บทที่ 259: การคืนชีพ ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation เมืองหลวงแห่งภาคตะวันออก ประเทศจีน เมืองหยางโจว จัตุรัสไทมส์สแควร์ ทั้งจัตุรัสเต็มไปด้วยดอกไม้เบ่งบาน ภัยพิบัติจากอสุรกายเผือกสวาปามนั้นได้ก่อให้เกิดความกดดันและความพินาศแก่มนุษยชาติยิ่งกว่ายุคครบรอบวันสิ้นโลกครั้งใหญ่เสียอีก กระนั้น ด้วยการเสียสละของนักรบ 8 คนผู้ทรงพลังที่สุดบนโลก มนุษยชาติจึงสามารถฝ่าฟันมหันตภัยนี้ไปได้ เสี่ยวฮงและเทพฟ้าผ่าต่างจมอยู่ในภวังค์อย่างลึกซึ้ง แม้จังหวะหัวใจจะยังเต้นอยู่ แต่ไม่มีสัญญาณหรือการทำงานทางจิตใจใด ๆ เหลืออยู่เลย อาจเรียกได้ว่าพวกเขาคือ “ผู้เป็นในความตาย” เมืองหลวงทั่วโลกได้จัดงานและขบวนพาเหรดฉลองแด่วีรบุรุษ 8 คน เพื่อแสดงความกตัญญูและความเคารพ และเมืองหยางโจว ซึ่งเป็นบ้านเกิดของหนึ่งในนั้น คือ หลัวเฟิง ภายในจัตุรัสที่ใหญ่ที่สุด มีผู้คนมากมายมาชุมนุมเพื่อไว้อาลัย ในศึกครั้งนี้…หลัวเฟิงเป็นคนหนุ่มที่สุดใน 8 คน และยังเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ล้ําเลิศ อายุเพียง 22 ปี ก็สามารถสังหารอสุรกายระดับจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย ด้วยพรสวรรค์เช่นนั้น ผู้คนมากมายเชื่อว่าเขาย่อมเติบโตต่อไปได้อีก และการที่จะแซงหน้าเสี่ยวฮงและเทพฟ้าผ่านั้นมีความเป็นไปได้สูง นับประสาอะไรกับการกล่าวกันว่า…หลัวเฟิง ที่สามารถสังหารจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย ก็อยู่ในระดับเดียวกับเสี่ยวฮงและเทพฟ้าผ่าแล้ว กระนั้น การพูดเช่นนั้นก็ไม่อาจช่วยอะไรได้ …… จัตุรัสไทมส์สแควร์ ดอกช่อแล้วช่อเล่าเบ่งบานคลุมเต็มพื้น กลุ่มแล้วกลุ่มเล่าของผู้คนมานมัสการและส่งความเคารพ “หลัวเฟิง…” ในกลุ่มชน มีหนุ่มหน้าตาดีมาพร้อมสาวสวยคนหนึ่ง มีสีหน้าโศกเศร้าสุดประมาณ มองไปที่ปฏิมากรรมของหลัวเฟิงแล้วกล่าว “เจ้า…เจ้า…” “อาเวิน…” สาวสวยพยายามปลอบโยน “เราเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เป็นเด็กทารก ใครจะคิดว่าเขาจากไปเช่นนั้น” เว่ยเหวินมีสีหน้าคร้ามกลัว “นับตั้งแต่เขาเข้าสู่สำนักฝึก เราเห็นเขาพัฒนาก้าวแล้วก้าวเล่า จากเด็กนักเรียนชั้นสูงไปสู่นักรบ นั่นคือก้าวสำคัญ…ข้าสักว่าความแข็งแกร่งของเขา” “ข้ารู้ เขาจะบินสูงยิ่งขึ้นไปอีก ใครจะคิดว่า…” เว่ยเหวินส่ายหน้า เว่ยเหวินและแฟนสาวได้ก้มกราบในจัตุรัสก่อนจะหายไปในกลุ่มชน เขตหมิงเยว่ บ้านหลวงเฟิง ชั้นสอง ห้องนอน แสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาวส่องผ่านหน้าต่าง ใบหน้าของส่วนซินซึ่งนอนอยู่บนเตียงซีดเซียว “น้องสาว” ซูเก้งนั่งข้างเตียงปลอบโยน “อย่าเศร้านัก ความตายของหลัวเฟิงเป็นเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่ มันคุ้มค่า และ…ที่เธอเศร้าแบบนี้ทั้งยังตั้งครรภ์อยู่ ไม่เป็นผลดีต่อลูกในท้อง” “พี่ชาย” ส่วนซินพูดเบา ๆ “ข้ารู้แล้ว เจ้าไปเถอะ” “ดูแลร่างกายตัวเองให้ดี ถึงแม้เพื่อหลัวเฟิง เจ้าก็ต้องให้กำเนิดลูก” ซูเก้งปลอบโยนแล้วออกไป ในแง่ของความสัมพันธ์ หลัวเฟิงในฐานะหนึ่งในวีรบุรุษ 8 คนของโลก ตระกูลซูย่อมปรารถนาจะให้ส่วนซินคลอดบุตรของหลัวเฟิง ในแง่ตรรกะ หลัวเฟิงเป็นผู้อ่านจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก สายเลือดและกรรมพันธุ์ของเขามีค่าสูงกว่าสิ่งใด บุตรเหล่านี้ต้องถูกอนุรักษ์ไว้ …… ชั้นล่างบ้านหลวงเฟิง “หมอ” กงซินหลานถาม “ส่วนซินเป็นอย่างไรบ้าง?” ในหมู่แพทย์หัวกะทิของฮวาซิน ผู้ทรงอำนาจสูงสุดคือท่านฮวา ท่านมารักษาส่วนซินด้วยตนเองเพื่อแสดงความเคารพต่อหลัวเฟิง ท่านกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า: “แม่หลัว ไม่มีปัญหากับร่างกายของผู้ป่วย แต่…มีรอยแผลทางอารมณ์ ไม่ว่าร่างกายจะแข็งแรงเพียงใด หากเธอยังคงจมอยู่กับความสิ้นหวัง อาจทำให้สภาพร่างกายแย่ลงได้” “นี่…” สีหน้าของกงซิงหลานเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อวานนี้ ขณะดูการถ่ายทอดสด ขณะที่สัญญาณชีวิตของหลัวเฟิงดับวายลง ส่วนซินเป็นลมสลบลงทันที แม้จะมารดามารดาบิดาของหลัวเฟิงจะเศร้าโศกแค่ไหนก็ตาม พวกเขาก็ไม่ต้องการให้มรดกของบุตรชายประสบปัญหา จึงเชิญหมอมา…ณ ตอนนี้ ทั้งหมดที่ทำได้คือปกป้องสายเลือดของเขา “ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด หมอท่านฮวา เจ้าต้องปกป้องเด็กในท้องให้ได้” กงซินหลานย้ำ “เจ้าเข้าใจ! สายเลือดของหลัวเฟิง ข้าจะพยายามสุดความสามารถ” นายแพทย์ท่านฮวากล่าวเน้น “ข้าจะขอตัวยาจากธรรมชาติและยาสมุนไพรจากรัฐทันทีเพื่อช่วยเหลือเธอ” “ในครอบครัวของเราก็มีจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ” กงซินหลานพยักหน้า “ยิ่งดีเท่านั้น” นายแพทย์ท่านฮวายิ้มอย่างมีความสุขแล้วกล่าวว่า “จิตวิญญาณแห่งธรรมชาติและยาสมุนไพรอื่น ๆ จะช่วยบำรุงและเสริมสร้างร่างกายของเธอ กระนั้น…รากเหง้ายังคงอยู่ในจิตใจของเธอ หากเธอจมอยู่กับความโศกเศร้าและกังวล…ข้าเกรงว่าเธออาจแท้งลูกก่อนคลอด” สีหน้าของกงซินหลานเปลี่ยนไป “ดังนั้น เราจำเป็นต้องสนับสนุนเธอทางด้านจิตใจ ช่วยให้อารมณ์ของเธอดีขึ้น” นายแพทย์ท่านฮวากล่าว “ข้าเข้าใจ” กงซินหลานพยักหน้า …… บนเตียง ส่วนซินนอนอยู่บนเตียง ค่อย ๆ ลูบแหวนเหล็กบนนิ้วของเธอ น้ำตาเป็นประกายไหลอาบแก้ม แล้วกระซิบ “หลัวเฟิง เจ้า…เจ้าจากไปจริง ๆ แล้วหรือ? เจ้าจากฉันไปจริง ๆ แล้วหรือ?” มหาสมุทรแปซิฟิก สถานที่ซึ่งหลัวเฟิงได้สู้กับอสุริยุปราคาวาฬกลืนกิน สัตว์จำนวนมากได้มารวมตัวกัน มีอสุริยุปราคาระดับจักรพรรดิมากกว่า 60 ตัว ในจำนวนนั้นมีเพียงอสุริยุปราคาจักรพรรดิองค์เดียวที่เหลืออยู่…คือจักรพรรดิฟ้าผ่ามังกร! สัตว์เหล่านี้มารวมตัวกันที่ก้นทะเลล้วนเพื่อร่างกายของอสุรกายเผือกสวาปาม! ตามกฎวิวัฒนาการของพวกเขา การกินร่างกายของอสุรกายที่แข็งแกร่งกว่าจะนำไปสู่วิวัฒนาการอย่างแน่นอน จักรพรรดิฟ้าผ่ามังกรหวังที่จะได้กินร่างกายของอสุรกายเขาโค้งสีทอง! “คำราม…” จักรพรรดิฟ้าผ่ามังกรจ้องมองด้วยความโกรธแค้นไปที่สองคนข้างหน้า…คือเหล่าทหารคุ้มกันเงินเหลว! มันคอยอยู่ที่นี่มานานกว่าสามวัน แต่ไม่อาจก้าวต่อไปได้เลย ทั้งหมดเป็นเพราะทหารคุ้มกันเงินเหลวสองคนนี้! ข้อมูลสำคัญ ทหารคุ้มกันเงินเหลวสามารถป้องกันออสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองได้ การกักขังจักรพรรดิฟ้าผ่ามังกรจึงเป็นเรื่องง่ายมาก แม้การโจมตีของทหารคุ้มกันเงินเหลวจะอ่อนแอ แต่…ความสามารถในการกักขังของพวกเขานั้นรุนแรงมาก เบื้องหลังทหารคุ้มกันเงินเหลว ร่างยักษ์มหึมาของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองที่ดำสนิทกว่าความมืดนั้น แค่นอนเฉย ๆ ไม่มีสัญญาณการหายใจหรือชีวิตใด ๆ …… ภายในร่างกายของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทอง ลูกแก้วคริสตัลที่เต็มไปด้วยลายสีทองกำลังส่องแสงระยิบระยับเพียงเล็กน้อย แม้จะดูเหมือนเดิม แต่ความจริงแล้วมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น “ดังนั้น การออกจากร่างและครอบครองสิ่งอื่นจึงยากเช่นนี้! บาบาต้า ด้วยก้าวเล็ก ๆ แบบนี้ ข้าจะต้องใช้เวลานานเท่าใดจึงจะสามารถควบคุมร่างกายของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองนี้ได้อย่างสมบูรณ์?” ความคิดของหลัวเฟิงกล่าว “อย่าใจร้อน สถานการณ์ที่เจ้าอยู่คงไม่เคยเกิดขึ้นใน 100 ล้านปี จงมีความอดทน! ค่อยเป็นค่อยไป” บาบาตากล่าว หลัวเฟิงไม่เคยคิดว่าเขาจะรอดชีวิต! เมื่อสามวันก่อน เมื่อเขาพยายามเสี่ยงตายโจมตีออสุริยุปราคาคนองุ่นสีทอง หลัวเฟิงรู้ว่า การป้องกันของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองนั้นแข็งแกร่งเกินไป และขณะที่ดาวจิตวิญญาณของเขาเองกำลังจะไหม้เกรียม…ผลึกคริสตัลสีแดงเลือดรูปสี่เหลี่ยมภายในแกนกลางของดาวเคราะห์ขนาดจิ๋วได้แยกตัวออกและเผาผลาญ ทันทีนั้น พลังจิตวิญญาณอันมหาศาลไหลทะลักผ่านจิตวิญญาณของหลัวเฟิง ใหญ่โตมหึมา! ในช่วงการถ่ายทอดสดทั่วโลก เหตุผลเบื้องหลังการพุ่งสูงขึ้นของสัญญาณชีวิตในช่วงเวลาหนึ่ง! หลัวเฟิงรู้สึกขอบคุณมาก! เขาขอบคุณอาจารย์เก่าของเขา ผู้นำแห่งดาวยุนโม่ เมื่อครั้งนั้น เขาไม่รู้ระดับพลังของผู้ที่กำลังถ่ายทอด อาจจะเป็นนักเดินทางดวงดาว? หรือนักรบระดับดวงดาว? นั่นคือเหตุผลที่เขาสร้างรอยประทับวิญญาณอย่างระมัดระวัง วิญญาณที่สามารถเปลี่ยนผู้อ่านจิตวิญญาณให้กลายเป็นผู้คงแก่เรียนระดับเอกภพ! และรอยประทับวิญญาณนั้นเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่ผลึกคริสตัลเส้นเดียว แต่ความจริงแล้ว มันยังคงเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้เป็นอมตะ! เมื่อผลึกคริสตัลนี้เผาผลาญ พลังอันมหาศาลก็ไหลทะลักและทะลวงการป้องกันของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองได้โดยไม่มีปัญหาเลย อาจเป็นไปได้ว่าพลังของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองแข็งแกร่งกว่า แต่ลักษณะของรอยประทับวิญญาณนั้นทรงพลังเหลือเกิน เข็มเสียบเข้าไปในเต้าหู้ แน่นอนว่ามันง่าย! วิญญาณของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองถูกโจมตี! และจิตวิญญาณของหลัวเฟิงก็ฟื้นคืนชีพ กลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจพิชิตได้ ในขณะที่เนื้อหนังและความตั้งใจของเขาเองพังทลายและไม่มีที่ไป นั่นคือเหตุผล…อย่างฉับพลัน เขาเริ่มใช้เทคนิค “ครอบครอง” แยกวิญญาณของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองเป็นชิ้น ๆ และกลืนกินมัน แม้จะรวดเร็วเพียงใด ก็ยังใช้เวลากว่าหนึ่งวัน และ! เช่นเดียวกับแหวนพื้นที่เก็บของ เถาวัลย์เมฆผู้ติดต่อคงพึ่งพาการประทับวิญญาณวิญญาณเพื่อจดจำเจ้าของ บาบาตาปัญญาประดิษฐ์นี้ก็เชื่อมต่อกับหลัวเฟิงผ่านการเชื่อมต่อวิญญาณ วิญญาณคือรากฐาน! ขุมทรัพย์หลายอย่างในเอกภพ โดยปกติแล้วพึ่งพาการประทับวิญญาณ (วิญญาณประทับ) เพื่อจำแนกเจ้าของ นั่นคือเหตุผลที่เมื่อวิญญาณของหลัวเฟิงออกจากร่าง เขาจัดการเชื่อมต่อกับบาบาตาอีกครั้งอย่างเป็นธรรมชาติ “หลัวเฟิง เจ้าได้ครอบครองจิตสำนึกของมันแล้ว กระนั้นระดับการหลอมรวมของวิญญาณเจ้ากับร่างของมันยังน้อยมาก เจ้าต้องใช้เวลาค่อยเป็นค่อยไป” “ขณะเริ่มครอบครอง แม้แต่จะเดินให้ถูกต้องก็ยังไม่ได้ นี่เป็นเรื่องปกติ” “มาเลย เพียงแค่ลองขยับหนังตา ค่อย ๆ ทำ” “ผ่อนคลายไป ข้าได้ตัดสัญญาณทั้งหมดในบริเวณนี้แล้ว มนุษยชาติจะไม่มีวันค้นพบสัญญาณชีวิตของอสุรกายเผือกสวาปามที่นี่” บาบาตาตื่นเต้นอย่างยิ่ง พระเจ้า ครอบครองอสุรกายอวกาศ? มันเป็นเพียงแค่ความฝัน! เพียงแค่พูดถึงสายเลือดในเอกภพ ของอสุรกายอวกาศนั้นไม่อาจโต้แย้งได้ และเป็นระดับสูงสุด ออสุริยุปราคาคนองุ่นสีทอง คือหนึ่งในจุดสูงสุด “บาบาตา วิธีที่ข้าจะกลับคืนสู่ร่างมนุษย์ได้อย่างไร?” หลัวเฟิงถาม “บ้า เจ้ายังต้องคิดถึงร่างมนุษย์ของเจ้าหรือ?” บาบาตากล่าว “ด้วยร่างนี้ แม้เจ้าต้องการเป็นเจ้าเมืองแห่งดวงดาว ก็แค่รอเวลา! และ…ที่ข้าได้ยินมา อสุริยุปราคาอวกาศทั้งปวงมีความจำทางสายเลือด เมื่อระดับของอสุริยุปราคาอวกาศยิ่งสูงเท่าไร ความจำก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น” “ความรู้ ความรู้คือพลัง!” “อาจารย์ของเจ้ามีอายุเพียง 60 ล้านปี ความรู้ที่เขาสะสมมามีเพียงเท่านั้น และแม้ว่าเทคนิคลับที่เขามีจะแข็งแกร่ง แต่ในเอกภพอันกว้างใหญ่นี้ ยังมีผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเขาอยู่” “และอสุริยุปราคาอวกาศ โดยเฉพาะนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด มีความจำทางสายเลือดที่ถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นเกือบจะย้อนไปถึงการเริ่มต้นของเอกภพ!” “เมื่อเจ้าหลอมรวมเข้ากับมันอย่างที่สมบูรณ์ 100% ความจำทางสายเลือดทั้งหมดเหล่านี้จะหลอมรวมเข้ากับวิญญาณของเจ้าอย่างสมบูรณ์!” บาบาตาตื่นเต้นอย่างยิ่ง กลายเป็นอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองยิ่งใหญ่? ท่องไปและปกครองเอกภพ? “ส่วนการกลับคืนสู่ร่างมนุษย์ของเจ้า ไม่ยากเกินไป วิธีที่โง่ที่สุดคือครอบครองมนุษย์อีกครั้ง วิธีที่ดีที่สุดคือการได้เทคนิคลับที่ผู้อ่านจิตวิญญาณในตำนานเรียกว่า <การแยกวิญญาณ> เจ้าสามารถแบ่งวิญญาณบางส่วนไว้ในร่างนี้ และอีกส่วนหนึ่งในร่างมนุษย์ กระนั้น เทคนิค <การแยกวิญญาณ> นี้ แม้แต่อาจารย์ของเจ้าก็เคยได้ยินมาเพียงเท่านั้น” บาบาตากล่าว “อย่าคิดมาก อย่างน้อยเจ้ายังมีชีวิตอยู่” “ใช่แล้ว” จิตใจของหลัวเฟิงหวนกลับ อย่างน้อย ข้าก็ยังมีชีวิตอยู่! ที่ใดมีชีวิต ที่นั่นย่อมมีความหวัง! ยังมีความหวังที่จะได้เห็นครอบครัว ได้เห็นลูก ๆ ของเขาคลอดออกมา… หลัวเฟิงเริ่มพยายามอย่างหนักเพื่อควบคุมร่างของตน ขยับผิวหนัง? เคลื่อนไหวกรงเล็บ? โบกหาง? ขยับปีกเกล็ดเล็กน้อย? ก้าวแล้วก้าวเล่า! หลัวเฟิงพยายามอย่างหนัก ด้วยเวลา 16 วัน… “ข้าทำสำเร็จแล้ว” ณ ก้นมหาสมุทรแปซิฟิก อสุริยุปราคาคนองุ่นสีทองมหึมาที่ครั้งหนึ่งเคยสร้างความหายนะและให้ฝันร้ายกับมนุษยชาติ กำลังว่ายน้ำอย่างอ่อนโยน ตาของมันเป็นสีเหลืองทองเข้มและเย็นชาสำรวจไปรอบ ๆ มองเหล่าอสุริยุปราคาระดับจักรพรรดิที่อยู่โดยรอบ และจักรพรรดิเองก็กลัวจนรอคอยอย่างนอบน้อม “หลัวเฟิง ยินดีด้วย” บาบาตาก็ตื่นเต้นอย่างยิ่งเช่นกัน “ฮึ?” เมื่อเขาหลอมรวมเข้าอย่างสมบูรณ์ มันรู้สึกราวกับเป็นร่างของเขาเอง อยู่ดี ๆ ความทรงจำมหึมาอันล้นหลามก็ไหลทะลักเข้ามาในจิตวิญญาณของหลัวเฟิง ความทรงจำที่โบราณเก่าแก่ จากรุ่นสู่รุ่นของอสุริยุปราคาคนองุ่นสีทอง ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา ปริมาณของความทรงจำนั้นใหญ่โตมหึมากล้นเกินที่จะทำให้จิตสำนึกของเขาช็อกและหยุดคิดไปเลย! มันใหญ่โตและมหึมาเกินกว่าจะคิด!