บทที่ 13 - อยากเข้าปาร์ตี้ด้วยกันไหม? "พี่ชาย! พี่ชายผู้เชี่ยวชาญ! รอเดี๋ยวก่อน!" ขณะที่เลียมเดินออกมา เสียงตะโกนดังลั่นก็ไล่หลังเขามา เรย์รีบวิ่งไล่ตามเลียมไป เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะหยุดรอเขาเลย สุดท้ายเขาต้องเร่งความเร็วเต็มสูบเพื่อตามชายหนุ่มให้ทัน "แฮก... แฮก... พับผ่าสิ พี่นี่ไวชะมัด! ฟังนะพี่ชาย สนใจมาเข้าปาร์ตี้ด้วยกันไหม?" เรย์หอบพลางตบอกตัวเองเพื่อปรับลมหายใจ "ไม่สนใจ" เลียมเบี่ยงตัวเดินเลี่ยงเขาไปพลางก้าวออกจากบริเวณอาคารโรงฝึก เมื่อพิจารณาถึงเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้น เขาจึงกำลังคำนวณทุกอย่างใหม่ในหัวอย่างวุ่นวาย "อ๊ะ เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวสิ คือผมไม่ได้มาคนเดียวนะ พี่สาวลูกพี่ลูกน้องของผมอีกสองคนก็อยู่ด้วย" เรย์หัวเราะแห้งๆ หวังว่าข้อเสนอนี้จะดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายได้ ทว่าโชคร้ายที่เลียมยังคงเดินต่อไปราวกับไม่ได้ยินอะไรเลย "เลิกเอาพี่สาวตัวเองมาล่อได้แล้วเพื่อน" แค่ก แค่ก! เรย์เกือบสะดุดกับคำพูดทิ่มแทงที่ตรงไปตรงมาอย่างไร้ความปรานี "พี่ก็รู้นี่ว่าต้องมีคนตามพี่ไปแน่ๆ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นมิตรเหมือนผมหรอกนะ" ในที่สุดเลียมก็หยุดฝีเท้าและหันกลับมามองเรย์ "นั่นก็จริง ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นมิตรเหมือนนาย" "อันที่จริง ฉันก็หวังให้เป็นอย่างนั้นแหละ" เขาเผยรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนและสุภาพ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันกลับดูเย็นชาและน่าขนลุกในสายตาของเรย์ จนทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง "ไฮ้... ไฮ้... เอาละๆ" เรย์ยกมือขึ้นและถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ "อย่างน้อยพี่ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าพี่ทำอะไรไป แล้วได้รับเควสต์อะไรมา? ผมยินดีจ่ายค่าข้อมูลนั้นนะ" เขาหยุดเว้นจังหวะแล้วเสริมว่า "จ่ายหนักเลยละ" "500 เหรียญทอง" เลียมเรียกราคาพร้อมรอยยิ้มลวงตาแบบเดิมแล้วเดินจากไป เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางตกลงแน่ๆ ด้วยอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบันที่ยังไม่ค่อยมีคนซื้อขายเงินในเกม จำนวน 500 เหรียญทองนั้นถือว่าสูงลิบลิ่วและแพงมหาศาล แม้จะมีคนเล่นเกมนี้มากมายทั่วโลก แต่มูลค่าของมันก็น่าจะอยู่ที่อย่างน้อยไม่กี่พันดอลลาร์ ดังนั้นหากอีกฝ่ายไม่บ้าไปแล้ว ก็คงไม่มีทางตกลงกับเรื่องแบบนี้แน่ เลียมแค่ต้องการให้อีกฝ่ายเลิกตามตื๊อเขาเสียที จึงโยนตัวเลขบ้าๆ นี้ออกไป เขาไม่มีเวลาเหลือเฟือมานั่งรับมือกับเรื่องพวกนี้ ทว่าเหนือความคาดหมาย เรย์ตะโกนกลับมาทันทีพร้อมชูนิ้วโป้งให้! "ตกลง! แอดเพื่อนผมมาเลย เดี๋ยวผมส่งทองให้ทันที!" "เอาจริงเหรอ?" เลียมอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะบังเอิญไปเจอกับพวก 'สายเปย์' กระเป๋าหนักเข้าให้แล้ว เขาหยุดเดินและตัดสินใจจัดการเรื่องนี้ให้จบโดยเร็ว โดยเริ่มจากการทำธุรกรรมให้เสร็จสิ้นก่อน [ติ๊ง! คุณได้รับ 500 เหรียญทองจากเพื่อนของคุณ] "เอาละ ตามมาแล้วดูให้ดี ฉันจะสาธิตให้ดูสามรอบ แค่นั้นนะ" ณ จุดนี้ของเกมยังไม่มีตัวเลือกในการบันทึกภาพ ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเรื่องการเปิดเผยใบหน้ามากนัก เรย์พยักหน้าและหันกลับไปกวักมือเรียกผู้หญิงสองคนทันที ทั้งสามคนกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามเลียมไปจนถึงชายป่าแถบชานเมือง แม้จะมีสายตาที่สอดรู้สอดเห็นหลายคู่ยังคงจับจ้องมาที่กลุ่มของพวกเขา แต่เลียมก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะพวกเขายังคงอยู่ในเขตคุ้มครองของเมือง และที่สำคัญคือ... ตอนนี้เขาแข็งแกร่งกว่าผู้เล่นเลเวล 1 ทั่วไปเกือบ 5 เท่า! "เอาละ นี่คือท่าแรก" เลียมทรงตัวด้วยขาขวาและพับขาซ้ายไปด้านหลัง ยกขึ้นมาจนถึงระดับศีรษะ "ท่านี้ช่วยเสริมความแข็งแรงของกระดูกสันหลัง" เขาอธิบาย ทั้งสามคนพยักหน้าเงียบๆ ลอบสังเกตและจดจำท่าทางของเขา เลียมขยับเปลี่ยนท่าได้อย่างรวดเร็วและการเคลื่อนไหวของเขาก็ลื่นไหล เขาทวนท่าทางทั้งหมดซ้ำราวกับว่าฝึกฝนมาแล้วนับร้อยครั้ง เหงื่อเริ่มไหลซึมตามร่างกาย กล้ามเนื้อของเขาตึงเครียดภายใต้เสื้อผ้าขาดๆ ตัวบาง มันแทบจะเป็นการลบหลู่รูปร่างที่สมบูรณ์แบบราวกับรูปสลักของเขาที่ต้องมาถูกปกปิดด้วยเสื้อผ้าขยะๆ เช่นนี้ ทั้งเมียและอเล็กซ์ลอบกลืนน้ำลายพร้อมกัน การเคลื่อนไหวของเลียมเข้าสู่การรับรู้ของพวกเธอเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เพราะส่วนใหญ่พวกเธอเอาแต่มองการเกร็งและผ่อนคลายของกล้ามเนื้อที่เด่นชัดนั่นแทน เรย์พาพวกเธอมาเพราะรู้ว่าพวกเธอมีพรสวรรค์มากกว่าเขา แต่แปลกที่ตอนนี้เขากลับเป็นคนที่ตั้งใจดูมากที่สุด เลียมใช้เวลาเพียง 2 นาทีในการจบชุดท่าทางทั้งหมด และทำซ้ำอีกสองครั้งจนจบกระบวนการในเวลาประมาณ 5 นาที "เอาละ ฉันสาธิตเสร็จแล้ว ส่วนคำอธิบาย... พวกนายน่าจะรู้แล้วว่าเกมนี้มันสมจริงมากแค่ไหน" "ดังนั้นท่าบริหารชุดนี้ก็แค่สิ่งที่ฉันฝึกฝนในชีวิตจริงทุกวัน และมันบังเอิญใช้ได้ผลในเกมด้วยเหมือนกัน" เขาไม่สนว่าพวกเขาจะเชื่อคำอธิบายนี้หรือไม่ และไม่คิดจะขยายความต่อ "ขอให้โชคดี" เลียมตบมือปัดฝุ่น ขณะที่ทั้งสามคนยังคงมองเขาด้วยอาการเหม่อลอย จากนั้นเขาก็หันหลังเตรียมเดินกลับเข้าเมือง แต่ทั้งสามคนก็ดึงสติกลับมาและเรียกเขาไว้พร้อมกัน "เฮ้ เดี๋ยวก่อน" "หืม?" เลียมหยุดเดิน เริ่มรู้สึกเสียใจที่ตัดสินใจมาเสียเวลากับพวกกระเป๋าหนักทั้งสามคนนี้ "คือ... ฉันอเล็กซ์ แอดเพื่อนฉันไว้ด้วยสิ" "ส่วนฉันเมีย" หญิงสาวทั้งสองแนะนำตัว "พี่ชาย โธ่เอ๋ย ในเมื่อรู้จักกันหมดแล้ว มาเข้าปาร์ตี้ด้วยกันเถอะ พวกเราล้วนเป็นผู้เล่นฝีมือดี ไม่ถ่วงพี่แน่นอน" เลียมถอนหายใจ "ไม่สนใจ" เขาไม่ได้ส่งคำขอเป็นเพื่อนให้ผู้หญิงทั้งสองคน และเดินมุ่งหน้ากลับไปหาผู้ให้กู้เงิน ตอนนี้เขามีเงินมากขึ้นแล้ว มันช่วยประหยัดเวลาและแรงไปได้มหาศาล และเขาตั้งใจจะอัปเกรดอุปกรณ์ก่อนจะออกไปข้างนอก "พี่ชายผู้เชี่ยวชาญ!" เรย์เรียกตามหลัง แต่เมียหยุดเขาไว้ "ปล่อยเขาไปเถอะ ฉันไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเข้ากลุ่มใครหรอก เราไปจัดการในส่วนของเรากันดีกว่า..." เธอพึมพำพลางทัดเส้นผมสีบลอนด์ไว้ที่หลังหู