บทที่ 258: จุดเริ่มต้นใหม่ ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ในทะเลลึก ฉู่เฟิงและอีกห้าคนกำลังมุ่งดำลงไป ฉู่เฟิงสวมชุดเกราะคลาวด์คอนแทค ส่วนอีกห้าคนสวมชุดแบล็กก็อตเพื่อป้องกันร่างกาย ทำให้พวกเขาสามารถดำลึกลงไปใต้น้ำได้ “ฉู่เฟิง สัตว์ปากกินนั่นอยู่ลึกจากผิวน้ำ 1,200 เมตรแล้ว ถ้าพวกเราเข้าใกล้เกินไปจะไม่ปลุกมันตื่นหรือ? มันจะไม่เข้ามาขัดขวางตอนที่ท่านใช้กระบวนการต่างหากหรือ?” ทริปาธี ซิงห์ ชาวอินเดียอดถามไม่ได้ อีกสี่คนก็หันไปจ้องฉู่เฟิงด้วย ฉู่เฟิงเป็นผู้นำภารกิจครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่รู้เลยว่ากระบวนการนั้นคืออะไร “ไม่ต้องห่วง” เพียงคิดนึกถึง ภาพเงินเหลวสวมชุดเกราะรบที่เป็นสีดำปรากฏขึ้นข้างกายพวกเขา “อื้ม?” อีกห้าคนตกใจที่การปรากฏกายของยามเงินเหลวแบบกะทันหัน เพียงมองหน้าของมัน พวกเขาก็ตัดสินได้ทันที…นี่ไม่ใช่มนุษย์จริง และคือผู้ที่ช่วยฮงและธันเดอร์กอดมาก่อน คือหุ่นยนต์พิเศษตัวนั้น “นี่ของที่ข้าได้มาจากซากปรักหักพังโบราณ” ฉู่เฟิงกล่าวขณะเหยียบพื้นทะเล ห้าคนนั้นก็ตามลงมา “พวกเจ้าสั่งยานไอพ่นอัตโนมัติมายังจุดนี้ได้” ฉู่เฟิงกล่าวอย่างจริงจัง “ทำไม?” อีกห้าคนตกใจ ยานไอพ่นอัตโนมัติสามารถบินและดำน้ำได้จริง แต่ทำไมต้องสั่งให้มาที่นี่ด้วย? พอสิ้นคำถาม ฉู่เฟิงกล่าวอย่างหนักแน่น “ในพริบตาที่ข้าใช้กระบวนการ พวกเจ้าจะตาย ข้าจะใส่ร่างพวกเจ้าในยานไอพ่นอัตโนมัติให้หนีไปจากที่นี่ ส่วนตัวข้าจะรบกับสัตว์ปากกินทันที” อีกห้าคนพยักหน้าทันทีที่ได้ยิน พวกเขาเข้าใจว่าในการรบครั้งนี้ พวกเขาเป็นเพียงเบี้ยสำหรับเสียสละ เพื่อให้ฉู่เฟิงเข้มแข็งอย่างยิ่งในเวลาอันสั้น และฉู่เฟิง อาจตายไปโดยไม่ทิ้งร่างไว้เบื้องหลัง ฮวา! จากท้องฟ้าสูง ยานไอพ่นอัตโนมัติลำหนึ่งมุ่งร่อนลงสู่พื้นทะเลอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ “นั่งลง หลับตา จำไว้ อย่าต้านทาน” ฉู่เฟิงกล่าวอย่างเอาจริงเอาจัง “เข้าใจแล้ว” โม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ และโซโคโลฟ ห้าคนนี้แลเห็นกันด้วยสายตา แต่ละคนมีรอยยิ้มที่แปลกประหลาดบนหน้า รอยยิ้มที่ซ่อนพลังอันสามารถเขย่าจิตวิญญาณผู้คนได้ ทั้งห้าคนนั่งขัดสมาธิ ห้าคนบวกกับฉู่เฟิง เป็นหกคน จัดวางตัวเป็นจุดของกระบวนการลับ “หกดาบ” ในพิธีกรรม “การถวายสังเวย” “เริ่มได้” ฉู่เฟิงก็หลับตาลงด้วย ภายในจิตใจ มีดาวเคราะห์จิ๋วทั้งหมดสามดวง ตรงกลางคือดาวเคราะห์จิ๋วที่ปรากฏขึ้นเมื่อเข้าถึงระดับนักเดินทางดวงดาว 1 ดวงที่เหลืออีกสองดวงคือตอนที่ถึงระดับ 2 และ 3 ดาวสองดวงโคจรรอบดาวดวงกลาง เหมือนโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ ดวงที่ตรงกลางมีขนาดใหญ่ที่สุด สามดาวเคราะห์จิ๋ว ทั้งหมดเป็นสีแดงเพลิงทั้งดวง สามดาวเคราะห์จิ๋วแผ่รังสีหมอกสีแดงเป็นเส้นๆ จนเต็มพื้นที่ภายในสำนึก…หอคอยแห่งความว่างเปล่า (Tower of the Void)! หอคอยสีแดงโลหิต พื้นที่ภายในกว้างใหญ่ดั่งจักรวาล สามดาวเคราะห์จิ๋วของฉู่เฟิงอยู่ภายในนั้น ซิว! ซิว! ซิว! ซิว! ซิว! ห้าเส้นหมอกสีแดงพุ่งออกมาจากหอคอยแห่งความว่างเปล่า ออกจากกายฉู่เฟิง สิ่งที่แปลกคือ ในโลกแห่งความเป็นจริง เส้นวิญญาณเหล่านี้โปร่งแสง ห้าเส้นวิญญาณพุ่งเข้าไปในสำนึกของโม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ และโซโคโลฟ “ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!” ห้าวิญญาณถูกเผาผลาญทันที! …… พื้นทะเล หกคนนั่งขัดสมาธิ เมื่อห้าวิญญาณเริ่มถูกเผาผลาญ ร่างก็เริ่มสั่นสะเทือนด้วยพลังไร้รูป พลังวิญญาณมหาศาลภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของฉู่เฟิงเริ่มไหลตามกระบวนการ “หกดาบ” ไปยังจุดศูนย์กลาง คือฉู่เฟิง และเข้าไปในหอคอยแห่งความว่างเปล่าภายในสำนึกของเขา แรงชีวิตของห้าคนลดลงอย่างรวดเร็ว แรงชีวิตของฉู่เฟิงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่คนทั้งห้าที่ถวายสังเวยต่างยิ้มแย้ม …… ยุโรป ฐานปารีส จอภาพขนาดใหญ่แขวนตามท้องถนน “หกคนหยุดนิ่งบนพื้นทะเล ผู้ที่อยู่ตรงกลางคือฉู่เฟิง แรงชีวิตของเขามากที่สุด รองลงมาคืออีสต์บอร์น…” รายงานกระจายเสียงดังกังวานตามท้องถนน ประชาชนที่มาชุมนุมกันทั้งชายและหญิงต่างจ้องติดจอ “แรงชีวิตของพวกเขาลดลง! แรงชีวิตของโม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ และโซโคโลฟ ลดลงอย่างรวดเร็ว! แรงชีวิตของฉู่เฟิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว” บนจอภาพ เงาของหกคน แรงชีวิตของห้าคนเริ่มพร่ามัวหายไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เงาของฉู่เฟิงชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ กระทันหัน… เงาของห้าคนหายไปสิ้น เชื่อชัดว่าเครื่องมือไม่สามารถตรวจจับแรงชีวิตใดๆ ได้อีกต่อไป “โออะ…” “พระเจ้า…” ผู้คนบนท้องถนนนับไม่ถ้วนไม่อาจช่วยเหลือได้นอกจากเอามือปิดหน้า พวกเขาทราบว่าเมื่อแรงชีวิตหายไป นั่นหมายถึงความตาย “นี่คือยานไอพ่นอัตโนมัติของโม เฮนเดอร์สัน มันได้มุ่งออกสู่ทะเลแล้ว จากแหล่งข่าว ยานลำนี้บรรทุกร่างห้าคน คือ โม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ และโซโคโลฟ ผู้กล้าทั้งห้า! พวกเขาสละชีพเพื่อมนุษยชาติ! ขอให้จดจำพวกเขาตลอดไป!” “ฉู่เฟิง!!!” “ฉู่เฟิงมุ่งหน้าสู่สัตว์ปากกินแล้ว!” เสียงเริ่มคึกคักและตึงเครียดยิ่งขึ้น บนจอภาพ แรงชีวิตที่แสดงถึงฉู่เฟิงมุ่งลึกลงไปอย่างรวดเร็ว เข้าใกล้สัญญาณของสัตว์ปากกินที่ใหญ่มโหฬารจนไม่อาจเปรียบได้ “ขอให้อธิษฐาน!” “ขอให้ฉู่เฟิงชนะและรอดกลับมา!” บนท้องถนน ทุกคนยกมือประนมหน้าจ้องที่จอภาพ …… ณ เวลานั้น ผู้คนนับไม่ถ้วนทั่วโลกกำลังอธิษฐาน หวัง…ว่าชัยชนะจะมาถึง! ชั้นหินใต้พื้นทะเล ฉู่เฟิงกำลังมุ่งดำลงไปอย่างรวดเร็ว “800 เมตร 600 เมตร 400 เมตร 300 เมตร!” บาบาต้ารายงานระยะห่างระหว่างฉู่เฟิงกับสัตว์ปากกินอย่างต่อเนื่อง “200 เมตร!” ฉู่เฟิงหยุดก้าวอย่างรุนแรง ชั้นหินรอบข้างแตกกระจาย “สัตว์เขาสีทอง ตายซะ!” นัยน์ตาของฉู่เฟิงเปี่ยมด้วยความดุร้ายและเปล่งประกาย ภายในสำนึก หอคอยแห่งความว่างเปล่ามหึมา สองดาวเคราะห์จิ๋วโคจรรอบดาวดวงกลาง ทันใดนั้น… ตูม! ตูม! ตูม! สามดาวเคราะห์จิ๋วกลายเป็นลูกไฟอย่างฉับพลัน จะพูดให้ถูกคือหมอกสีแดงมหาศาลพุ่งออกจากดาวเคราะห์จิ๋ว เข้าไปในหอคอยแห่งความว่างเปล่า พลังของห้าองค์วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สะสมไว้ ทำให้หอคอยแห่งความว่างเปล่าที่แวววาวเดิมเริ่มหมุนอย่างบ้าคลั่ง หมุนไม่หยุด! ทำให้หอคอยแห่งความว่างเปล่าทั้งหมดดูพร่ามัว ปลายเจดีย์ก่อให้เกิดจุดสว่างแวววาวอย่างฉับพลัน “หลายปีแห่งความพยายาม ทั้งหมดสูญเปล่า” ภายในพื้นที่ข้อมือ บาบาต้านั่งบนเก้าอี้โยกตัว พร้อมสั่นศีรษะ “ข้าหวัง หวังว่าจะเป็นเหมือนฮงและธันเดอร์กอด อย่างน้อยก็รักษาพื้นฐานบางอย่างไว้และเข้าสู่ภาวะโคม่า จะได้ไม่ตายอย่างน้อยที่สุด” …… ฉู่เฟิงรู้สึกตัวค่อยๆ อ่อนแอลง “ไป!” ฮวะ! หอคอยแห่งความว่างเปล่าที่ตาเปล่ามองไม่เห็นก่อรูปเป็นกรวย เจาะทะลุระยะทาง 200 เมตร ในทันทีก็พุ่งเข้าไปในร่างของสัตว์เขาสีทอง “คำราม…” สัตว์เดือดดาลคำราม ตูม… ชั้นหินรอบข้างระเบิดกระจาย ฉู่เฟิงมองเห็นสัตว์เขาสีทองที่กำลังเดือดดาล ดวงตาสีทองมืดจ้องมองเขาด้วยความโกรธแค้น แต่ ‘ฉาด ฉาด’ ยามเงินเหลวสองตัวป้องกันกายฉู่เฟิงไว้ “จิตสำนึกของมัน…ไม่อยู่ในหัว” สีหน้าฉู่เฟิงเปลี่ยนไป หอคอยแห่งความว่างเปล่าได้พุ่งผ่านหัวของสัตว์ไปแล้ว ไม่มีวิญญาณอยู่ที่นั่น! ฉู่เฟิงเข้าใจในที่สุด…ว่าทำไมตอนที่ตัดหัวมันแล้วมันไม่ตาย ก็เพราะสัตว์เขาสีทองนี้ต่างจากมนุษย์และต่างจากอสูรร้ายอื่นๆ จิตสำนึกหรือวิญญาณของมันไม่ได้อยู่ในส่วนหัว! ณ ขณะนั้น หอคอยแห่งความว่างเปล่ากำลังพุ่งลงมาตามส่วนคอ เร็วเข้าในภายในช่องท้องของสัตว์เขาสีทอง! “ฮวะ!” หอคอยแห่งความว่างเปล่าชนเข้ากับทุกสิ่ง สำหรับหอคอยแห่งความว่างเปล่าที่เกิดจากพลังวิญญาณ เลือดและเนื้อเยื่อไม่อาจขัดขวางได้เลย “อื้อ? อยู่ที่นี่!” ภายในร่างของสัตว์เขาสีทอง มีบางอย่างแผ่รังสีแสงสีทอง มีขนาดยาวกว่า 20 เซนติเมตร คือผลึกแก้วใสทึบ ผลึกแก้วนี้มีลายสลักสีทองซับซ้อนนับไม่ถ้วน ลายสลักเหล่านี้แผ่รังสีแสงสีทองออกมา! เมื่อหอคอยแห่งความว่างเปล่าของฉู่เฟิงกวาดผ่าน จึงรู้สึกว่ามีแรงต้านทานอันแข็งแกร่ง วิญญาณของมันอยู่ภายใน! “ตูม!” หอคอยแห่งความว่างเปล่าที่หมุนอย่างรุนแรงกระแทกเข้ากับผลึกแก้ว “คำราม! คำราม!” สัตว์เขาสีทองคำรามอยู่ในชั้นหิน ปีกเกล็ดของมันคมกริบราวกับดาบใหญ่สองเล่ม ตีนของมันเร็วและคมยิ่งกว่านั้นอีก หางของมันก็ทรงพลังเหลือเกิน ณ ขณะนั้น…ทั้งหมดบ้าคลั่งโจมตีร่างฉู่เฟิงอย่างบ้าคลั่ง ยามเงินเหลวสองตัวป้องกันร่างฉู่เฟิงด้วยกำลังสุดชีวิต “ไม่ดี ป้องกันวิญญาณของมันแข็งแกร่งเกินไป!” สีหน้าฉู่เฟิงเปลี่ยนไป สีหน้าฉู่เฟิงกลับกลายเป็นความชั่วร้ายอย่างฉับพลัน ฟันขบแน่น “ข้าจะใช้เต็มกำลัง!” ตูม! ตูม! ตูม! สามดาวเคราะห์จิ๋วที่มองเห็นด้วยตาเปล่าพุ่งออกมาจากสำนึกของฉู่เฟิง “ตูม…” สำนึกของฉู่เฟิงทิ้งรากฐานของตนไป ทันทีที่ผ่านมันเริ่มพังทลาย! …… “ห้าม! ฉู่เฟิง อย่า!!!” ภายในพื้นที่ข้อมือ บาบาต้าหซูสีซีดด้วยความตกใจ ฮงและธันเดอร์กอดอาจใช้วิธีเผาผลาญวิญญาณ แต่พวกเขามิได้ปล่อยให้วิญญาณออกจากกาย! ฉู่เฟิงได้ละทิ้งร่างกายไปจริงๆ แล้วโยนจิตวิญญาณทั้งหมดเข้าไปในหอคอยแห่งความว่างเปล่า! วิธีนี้เท่ากับปิดทางหนีทีไล่ การโจมตีจึงแน่นอนว่ารุนแรงที่สุด แต่ถึงจะสำเร็จ สำนึกของร่างดั้งเดิมจะพังทลาย และไม่อาจกลับคืนมาได้! …… “ตาย! ตาย! ตาย!” เจตจำนงของฉู่เฟิงแข็งแกร่งและบ้าคลั่งอย่างไม่อาจเปรียบ! จิตวิญญาณทั้งหมดของเขาผสานเป็นหนึ่งเดียวกับหอคอยแห่งความว่างเปล่า! หอคอยแห่งความว่างเปล่าเปลี่ยนเป็นกรวยแหลม พุ่งทะลวงไปยังผลึกแก้วเต็มไปด้วยแสงสีทองและลายสลักนับไม่ถ้วนอย่างบ้าคลั่ง สามดาวเคราะห์วิญญาณของหอคอยแห่งความว่างเปล่ากำลังเผาไหม้และถูกบริโภคอย่างต่อเนื่อง ย่อมลงเรื่อยๆ “ทำไมยังไม่ขาด?” “ทำไมยังไม่ขาด!!!” ฉู่เฟิงกระวนกระวายสุดขีด …… “อื้ออึ้ง…” สัตว์เขาสีทองบิดตัวเจ็บปวด ขวิดกระแทกชั้นหินข้างๆ อย่างรุนแรง วิญญาณของมันถูกโจมตี ส่งผลให้ได้รับความเจ็บปวดที่คาดคิดไม่ถึง ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง วิญญาณของมันได้รับความเสียหายหนักไปแล้ว และตอนนี้การโจมตีของมนุษย์ผู้นี้ ไม่ได้อ่อนแอกว่าการโจมตีก่อนหน้านี้เลย! …… “ขาด! ขาด! ขาด!” ฉู่เฟิงเริ่มคลุ้มคลั่ง เขาไม่กลัวความตาย! แต่กลัวแค่ความล้มเหลว!!! ภายในหอคอยแห่งความว่างเปล่า สามดาวเคราะห์วิญญาณหดตัวลงอย่างรวดเร็ว พุ่ง! พุ่ง! ดาวเคราะห์จิ๋วสองดวงหดลงจนดวงเล็กเกลี้ยง เหลือเพียงดาวเคราะห์วิญญาณดวงกลาง! ขนาดของมันเหลือเพียง 1 ใน 3 ของเดิม ดาวเคราะห์วิญญาณสีแดงนี้ยังคงเผาไหม้อย่างต่อเนื่อง กักักพลังวิญญาณมหาศาลเข้าไปในหอคอยแห่งความว่างเปล่า เผาไหม้! เผาไหม้! ยิ่งเล็กลงเรื่อยๆ! ฉู่เฟิงรู้สึกสำนึกค่อยๆ พร่ามัว เข้าใจได้ว่า…เขากำลังจะตาย “ฆ่ามัน! ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!!!” เมืองเจียงหนาน ฐานเมืองหยางโจว บนท้องถนน คนแก่ผมหงอก ทารกหิวโหยร้องไห้ ณ เวลานี้ ทุกคนบนท้องถนนจ้องติดจออย่างตึงเครียด ในจำนวนนี้มีเว่ยเหวิน เขาน่าจะเป็นคนที่ตื่นเต้นที่สุด: “ฉู่เฟิง ฉู่เฟิง พี่ชาย ท่าน…ท่านต้องรอด ต้องรอดต่อไป!” บนจอภาพ! สัญญาณแรงชีวิตที่แสดงถึงฉู่เฟิงได้ผสมกับสัญญาณของสัตว์ปากกินไปแล้ว เชื่อชัดว่าทั้งสองกำลังต่อสู้กันอยู่! กลั้นหายใจ! ทั้งโลกกลั้นหายใจในขณะนี้ “ตูม!” สองพลังเข้าชนกันอย่างรุนแรง ดูเหมือนจะแรงขึ้นอย่างฉับพลัน ราวกับดาวฤกษ์ระเบิดก่อนดับ! ในทันที… ลดลงอย่างรวดเร็ว! “แรงชีวิตลดลง ลดลงอย่างรวดเร็ว!” เสียงพูดออกมาจากจอภาพสุดท้าย “ไม่อาจระบุได้ว่าเป็นแรงชีวิตของใคร ทั้งสองผสมรวมกัน ยังคงลดลงอยู่!” เว่ยเหวินจ้องกว้างตา ผู้ที่ตื่นเต้นด้วยคือ ซู ซิน ลั่วหงว๋ กวง ซินหลาน ลั่วฮวา และคนอื่นๆ ทุกคนบนโลกตื่นเต้นอย่างยิ่ง! …… บนจอภาพ สัญญาณแรงชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว ค่อยๆ อ่อนแอลงและอ่อนแอลง… ปั๊ฟ! สัญญาณทั้งหมดหายไปสิ้น! สัญญาณแรงชีวิตบนจอภาพ ไม่ว่าจะเป็นฉู่เฟิงหรือสัตว์ปากกิน ทั้งคู่หายไปสิ้น! หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที… “มันตายแล้ว?” “ฉู่เฟิงและสัตว์ปากกินตายพร้อมกัน?” ทุกคนบนโลกเคยเห็นมันมาก่อน สัตว์ปากกินเคยฟื้นคืนชีพมาก่อน ดังนั้นจึงมีความวิตกกังวลและตึงเครียด! หนึ่งนาที สองนาที สามนาที… สัญญาณแรงชีวิตของสัตว์ปากกินไม่กลับมา และของฉู่เฟิงก็ไม่กลับมาด้วย โลกทั้งใบเงียบงัน! เวลาในจีน บ่าย 4.10 น. นักรบนักเดินทางดวงดาวสามคนของมนุษยชาติดำลงสู่ทะเลลึก พบกับร่างยักษ์ของสัตว์ปากกิน แต่พวกเขาไม่อาจทะลวงผ่านเกล็ดของมันได้ ฟรีเว็บนเวล.คอม ข่าวแพร่สะพัดไปทั่ว โลกทั้งหมดระเบิดออกมาด้วยความชื่นชมยินดี! “สัตว์ปากกินตายแล้ว มันตายจริงๆ!” “ขอให้พวกเราจดจำชื่อของพวกเขา!” “ฮง ธันเดอร์กอด โม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ โซโคโลฟ และฉู่เฟิง! คือพวกเขา ผู้ช่วยชีวิตมนุษยชาติทั้งมวล ผู้มอบความหวังให้เรา!” “เป็นดั่งเทพนิยายและตำนาน เพียงผ่านความยากลำบากและความเจ็บปวด มนุษยชาติจึงได้เปลวไฟใหม่ พระผู้เป็นเจ้าและผู้สร้างมอบที่ทางให้มนุษยชาติได้มีที่อาศัยและดำรงชีวิต” “และฮง ธันเดอร์กอด โม เฮนเดอร์สัน อีสต์บอร์น ทริปาธี ซิงห์ เจีย อี้ โซโคโลฟ และฉู่เฟิง!” “พวกเขา พวกเขาเป็นผู้มอบความหวังในการรอดชีวิตแก่เรา” “เราจะจดจำชื่อของพวกเขาทั้งแปดตลอดไป!” “คนที่มีอายุมากที่สุดคือ 89 ปี ผู้ที่อายุน้อยที่สุดมีเพียง 22 ปี!” บ่าย 4.25 น. ฝูงอสูรจำนวนมากรวมตัวกันรอบๆ พื้นที่ทะเลแห่งนั้น รวมถึงอสูรระดับจักรพรรดิด้วย ทำให้มนุษย์ต้องถอยร่นออกไปในทันที ไม่อาจลงไปถึงพื้นทะเลได้ ตกกลางคืน ทั่วโลก สัตว์น้ำที่เคยบ้าคลั่งโจมตีฐานต่างๆ ต่างถอยร่นหายไปอย่างรวดเร็ว! เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นในวันถัดมา โลกได้กลับคืนสู่ความสงบสุขเช่นเดิม ประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ได้เริ่มต้นบทใหม่ทั้งหมดในวันนี้แล้ว