บทที่ 241: ซากโบราณสถานหมายเลข 12 แปลโดย Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation หลัวเฟิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจ้องมองนาฬิกาสื่อสารบนข้อมือ ตาแดงก่ำ หมัดกำชิดแน่นจนได้ยินเสียงกระดูกขบเข้าด้วยกัน เส้นเลือดฝอยที่ฝ่ามือโป่งพองขึ้นราวกับใยแมงมุม “ถ้าเป็นมนุษย์ดาวฤทธิ์ระดับ 1 ระเบิดไฮโดรเจน 1.5 ร้อยล้านตันก็ส่งเขาไปตายทันที แต่สัตว์ประหลาดมีเขาเงินตัวนี้ไม่ขาดรอยสายเลือดชั้นยอดของสัตว์อวกาศ ทั้งด้านมิติปราการและด้านรุก ล้วนมีคุณสมบัติโลหะของสัตว์กินกิน” บาบาตาพอใจที่เอ่ยถึงสัตว์จากอวกาศ คุณสมบัติโลหะ แน่นอนว่าป้องกันได้เหนือกว่า ยิ่งเป็นสายพันธุ์โลหะกินกินที่กลืนกินโลหะเพื่อเติบโต จึงไม่ต้องพูดถึง พลังป้องกันของมันถึงกับเหลือเชื่อ “อย่าพูดอีก” หลัวเฟิงเดือดดาล ภายในห้วงจิตภพเสมือนของพื้นที่ข้อมือ บาบาตาที่เอนกายบนโซฟากำลังจะพรั่งพรูคำชมเชยถึงสัตว์ประหลาดและสัตว์เขาสีทองต่อ แต่ถูกคำพูดเย็นชาของหลัวเฟิงตัดบททันที “เจ้ากล้าที่จะตำหนิข้า ปิศาจบาบาตา” บาบาตาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แผมพร่องพรายเขี้ยว ก่อนจะกระซิบด้วยความหวาดระแวง “ข้าคือปิศาจบาบาตาผู้ยิ่งใหญ่! ครั้งหนึ่งข้าสังหารเจ้าเมืองแคว้นนับไม่ถ้วน แต่กลับถูกตำหนิโดย…ไอ้เด็กเร่ร่อนสติแตกจากการไว้ทุกข์นี่ ขอยกย่องความเป็นใหญ่ของข้าแล้วยกโทษให้เถิด” บาบาตาเข้าใจเหตุผลแห่งความเจ็บปวดของหลัวเฟิง แต่ตัวเขาเองไม่อาจรู้สึกได้ หลังจากติดตามนายแห่งดาวหยวนโมมายาวนานนับหมื่นยุค การเห็นดาวหนึ่งและเผ่าพันธุ์หนึ่งถูกทำลายเป็นภาพคุ้นตาเกินไป นั่นเป็นเหตุที่เขารู้สึกเช่นไรไม่ แต่เขารู้…หลัวเฟิงกำลังอยู่บนปากเหวของการสูญเสียสติ! สมมติฐานที่ปลอดภัยคือชนชั้นหัวกะทิของโลกทั้งหมดย่อมอยู่ในช่วงโคจรสุดโต่งพยายามกดขี่ความบ้าคลั่งไว้ ****** หลัวเฟิงไม่ได้แคร์มากนัก เขาจึงโทรหาครอบครัวทันที “เฟิงเอ๋ย เราเพิ่งเห็นแสงสว่างทางทิศเหนือจ้าแรงราวกับตะวัน น้องเจ้าว่านี่คือไฮโดรเจนบอมบ์ เกิดอะไรขึ้นกันแน่…” หลัวฮงกวอเพิ่งเอ่ยปาก หลัวเฟิงก็พูดทันที: “พ่อ แม่ พวกท่านจงรีบไปที่ชั้น 2 และเข้าห้องแรงโน้มถ่วงทันที! ถ้าอยากรู้ว่าข้างนอกเป็นเช่นไร ให้เอาสมุดไต้หวันของข้าไปเปิดอินเทอร์เน็ตดู คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องที่เหลือไม่อาจเข้าเว็บได้อีก จำไว้ ถ้าข้าไม่กลับมา พวกท่านอย่าออกมาจากห้องนั้น” “ได้ ได้” ครอบครัวของเขาสัมผัสได้ถึงความรีบด่วนและสิ้นหวังของสถานการณ์ แต่พวกเขายังไม่รู้…ว่าเรื่องทั้งหมดมันร้ายแรงแค่ไหน! วางสายแล้ว หลัวเฟิงก้มศีรษะมองมหาสมุทรอันมืดมิดไร้ขอบเขต: “ความหวังเดี๋ยวนี้คือต้องหาอาวุธที่สามารถสังหารสัตว์มีเขาเงินได้จากหนึ่งในสามอันตราย ซากโบราณสถานหมายเลข 12” “ลง!” แววตาของหลัวเฟิงเป็นดั่งมีดคมกริบที่เยือกเย็น ก้าวบนยานบินทรงตัวที่ฉิวลอย อัดด้วยอานุภาพพุ่งทะยานเข้าไปในมหาสมุทรตรงๆ …… ความมืดในยามราตรีของก้นมหาสมุทร ระลอกคลื่นไหว ไร้ขอบเขตไพศาล ลำแสงพุ่งเฉียดลงไปในน้ำ มุ่งสู่ก้นทะเลโดยตรง! “หลัวเฟิง ระยะห่างจากผิวน้ำถึงก้นทะเลประมาณ 5,100 เมตร และซากโบราณสถานหมายเลข 12 อยู่ลึกกว่าก้นทะเลอีก 3,300 เมตร” บาบาตากล่าว “รับทราบ” ด้วยคำชี้แนะของบาบาตา แม้จะถูกล้อมรอบด้วยน้ำทะเล แต่เส้นทางของหลัวเฟิงยังคงชัดเจนและตรงไปตรงมา ผืนน้ำอันสงบนี้มีสัตว์น้ำชุกชุม! ทว่าแม้สัตว์น้ำจํานวนมากจะตามกระแสน้ำบุกเข้าไปในแผ่นดิน แต่…มันก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของสัตว์น้ำทั้งหมด ทั้งหมดเพราะมันมีเหลือเกิน มีเหลือเกิน! พึงรู้เถิด แม้มนุษย์จะมีพลังเหนือกว่าสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน แต่ทำไมฮงจึงยังต้องเข้าเจรจาต่อรองกับพวกมัน แทนที่จะกําจัดให้สิ้นซาก? เป็นเพราะ… เหล่าสัตว์แห่งแผ่นดินมีสัตว์จักรพรรดิอยู่บ้าง แต่ไม่มีจักรพรรดิยิ่งใหญ่ ทว่าด้วยจํานวนเหล่าทหารมนุษย์ทั้งมวลรวมกันไม่ถึง 1 ล้านคน แค่การระบาดของกระแสหนูขั้น 3 เพียงครั้งเดียวก็ลามถึงหลายร้อยล้านตัว การระบาดขั้น 1 ก็มักอยู่ที่ร้อยล้านตัว หากเหล่าสัตว์แห่งแผ่นดินเปิดศึกกมนุษย์ด้วยอำนาจและจํานวน กรงรังนี้ๆ เดียวก็เต็มไปด้วยสัตว์ มนุษย์ย่อมต้านไม่ไหว 𝐟𝕣𝗲𝕖𝕨𝗲𝐛𝗻𝗼𝐯𝗲𝚕.𝗰𝚘𝐦 ต่อให้ฮงแข็งแกร่งสักเพียงไร จะฆ่าสัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนทั่วแผ่นดินโลกได้หรือ? นั่นแหละคือเหตุผลของการสงบศึก! เหล่าสัตว์แห่งแผ่นดินได้บีบบังคับมนุษย์ให้มาอยู่กันอย่างนี้ ทั้งด้านจํานวนและความหลากหลาย สัตว์แห่งแผ่นดินมีน้อยกว่าสัตว์น้ำมาก แม้จะปิดกั้นแม่น้ําทั้งหมด ก็เป็นเพียงการปิดกั้นเศษเสี้ยวของจํานวนพวกมัน …… ขณะมุ่งลงไปข้างล่าง หลัวเฟิงได้เห็นสัตว์น้ำชุกชุม “ฮัง!” หลัวเฟิงที่กลายเป็นลำแสงได้สังหารสัตว์น้ำภายในระยะ 100 เมตร เลือดสดๆ ย้อมให้ท้องทะเลรอบกาย ฆ่า! การสังหารนี้ราบรื่นและสะดวก ความเกรี้ยวกราด ความเจ็บปวด และความอยุติธรรมในจิตใจหลัวเฟิงระบายออกเป็นการสังหารเหล่าสัตว์น้ำเหล่านี้เพื่อคลายความร้อนในใจ แถมหลัวเฟิงยังจินตนาการได้อีก…ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากสัตว์น้ำนับไม่ถ้วนบุกเข้าไปในแผ่นดินผ่านแม่น้ํา โจมตีฐานทัพและสังหารมนุษย์เป็นเบือ “ก้นทะเล!” หลัวเฟิงถึงที่หมาย ที่นี่ขรุขระราวกับเทือกเขา ลึก 5,000 เมตร แรงดันน้ำมหึมา แต่เกราะคอนแทคท์คลาวด์ของหลัวเฟิงได้ลดแรงดันนี้ลงอย่างมาก มีสรรพคุณลดความเสียหาย ป้องกันการโจมตี เถาวัลย์คลาวด์คอนแทคของเขามีพลังเหนือกว่าชุดดำเจไดเป็นไหนๆ โดยเฉพาะการให้อาหารครั้งแรกได้ช่วยให้เถาวัลย์คลาวด์คอนแทควิวัฒนาการอย่างมหาศาล “ลึกกว่าก้นทะเล 3,300 เมตร” หลัวเฟิงมุ่งลงไปข้างล่างด้วยความเร็ว! ทะลุผ่านชั้นหินแกร่งของก้นทะเล เจาะลึกลงไปเรื่อยๆ “บาบาตา สถานที่ลับเช่นนี้ ประเทศต่างๆ บนโลกค้นพบได้อย่างไร?” หลัวเฟิงถามขณะเจาะลงไป “ถ้าใช้เพียงอุปกรณ์ของโลกคงเป็นไปไม่ได้ พวกเขาอาศัยอุปกรณ์ที่พบในซากยานอวกาศบางลำเพื่อค้นหาทั่วทั้งดาว” บาบาตากล่าว “นอกจากสิ่งมีชีวิตอย่างข้าที่สามารถพรางสัญญาณและแยกสัญญาณออก ทำให้พวกเจ้าตรวจจับไม่ได้ ซากโบราณสถานอื่นๆ คงถูกค้นพบไปหมดแล้ว” “หลัวเฟิง เราถึงที่แล้ว” บาบาตากล่าว หลัวเฟิงชะลอความเร็วลงทันที ปัง! ทะลุผ่านชั้นหินเข้าชนบางสิ่งที่แข็ง ทำให้ร่างทั้งสั่นสะเทือน “ซากยานรบ?” หลัวเฟิงใช้พลังวิญญาณสืบสวนที่นั่น ขยายวงกว้างออกไป 500 เมตรเพื่อสร้างภาพรวมของโครงสร้าง…นี่คือยานรบที่ใหญ่โตยิ่ง และพลังวิญญาณของหลัวเฟิงสามารถตรวจสอบและสำรวจได้เพียงเศษเสี้ยวเดียว ในการสำรวจ… หลัวเฟิงรู้สึกได้ว่ามันใหญ่กว่าหลักสูตรไร้ขีดจํากัดของสำนักโด่วยฺเหอเพียงนิดเดียว หลังจากหักหินแกร่งรอบๆ เขาได้เจาะเข้าไปในช่องโหว่ของยานที่เสียหายแล้วทันที “ฉีฉี หลัวเฟิง เรามาถูกที่แล้ว! เรามาถูกที่แล้ว!” บาบาตาตื่นเต้น “เกิดอะไรขึ้น?” หลัวเฟิงก็รู้ตัวเช่นกันว่าทางเดินภายในยานทำด้วยโลหะผสมที่ถูกกัดกร่อนและเป็นสนิมตามกาลเวลา “นี่คือเรือธงของกองเรืออวกาศ” บาบาตากล่าว “หมายความว่าเป็นเรือบัญชาการสูงสุดที่นําหน้ากองเรือทั้งหมด” “เรือธง?” ตาของหลัวเฟิงเปล่งประกาย “ตอนแรกข้าสงสัยว่าเป็นเรือธง มิฉะนั้นยานปกติไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นอันตรายเลย” บาบาตากล่าว “เรือธงลำนี้ ยาวประมาณ 16,000 เมตร กว้าง 3,200 เมตร สูง 800 เมตร แม้จะไม่ใช่ยานรบที่ใหญ่ที่สุดในกองเรือ แต่พลังป้องกันของมันแข็งแกร่งที่สุด และพลังรุกก็แข็งแกร่งที่สุดเช่นกัน” หลัวเฟิงก็กำลังตื่นเต้นขึ้นเช่นกัน: “อาวุธอยู่ที่ไหน? อันตรายอยู่ที่ไหน?” เรือธงทั้งลำคือซากโบราณสถานหมายเลข 12 ที่แท้จริง และอันตรายที่แท้จริงซ่อนอยู่ในห้องลับของยาน “รอก่อน ข้าจะค้นหา” บาบาตาก็มีวิธีค้นหาของเขาเอง เขาสแกนเรือธงทั้งลำอย่างระมัดระวังและรวดเร็ว “หลัวเฟิง! เนื่องจากได้รับความเสียหาย เรือธงลำนี้จึงไม่มีความสามารถป้องกันใดๆ อาวุธภายในถูกถอดออกไปหมด อันที่ยังอยู่ก็เสื่อมสภาพและเป็นสนิมไปแล้ว มันไม่มีความปลอดภัยใดๆ” บาบาตากล่าว “ณ บัดนี้ ความหวังอยู่ที่ซากโบราณสถานหมายเลข 12 นี้ เจ้าเพียงต้องเดินตามทางนี้ตรงๆ ไปข้างหน้า…” แก่นแท้ของซากโบราณสถานหมายเลข 12 คือหนึ่งในห้องลับของเรือธง …… ขณะเดินอยู่ในซากยานอันโอฬาร “หลัวเฟิง ผู้นําของประเทศทั้งปวงได้รวมตัวกันในห้องประชุมวังเทพแห่งสงครามแล้ว” บาบาตากล่าวทันที หัวใจของหลัวเฟิงเต้นรัว โลกกำลังอยู่ในวิกฤติที่ไม่เคยเผชิญมาก่อน แม้แต่อาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไฮโดรเจนบอมบ์ถูกใช้ไปแล้ว และหลังจากใช้ครั้งนั้น สัตว์มีเขาเงินจะไม่ให้โอกาสมนุษย์ได้อีกเป็นครั้งที่สอง “พวกเขาตัดสินใจว่ากองทัพจะเข้ายึดครองประเทศต่างๆ และกำลังเริ่มแผนการเอาตัวรอด” บาบาตากล่าว “อะไรนะ?” สีหน้าของหลัวเฟิงเปลี่ยนไป กองทัพซึ่งเป็นตัวแทนของฐานทัพและตลาด การซื้อขายหุ้น และอื่นๆ แทบทุกสิ่งที่มนุษย์ทำ กิน อยู่ ล้วนถูกปกครองโดยกองทัพ! แม้กระทั่งเสบียงอาหารยังถูกกําหนดโดยพวกเขา ที่ที่คนอยู่ เมื่อไหร่ต้องอพยพล้วนจัดตามแผนของพวกเขา! เพื่อให้กองทัพมีอำนาจเช่นนี้ สถานการณ์ย่อมอยู่ในจุดวิกฤติที่สุด! เกี่ยวกับแผนการเอาตัวรอด…ชัดเจนว่าประเทศต่างๆ ต่างเชื่อว่าสงครามนี้แพ้แล้ว ตอนนี้มีเพียงการสู้รบเพื่อดูว่าจะรอดชีวิตได้กี่คน คงต้องนึกภาพว่าจะมีผู้คนเสียชีวิตไปเท่าใดในศึกนี้…จํานวนผู้รอดชีวิตย่อมน้อยนิด แม้จะรอดชีวิต สภาพก็ยังอยู่ในอันตราย “รีบไปหาอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดและสังหารสัตว์มีเขาเงินตัวนั้น” หลัวเฟิงเดินหน้าสู่ซากโบราณสถานหมายเลข 12 ที่เลื่องชื่อ อีกครู่หนึ่ง… ในห้องลับขนาดมหึมา มียานอวกาศรูปจานกว้างประมาณ 100 เมตร จอดอยู่ ทั้งลำเป็นสีดำ แม้จะจอดอยู่ที่นี่มาเป็นหมื่น ๆ ปี แต่ตัวยานก็แทบไม่ถูกกัดกร่อน บนลำยานมีภาพมังกรสองปีกแกะสลักไว้ “ซากโบราณสถานหมายเลข 12 ก็คือยานลำนี้ งั้นหรือ?” หลัวเฟิงเงยหน้าจากข้างล่างขึ้นมองยาน ประเทศต่างๆ ต่างพยายามอย่างสุดความสามารถมาหลายปีเพื่อจะบุกเข้าไปในยานอวกาศรูปจานสีดำลำนี้ ก็เพราะมีผู้เสียชีวิตมากมายจากการเข้ายานลำนี้ แม้แต่นักรบหัวหน้าผู้แทนยังเสียชีวิตภายในนี่! จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีใครทำอันตรายยานนี้ได้! “ฮ่า ฮ่า เป็นอย่างนี้เอง มันเป็นอย่างนี้จริงๆ!” “ครั้งหนึ่งนายได้ทำลายกองเรืออวกาศ มันดูเหมือนว่าเรือธงลำนี้เป็นหนึ่งในนั้น และภายในน่าจะมีบุคคลที่เด่นด้วย พวกเขามีเงินทุนพอจะซื้อแบล็คดราก้อนเมาน์เทน รุ่น X81 สิ่งที่ทำให้ไม่มีใครบนโลกสามารถเข้ายานลำนี้ได้ ยาน X81 ลำนี้เป็นยานที่มีชื่อเสียงในเรื่องแห่งความเสี่ยงและภยันตรายภายในจักรวรรดิแบล็คดราก้อนเมาน์เทน” บาบาตาตื่นเต้นอย่างยิ่ง หลัวเฟิงรู้ดี… จักรวรรดิแบล็คดราก้อน คือจักรวรรดิที่ปกครองระบบดาวแบล็คดราก้อนเมาน์เทน แม้แต่จักรวรรดิซิลเวอร์บลูด้วยเป็นเพียงหนึ่งใน 500 รัฐบริวารของมัน “หลัวเฟิง มีความหวังแล้ว! ต้นทุนการก่อสร้างยาน X81 ลำนี้มากกว่าเรือธงทั้งลำเลยทีเดียว อาวุธที่ติดตั้งบนยาน X81 มีพลังเพียงพอที่จะสังหารสิ่งมีชีวิตระดับดาวฤทธิ์ 7 หรือ 8 ได้!” บาบาตาตื่นเต้นอย่างยิ่ง “ใครจะไปคิดว่า เรือธงลำนี้จะมีคนที่มีกําลังพอจะซื้อยาน X81 ลำนี้ได้”