บทที่ 254 — ทำลายล้างอย่างไม่เลือกหน้า ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation กลางคืน มหาสมุทรสีดำมืดครึ้มกําลังคําราม ลมพัดกระโชกโห่ฮือ ทุกสิ่งทุกอย่างจมอยู่ในความมืดมน และเหนือผืนน้ํานั้น คู่ปรับที่น่ากลัวที่สุดของมนุษยชาติ สัตว์ประหลาดที่กลืนกิน ติดกันอยู่กับยอดนักรบผู้ยิ่งใหญ่สองคนของมนุษย์ ฮง และ ซีเหว่ย (เทพสายฟ้า) ครื๊าก! ครื๊าก! ภายในเสี้ยวพริบตา ฮง และ ซีเหว่ย ได้เริ่มใช้กระบวนท่าเทคนิคทรงพลังที่สุดซึ่งนักสู้ผู้มี “พื้นที่” เท่านั้นจึงจะสามารถใช้ได้ หากไม่มีพื้นที่เป็นของตนเอง ก็ไม่มีทางใช้ทักษะเช่นนี้ได้เลย! ร่างของฮงทั้งหมด รวมถึงหอกในมือ ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีดำภายในเสี้ยวพริบตา ซีเหว่ย ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีเขียวรูปพรรณคล้ายงู! “ฮ่า ฮ่า” ซีเหว่ย หัวเราะเสียงดัง “ฮ่า ฮ่า” ฮง ก็หัวเราะตาม ซู่! ซู่! ทันทีทันใด ทั้งคู่กลายเป็นสองสายแสงแล้วพุ่งตรงไปยังสัตว์ประหลาดที่กลืนกินจากทิศทางต่างกัน สัตว์ประหลาดนั้นลอยตัวอยู่กลางอากาศ รูม่านตาสีคล้ำจ้องมองมนุษย์ทั้งสองที่กําลังบ้าคลั่งเข้าใส่อย่างเย็นชา…ในมุมมองของมัน มนุษย์ทั้งสองนี้เป็นแค่มด มดสองตัวที่แข็งแรงกว่ามดนับไม่ถ้วนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น! หยางโจว ภายในห้องฝึกของสำนักขีดจํากัด หลูผิง นั่งข้าง ๆ ครอบครัวของเขา จ้องจอภาพด้วยความตึงเครียด “พวกเขากําลังสู้สุดใจ หลูผิง ทั้งฮงและซีเหว่ยสู้ด้วยทุกสิ่งที่มี พวกเขาได้เริ่มยอมพลีชีพจิตวิญญาณแล้ว! การต่อสู้ของพวกเขาจะใช้เวลาไม่เกินหนึ่งนาที หากภายในหนึ่งนาที สัตว์ประหลาดที่กลืนกินนี้ยังไม่ถูกฆ่าตาย ทั้งคู่จะไม่สามารถต้านทานต่อไปได้” เสียงของปะบาต่าดังก้องในหัวของหลูผิง ในใจของหลูผิงเต้นโครมคราม “การพลีชีพจิตวิญญาณ มันคล้ายกับการพลีชีพวิญญาณของนักอ่านวิญญาณบนดาวยุนโมหรือเปล่า?” ในหนังสือและคู่มือต่าง ๆ ของดาวยุนโม มีเรื่องพื้นฐานอยู่มากมาย แต่ในคู่มือ <ผสม> ก็มีเทคนิคความลับหลายอย่าง เช่น <ประทับตราวิญญาณ> <หอคอยแห่งความว่างเปล่า> และอื่น ๆ อีกมากมาย ทุกอย่างล้วนลึกซึ้งและเป็นปริศนา แน่นอนว่ามีทักษะที่เกี่ยวกับการพลีชีพจิตวิญญาณรวมอยู่ด้วย! “มันคงแตกต่างกัน ในแง่ระดับทักษะ รุ่นของดาวยุนโมสูงกว่ามาก! แต่…แม้ระดับทักษะจะสูงกว่า ก็ไม่อาจเทียบกับพลังของทั้งสองคนได้” ปะบาต่ากล่าว “สิ่งที่พวกเขากําลังใช้อยู่ตอนนี้คือท่าแสบที่สุดซึ่งนักสู้ผู้มี ‘พื้นที่’ เท่านั้นจะใช้ได้! วิญญาณ พลังดิบ กําลังกาย แรงประสาท ทั้งหมดถูกหลอมรวมผ่านเอกภพแล้วระเบิดออกมาด้วยพลังมหาศาล น่ากลัวสุดขีด หากสามารถฆ่าศัตรูได้ในเวลาอันสั้น พวกเขายังสามารถมีชีวิตอยู่ได้” แต่ถ้าสัตว์ประหลาดที่กลืนกินนี้ไม่ตาย พวกเขาก็จะตาย” ปะบาต่ากล่าว “แล้วพวกทหารเฝ้าระวังเงินเหลวถึงที่นั่นหรือยัง” หลูผิงถาม ครั้งก่อนที่ซากปรักหักพังโบราณสถานหมายเลข 12 หลูผิงได้รับทหารเฝ้าระวังเงินเหลวไร้พลังสามคน แต่ด้วยการซ่อมแซมและเติมพลังจากปะบาต่า พวกเขากลับมาใช้งานได้อีกครั้ง “เกือบถึงแล้ว! แต่ หลูผิง ทหารเฝ้าระวังเงินเหลวเป็นเพียงบอดี้การ์ด ทั้งคู่ได้ออกเดินทางแบบพลีชีพแล้ว แม้ทหารเฝ้าระวังเงินเหลวคงไม่มีพลังพอจะช่วยเหลือได้” ปะบาต่าพูดด้วยความจนปัญญา “เราทําได้แค่พยายามสุดความสามารถแล้วฝากชะตากรรมไว้!” หลูผิงจ้องจอภาพ แม้การสนทนากับปะบาต่าจะดูยาวนาน แต่ในความเป็นจริง เนื่องจากเป็นเพียงความคิดที่แลกเปลี่ยนกันไปมา จึงใช้เวลาเพียงเสี้ยวพริบตาเดียว และภายในเวลาสั้น ๆ นั้นเอง! การต่อสู้บนจอภาพได้เข้าสู่จุดสุดยอดแล้ว! สามารถเรียกได้ว่าเป็นการต่อสู้ระดับดาวดวงหนึ่ง สิ่งที่สามัญชนไม่อาจมองเห็นชัดเจนด้วยตาเปล่าได้ พวกเขาสามารถแต่เพียงดูการย้อนฉากและภาพช้าในด้านข้าง พร้อมกับฟังคำอธิบายเท่านั้น และหลูผิง… เป็นเพียงคนเดียวในห้องฝึกทั้งหมดที่สามารถมองดูการต่อสู้ครั้งนี้ได้อย่างชัดเจน “ไม่ดี ท่า ‘กลืนกินทุกสิ่ง’ ขั้นสูงสุด” สีหน้าของหลูผิงเปลี่ยนไป …… ท้องฟ้าเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก หางของสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองกลายเป็นภาพเบลอ แกว่งผ่านอวกาศแล้วฟาดตรงไปยังฮงและซีเหว่ย เสียงระเบิดดังครืน! สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองรู้สึกถึงพลังมหาศาลจากหอกของศัตรู ทําให้พลังในหางของมันลดลง “เห่า!!!” สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองเงยหัวขึ้นและส่งเสียงร้องแหลมจนแทบจะทะลุแก้วหู มัน…โกรธแค้น! มันเคยคิดว่ามนุษย์ทั้งสองนี้เป็นแค่มดที่แข็งแรงกว่าคนอื่นเล็กน้อย คิดว่าเพียงแค่ใช้พลังปกติก็สามารถเหยียบย่ําพวกเขาได้อย่างง่ายดาย แต่หลังจากการต่อสู้ มันตระหนักได้ว่า…มนุษย์เล็ก ๆ สองคนนี้มีพลังที่น่าตกใจมากกว่าที่มันรู้จักเกี่ยวกับมนุษย์นักเดินทางระหว่างดวงดาวในความทรงจําทางสายเลือดและความรู้ทั้งหมดของตนเสียอีก! นอกจากนี้ ทักษะดาบ ทักษะหอก ก็ยังน่าตกใจกว่ามาก! ทุกรอยฟันทุกครั้งที่ฟาด ทุกรอยยิงทุกนัด ทั้งหมดดูราวกับถูกทรงสร้างจากสวรรค์ ทําให้มันไม่สามารถคาดการณ์ได้แม้แต่น้อย! สามารถกล่าวได้ว่า… สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองนี้เกิดมาเพียงหนึ่งปี ยังมีชีวิตอีกยาวไกล หากเทียบกับมนุษย์เพิ่งเกิดที่ยังกินนมอยู่ ถึงแม้สายเลือดของมันจะยอดเยี่ยมและเต็มไปด้วยความทรงจําทางสายเลือดมากมายมหาศาล แต่ยกเว้นเทคนิคตามสัญชาตญาณ ความรู้และความทรงจําอื่น ๆ ทั้งหมดต้องเรียนรู้! เวลาหนึ่งปี จะเพียงพอหรือ? ตามทฤษฎีแล้ว แม้แต่หลูผิงก็ยังตามไม่ทันเลย! นับประสาอะไรกับฮงและซีเหว่ยที่ก้าวเข้าสู่โลกของ “พื้นที่” ความแตกต่างก็ราวกับแสนล้านลี้! นักรบสองคนที่กําลังใช้การพลีชีพจิตวิญญาณเทียบกับสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว ความแตกต่างจริง ๆ ไม่ได้ห่างกันมากนัก “เห่า!!!” สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองอ้าปาก! “ไม่ดี!” “ระวัง!” สีหน้าของฮงและซีเหว่ยเปลี่ยนไป โลกทั้งโลกจ้องผ่านดาวเทียม เห็นฉากนี้ นักสู้และนักรบวีรบุรุษทั้งหลายเปลี่ยนสีหน้า ทุกคนเคยเห็นความสามารถอันเป็นเอกลักษณ์ของสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองมาแล้ว การกลืนกิน “ครื๊าก” ฮงและซีเหว่ยปฏิบัติตามแผนการต่อสู้ก่อนหน้านี้ หันไปทางเดียวกันทันทีแล้วบินหนี! สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองกวาดตามองสองจุดเล็ก ๆ นั้น โกรธแค้นยิ่งกว่าเดิม มนุษย์กระจิริดไร้ค่าทั้งสองคนนี้เป็นเช่นนี้ ตามจริงแล้วอยากจะถูกฆ่า! มันคิดว่าสามารถกลืนกินทีละคนได้ เนื่องจากทั้งคู่มาด้วยกัน สามารถกลืนกินทั้งสองคนเลยได้!!! “ฉี่ ฉี่…” อวกาศที่ไร้รูปพรรณแผ่ออกไปเป็นระยะทางหลายร้อยเมตร ห่อหุ้มฮงและซีเหว่ยในบริเวณนี้ไว้อย่างมิดชิด “พี่ฮง” สีหน้าของซีเหว่ยเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย “ฮึ” ด้วยการส่งมือ ฮงทำให้เศษโลหะสีดําจํานวนมากปรากฏขึ้นระหว่างตัวเขาและสัตว์ประหลาดที่กลืนกิน! มันแน่นหนามากจนแทบไม่มีช่องว่างเลย หากวัดด้วยมวล เศษโลหะจํานวนมหาศาลนี้ดูเหมือนจะใหญ่กว่าสัตว์ประหลาดที่กลืนกินไปเล็กน้อย! ยาว 180 เมตร กว้าง 120 เมตร สูง 100 เมตร นั่นเป็นประมาณการของปริมาณ เศษโลหะจํานวนมหาศาลแน่นหนาเรียงราย ต้องทราบว่าเรือดำน้ํามังกรดํา x81 ที่หลูผิงได้มานั้นมีขนาดเพียง 100 เมตรเท่านั้น และแม้ว่าเรือจะมีโลหะจำนวนมาก แต่ภายในเรือก็มีพื้นที่ว่างมากมาย เช่น ห้องโถงใหญ่ ห้องโดยสาร ห้องควบคุม ฯลฯ นั่นหมายความว่า เรือรบและเรือขนส่งต่าง ๆ ล้วนเป็นเพียงเปลือกนอก! ไม่สามารถประกอบด้วยโลหะทั้งหมดได้เลย แต่… สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาเป็นเศษโลหะแน่นหนาคล้ายของเล่น “พวกเรายอมให้เจ้ากลืนกิน ต้องการกินมากเท่าใดก็ได้!!! หากกลืนกินฐานทหารหลายแห่งยังไม่พอกิน สิ่งเหล่านี้คือเศษซากเรือโบราณสถานที่คุณภาพคงจะสูงกว่าโลหะทั้งหมดบนโลกเสียอีก ทั้งนี้ยังมีโลหะมากขนาดนี้ ถึงกับเพียงพอที่จะสร้างเรือลาดตระเวนสิบลำได้ ลองดูซิว่าเจ้าจะกลืนกินมันได้หมดหรือไม่” ตาของฮงเย็นชาขณะคิดในใจ สามัญสำนึก… คล้ายกับมนุษย์กินสิ่งของ หากกินมากเกินไปจะรู้สึกอิ่มเกินไป “ฉันจะเพิ่มให้เจ้าอีก” ฮงมองด้วยสายตาเย็นชา แล้วโบกมืออย่างรวดเร็ว! หวา! ชุดเศษโลหะยาวแน่นหนาอีกชุด! “เอาล่ะ สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดมาจากการที่ฉันรวบรวมจากประเทศต่าง ๆ มีระเบิดไฮโดรเจนทั้งหมด 18 ลูก และมีระเบิดปรมาณูอื่น ๆ เพื่อจุดระเบิดไฮโดรเจน” ฮงเพิ่งนำระเบิดไฮโดรเจนออกมา “เห่า!!!” สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองโกรธจนหยุดกลืนกินและส่งเสียงคำราม! ครั้งก่อนระเบิดไฮโดรเจน 1.5 แสนตันและพลังของมัน สัตว์ร้ายตัวนี้ยังจำได้ชัดเจน ตอนนี้อีก 18 ลูก? แม้ว่าขนาดจะเล็กลง แต่สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองก็ไม่กล้ากลืนกินอย่างพลการ! และ…สิ่งที่ยาว 180 เมตร กว้าง 120 เมตร สูง 100 เมตร ประกอบด้วยเศษโลหะทั้งหมด มันก็ไม่กล้ากลืนกินเช่นกัน! ทำไมต้องใช้หลายครั้งเพื่อกินโลหะ ไม่ใช่เพียงครั้งเดียวและกินมากขึ้นแทน? นั่นเป็นเพราะ 'ท้อง' ของมันมีขีดจํากัด! มนุษย์กินมากเกินไปจะอืด! นั่นคือเหตุผลที่มันไม่กล้ากินมากเกินไป! หลังจากกินโลหะทั้งหมดนี้ แค่ชิ้นเดียวก็เทียบเท่ากับโลหะปกติบนโลกถึง 100 ชิ้นในขนาดเดียวกัน หากกินมากขนาดนี้ โลกภายในของมันจะพองตัวจนแตกสลาย และเมื่อโลกภายในแตกสลาย มันก็จะตายเช่นกัน “เห่า!!!” มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น มีเขาสีทองบนหน้าผากของสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองที่โกรธเกรี้ยวนั้นเริ่มส่องแสงผ่านลายแกะสลักทองคำ รูม่านตาของมันก็เปลี่ยนเป็นสีทองสดใส แสงไฟสีทองตามรอยคอ หลัง และไปจนถึงกรงเล็บหน้า กรงเล็บคมที่ใช้โจมตีโดยตรง! ปัง! เศษโลหะจํานวนมหาศาลถูกตีจนกระจายไปหมด กรงเล็บคมทันทีที่แทงผ่านโลหะไปยังที่ตั้งของฮงและซีเหว่ย แต่…เมื่อกรงเล็บใหญ่กระจายเศษโลหะจำนวนมาก คลื่นสีดำก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ความเร็วของมันน่าตกใจ! “ฉี่!” เสียงแผ่วเบา เหมือนผมของคนไหม้ พอดีกับที่สัตว์ประหลาดที่กลืนกินถูกเลเซอร์ b6 ยิงถูกครั้งก่อน! “ฉี่!” คลื่นสีดะกวาดผ่านกรงเล็บและพุ่งเข้าชนท้องของสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทอง เกล็ดที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งกลับถูกเจาะทะลุ ทิ้งรูไว้! “พี่ฮง!!!” เสียงครวญครางดังก้องบนท้องฟ้า! สายฟ้าดวงหนึ่งบ้าคลั่งพุ่งตรงเข้าหาช่องโหว่นั้น! “เห่า!!!” รู้สึกว่าผู้ชายทรงผมสั้นสีดำเจาะเข้าไปในร่างกายของมัน สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองที่โกรธแค้นเริ่มใช้เล็บข่วนไปที่ชายผมสั้นสีขาวใส่ที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้า “ฉี่ ฉี่…” คลื่นอากาศอันทรงพลังพุ่งเข้าหาชายผมสั้นสีขาว จิ… เลือดพุ่งกระเซ็นไปทั่ว ร่างกายส่วนล่างของชายผมสั้นสีขาวถูกตัดเป็นชิ้นเนื้อเละ แต่เพียงแค่ส่วนบนรอดชีวิตได้เพราะใส่ชุดเกราะที่หลูผิงให้ไว้พอดี ซู่! เขาถอยร่นไม่ได้ แม้ว่าส่วนล่างของร่างกายจะแหลกเหลว เขาก็ยังต้องพุ่งเข้าไป เพราะเขารู้แผนงาน พลีที่ฮงต้องจ่ายเพื่อใช้ทักษะนี้น่าหวาดเสียว พวกเขาได้วางแผนไว้แต่แรกว่ามีเพียงทางเดียว…คือฆ่าสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทอง วิธีที่ดีที่สุดคือเข้าไปในร่างกายของมัน “ถึงจะตาย เราก็ยังต้องฆ่ามันให้ได้!!!” มีร่างเงาคนครึ่งด้านสีขาว ทั้งสองตาลุกเป็นไฟ ด้วยความบ้าคลั่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน! สายฟ้าห่อหุ้มร่างกายส่วนล่างของเงาคนสีขาว พุ่งเข้าช่องโหว่โดยตรง! “เห่า!!!” สัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองคำรามโกรธ แต่พวกมนุษย์บ้า ๆ ทั้งสองคนนี้ได้เข้าไปในเนื้อและร่างกายของมันแล้ว! …… ทั้งโลกนิ่งเงียบ หลูผิงจ้องจอภาพเพียงเพื่อเห็นสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองที่โกรธแค้น ขณะที่ด้านขวาของจอภาพกำลังแสดงการย้อนฉากและภาพช้า ในภาพย้อนฉาก… ผิวของฮงเต็มไปด้วยเลือด ราวกับพระเจ้าบ้าคลั่ง แทงทะลุเกล็ดของสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทองและเข้าไปในร่างกายของมัน ซีเหว่ย ที่เหลือเพียงครึ่งร่างกาย กําลังพุ่งเข้าไปในร่างกายของมันแบบเสี่ยงตาย เพื่อฆ่าสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นสีทอง!