บทที่ 812: ยึดที่ควบคุมในเขต ตอนที่ 1 ผู้แปล: XephiZ บรรณาธิการ: Aelryinth ใกล้เขื่อนของป้อมปราการทิศตะวันออก มีตัวอาคารทรงกลมขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน แม้จะอยู่ห่างออกไปอีกหลายถนน แต่พลังหินที่หนาแน่นของอาคารหลังนี้ก็ยังกดทับป้อมปราการอยู่ ทีมชาติมาถึงจุดหมายเพื่อพบกับผู้ที่ได้รับมอบหมายให้มารับ เขาเป็นผู้ดูแลของสมาคมเวทมนตร์ พาทีมไปยังห้องชุดขนาดกว่าสี่ร้อยตารางเมตร ภายในมีห้องให้เลือกกว่าสิบห้องสำหรับสมาชิก สมาชิกที่บาดเจ็บพากันไปพักผ่อน ส่วนที่เหลือรวมตัวกันที่โถงกลางของห้องชุด ชายวัยสามสิบปลายๆ แก้มแหลม มีตาเล็กๆ แฝงเล่ห์เหลี่ยม บางวีก็กวาดสายตาจับผู้หญิงในทีมอย่างไม่ปล่อย แถมดูเหมือนจะมีกิเลสในขาที่ยาวเกินไป ลูกตาถลามองลงมาจนดูคล้ายหนูตัวเบี้ยว ชายผู้นี้ดูไม่มีอะไรโดดเด่น แต่เครื่องหมายบนหน้าอกบ่งบอกว่ามีตำแหน่งค่อนข้างสูงในสมาคมเวทมนตร์ “ที่นี่ต้องจ่ายเงินถึงจะพักได้ ถ้าไม่มีเงินก็จ่ายด้วยกระเพาะน้ำดีของอสูรทะเล ส่วนใหญ่แล้วนักเวทที่มาป้อมปราการทิศตะวันออกล้วนเสี่ยงชีวิตเพื่อหาเงินก้อนไวๆ แต่บอกตามตรง พวกเธอดูซวยมากที่เพิ่งมาถึงก็เจอพวกสัตว์ทะเล…แต่ก็ยังดีกว่าต้องไปเขตที่สิบเก้า หรือเขตที่สิบสาม ที่มีอสูรระดับผู้บังคับบัญชาถึงสองตัว ถือว่าพวกเธอโชคดีที่ไม่ได้อยู่ที่นั่น โอ้ เกือบลืมแนะนำตัว ผมชื่อไล่เหิงเป่าผม! ผมดูแลนักล่าจากจีน โดยตรง!” กวาดตามองนานอวี่อย่างไม่ลดละ นานอวี่เป็นคนที่มีขาที่ยาวที่สุด สายตาของเขาไม่เคยละเลยขาเธอแม้แต่เสี้ยววินาที “เดี๋ยวก่อน ขอถามหน่อย เราเนี่ย…” เจียงอวี่พยายามจะพูดเมื่อรู้สึกว่าพฤติกรรมของชายคนนี้ผิดปกติ “ชื่อคุณใช่เจียงอวี่ใช่ไหม?” ไล่เหิงเป่าผมหยิบกระดาษขึ้นมาอ่าน เจียงอวี่ยักหน้า “แล้วคุณคือนานอวี่ใช่ไหม?” ไล่เหิงเป่าผมถึงจะได้ข้ออ้างที่มองตรงเข้าใส่เธอ “ใช่ครับ” “งั้นก็ถูกต้องแล้ว หืม อย่าเพิ่งบอกนะว่าพวกคุณคือหนึ่งในทีมนักล่าชั้นยอดของประเทศ หรือจะมองว่ามีพรสวรรค์สักเพียงไร มีความสำเร็จใดๆ หรือเคยฆ่าอสูรปิศาจมาอะไรบ้าง พวกนักเวทจากจีนทุกคนต้องผ่านผมที่ป้อมปราการทิศตะวันออกนี้ หากทีมของพวกคุณวางแผนจะยึดที่ควบคุมในเขตใดเขตหนึ่ง ผมแนะนำว่าควรเชื่อฟังคำสั่งผม มิฉะนั้น สมาคมเวทมนตร์ประเทศญี่ปุ่นจะยิ่งเข้มงวดในการคัดเลือกทีมมากขึ้น อาจตัดสินว่าพวกคุณอ่อนเกินไปที่จะรับงานและส่งกลับจีน!” ไล่เหิงเป่าผมพูดด้วยความไม่อดทน “ยึดที่ควบคุมในเขต?” ทุกคนแลกสายตากัน ไม่รู้จะตอบอย่างไร พวกที่ปรึกษาจะให้พวกเขาไปฝึกซ้อมที่ป้อมปราการทิศตะวันออกไม่ใช่หรือ ทำไมถึงส่งคนมารับที่ไม่รู้จักพวกเขาเลย? “บ้าเอ้ย อย่ามาบอกนะว่ามาที่นี่เพื่อท่องเที่ยว กำลังล้อเล่นใช่ไหม ผมมีธุระยุ่ง ไม่อยากพูดซ้ำอีก… ป้อมปราการทิศตะวันออกถูกแบ่งเป็น 32 เขต แต่ละเขตมีตรอกซอยกว่าสามสิบแห่ง หกถนน และถนนใหญ่หนึ่งเส้น ทุกเขตจะมีทีมควบคุม และทีมเหล่านั้นจะได้รับเงินทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นและสมาคมเวทมนตร์โลกทุกเดือน ทีมที่ควบคุมเขตมีอำนาจเต็มที่ในการจัดการเงินทุน จะรับไปหมดหรือใช้ขยายทีมด้วยการจ้างนักล่า-นักเวทเพิ่มก็ได้ ตราบใดที่ทีมนั้นสามารถปกป้องเขตและกำจัดอสูรทะเลตอนน้ำขึ้นได้ พวกเขาก็เอาเงินไปได้ทั้งกอง” อธิบายไล่เหิงเป่าผม “และผมก็เป็นผู้รับผิดชอบในการแนะนำคนที่ทีมกำลังมองหาคนใหม่ โดยเฉพาะถ้าพวกเขาเป็นคนจีน… หน่วยงานไม่ได้อธิบายระบบการทำงานของที่นี่ให้พวกคุณรู้เหรอ?” ทีมรู้สึกทันทีว่าถูกหลอกมาแล้วและถูกขายเป็นทาสเมื่อได้ยินคำอธิบายของไล่เหิงเป่าผม “พวกที่ปรึกษาไม่สารถึงขีดสุดของความไม่น่าเชื่อถือได้จริงๆ” เจียงเสี่ยววู่ระบายออกมา “หน่วยงาน… เหมือนพวกเรามาที่นี่เพื่อทำมาหากินจริงๆ หรือเปล่า” เจียงอวี่พึมพำด้วยสีหน้าทึบๆ “ผมว่าพวกที่ปรึกษาตั้งใจจัดเตรียมแบบนี้ เพื่อให้การฝึกของพวกเราเป็นไปอย่างสมจริงที่สุด…” ทุกคนตระหนักได้ในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีคนมารับพวกเขาจริง แต่ไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นตัวแทนของทีมชาติที่มาเพื่อฝึกซ้อม แต่เป็นเพราะที่ปรึกษาได้จดทะเบียนทีมไว้เพื่อให้มาทำงานรับจ้าง เจียงอวี่รู้ว่าการเปิดเผยตัวตนจะไม่มีความหมายอะไร เพราะทั้งหมดเป็นฉากที่ที่ปรึกษาวางไว้ เขาจึงถามไล่เหิงเป่าผมด้วยรอยยิ้มขมขื่น “งั้นเรื่องค่าจ้างเป็นไง?” “บ้าเอ้ย นี่หมายความว่าไง? เราไม่จ่ายเงินให้หัวหน้าของพวกเธอไปแล้วเหรอ? พวกนายเป็นพวกที่ไม่มีคุณสมบัติ ไม่มีประวัติ ไม่มีชื่อเสียง การพาพวกนายเข้าป้อมปราการทิศตะวันออกมันลำบากแค่ไหนนายไม่รู้หรือไง?” เมื่อพูดถึงเงิน ตาของไล่เหิงเป้าผมก็กว้างขึ้น เขาหยุดเพ่งมองขาผู้หญิงและหันมาจ้องตาเจียงอวี่ “เอ่อ… เขาหมายถึงว่า กระเพาะน้ำดีของอสูรทะเลที่พวกเราเก็บมาเนี่ยจะเป็นของใคร?” นานอวี่สามารถรับบทบาทได้อย่างรวดเร็ว “ของนายทุนเขต! พวกเขาจะรวบรวมกระเพาะน้ำดีแล้วขายให้รัฐบาล นายทุนเขตจะเก็บส่วนแบ่งหนึ่งไว้และแจกจ่ายส่วนที่เหลือให้ทีมตามสัดส่วนการมีส่วนร่วม ทางผมแนะนำว่าอย่าเก็บกระเพาะน้ำดีไว้ลับๆ เพราะทุกส่วนของอสูรทะเลในป้อมปราการทิศตะวันออกเป็นสมบัติสาธารณะ หากถูกจับได้ว่าสะสมกระเพาะน้ำดีไว้ลับๆ จะโดนลงโทษ!” ไล่เหิงเป่าผมตักเตือน “ผมรู้สึกเหมือนถูกขายมาที่นี่จริงๆ พวกที่ปรึกษาเอาเงินไปเท่าไร? ทำไมพวกเขาไม่ให้เงินเราสักเย็น?” โจวหม่านซานสาปด่า ทุกคนปวดหัวทันทีเมื่อไล่เหิงเป่าผมพูดจบ การฝึกซ้อมที่เรียกว่านั้นกลับกลายเป็นแรงงาน “อ้า พวกหัวหน้าท่านบอกผมให้ฝากคำบอกกล่าวถึงพวกคุณด้วย พวกท่านให้พวกคุณรีบเลื่อนขึ้นเป็นทีม 4 ดาว ไม่เช่นนั้นทรัพยากรของพวกคุณจะถูกประเทศอื่นยึดไปหรืออะไรทำนองนั้น… ผมคิดว่าจะได้ทีมนักเวทมากประสบการณ์มาที่นี่ แต่ปรากฏว่าเป็นเด็กหนุ่มสาว ทีม 4 ดาว? แค่รอดชีวิตจากการขึ้นน้ำครั้งแรกก็น่าประทับใจมากแล้ว!” ไล่เหิงเป่าผมหัวเราะเสียงดัง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจต่อผู้ใหญ่เหล่านี้ ไล่เหิงเป่าผมไม่รู้ความหมายของข้อความ แต่ทีมรู้ว่าที่ปรึกษาพูดอะไร เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้ทรัพยากรขั้นสูงจากทีมชาติอื่นที่มาฝึกซ้อมด้วย ทีมของพวกเขาต้องเลเวลอัปเป็น 4 ดาวภายในเวลาที่อยู่ที่นี่ “แล้วเราจะเลื่อนระดับเป็น 4 ดาวได้อย่างไร?” ไอเจียงตู่ถาม “ปกป้องป้อมปราการ ฆ่าอสูรทะเล ภารกิจช่วยเหลือ การโจมตีทางหน้า หรือปฏิบัติการพิเศษ ถ้าผลงานของพวกคุณโดดเด่น พวกเขาจะบันทึกไว้ คล้ายกับการจัดอันดับนักล่าของสมาคมนักล่า จำนวนอสูรปิศาจและภารกิจที่สำเร็จจะถูกแปลงเป็นคะแนน และเมื่อคะแนนถึงเกณฑ์ที่กำหนด ทีมจะเลื่อนระดับขึ้น เมื่อต้องการเป็นทีม 4 ดาว อาจใช้เวลาอย่างน้อย 4 ปี…” ไล่เหิงเป่าผมกล่าว