บทที่ 576: การจุติของราชาโอเวอร์เกียร์ 『 คราอูเกล ดาเมียน และเหล่าขุนพลโอเวอร์เกียร์... กลุ่มเรดที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เคยจารึก และอาจไม่มีวันเกิดขึ้นได้อีกเป็นครั้งที่สอง กำลังเผชิญหน้ากับบททดสอบที่หนักหนาสาหัสที่สุดในชีวิตของพวกเขา 』 『 ผมมองไม่เห็นหนทางแห่งความหวังเหลืออยู่เลย คู่ต่อสู้แข็งแกร่งเกินไป... แข็งแกร่งจนเกินกว่าจะจินตนาการ ถึงเวลาที่พวกเราต้องยอมรับความจริงอันโหดร้ายนี้แล้ว 』 การเรดมหาปีศาจเบเลียลจบลงด้วยความล้มเหลว ยามนี้ไม่มีผู้ใดสามารถหยุดยั้งนางได้อีก ในอนาคตอันใกล้ เบเลียลจะเริ่มอาละวาดคลุ้มคลั่ง และมหาทวีปจะถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกแห่งความหวาดกลัวและความโกลาหล 『 ทันทีที่สมาคมโอเวอร์เกียร์ปราชัย เบเลียลจะยึดครองอาณาจักรเอเทอร์นัลเป็นฐานที่มั่น และเปลี่ยนแผ่นดินแห่งนั้นให้กลายเป็นขุมนรกบนดินอย่างช้าๆ 』 เหล่าผู้เล่นถูกลิขิตให้ต้องจมดิ่งสู่สงครามอันเหนื่อยยากกับอสุรกายที่เบเลียลสร้างขึ้น ความยากของเกมจะพุ่งทะยานขึ้นเป็นทวีคูณ มวลมนุษยชาติต่างโศกเศร้าและเสียดายต่อความพ่ายแพ้ของสมาคมโอเวอร์เกียร์ในครั้งนี้ *ฉัวะ!* ทันใดนั้น แสงสีขาวประกายฟ้าพุ่งทะลวงผ่านความมืดมิดอันธการแห่งขุมนรก รัศมีแห่งสุริยันสาดส่องลงมาตามรอยแยก เผยให้เห็นทัศนียภาพสีดำแดงอันน่าสยดสยองของขุมนรกลำดับที่ 32 และท่ามกลางแสงเจิดจ้านั้น บุรุษผู้หนึ่งได้ปรากฏกายขึ้น ประดุจเทพเจ้าผู้จุติลงมาจากฟากฟ้า—นั่นคือการมาถึงของเกริด เขาปรากฏตัวพร้อมกับน้องสาวนามว่ารูบี้ ก่อนจะเปิดใช้งานทักษะ ‘อัญเชิญอัศวิน’ เพื่อช่วยเหลือปิอาโร่และจูดจากวิกฤตความตายที่คืบคลานเข้ามา เขาดีดตัวลงสู่พื้นเบื้องล่างด้วยท่วงท่าระบำดาบอันวิจิตร 『 ก...เกริด! 』 『 อ่า! ในวินาทีที่สมาคมโอเวอร์เกียร์กำลังจะล่มสลาย วีรบุรุษที่แท้จริงก็ได้ปรากฏตัวขึ้นเสียที! 』 『 จังหวะการเปิดตัวของเขายังคงตราตรึงและเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังเหมือนเช่นเคย! มันช่างน่าทึ่งจริงๆ! 』 『 ราวกับถูกจัดวางไว้อย่างตั้งใจ... 』 『 ยอมเสียสละพรรคพวกเพื่อสร้างฉากเปิดตัวที่สง่างามเนี่ยนะ... ฮ่าฮ่า นั่นดูจะเป็นการคาดเดาที่เกินไปหน่อยมั้ง? 』 - อึก นี่มัน ‘ก๊อดเกริด’ ชัดๆ - ตอนที่เขาใช้ ‘สภาวะมาร’ (Blackening) นี่มันเท่ชะมัดเลย - บรรยากาศดิบเถื่อนแบบนี้เข้ากับเกริดที่สุดแล้วไม่ใช่เหรอ? - ว่าแต่ เขาเพิ่งสู้กับกองทัพแสนนายที่ไบแรนมาไม่ใช่รึไง? ฟื้นตัวเร็วขนาดนี้แล้วมาช่วยที่ไรน์ฮาร์ดต่อเลยเหรอ? พลังกายอึดเป็นบ้า - เขาต้องมีไอเทมที่ช่วยให้ฟื้นตัวได้ไวแน่ๆ - โอเวอร์เกียร์ ㅋㅋㅋ สมกับเป็นโอเวอร์เกียร์จริงๆ - เกริดคือมนุษย์ที่ ‘โอเวอร์เกียร์’ ในทุกมิติจริงๆ อาชีพในตำนานคนแรกของโลก... เจ้าของเหรียญทองมากที่สุดในงานแข่งระดับโลก... ผู้ครอบครองสถิติการต่อสู้ที่สั้นที่สุด... และผู้นำแห่งโอเวอร์เกียร์ การปรากฏตัวของเกริด ผู้ถูกยกย่องว่าอยู่เหนือยิ่งกว่า ‘ท้องฟ้าที่อยู่เหนือท้องฟ้า’ สั่นสะเทือนไปทั่วทุกมุมโลก ผู้ชมทั่วสารทิศที่เคยโศกเศร้าไปกับสมาชิกโอเวอร์เกียร์ยามวิกฤต บัดนี้กลับมาโห่ร้องด้วยความยินดีปรีดา! มหาปีศาจที่เป็นศัตรูของเหล่าผู้เล่นทั้งมวล! ผู้คนนับล้านต่างสวดภาวนาให้เกริดพิชิตเบเลียลและนำพาสันติสุขกลับคืนสู่โลก แต่มันจะง่ายดายขนาดนั้นเชียวหรือ? 『 หากเทียบกับคราอูเกลผู้ทรงพลังแล้ว เกริดยังดูขาดแคลนความสามารถไปบ้างไม่ใช่หรือ? 』 『 นั่นสิ... ขนาดวิชาดาบผ่าโลกของคราอูเกลยังไม่อาจสังหารเบเลียลได้เลย 』 『 ตอนนี้สมาชิกโอเวอร์เกียร์ทุกคนต่างหมดสภาพการต่อสู้ไปแล้ว ผมสงสัยจริงๆ ว่าเกริดจะสามารถโค่นเบเลียลได้ด้วยตัวคนเดียวงั้นเหรอ...? 』 『 เขามาสายเกินไปหน่อย ถ้าสู้ด้วยกันตั้งแต่แรกก็คงจะดี... 』 เกริดได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่านักพากย์หรือไม่? ราวกับต้องการตอกหน้าข้อสงสัยเหล่านั้น เกริดพุ่งทะยานลงสู่พื้นด้วยสภาวะพลังอันน่าสะพรึงกลัว ก่อนจะปลดปล่อยสุดยอดวิชาดาบสังหาร—นั่นคือ ‘พินนาเคิล คิล’ (Pinnacle Kill) พลังทำลายล้างที่ผสานระหว่างดาบ ‘เฟลเลียร์’ (Failure) และดาบยักษ์ของเกริดที่ผ่านการรวมไอเทม พุ่งเข้าประหัตประหารผิวหนังอันหนาเตอะของเบเลียลอย่างรุนแรง! *เปรี้ยงงงงง!* “อั้ก...!” เสียงกัมปนาทราวกับระฆังศึกดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วขุมนรกชั้นที่ 32 ตามมาด้วยเสียงครางต่ำอย่างเจ็บปวดของเบเลียล นางเซถลาถอยหลังด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ สายตาของนางจ้องมองไปยัง ‘มนุษย์ไร้วิญญาณ’ เบื้องหน้า เหตุใดมันถึงมาปรากฏตัวที่นี่เพื่อขัดขวางนางในตอนนี้? ความสับสนวุ่นวายปรากฏชัดบนสีหน้าของมหาปีศาจ หลอดเลือดที่เคยเต็ม 100% ของนาง ร่วงวูบลงสู่ระดับ 10% อีกครั้ง โลกทั้งใบตกอยู่ในความตะลึงพรึงเพริด! - ???????????????????? - เลือดเบเลียล...? การโจมตีเพียงครั้งเดียวทำเอาเลือดหายไปได้ขนาดนั้นเลยเหรอ? - เบเลียลในร่างวิวัฒนาการขั้นสุดท้าย พลังป้องกันต่ำแต่พลังโจมตีสูงไม่ใช่เหรอ? - ต่อให้ป้องกันต่ำแค่ไหน แต่นั่นมันมหาปีศาจนะเว้ย;;; เสียเลือด 9 ใน 10 ส่วนจากการโจมตีครั้งเดียวเนี่ยนะ... - เดิมทีพลังโจมตีของเกริดมันก็ระดับ ‘บั๊ก’ อยู่แล้ว ลองจินตนาการดูสิว่าถ้าเกริดมีวิชาผ่าท้องฟ้าของคราอูเกลจะขนาดไหน ㅋㅋㅋ บารมีของเกริดพุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่ตั้งใจจากความเข้าใจผิดของฝูงชน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ “เจ้า... โผล่มาปุบปับแล้วโจมตีใส่ข้าเนี่ยนะ! เจ้ายังคงหน้าด้านไร้ยางอายเหมือนเคย! ราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรกลำดับที่ 32 กำลังพูดอยู่ ฟังข้าให้ดี!” เกริดย้อนถามกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่เข้าใจสิ่งที่นางสื่อ “พูดพล่ามไร้สาระอะไร? เจ้าคิดว่าข้าเป็นใครกัน?” “ไร้สาระงั้นรึ? เจ้านั่นแหละหยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว!” การถูกหยามหมิ่นต่อหน้าเจ้าแห่งนรก? มหาปีศาจเบเลียลไม่คุ้นชินกับสิ่งนี้เลยแม้แต่น้อย ความโกรธเกรี้ยวเริ่มสุมทรวงนาง “ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสชาติของความขมขื่น! ดี! มาดูกันว่าวันนี้เจ้าจะมอดไหม้อย่างไร!” ชายไร้วิญญาณผู้นี้ปรากฏตัวในนรกอย่างกะทันหันและมีอัตราการเติบโตที่รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ ความอันตรายของเขาทำให้นางนึกถึง ‘ไอยารุกต์’ ปีศาจชั้นต่ำที่เคยทำลายระบบนิเวศของนรกจนย่อยยับในอดีต มหาปีศาจที่ลำดับต่ำกว่า 30 ต่างพากันหวาดกลัว และมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องกำจัดเขาให้สิ้นซาก ทว่าชายไร้วิญญาณผู้นี้กลับเป็นเจ้าแห่งการ ‘ตีแล้วหนี’ (Hit-and-run) การจะจับตัวเขาจึงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่บัดนี้ โอกาสทองในการล่าเขากลับมาเกยถึงที่ “พลังมารของเจ้ามันก็แค่ลูกครึ่งที่แปดเปื้อน แต่ของข้าคือพลังอันบริสุทธิ์! ข้าคือราชินีแห่งความมืดมิด! ข้าจะสลักความกลัวนี้ลงไปในหัวใจที่ว่างเปล่าของเจ้าเอง!” *ครืนนนนนน!* เบเลียลระเบิดพลังมารออกมาอย่างบ้าคลั่ง แรงดึงดูดมหาศาลแผ่ซ่านรอบตัวเกริด กระชากร่างของเขาให้ถลำไปข้างหน้า ก่อนที่พายุสายฟ้าทมิฬจะกลืนกินร่างของเกริดหายเข้าไปด้านใน *กร๊อบ! กร๊อบ!* เสียงฟันฝ่าและบดขยี้เนื้อหนังและกระดูกดังแว่วออกมาอย่างน่าสยดสยอง ผู้ชมและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ต่างพากันหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว “ก...เกริด!” “ท่านเกริด!” เบเลียลใช้เวทมนตร์บทใหม่งั้นเหรอ? ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตะลึงกับพลังของมหาปีศาจ เกริดกลับกำลังสลับเปลี่ยนไอเทมของเขาอย่างรวดเร็วท่ามกลางสนามแรงโน้มถ่วงนั้น [ต่างหูดาร์กบัสถูกถอดออก ‘สภาวะมาร’ ถูกยกเลิกโดยกะทันหัน] [ถอดชุดเกราะทริปเปิลเลเยอร์ และติดตั้ง ‘ชุดเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์’] เกริดเข้าถึงแก่นแท้ของโครงสร้างไอเทมของเขาอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นความเร็วในการถอดและสวมใส่ใหม่ของเขาจึงเหนือล้ำกว่าคำว่ารวดเร็ว! [ผลของชุดเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์ทำงาน ต้านทานเวทมนตร์ธาตุมืด] ชุดเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์มีโอกาสต่ำที่จะต้านทานเวทมนตร์มืดได้อย่างสมบูรณ์ และครั้งนี้โชคก็เข้าข้างเกริด ทำให้เขาปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน *เปรี้ยงงงง!* เมื่อพายุทมิฬจางหายไป... [ผู้เล่นคราอูเกลส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ คุณต้องการตอบรับหรือไม่?] [ตอบรับ คุณได้เข้าร่วมปาร์ตี้เรดเบเลียลแล้ว] [คุณอยู่ในอาณาเขตของหัวหน้าปาร์ตี้คราอูเกล] [ผลของ ‘ออร่าแห่งดาบเทวะ’ ทำงานอย่างสมบูรณ์ พลังโจมตีต่อศัตรูเพิ่มขึ้น 30% พลังทำลายของทักษะสายดาบเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า] “ฟู่ว...” บัฟเฉพาะตัวที่มีไว้เพื่อคราอูเกลโดยเฉพาะงั้นรึ? เกริดรู้สึกถึงความยำเกรงและยินดีไปพร้อมกับความอิจฉาในความสามารถของคราอูเกล และต่อไป... “โทสะช่างตีเหล็ก... สังหารต่อเนื่อง (Linked Kill)!” “อะไรนะ?!” *ฉึก!* ดาบยักษ์มหึมาปรากฏขึ้นท่ามกลางเศษซากของพายุสายฟ้าที่หลงเหลืออยู่ *ปึก!* กระบวนท่าที่สองพุ่งเข้าใส่ *ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!* กระบวนท่าที่สาม สี่ และห้า... แม้การโจมตีครั้งที่หกจะพลาดเป้าเพราะเบเลียลหลบหลีกไปได้ แต่นางก็ได้บาดแผลฉกรรจ์เกินจะรับไหว พลังชีวิตรวมกว่า 22 ล้านหน่วยอันตรธานหายไป และหลอดเลือดของนางร่วงลงเหลือเพียง 9% ‘สังหารต่อเนื่อง’ ของเกริดนั้นทรงพลังจนเทียบไม่ได้เลยกับ ‘ดาบมิติ’ (Space Sword) ของคราอูเกลที่เลเวลยังน้อยอยู่ แต่เกริดยังไม่พอใจ ‘ถ้าข้าเป็นคราอูเกล การโจมตีครั้งที่หกต้องไม่พลาด’ และมีความเป็นไปได้สูงว่าครั้งที่หกนั้นจะเป็นการโจมตีติดคริติคอล ความสามารถในการจับจุดอ่อนของคราอูเกลผ่าน ‘สัมผัสสุดยอด’ (Super Sensitivity) นั้นอยู่เหนือกว่า ‘ผ้าปิดตาเพชฌฆาต’ ไปหลายขุม ‘ถึงเวลาที่ข้าต้องสร้างไอเทมที่เหนือกว่าผ้าปิดตาเพชฌฆาตนั่นแล้ว’ เขาเห็นช่องว่างระหว่าง ‘ดาบเทวะ’ ผู้ทรงพลังโดยกำเนิด กับ ‘ทายาทแพ็กม่า’ ที่ต้องพึ่งพาสิ่งของอีกครั้ง แต่เกริดไม่ได้รู้สึกสูญเสียแต่อย่างใด พลังของเขายังห่างไกลจากคำว่าสิ้นสุด และเขาสามารถสร้างกองทัพของเหล่าผู้ที่ ‘โอเวอร์เกียร์’ ขึ้นมาได้ เขาตระหนักดีถึงศักยภาพในการพัฒนาของตนเอง “เกราะที่ได้รับพรจากเรเบกก้างั้นรึ? ปีศาจอย่างเจ้าสวมใส่ของแบบนั้นได้อย่างไร!” ยิ่งคิดถึงชายไร้วิญญาณผู้นี้ เบเลียลยิ่งสับสน แต่นางก็เริ่มตั้งสมาธิเข้าสู่การต่อสู้อย่างเต็มตัว *ตูม!* *เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!* พายุเพลิงปะทุขึ้น! เมื่อเวทมนตร์มืดไม่ได้ผล เบเลียลจึงกระหน่ำสาดซัดเวทธาตุไฟทุกรูปแบบเข้าใส่ ห่าฝนเวทมนตร์พุ่งมาจากทุกทิศทางบดขยี้ร่างของเกริด [คุณได้รับความเสียหาย 3,800 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 4,190 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 12,083 หน่วย] ‘ให้ตายเถอะ’ ยากนักที่จะรับมือกับมหาเวทที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ทว่าด้วยการช่วยเหลือของ ‘หัตถ์เทวะ’ (God Hands) ทำให้ความเสียหายยังไม่อยู่ในระดับวิกฤต เบเลียลพุ่งเข้าหาเกริดที่กำลังทนรับความเจ็บปวด นางตั้งใจจะปลิดชีพเขาด้วยเงื้อมมือของตัวเอง แต่นั่นคือการตัดสินใจที่ผิดพลาด เกริดแสยะยิ้มอย่างน่าสยดสยองขณะเผชิญหน้านาง “เจ้ารู้ไหมว่าจุดอ่อนของเจ้าคืออะไร?” “...?” “เจ้ามันอ่อนแอไงล่ะ” เขาสังเกตเห็นจุดนี้ขณะเฝ้าดูการต่อสู้ผ่านทางโทรทัศน์ เบเลียลนั้นอยู่ในระดับที่ด้อยกว่า ‘เฮลเกา’ (Hell Gao) อยู่หลายขั้น จะเป็นอย่างไรถ้าเฮลเกาไม่ได้ถูกมุลเลอร์ทำลายกายหยาบไปเสียก่อน? เฮลเกานั้นเก่งกาจทั้งการต่อสู้ระยะประชิดและเวทมนตร์ ผิดกับเบเลียล ยิ่งไปกว่านั้น เฮลเกาคือเจ้าแห่งเพลิงนรกและใช้มันโจมตีโดยตรง พลังทำลายของเบเลียลจึงดูด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด “ไม่มีปัญหาเลยถ้าข้าจะอัดเจ้าตรงๆ!” เกริดมั่นใจ หากเขาเข้าร่วมการเรดนี้ตั้งแต่ต้น เบเลียลคงถูกกำราบไปนานแล้ว! *แกร๊ก!* เกริดยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเส้นด้ายเงินพุ่งเข้ามัดร่างของเบเลียลเอาไว้ “พวกเจ้า... อยากเป็นราชาแห่งคนตายไหม?” *แกร๊ก...* *กึก กึก กึก!* เกริดตะโกนถามด้วยใบหน้าที่แดงซ่าน และเหล่า ‘โครงกระดูกโอเวอร์เกียร์’ ก็ขยันตอบรับ หนึ่งในนั้นสวม ‘แหวนของอรุเบะ’ และพันธนาการร่างของเบเลียลด้วยเส้นด้ายเงิน โครงกระดูกเลเวล 1 กำลังเหนี่ยวรั้งข้อเท้าของมหาปีศาจ! “ไอยารุกต์” *โฮกกกกก!* เบเลียลถูกสะกดไว้ชั่วขณะ ก่อนที่ชายชราผู้ถือดาบสีโลหิตจะปรากฏกายขึ้น “ไ...ไอยารุกต์?!” ผู้ที่แม้แต่ราชาลำดับที่ 13 อย่างเซพาร์ยังต้องหลบเลี่ยง... “วิชาดาบไร้ลักษณ์ (Sublime Sword)” หนามโลหิตนับพันพุ่งพรวดออกมาจากผิวหนังของเบเลียล นางตื่นตระหนกจนต้องตั้งท่าป้องกันโดยสัญชาตญาณ ทันใดนั้น แมวน้อยน่ารักที่มีเขาและปีกเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านาง—นอย ‘ม...เมมฟิส?’ เผ่าพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์และสัตว์มารที่แข็งแกร่งที่สุดในนรก! เจ้ามนุษย์ไร้วิญญาณผู้นี้ได้สัตว์มารที่แม้แต่เจ้าแห่งนรกที่ลำดับสูงกว่า 20 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะกำราบได้มาเป็นสัตว์เลี้ยงงั้นรึ? “จ...เจ้าเป็นใครกันแน่?!” เหนือศีรษะของเบเลียล... *เปรี้ยงงงงง!* แสงสีครามวาบผ่านท้องฟ้า นั่นคือทักษะ ‘เครื่องสังเวย’ (Sacrifice) ของนักบุญรูบี้ ซึ่งสามารถชุบชีวิตผู้เล่นโดยแลกกับพลังชีวิตและมานาของเธอ คนตายถูกปลุกให้ตื่น ขณะที่ความชั่วร้ายถูกทำลายสิ้น! “ก...ก๊ากกกกกก!” เบเลียลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวประดุจถูกโจมตีโดย ‘เดมอนสเลเยอร์’ (Demon Slayer) แต่สิ่งที่เลวร้ายกว่าคือความกลัวที่เกาะกุมหัวใจ ‘วิญญาณของข้า...! วิญญาณของข้ากำลังมอดไหม้!’ มหาปีศาจนั้นสามารถเวียนว่ายตายเกิดได้ชั่วนิรันดร์ แม้กายหยาบจะแหลกสลาย แต่วิญญาณจะเริ่มชีวิตใหม่ได้เสมอ นั่นคือพรจากเทพยาทัน พลังของมหาปีศาจคือความสมบูรณ์แบบ ทว่าในวินาทีนี้ วิญญาณของนางกำลังถูกสั่นคลอน พลังอันมหาศาลนี้มันอะไรกัน! นี่เป็นครั้งแรกที่เบเลียลสัมผัสได้ถึงความตาย! “วิชาดาบแพ็กม่า” เกริดไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย เขาเริ่มร่ายรำ ‘พัดถล่ม สังหารต่อเนื่อง’ (Linked Kill Wave) และในขณะที่เขากำลังจะผสานมันเข้ากับกระบวนท่า ‘พินนาเคิล’ และ ‘คิล’ หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมา [ผลของฉายา ‘ผู้ที่ทวยเทพจับตามอง’ ทำงาน] [เรเบกก้า เทพธิดาแห่งแสงที่คุณเคยช่วยเหลือในอดีต ได้ประทานพรแก่คุณ] ‘บุรุษผู้ไม่เคยย่อท้อ จงพิพากษามหาปีศาจที่คุกคามโลกใบนี้เสีย’ [พลังอันยิ่งใหญ่ได้หลอมรวม ‘พัดถล่ม สังหารต่อเนื่อง’ และ ‘พินนาเคิล’ เข้าด้วยกัน] [คุณได้รับทักษะผสานใหม่ ‘พัดถล่ม สังหารต่อเนื่อง พินนาเคิล’ (Linked Kill Wave Pinnacle)!] [รางวัลนั้นยิ่งใหญ่เกินไป! เหล่าทวยเทพองค์อื่นต่างพากันคัดค้าน! ฉายา ‘ผู้ที่ทวยเทพจับตามอง’ จะถูกผนึกไว้อย่างถาวร!] *ฉึก!* *ฉัวะ!* ดาบเฟลเลียร์และดาบยักษ์ของเกริดจ้วงแทงเข้าสู่ร่างของเบเลียลอย่างต่อเนื่อง นี่คือแก่นแท้ของสังหารต่อเนื่อง *ครืนนนนน!* คลื่นพลังมหาศาลซัดสาดรอบดาบยักษ์ พุ่งทะยานขึ้นไปตามร่างของเบเลียล *ตูมมมมม!* คลื่นที่พุ่งขึ้นไปนั้นย้อนกลับมาสับสังหารร่างของเบเลียลด้วยอานุภาพของพินนาเคิล! [คริติคอล!] [ทักษะติดตัวซ่อนเร้น ‘เทวบัญชา’ (God’s Command) ทำงาน รีเซ็ตคูลดาวน์ของ ‘พัดถล่ม สังหารต่อเนื่อง พินนาเคิล’ หากใช้งานซ้ำภายใน 3 วินาที จะไม่เสียทรัพยากรใดๆ] [คริติคอล!] [พลังของมหาปีศาจลำดับที่ 32 เบเลียล ลดลงอย่างมหาศาล!]