนับพันได้หมดสิ้น แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา [คุณได้รับความเสียหาย 230 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 155 หน่วย] "ดี... ดีมาก เข้ามาเลย โจมตีข้าให้มากกว่านี้!" ประโยชน์ที่เกริดได้รับจากการถูกรุมโจมตีนั้นมหาศาลนัก [ความชำนาญอาวุธ เพิ่มขึ้นเป็นระดับ 5] [ค่าประสบการณ์ของเข็มขัดทิราเม็ต (Unique) เพิ่มขึ้น 0.01%!] ค่าประสบการณ์สกิลและไอเทมพุ่งทะยานด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ เกริดกำลังแข็งแกร่งขึ้นในทุกวินาทีที่ผ่านพ้น 'หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ความชำนาญอาวุธน่าจะเลื่อนระดับได้อีกในวันนี้ และเข็มขัดทิราเม็ตอาจสะสมประสบการณ์ได้ถึง 30%' ความชำนาญอาวุธคือสกิลติดตัวที่ช่วยเพิ่มพลังโจมตีและความเร็วไม่ว่าจะสวมใส่อาวุธใดก็ตาม ส่วนความชำนาญเวทมนตร์ก็ช่วยเพิ่มอานุภาพของเวท เข็มขัดทิราเม็ตนั้นช่วยลดความเสียหาย และหากมันไปถึงระดับตำนาน เขาก็จะสามารถอัญเชิญแวมไพร์ทิราเม็ตออกมาได้ เกริดพึงพอใจกับการเติบโตนี้ มันช่วยลดทอนความเครียดจากการที่พลังมารพุ่งสูงขึ้นทุกครั้งที่เขาสังหารคน ในยามนี้ เกริดมองสมรภูมิเป็นเพียง 'สถานที่ทำงาน' ไร้ซึ่งความตึงเครียด เพราะเหตุใดน่ะหรือ? 'เพราะพวกมันไม่มีใครเป็นคู่มือของข้าได้เลยแม้แต่คนเดียว' กองทัพแสนนาย... มันเป็นเพียงแค่ตัวเลขอย่างแท้จริง ไม่มีศัตรูคนใดที่สามารถคุกคามเกริดได้ 'พวกอัศวินหายไปไหนหมด?' บราฮามเอ่ยตอบเกริดที่กำลังสงสัย 'พวกศัตรูกำลังรอให้เจ้าเหนื่อยล้า เมื่อนั้นพวกมันถึงจะส่งขุมกำลังที่แท้จริงออกมา' 'ข้ารู้อยู่แล้ว' เขาต้องตื่นตัวอยู่เสมอ เกริดรวบรวมสมาธิและมองดูเหล่าทหารที่ดาหน้าเข้ามาพร้อมกับโล่ 'เริ่มใช้ยุทธวิธีแล้วงั้นรึ?' ใช้โล่นำหน้าเพื่อปิดกั้นวิถีดาบของเกริด ในขณะที่แถวหลังใช้หอกทิ่มแทง ดาร์ค ลูซิลลิฟใช้กลยุทธ์พื้นฐานแต่ทรงประสิทธิภาพเพื่อกดดันเกริด มันคือวิธีลดความสูญเสียและเร่งการสูญเสียแรงกายของราชาโอเวอร์เกียร์ แต่จะเกิดอะไรขึ้นหากเขาบดขยี้มันได้? "คิดจะหยุดดาบของข้าด้วยโล่ราคาถูกพวกนี้น่ะรึ?" *ฉัวะ!* โล่เหล่านั้นมิใช่ภาระสำหรับเกริด ในสายตาคนทั่วไป ทหารโล่หนักดูแข็งแกร่งยิ่งนัก ทว่าเกริดกลับฟาดฟันเข้าใส่โดยไร้ความลังเล และแล้ว... "อ๊ากกกกกก!" คมดาบทะลวงผ่านโล่และชุดเกราะ สังหารทหารเหล่านั้นในพริบตา "เฮือก!" เหล่าพลหอกที่เคารพเชื่อมั่นในกำแพงโล่ถึงกับเสียขวัญ ร่างกายท่อนบนของพวกเขาเปิดโพล่ง เกริดหมุนตัววาดดาบฟันเข้าใส่ทันที *ฉัวะ!* "....!" การโจมตีอันทรงพลังที่ทำให้การประสานงานของโล่และหอกกลายเป็นเรื่องไร้สาระ! ขวัญกำลังใจของกองทัพเอเทอร์นัลดิ่งวูบลงทันทีที่ได้เห็นภาพนั้น [ขวัญกำลังใจของทหารตกต่ำถึงขีดสุด พลังโจมตีและป้องกันของทหารลดลง 20% และความเร็วในการฟื้นฟูลดลง] "ว้าว..." ผู้เล่นฝั่งเอเทอร์นัลถึงกับช็อกเมื่อเห็นหน้าต่างคำเตือนปรากฏขึ้น พวกเขาหาจังหวะจู่โจมเกริดไม่ได้เลย แม้จะปรารถนารางวัลจากเควสต์ 'ต่อสู้กับผู้นำกบฏ' เพียงใด แต่พวกเขาจะทำได้จริงหรือ? มีโอกาสสูงกว่ามากที่พวกเขาจะถูกเกริดส่งไปเกิดใหม่ ความฮึกเหิมของเกริดพุ่งทะยานถึงจุดสูงสุด *ปัง! ปัง! ปัง!* ทันใดนั้น การระดมยิงเวทมนตร์จากดาดฟ้าของอาคารบ้านเรือนรอบจัตุรัสก็เริ่มขึ้น ดาร์ค ลูซิลลิฟใช้หน่วยโล่ดึงความสนใจของเกริด เพื่อเปิดช่องว่างให้เหล่าจอมเวทได้ร่ายมนตร์สังหาร [คุณได้รับความเสียหาย 2,200 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 930 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 1,660 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 3,490...] ... "อึก..." ใบหน้าของเกริดเคร่งเครียดขึ้นเป็นครั้งแรก ความเสียหายเวทมนตร์นั้นค่อนข้างหนักหนาเพราะเขาสวมชุดเกราะ 'ทริปเปิลเลเยอร์' ไม่ใช่เซต 'แสงแห่งเทพ' การระดมยิงสาดซัดมาจากทุกทิศทาง ยากจะหลบหลีกหรือปัดป้อง ทว่าเขาจะเปลี่ยนไปใส่เซตแสงแห่งเทพงั้นหรือ? ไม่... มันเปล่าประโยชน์ เพราะความเสียหายจากห่ากระสุนธนูที่โปรยป่ายลงมาก็จะเพิ่มขึ้นแทน ปฏิกิริยาของผู้ชมทั่วโลกอัปเดตแบบเรียลไทม์ - บ้าไปแล้ว... เวทมนตร์นับร้อยบทถล่มลงมาพร้อมกัน โดนเต็มๆ เลย - สมาชิกโอเวอร์เกียร์คนอื่นไม่มีทางทนไหวแน่ๆ ดูท่าจะวิกฤตแล้วแฮะ - พลิกล็อก... จุดจบของเกริดมาถึงแล้ว - 5,000 คนน่ะเรื่องหลอกเด็ก ฮ่าๆ ฆ่าไม่ถึง 2,000 ก็จะตายแล้ว ฮ่าๆ ถ้าเป็นคราวเกลคงฆ่าได้มากกว่านี้เยอะ *ปัง! ปัง! ปัง!* ท่ามกลางห่าฝนเวทมนตร์ที่โหมกระหน่ำ "เปลี่ยนรูปลักษณ์ไอเทม" เกริดเปลี่ยนรูปโฉมของหัตถ์เทวะสองข้างที่คอยคุ้มกันเขา พวกมันแปรเปลี่ยนเป็นคันศร... 'คันศรฟีนิกซ์แดง' หัตถ์เทวะสองข้างช่วยกันประคองคันศรเล่มหนึ่ง ส่วนอีกเล่มหนึ่งอยู่ในมือของเกริด "วิหคเพลิงสยายปีกทะยานฟ้า!" *หวีดดดดด!* ณ น่านฟ้าเหนือปราสาทไบแรน ฟีนิกซ์แดงเพลิงสองตนพลันปรากฏกายขึ้น แผดเผาชั้นเมฆจนแดงฉาน!