มันแสนสาหัส... แสนสาหัสจนเกินกว่าที่หัวใจมนุษย์คนหนึ่งจะแบกรับได้ไหว หนึ่งสัปดาห์งั้นหรือ? ‘เหลวไหลสิ้นดี!’ กว่าสองสัปดาห์ที่เกริดต้องจมดิ่งอยู่กับการตรากตรำ นำ ‘เวทศรมาตรา’ (Magic Missile) เข้าฟาดฟันและขัดเกลาแร่โลหะทั้ง 19 ชนิดอย่างไม่หยุดหย่อน บทลงโทษจากการฝืนใช้เวทมนตร์ต่อเนื่องนั้นเลวร้ายและรุนแรงกว่าที่เขาคาดคิดไว้หลายเท่าทวีคูณ เขาลืมตาตื่นขึ้นเพื่อเชื่อมต่อเข้าสู่โลกแห่งเกม ทำสิ่งเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าประหนึ่งหุ่นยนต์ จนกระทั่งสติสัมปชัญญะดับวูบไปด้วยความเหนื่อยล้า พลังใจของเขาสั่นคลอนและแหลกสลายลงครั้งแล้วครั้งเล่า ความคิดที่จะละทิ้งความพยายามพวยพุ่งขึ้นมาในหัวไม่หยุดหย่อน การต้องร่ายเวทศรมาตรากว่า 190,000 ครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แต่มันคือการทรมานทางจิตวิญญาณที่อาจทำให้คนปกติกลายเป็นบ้าได้ในพริบตา ‘มนุษย์ที่ไหนจะทนทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ได้กัน?’ มันช่างแตกต่างจากวันวานที่เขาออกตามหาถ้ำปลายสุดทิศเหนือจนได้กลายเป็นทายาทของปักมา ในตอนนั้นเพลิงแห่งความโกรธแค้นคือเชื้อไฟที่ขับเคลื่อนเขา แต่ในยามนี้ ความซ้ำซากจำเจกำลังกัดกินหัวใจให้เหี่ยวเฉา เกริดอยากจะลบเลือนช่วงเวลานี้ทิ้งไปเสียเหลือเกิน ‘ไม่... จะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้’ หากเขาวางมือ ความทุ่มเทตลอดหลายวันที่ผ่านมาจะมลายหายไปเป็นเพียงเถ้าธุลี นิสัยส่วนตัวของเกริดไม่อาจยอมรับความสูญเสียเช่นนั้นได้ และที่สำคัญที่สุด... “เกริด...” เขาไม่อาจละสายตาไปจากอิซาเบลได้เลย ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากความรู้สึกผิดที่เกาะกินใจ เขาเริ่มต้นเส้นทางสายวิบากนี้เพียงเพื่อเหตุผลเดียว คือการมอบความสุขกลับคืนสู่หัวใจของเธอ ‘ฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!’ กริ๊ด! เกริดกัดฟันกรอดพลางขยับข้อมือที่สั่นระริก ร่ายเวทศรมาตราครั้งแล้วครั้งเล่า ร้อยครั้ง... พันครั้ง... หมื่นครั้ง... จนกระทั่งตัวเลขเหล่านั้นเลือนหายไปจากสมอง เขาไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอจะนับมันอีกต่อไป “เกริด! พอแล้ว! ได้โปรดหยุดเถอะ!” วันเวลาล่วงเลยไปนานเท่าใดไม่มีใครทราบได้ ภาพของเกริดที่กระอักเลือดออกมาในขณะที่ยังคงร่ายเวทมนตร์ทำให้อิซาเบลหน้าถอดสี เธอตะโกนก้องด้วยความสับสนและปวดร้าว เธอไม่อาจทนเห็นชายผู้เป็นที่รักต้องทุกข์ทรมานเพื่อเธอได้อีกต่อไป และในวินาทีนั้นเอง... *เคร้ง!* เวทศรมาตรานัดสุดท้ายพุ่งออกจากมือที่สั่นเทา กระทบเข้ากับอดามันเทียมเป็นครั้งที่ 190,000 [ภารกิจสำเร็จ!] [คุณได้รับ ‘วิธีการผลิตยุทธภัณฑ์เวทมนตร์’] หน้าต่างแจ้งเตือนระบบเด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมกับข้อมูลของทักษะใหม่ [วิธีการผลิตยุทธภัณฑ์เวทมนตร์ เลเวล 1] โลหะสามารถถูกขัดเกลาได้ด้วยการโจมตีทางเวทมนตร์ หากสร้างไอเทมด้วยโลหะนี้ จะมีโอกาสที่ไอเทมจะได้รับคุณสมบัติเวทมนตร์เพิ่มเติม * ระดับของโลหะที่อัดฉีดด้วยเวทมนตร์จะแบ่งย่อยตั้งแต่ระดับทั่วไปจนถึงตำนาน * เลเวล 1: เวทมนตร์ที่ใช้ขัดเกลาโลหะจำกัดอยู่เพียง ‘เวทศรมาตรา’ เท่านั้น * การจะเพิ่มเลเวลทักษะ คุณต้องเรียนรู้วิธีขัดเกลาโลหะด้วยมหาเวทระดับที่สูงขึ้น “ดี... ดียิ่งนัก” รอยยิ้มพรายปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ซูบตอบและเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุด รางวัลที่ได้มาด้วยหยาดเหงื่อและเลือดมักจะหอมหวานเสมอ “อิซาเบล เตรียมรับความสุขที่เธอควรจะได้หรือยัง?” “ก... เกริด...” น้ำตาของอิซาเบลพรั่งพรูออกมาอย่างไม่อาจกลั้น เธอที่เคยถูกบังคับให้เสียสละเพื่อเทพีเรเบคก้าที่เธอภักดี บัดนี้ได้พบกับผู้ช่วยชีวิตที่แท้จริง เกริดกลายเป็นตัวตนที่แสนพิเศษ ความซาบซึ้งและศรัทธาที่เธอยึดมั่นต่อเกริดในยามนี้ รุนแรงและมั่นคงยิ่งกว่าความศรัทธาที่เธอเคยมีต่อเทพีเสียอีก ‘เดี๋ยวนะ?’ ท่ามกลางความปลาบปลื้ม เกริดพลันฉุกใจคิดถึงเงื่อนไขการอัปเกรดทักษะในอนาคต ‘นี่ บราฮัม... การจะอัปเลเวลทักษะผลิตยุทธภัณฑ์เวทมนตร์เนี่ย... อย่าบอกนะว่า...’ ‘เจ้าเดาถูกแล้ว ในอนาคตเจ้าต้องเรียนรู้มหาเวทบทใหม่ และกระหน่ำร่ายใส่มวลแร่ธาตุอีกนับแสนครั้งเช่นเดิม’ “...” ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องโถง ที่เขาทนร่ายเวทศรมาตราได้ถึง 190,000 ครั้ง ก็เพราะมันกินมานาน้อยและร่ายได้รวดเร็ว แต่หากต้องทำแบบเดิมด้วยมหาเวทระดับสูง... มันย่อมเป็นความวิบัติที่ไม่อาจจินตนาการได้ “เฮ้อ...” เกริดทอดถอนหายใจยาว ราวกับผู้ที่สูญเสียอาณาจักรไปทั้งใบ *** ในช่วงเวลาเดียวกัน ตลาดอสังหาริมทรัพย์ในประเทศบราซิลกำลังสั่นสะเทือนอย่างหนัก จิชูก้า ยอดฝีมือสาวผู้มั่งคั่งจากการผจญภัยใน Satisfy เริ่มทำการเทขายที่ดินและอาคารทั้งหมดที่เธอถือครองอย่างกะทันหัน เธอเปลี่ยนทรัพย์สินมหาศาลให้กลายเป็นเงินสดอย่างรีบเร่ง แม้ราคาจะต่ำกว่าตลาดก็ตาม เกิดอะไรขึ้น? ผู้คนทั่วโลกเริ่มคาดเดาไปต่างๆ นานา บ้างก็ว่าเธอรู้ข่าววงในเรื่องเศรษฐกิจจะล่มสลาย บ้างก็ลือว่าเธอติดยาเสพติดจนต้องหาเงินไปจุนเจือ และข่าวที่โด่งดังที่สุดคือ เธอกำลังเตรียมตัวย้ายไปอยู่เกาหลีใต้เพื่อแต่งงานกับเกริด เมื่อกระแสแรงเกินต้าน สื่อมวลชนบราซิลจึงขอสัมภาษณ์เธอ และคำตอบของจิชูก้าก็ทำให้คนทั้งประเทศต้องช็อกจนตาค้าง “คุณจิชูก้า การตัดสินใจขายทรัพย์สินทั้งหมดแบบนี้สร้างความกังวลใจให้ผู้คนมาก คุณพอจะบอกเหตุผลได้ไหมครับ?” “ฉันต้องการเงินไปจ่ายค่าไอเทมค่ะ” “หือ? ไอเทม... ในเกม Satisfy น่ะหรือครับ?” “ใช่ค่ะ” “...?????” ทรัพย์สินที่เธอขายไปมีมูลค่ารวมเกือบ 60 ล้านดอลลาร์! เงินจำนวนนี้สามารถสร้างบริษัทขนาดใหญ่ได้สบายๆ แต่เธอกลับเอามาซื้อไอเทมเพียงอย่างเดียวเนี่ยนะ? “คุณกำลังจ้างให้เกริดสร้าง ‘เซตไอเทม’ ทั้งตัวให้ใช่ไหมครับ?” นักข่าวถามด้วยความหวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น เพราะถ้าเป็นเซตในตำนานครบชุด ราคานี้ก็พอจะฟังขึ้น จิชูก้าส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ “ไม่ใช่ค่ะ... นั่นคือราคาของ ‘ธนู’ เพียงคันเดียว” “...” โลกอินเทอร์เน็ตแทบระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เกริดกำลังจะกลายเป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในโลกด้วยการตีเหล็กเพียงอย่างเดียวหรืออย่างไร? *** ในอีกด้านหนึ่ง... ลัทธิยาตัน ศัตรูคู่อาฆาตตลอดกาลของวิหารเรเบคก้า เป้าหมายของพวกเขาคือการอัญเชิญมหาปีศาจมาสู่โลก และกางเขนอันเป็นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือเหล่า ‘ธิดาแห่งเรเบคก้า’ ภารกิจสังหารพวกเธอ (ระดับ SSS) จึงถูกตั้งไว้ค้างฟ้าเสมอมา แต่ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่มากล้น ทำให้การสังหารพวกเธอนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้สำหรับอัศวินดำหรือจอมเวทมนตร์ดำ ทว่าโอกาสมาถึงแล้ว... อิซาเบล ธิดาแห่งเรเบคก้าผู้ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ กำลังอ่อนแอลงถึงขีดสุดจากการต่อสู้กับมหาปีศาจเบเลียล “มหาเจ้าสำนักเบเลียลยอมเสียสละตนเองเพื่อสร้างโอกาสนี้ขึ้นมา” “อิซาเบลในยามนี้อ่อนแอเหลือเกิน แค่ส่งสาวกไปก็เพียงพอแล้ว” เหล่าสาวกยาตันเกรด 1 นามว่า ‘บอน’ และ ‘อดัส’ ลอบเร้นเข้าสู่ไรน์ฮาร์ดได้อย่างไร้ร่องรอย อาศัยจังหวะที่ระบบป้องกันของเมืองยังไม่เข้าที่เข้าทางหลังสงคราม พวกเขาใช้เวทมนตร์ดำตรวจจับกลิ่นอายพลังศักดิ์สิทธิ์จนพบเป้าหมาย “เป็นอย่างที่สายรายงานจริงๆ พลังของนางริบหรี่ราวกับเปลวเทียนกลางลมพายุ” “นางอยู่ภายในโรงตีเหล็กทางทิศเหนือ... แม้แต่หอกไรฟาเอลก็ดูเหมือนจะเสียหายหนักจนใช้งานไม่ได้” บอนและอดัสแสยะยิ้มด้วยความย่าใจ สำหรับพวกเขาในตอนนี้ การสังหารอิซาเบลนั้นง่ายดายยิ่งกว่าการขยี้มด *ตูม!* กำแพงโรงตีเหล็กพังทลายลงด้วยมนตรามืด “ฮ่าๆๆ! นังหมาของเรเบคก้า วันนี้คือวันตายของเจ้า!” ดาบมนตราดำถูกกวัดแกว่งเข้าใส่อิซาเบลหมายปลิดชีพ ทว่าดาบนั้นกลับไปไม่ถึงตัวเธอ ช่างตีเหล็กที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตาหลอม... ชายที่พวกเขาไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาตั้งแต่แรก พลันขยับกาย *เปรี้ยง!* ทันใดนั้น เวทศรมาตรานับสิบสายพุ่งทะยานออกมาจากหอกสีทองอร่ามที่ยังตีไม่เสร็จดี! “อะไรกัน?!” *ตูม ตูม ตูม!* บอนและอดัสถูกแรงปะทะจนร่างกระเด็น เวทศรมาตราเหล่านั้นไม่ได้เป็นเพียงเวทมนตร์พื้นฐาน แต่มันอัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่รุนแรงจนโล่แห่งความมืดของพวกเขามลายหายไปในพริบตา!