บทที่ 247: เขตแดน ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation วันที่ 14 มกราคม ดูเหมือนถูกกำหนดให้เป็นวันแห่งความบ้าคลั่ง! บนห้าทวีปที่มนุษยชาติพำนักอยู่ สัตว์ประหลาดมหึมาทางทะเลได้เคลื่อนตัวขึ้นมาตามแม่น้ำเป็นจำนวนมหาศาล เพราะระยะทางห่างไกล ส่วนใหญ่ยังมิได้ไปถึงเมืองหลวง แต่ “สัตว์ประหลาดจักรพรรดิ” และ “นักรบระดับผู้เดินทางดวงดาว” ของมนุษย์ได้เริ่มต้นการเผชิญหน้าสูงสุดกันแล้ว! และทุกประเทศ ทุกเมืองหลวงได้ถ่ายทอดสดการต่อสู้ครั้งนี้ออกอากาศ! การต่อสู้ทุกครั้งบรรจุความหวังของผู้คนไว้อย่างมากมาย และความหวังของคนทุกคนบนโลกได้กลั่นกลายเป็น “อานาจาร” ที่ไร้รูปร่าง อานาจารที่ทำให้เลือดเดือดพล่านนี้ได้กระตุ้นให้นักรบระดับตัวแทนซึ่งลังเลอยู่ก่อนหน้านั้นกลับลุกขึ้นอย่างฮึกเหิมเพื่อลงสนามสู้รบ! การต่อสู้… ล้วนคราบเลือดมาเสมอ! แน่นอนว่าในหมวดสัตว์ประหลาดจักรพรรดิก็ยังมีพวกแข็งและอ่อนแตกต่างกัน พวกอ่อนอาจเทียบเท่า “ผู้เดินทางดวงดาวระยะที่หนึ่ง” พวกแข็งอาจเทียบเท่า “ผู้เดินทางดวงดาวระยะที่สามถึงสี่” สิ่งที่นักรบมนุษย์ระดับผู้เดินทางดวงดาวเหนือกว่าเพียงอย่างเดียวก็คือ—ชุด “พระเจ้าดำ” ซึ่งทำให้ยุทธสาหลักของนักรบมนุษย์เสียน้อยกว่าสัตว์ประหลาดจักรพรรดิ แต่ไม่ว่าจะน้อยแค่ไหน นักรบระดับตัวแทนก็ยังล้มตายได้! เพราะ… ข้อได้เปรียบอันยิ่งใหญ่ที่สุดของสัตว์ประหลาดคือจำนวน! สัตว์ประหลาดจักรพรรดิบนบกมีจำนวนมากกว่านักรบระดับตัวแทนของมนุษย์แล้ว และสัตว์ประหลาดจักรพรรดิในทะเลยังมีมากกว่านั้นอีก แม้ว่าจะมีนักรบระดับผู้เดินทางดวงดาวเกือบ 90 คน แต่ในวันที่ 14 มกราคมเพียงวันเดียว มีสัตว์ประหลาดจักรพรรดิประมาณ 903 ตัวทะลักออกมาจากทะเล! มากกว่ามนุษย์สิบเท่า! และนั่นยังไม่รวมจำนวนทั้งหมด การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ระหว่างมนุษย์และสัตว์ประหลาดทำให้ชื่อของนักรบลึกลับหลายคนกลายเป็นที่รู้จักไปทั่ว หลู่เฟิง! โม เฮนเดอร์สัน! อีสต์บอร์น! ชื่อของพวกเขาล้วนเปล่งประกาย! และผู้โด่งดังที่สุดคือ หลู่เฟิง ในศึกครั้งแรก หลู่เฟิงได้สังหารสัตว์ประหลาดจักรพรรดิถึงหกตัว จากนั้นเขาก็เคลื่อนตัวไปทั่วจีนอย่างรวดเร็ว เมื่อนักรบระดับผู้เดินทางดวงดาวคนอื่น ๆ ออกปฏิบัติการ อาจต้องเผชิญกับสัตว์ประหลาดจักรพรรดิหนึ่งตัวด้วยความลำบาก บางครั้งถึงกับต้องถอย แต่หลู่เฟิงแตกต่าง! เมื่อเขาออกปฏิบัติการ จะมีเพียงผลลัพธ์เดียว—ชัยชนะ! ตั้งแต่รุ่งเช้าจนถึงบ่ายสามโมง จำนวนสัตว์ประหลาดจักรพรรดิที่ล้มตายด้วยมือหลู่เฟิงได้ถึง 37 ตัว! บ้าเอ๋ย แค่จีนประเทศเดียว สัตว์ประหลาดจักรพรรดิที่นักรบระดับผู้เดินทางดวงดาวคนอื่นฆ่าได้ยังไม่ถึงครึ่งของเขา! ชื่อของเขาทำให้ผืนแผ่นดินหวั่นไหว! ในเวลาต่อมา การถ่ายทอดสดการต่อสู้ระหว่างจีนและประเทศอื่น ๆ ทำให้คนนับไม่ถ้วนพากันสรรเสริญหลู่เฟิง! และแล้ว! การสังหารสัตว์ประหลาดจักรพรรดิ 37 ตัวเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่แก่มนุษย์ แต่สำหรับสัตว์ประหลาดทางทะเลแล้ว… พวกมันเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ! สัตว์ประหลาดชั้นผู้นำย่อมมีเชาวน์ปัญญา การที่สูญเสียสัตว์ประหลาดจักรพรรดิไป 37 ตัวได้ทำให้สัตว์ประหลาดจักรพรรดิแห่งทะเลสองตัวพากันโกรธเกรี้ยว จักรพรรดิอสุจิปิศาจ! จักรพรรดิอสุจิปิศาจตัวนี้แตกต่างจากจักรพรรดิยักษ์บนเกาะหมอก จักรพรรดิยักษ์บนเกาะหมอกถึงขั้นนั้นได้เพราะกินผลึก “มู ยา” แต่จักรพรรดิอสุจิปิศาจกับจักรพรรดิมังกรสายฟ้านั้นเติบโตมาจากการสู้รบครั้งแล้วครั้งเล่าในมหาสมุทรสุดลูกหูลูกตา พวกมันทรงพลังกว่ามาก! …… ห่างจากเมืองหลวงเกียวโตราว 120 กิโลเมตร กลางอากาศ การต่อสู้ในวันที่ 14 มกราคมยังคงดำเนินอยู่ ฝ่ายหนึ่งคือ “จักรพรรดิอสุจิปิศาจ” ที่ดูคล้ายเกาะลอยฟ้าทอดตัวปิดคลุมฟ้าและดิน ด้านขนาดร่าง จักรพรรดิอสุจิปิศาจถือเป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดที่ใหญ่ที่สุดบนโลก ใหญ่กว่าจักรพรรดิยักษ์บนเกาะหมอกมาก แค่สมองอันมหึมาของมันก็ใหญ่เท่าภูเขาเล็ก ๆ แล้ว หนวดแปดเส้นของมันหนากว่าหนวดยักษ์ของจักรพรรดิยักษ์บนเกาะหมอก ส่วนความยาวนั้นดูราวกับไม่ต่างกันมาก ส่วนอีกฝั่งหนึ่งเป็นนักรบมนุษย์ “หลู่เฟิง”! “ตัวแทนหลู่เฟิงเร็วเหลือเกิน!” “ระวัง!!!” ทุกประเทศต่างถ่ายทอดสดการต่อสู้ เนื่องจากการต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วจนไม่ทันบรรยายรายละเอียด “เจ้ากล้าพรากดูหมิ่นเรา เจ้ากลัวพระเจ้าฟ้าผ่าและฮง แต่ไม่กลัวเราหรือ?” หลู่เฟิงโบกมือ ชิ้นฟันโค้งสีทองที่ยาวหลายสิบเมตรปรากฏขึ้นบนฝ่ามือแล้วกลายรูปเป็น “ดาบโค้งคมตัด” หลู่เฟิงเพิ่งได้รับข่าว ตอนที่สัตว์เขี้ยวทองคำระเหิดร่ำไรไปทั่วโลก มันได้แวะไปที่เมืองหลวงหิงหนิงเพื่อโจมตีสำนักใหญ่ของสำนักข้อจำกัดและฆ่านักรบมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดสองคน—ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่า! สองจักรพรรดิยักษ์น่าจะบอก “สัตว์เขี้ยวทองคำ” ว่า ฮงกับพระเจ้าฟ้าผ่าคือมนุษย์ที่รับมือยากที่สุด แต่—สัตว์เขี้ยวทองคำไม่ประสบความสำเร็จ ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าซ่อนตัวอยู่ในห้องฝึกซ้อมของยานขนส่งยานอวกาศ ตัวยานขนส่งเองก็ทนทานอยู่แล้ว สัตว์เขี้ยวทองคำระดับดวงดาวระยะที่หนึ่งไม่มีทางทำลายยานได้ ไม่ต้องพูดถึงการทำลายห้องฝึกซ้อมที่ทนทานยิ่งกว่าผ่านเปลือกนอกของยาน ส่วนเรื่องน้ำหนัก? ยานขนส่งยาวกว่า 10,000 เมตร หนักหลายร้อยล้านตัน ให้ลองคิดดูว่า เรือบรรทุกเครื่องบินซึ่งเทียบกับยานนี้แล้วเหมือน “ผง” หนักอยู่แล้วหลายหมื่นตัน วัสดุที่ใช้สร้างยานหนาแน่นกว่าและตัวยานใหญ่กว่าเรือบรรทุกเครื่องบินหลายหมื่นเท่า น้ำหนักย่อมเห็นได้ตามนั้น ผู้เดินทางดวงดาวระยะที่หนึ่งสามารถยกของได้มากที่สุดราวพันตัน ส่วนผู้เข้าแข่งขันระดับดวงดาว? การยกยานขนส่งที่หนักหลายร้อยล้านตันเป็นไปไม่ได้! ทำลายมันไม่ได้ ย้ายมันไม่ได้ และก็ไม่อาจกลืนสิ่งที่ใหญ่โตขนาดนั้นได้! ดูดซับมัน? แม้สัตว์เขี้ยวทองคำจะต้องใช้เวลานานเหลือเกินจึงจะดูดซับยานขนาดนี้ได้ สัตว์เขี้ยวทองคำอิ่มทันทีหลังจากกลืนฐานทัพทหารบนโลกที่ทำจากโลหะ ดังนั้น “ความอยากอาหาร” ของมันพอจะคาดเดาได้ ฉะนั้น ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าจึงพ้นอันตราย! “ข้าต้องการกำจัดเจ้าอย่างรวดเร็ว แต่ใครจะคิดว่าเกราะป้องกันเจ้าจะแข็งแรงขนาดนี้ งั้นเราคงต้องใช้เวลามากขึ้น” หลู่เฟิงจ้องมองด้วยความเย็นชา, “ตายซะ!” ดาบโค้งคมตัดในมือโบกขึ้นอีกครั้ง ฟันโค้งที่ติดอยู่รอบดาบเรียงตัวกันอย่างรวดเร็วและกลายรูปเป็นดาบทองคําโค้งเพียงหนึ่งเมตร บางเท่าปีกแมลงตั๊กแตน! เมื่อเทียบกับดาบยาวหลายสิบเมตรก่อนหน้านี้ ดาบเล่มนี้แหลมคมและหนาแน่นยิ่งนัก วูช! ด้วยแสงสะท้อนจากดาบทองคําโค้ง เสมือนแทงเข้าไปในผลแอปเปิ้ล มันเฉือนตรงเข้าไปที่สมองขนาดเท่าภูเขาของจักรพรรดิอสุจิปิศาจ “อ๋อง~~~” จักรพรรดิอสุจิปิศาจร้องครางดังแทบจะ刺穿耳膜 墨黑色的毒液凶猛地喷涌而出。 การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้ทุกคนบนโลกกลั้นหายใจ เมื่อหลู่เฟิงถูกพิษสีดำปกคลุม คนนับไม่ถ้วนเริ่มเป็นห่วง ต้องจำไว้ว่านอกจากสัตว์กินกลืนแล้ว สัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุดในทะเลคือสองจักรพรรดิยักษ์ หนึ่งในนั้นคือจักรพรรดิอสุจิปิศาจ อีกตัวคือจักรพรรดิมังกรสายฟ้า จักรพรรดิมังกรสายฟ้าชนะด้วยความเร็ว พลังฟ้าผ่า และพละกําลัง ส่วนจักรพรรดิอสุจิปิศาจพึ่งพาการป้องกัน การฟื้นฟู พิษ และพลังรัดคอ! ในด้านของพิษ จักรพรรดิอสุจิปิศาจเป็นอันดับหนึ่ง! “อ๋อง~อ๋อง~อ๋อง~” จู่ ๆ จักรพรรดิอสุจิปิศาจก็ครวญครางด้วยความเจ็บปวดและหนวดแปดเส้นเริ่มสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง สมองขนาดเท่าภูเขานูนและแฟบลงอย่างต่อเนื่อง สองตาที่ใหญ่กว่าเรือนพักเต็มไปด้วยความคลั่งและความเจ็บปวด ปัง! บาดแผลขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสองถึงสามเมตรระเบิดขึ้นบนศีรษะ เลือดแดงและเหลืองพุ่งกระจายเหมือนน้ําพุทันที หนวดแปดเส้นใหญ่ของจักรพรรดิอสุจิปิศาจอ่อนแรงจนห้อยลงมาและร่างมหึมาเริ่มร่วงลงอย่างรวดเร็ว “กึก!” ร่างอันใหญ่โตราวเกาะลอยฟ้ากระแทกพื้นทุ่งกว้างจนแผ่นดินหวั่นไหวราวกับเกิดแผ่นดินไหว บ้านเรือนที่ตั้งอยู่มานับสิบปีหลายหลังถูกแรงสั่นสะเทือนจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่ว ในบรรดาสองจักรพรรดิยักษ์ จักรพรรดิอสุจิปิศาจถึงแก่ความตาย! และท่ามกลางพิษสีดำ หลู่เฟิงเหยียบยานพาหนะรุ่น “โซอี้” (พุ่งฉิว) บินออกมาพินิจดูศพจักรพรรดิอสุจิปิศาจที่คว่ําอยู่บนพื้น ทันใดนั้น— ผู้คนวัยวุฒิ เพศ สีผิว และสัญชาติต่างกัน ต่างก็ปลาบปลื้มยินดีอย่างยิ่ง แต่หลู่เฟิงกลับสงบ “จักรพรรดิอสุจิปิศาจตัวนี้ถือว่าบ้าคลั่งจริง ๆ” บาบาตาถือแอปเปิ้ลในพื้นที่คุ้มกันข้อมือเย้ยหยัน, “ออกจากทะเลก็ไม่ใช่คู่แข่งของพระเจ้าฟ้าผ่าหรือฮงเลย ตอนที่ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าซ่อนตัวไป มันคิดว่าตัวเองไร้เทียมทานงั้นหรือ? หลู่เฟิง เจ้ายังแข็งแกร่งกว่าพระเจ้าฟ้าผ่าอีก จัดการกับแค่ลูกกุ้งน้อยแบบนี้เหมือนรับประทานอาหารเช้า! ไอ้งั่ง!” พูดจบ บาบาตาก็กัดแอปเปิ้ลอย่างบ้าคลั่ง! สำหรับหลู่เฟิงในปัจจุบัน การใช้ดาบโค้งคมตัดก็เพียงพอที่จะฆ่าสมการจักรพรรดิระดับผู้เดินทางดวงดาวระยะที่หก ครั้นใช้ชิ้นส่วนดาบทองเหลืองผสมแล้ว ยังสามารถขัดขวางนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างฮงได้เลย ทั้งโลกเดือดร้อนเพราะหลู่เฟิงฆ่าจักรพรรดิสัตว์ประหลาด! ส่วนนักรบระดับผู้เดินทางดวงดาวที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดยิ่งตกตะลึง จักรพรรดิยักษ์! หลายปีที่ผ่านมา แม้แต่ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าก็ไม่สามารถจัดการกับสองจักรพรรดิยักษ์นี้ในมหาสมุทรได้ ถึงหลู่เฟิงจะสู้กับจักรพรรดิยักษ์กลางอากาศ ไม่ใช่กลางน้ำ… นอกจากหลู่เฟิง ฮง และพระเจ้าฟ้าผ่าแล้ว ยังมีมนุษย์คนที่สี่บนโลกที่สามารถต่อสู้กับจักรพรรดิยักษ์ได้อีกหรือ? ประธานคนที่สาม ไอซ์ อิมพีเรีย โม เฮนเดอร์สัน? ประธานคนที่สี่ อีสต์บอร์น? ไม่มีใครเลย! จึงทำให้นักรบทั่วโลกตระหนักได้ในตอนนี้…… หลู่เฟิงเป็นอัจฉริยะที่พลังเทียบเท่าโม เฮนเดอร์สันและอีสต์บอร์นตั้งแต่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับผู้เดินทางดวงดาว และอีกหนึ่งปีต่อมา พลังของเขาเทียบเท่าฮงและพระเจ้าฟ้าผ่า! ในแง่ของพลัง หลู่เฟิงควรเป็นประธานคนที่สาม หรืออาจถึงขั้นประธานคนที่สอง! แต่หลู่เฟิงไม่เคยท้าประลองใครและอยู่ในเมืองหยางโจวอย่างเงียบ ๆ …… เมืองหลวงหิงหนิง สำนักใหญ่ของสำนักข้อจำกัด ยานขนส่งได้รับความเสียหายบางส่วนด้านนอก แต่ด้านในไม่ได้รับความเสียหาย ในห้องฝึกซ้อมห้องหนึ่งของยานขนส่ง ชายเท้าเปล่านุ่งชุดสีดำนั่งสมาธิอย่างสงัด ตรงหน้าเขาคือชายหัวล้านใส่ชุดสีขาวและเท้าเปล่าเช่นกัน หนึ่งสีดำ หนึ่งสีขาว สองคนนี้คือฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าที่หลบซ่อนอยู่ในห้องฝึกซ้อมของยานขนส่งเพราะ “สัตว์เขี้ยวทองคำ” “หลู่เฟิงนี้เป็นนักอ่านจิตวิญญาณผู้มีพรสวรรค์ของโลก ที่พลังของเขาเติบโตเร็วถึงเพียงนี้” ฮงลืมตาขึ้น มองด้วยความสงบ, “ด้วยพลังในปัจจุบันของเขา เขาเป็นนักอ่านจิตวิญญาณอันดับหนึ่งของโลกที่ไม่มีใครโต้เถียงได้ เขาคงไม่ห่างจากน้องคนที่สองมากนัก” “เป็นเรื่องดี” “ที่มีอัจฉริยะเช่นนี้อยู่บนโลก ถ้าข้าตาย ข้าจะตายตาหลับ” สายตาของฮงสงบเยือกเย็นดุจทะเล ทันใดนั้น— ประกายไฟฟ้าเริ่มปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ ในห้องฝึกซ้อมทั้งห้อง ทำให้ฮงแสดงสีหน้าประหลาดใจ ส่วน “พระเจ้าฟ้าผ่า” ที่ใส่ชุดขาวและหัวล้านซึ่งนั่งสมาธิอย่างสงบก็ยังคงสีหน้าที่สงบ แต่รอบตัวเขาเริ่มมีประกายไฟฟ้าปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ ภายในพริบตา ห้องฝึกซ้อมทั้งห้องก็กลายเป็นแดนไฟฟ้า มีงูไฟไหลเวียน ชายหัวล้านใส่ชุดขาวลืมตาขึ้น เปลวไฟฟ้าดูแทบไม่เห็นในดวงตาเขาขณะยิ้ม รอยยิ้มนั้นดูราวกับรอยยิ้มของพระพุทธเจ้าตามตำนานจีน “พี่ฮง” พระเจ้าฟ้าผ่าพูดช้า ๆ, “สภาพ ‘มนุษย์และโลกเป็นหนึ่งเดียว’ ในโยคะโบราณของอินเดีย ตลอดจนสภาพ ‘มนุษย์และกายเป็นหนึ่งเดียว’ ในศิลปะการต่อสู้ภายในของจีน ทางแห่งการก้าวเข้าสู่แดนที่เป็นดินแดน คือการเกินกว่าสิ่งเหล่านั้น” “ยินดีด้วย” ยิ้มฮง ฮงเองก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ภายในของจีน ส่วนพระเจ้าฟ้าผ่าฝึกฝนทั้งสองแนวทาง หนังสือคู่มือบางเล่มบนโลกนี้ขึ้นอยู่กับการรวมศิลปะการต่อสู้โบราณเหล่านี้กับพลังของมนุษย์ในยุคปัจจุบัน! อาจมีพลังร้ายกาจกว่า แต่ในแง่ของ “แดนที่เป็นดินแดน” ฮงและพระเจ้าฟ้าผ่าได้ประโยชน์จากอารยธรรมโบราณอย่างมาก มนุษย์และโลกเป็นหนึ่งเดียว มนุษย์และกายเป็นหนึ่งเดียว มนุษย์และดาบเป็นหนึ่งเดียว ไท้จี้ที่สมบูรณ์ ฯลฯ ล้วนเป็นคำอธิบายของระดับสูงสุด และแล้ว… เหนือหัวพวกเขาคือ “แดนที่เป็นดินแดน”! “พี่ฮง พวกเราเป็นพี่น้องกันมาหลายสิบปีครับ คงไม่อยากถอยกลับในครั้งนี้” พระเจ้าฟ้าผ่าหันไปมองฮง ฮงมองพระเจ้าฟ้าผ่า ราวเห็นภาพตอนที่ทั้งสองต่อสู้กันบนเส้นแบ่งระหว่างชีวิตและความตายในยุคคุณไสยครั้งใหญ่ “ดีครับ ไปด้วยกัน” ฮงค่อย ๆ ยักหน้า “ไปด้วยกันครับ” พระเจ้าฟ้าผ่ายิ้มแย้ม - หมายเหตุ: คำอย่าง “พี่ใหญ่”, “น้องคนที่สาม”, “น้องคนที่สอง” ฯลฯ ไม่มีการแปลตรงตัวที่เหมาะสม จึงจะทิ้งไว้ตามเดิม