บทที่ 414: โลกแห่งความฝันของแอช หลังจากเสียงคลิกดังต่อเนื่องสิ้นสุดลง วิลเลียมก็เงยหน้าขึ้นเพื่อตอบคำถามของเลเวียธาน “พวกเราปรากฏตัวในดันเจี้ยนแห่งนี้ด้วยความบังเอิญอย่างที่สุด” วิลเลียมกล่าว “ด้วยเหตุนี้ พวกเราจึงตัดสินใจที่จะดูว่ามีอะไรอยู่ภายนอกทางออกของดันเจี้ยนบ้าง แล้วก็ลงเอยด้วยการมาที่นี่” ดวงตาขนาดยักษ์ที่เรืองแสงสีแดงจับจ้องมาที่วิลเลียม ไม่มีใครสามารถโกหกกึ่งเทพได้ ดังนั้นเลเวียธานจึงบอกได้โดยธรรมชาติว่าวิลเลียมกำลังพูดความจริง เสียงคลิกดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเลเวียธานถามคำถามอื่น “จุดประสงค์ของพวกเราที่นี่คือการสำรวจดันเจี้ยน” วิลเลียมตอบ “หากท่านผู้ยิ่งใหญ่ไม่ต้องการให้พวกเราออกไปเดินเตร่นอกดันเจี้ยนและสำรวจเมือง พวกเราก็จะปฏิบัติตามคำสั่งของท่าน” หลังจากได้ยินคำตอบของวิลเลียม เลเวียธานก็นิ่งเงียบไป ราวกับว่ามันกำลังคิดหาวิธีจัดการกับวิลเลียมและผู้บุกรุกที่ก้าวเข้ามาในอาณาเขตของมัน หนึ่งนาทีผ่านไป... สองนาที... ห้านาที... หลังจากช่วงเวลาสั้นๆ นั้น เสียงคลิกก็ดังขึ้นอีกครั้ง (พวกเจ้าจะสำรวจเมืองได้ก็ต่อเมื่อพิชิตชั้นที่ 100 แล้วเท่านั้น จนกว่าจะถึงตอนนั้น พวกเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ย่างก้าวออกไปนอกดันเจี้ยน ข้าจะสังหารทุกคนที่พยายามสำรวจเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ข้าพูดชัดเจนพอไหม?) “ขอรับ ท่านผู้ยิ่งใหญ่” ดวงตายักษ์หรี่ลงและลำแสงสีน้ำเงินก็ตกกระทบลงบนร่างของแอช วิลเลียมพยายามจะปกป้องคนรักที่หมดสติของเขา แต่แสงนั้นกลับทะลุผ่านตัวเขาไปและอาบร่างของเงือกสาวไว้ในแสงสีน้ำเงิน วิลเลียมรีบสั่งให้ระบบตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ผลจากการวินิจฉัยคือไม่มีอะไรผิดปกติ (นางอยู่ภายใต้คำสาปของเทพเจ้าที่ทรงพลัง ข้าตั้งใจจะถอนคำสาปออกจากร่างของนางทั้งหมดเพื่อเป็นการชดเชย แต่มันเป็นไปไม่ได้ ด้วยเหตุนั้น ข้าจึงตัดสินใจมอบความสามารถให้นางสามารถรักษาคงร่างที่แท้จริงเอาไว้ได้ยามที่นางอยู่ภายในขอบเขตของแอตแลนติส จำไว้ว่า ห้ามพวกเจ้าคนใดก้าวออกนอกดันเจี้ยนจนกว่าจะพิชิตชั้นสุดท้ายได้) เลเวียธานเหลือบมองเอลล่าครู่หนึ่งก่อนจะว่ายน้ำจากไป หากมันต้องจัดการกับวิลเลียมเพียงลำพัง มันคงไม่เสียเวลาทำตัวสุภาพเช่นนี้ ทว่ามันเป็นเพียงกึ่งเทพ หากเทพธิดาที่ซ่อนเร้นข้างกายวิลเลียมตัดสินใจมาตามหาเขาในภายหลังเพื่อแก้แค้น มันย่อมไม่สามารถขัดขืนได้เลย นี่คือสาเหตุที่มันยอมประนีประนอมและชดเชยให้แก่วิลเลียมสำหรับการกระทำที่ประมาทเลินเล่อในการเข้าสิงร่างคนสำคัญของเขา เอลล่ามองเลเวียธานจากไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย นางไม่มีเจตนาจะทำให้เรื่องมันยากสำหรับทั้งสองฝ่ายเพราะกึ่งเทพได้ยอมถอยให้แล้ว อีกทั้งยังมีข้อจำกัดบางอย่างที่ขัดขวางไม่ให้นางใช้ร่างเทพธิดาได้บ่อยนัก วิลเลียมเป็นห่วงอาการของแอช เขาจึงส่งสัญญาณให้เอลล่าและเวนดี้ตามเขาไปขณะที่เดินไปยังประตูเคลื่อนย้ายที่จะนำพวกเขากลับเข้าสู่ดันเจี้ยน ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าสู่ชั้นแรกของดันเจี้ยน วิลเลียมก็ได้สื่อสารกับกองกำลังของเขา และบอกว่าเขาจะกลับไปยังแดนสัตว์อสูรนับพัน เขาห้ามทุกคนไม่ให้ใช้ประตูเคลื่อนย้ายที่จะนำออกไปนอกดันเจี้ยน วิลเลียมไม่ลืมที่จะกล่าวถึงการสนทนากับกึ่งเทพ ด้วยเหตุนี้ ทุกคนภายใต้การบังคับบัญชาของวิลเลียมจึงหลีกเลี่ยงประตูเคลื่อนย้ายราวกับเป็นโรคร้าย แรงกดดันจากกึ่งเทพไม่ใช่เรื่องตลก ทุกคนสัญญาว่าจะสำรวจเพียงแค่ถึงชั้นที่เก้าและรอให้วิลเลียมกลับมาก่อนจะท้าทายบอสประจำดันเจี้ยน วิลเลียมเห็นด้วยกับแผนการของพวกเขาเพราะเขาต้องการทราบชนิดของมอนสเตอร์ที่เกิดในชั้นแรกๆ ของดันเจี้ยนเช่นกัน หลังจากสั่งการเสร็จสิ้น เขาก็กลับสู่แดนสัตว์อสูรนับพันพร้อมกับเวนดี้และเอลล่า เขาไม่ได้กลับไปยังที่พักของมหาหัวหน้าเผ่าในทันที แต่เขากลับพาแอชไปยังวิลล่าภายในแดนสัตว์อสูรแทน นี่คือบ้านที่วิลเลียมซื้อมาจากร้านค้าของพระเจ้าเพื่อใช้เป็นที่พักทุกครั้งที่เขามาเยือนแดนสัตว์อสูร แม้ว่าระบบจะยืนยันกับเขาว่าแอชเพียงแค่หมดสติไป แต่เขาก็ยังต้องการตรวจสอบอาการของนางด้วยตัวเอง ในปัจจุบัน แอชยังคงอยู่ในร่างเงือกและไม่มีวี่แววว่านางจะกลับคืนสู่ร่างที่ถูกผนึกในเร็วๆ นี้ วิลเลียมกดหน้าผากของเขาลงบนหน้าผากของนางและพยายามใช้ทักษะซิงโครไนซ์ (Synchronization) แต่มันก็ไม่ได้ผล ตอนนี้แอชกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราที่ลึกมาก และเป็นไปได้ว่าพลังที่เลเวียธานมอบให้แก่นางกำลังขัดขวางการซิงโครไนซ์ที่ประสบความสำเร็จ ด้วยเหตุนี้ วิลเลียมจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ดีที่สุดในลำดับถัดไป นั่นคือการเข้าไปในความฝันของนาง “ฉันไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่” วิลเลียมกล่าวกับเวนดี้ที่กำลังมองดูเขาอย่างกังวล “แต่มั่นใจได้เลยว่าฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ และไม่ต้องห่วง นางจะไม่เป็นไร” เวนดี้พยักหน้า “ระวังตัวด้วยนะคะ” นางรู้ดีว่าวิลเลียมจะไม่ยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกนาง ดังนั้นนางจึงไม่ห้ามในสิ่งที่เขาตั้งใจจะทำ วิลเลียมหลับตาลงและเปิดใช้งานทักษะอินคิวบัสที่เรียกว่า ผู้ท่องฝัน (Dream Walker) สิ่งนี้ทำให้เขาสามารถเข้าไปในความฝันของบุคคลและควบคุมมันได้ในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถควบคุมทิศทางของความฝันตามความต้องการของเขาได้ทั้งหมด สิ่งที่เกิดขึ้นในโลกแห่งความฝันของเวนดี้นั้นถือเป็นกรณีพิเศษ พวกเขาอยู่ในร่างผู้ใหญ่กันแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถในการบิดเบือนโลกแห่งความฝันเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของเขา วิลเลียมเดินผ่านอุโมงค์ที่มืดมิดและยาวไกล เขาเห็นแสงสว่างที่ปลายทาง เด็กหนุ่มผมแดงเดินมุ่งหน้าไปอย่างไม่รีบร้อนเพราะอุโมงค์แห่งความฝันที่เขากำลังเดินอยู่นั้นไม่ค่อยมั่นคงนัก หากวิลเลียมฝืนบุกเข้าไปในโลกแห่งความฝันของแอช การเชื่อมต่ออาจขาดสะบั้นและความพยายามครั้งที่สองของเขาจะยากขึ้นเป็นสองเท่า เมื่อวิลเลียมไปถึงปลายอุโมงค์ในที่สุด เขาก็พบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าทะเลสาบสีน้ำเงินใส ก่อนที่วิลเลียมจะได้มองหาคนรักเงือกของเขา เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง วิลเลียมหันกลับไปทันเวลาพอดีที่จะเห็นวิลเลียมผมสีเงินเดินทะลุผ่านตัวเขาไป ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักว่าเขาอยู่ในสถานะที่ไร้ตัวตน วิลเลียมผมสีเงินเดินไปยังทะเลสาบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาหยุดลงเมื่อถึงริมขอบทะเลสาบเท่านั้น “ข้ามาเพื่อรับการทดสอบแห่งอัศวิน!” วิลเลียมผมสีเงินประกาศ “ข้าขอวิงวอนให้ท่านมอบภารกิจแก่ข้า!” เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทะเลสาบขณะที่เขารอการตอบรับ วิลเลียมขมวดคิ้วพร้อมกับกอดอก เขาประหลาดใจที่เห็นร่างผู้ใหญ่ของตัวเองในความฝันนี้ แต่เนื่องจากเขาเป็นเพียงผู้มาเยือน เขาจึงทำอะไรไม่ได้ แน่นอนว่าเขาสามารถปรากฏกายออกมาและแสดงตัวได้ แต่เขาเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น เขามีความรู้สึกบางอย่างว่าหญิงสาวที่เขากำลังตามหาจะปรากฏตัวในไม่ช้า ทันทีที่เขาคิดเช่นนั้น น้ำที่ใสสะอาดและสงบนิ่งของทะเลสาบก็เริ่มปั่นป่วน ครู่ต่อมา หญิงสาวผู้งดงามที่มีผมสีน้ำเงินและดวงตาสีม่วงก็ปรากฏตัวขึ้นจากใจกลางทะเลสาบ วิลเลียมจำนางได้ในทันทีว่าคืือแอช ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือตอนนี้อยู่ใร่างผู้ใหญ่ เช่นเดียวกับหัวหน้าวัลคิรีอย่างเวนดี้ในความฝันของเขา “เจ้ามนุษย์ผู้เพิ่งเสร็จสิ้นพิธีบรรลุนิติภาวะ เจ้าแน่ใจหรือว่าพร้อมที่จะเป็นอัศวินแล้ว?” น้ำเสียงที่เย็นชาและทรนงผ่านเข้าสู่หูของวิลเลียม และทำให้เขามองแอชในร่างผู้ใหญ่นี้ในมุมมองใหม่ แอชที่อยู่ตรงหน้าเขามีสีหน้าเย็นชาและห่างเหินขณะที่นางจ้องมองไปยังชายหนุ่มสามัญชนผู้มุ่งหวังจะเป็นอัศวิน “ข้าแน่ใจ” วิลเลียมผมสีเงินตอบ “สตรีแห่งทะเลสาบ โปรดมอบภารกิจแก่ข้าด้วยเถิด”