ตอนที่ 2114 ต้นไม้หนึ่งต้น อเล็กซ์ยังไม่ได้กลับไปที่ถ้ำของตนในทันที แต่แวะไปหาซันฮาร์ทเสียก่อน เขาตั้งใจจะไปทำยาเหล่านั้น แต่ในเมื่อออกมาข้างนอกแล้ว เขาก็ถือโอกาสสอบถามเรื่องวัสดุที่ต้องใช้สำหรับสมบัติเทพทลายภูเขาไปด้วย "เจ้าต้องการอะไรนะ?" ซันฮาร์ททำหน้ามึนงงเมื่อได้ยินคำขอนั้น "วัสดุครับ แบบที่ชิ้นเล็กแต่หยาบ แล้วก็ต้องแข็งแรงด้วย" อเล็กซ์กล่าวพลางหยิบแร่หลายชนิดออกมาให้เธอดู "แบบพวกนี้ครับ ผมต้องการมันมาวางล้อมรอบตัวเพื่อให้สามารถฝึกฝนร่างกายได้" ซันฮาร์ทยังคงสับสน "เจ้าฝึกร่างกายด้วยของแค่นี้ได้หรือ?" เธอถาม "ผมมีสมบัติสำหรับฝึกอยู่ครับ" เขาตอบ "แต่ใช่ ผมต้องการวัสดุที่แข็งแรงพวกนั้น ถ้าท่านไม่มีก็ไม่เป็นไรครับผู้อาวุโส ผมแค่มาขอคำแนะนำว่าควรหาอะไรดีกว่า" ซันฮาร์ทนิ่งคิดครู่หนึ่ง "เจ้าต้องการของที่ชิ้นเล็กและหยาบ แต่ก็ต้องแข็งแกร่งมากจนไม่สูญเสียความหยาบนั้นไป ใช่ไหม?" อเล็กซ์พยักหน้า "ข้า... น่าจะมีบางอย่างอยู่" อเล็กซ์กำลังจะถามว่าซันฮาร์ทมีอะไร ทันใดนั้นบางสิ่งก็ปรากฏขึ้นระหว่างเขาทั้งสอง เขาถอยหลังไปสองสามก้าวจากแสงสว่างที่เจิดจ้ากะทันหัน แต่น่าแปลกที่แสงนั้นไม่ได้ทำร้ายสายตาเขาเลย เพราะสายตาของเขาแข็งแกร่งพอตัวหลังจากบรรลุเนตรปีศาจขั้นที่ 3 อเล็กซ์เห็นต้นไม้ขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นจากแสงสว่างนั้น มันเปลี่ยนสภาพจนมีความเป็นรูปเป็นร่างอยู่ตรงหน้าเขา ลำต้นของต้นไม้หยั่งรากลงไปในพื้นดิน ชอนไชรากเหง้าแผ่ขยายออกไป ต้นไม้นั้นเติบโตขึ้นแต่ไม่ใหญ่จนเกินไป มันสูงกว่าอเล็กซ์เกือบสองเท่า แต่ก็นับว่าเป็นต้นไม้ที่ไม่สูงนัก ต้นไม้นั้นไม่มีลักษณะเด่นที่ทำให้อเล็กซ์ระบุได้ทันทีว่ามันคืออะไร มันเป็นเพียงลำต้นเดี่ยวที่งอกออกมาจากพื้นดิน มีกิ่งก้านประมาณสิบกว่ากิ่งแผ่ขยายไปรอบๆ มันดูไม่เหมือนต้นไม้ทั่วไป แต่ดูเหมือนภาพวาดล้อเลียนต้นไม้เสียมากกว่า บนต้นไม่มีใบสักใบเดียว และไม่มีกลิ่นอายของชีวิตเลยสักนิด อเล็กซ์ยื่นมือออกไปแตะลำต้นของมัน นิ้วมือของเขาสัมผัสไปตามเปลือกไม้ 'แปลกจัง' เขาคิด เขาไม่รู้สึกถึงออร่าใดๆ จากต้นไม้นี้เลย 'ทำไมถึงไม่มีล่ะ?' ต้นไม้นี้เพิ่งถูกสร้างขึ้นมาด้วยปราณไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงไม่มีออร่าอะไรเลยสักอย่าง "นี่คืออะไรครับ?" อเล็กซ์ถาม "ในทางหนึ่ง นี่คือตัวข้า" ซันฮาร์ทกล่าว ใบหน้าปรากฏร่องรอยความเหนื่อยล้าจางๆ "ท่านหรือครับ?" อเล็กซ์ถามพลางหันไปมองต้นไม้นั้นอีกครั้ง ต้นไม้ไร้ใบที่มีขนาดดูเหมือนของปลอม เมื่อเขามองข้ามลักษณะเด่นสองอย่างนั้นไป เขาก็จำได้ว่ามันคือต้นไม้อะไร ต้นไม้แอมเบอร์วูดหัวใจสุริยัน มันเป็นต้นไม้ชนิดเดียวกับที่ซันฮาร์ทเคยเป็นก่อนจะกลายร่างมาเป็นมนุษย์ ในทางหนึ่งเธอยังคงเป็นต้นไม้นั้นอยู่ อเล็กซ์ชักมือกลับทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น "เอ่อ... นั่นเป็นความหมายเชิงเปรียบเทียบ... หรือว่าเป็นความจริงครับ?" เขาถาม ก็เขาเพิ่งจะลูบไล้ต้นไม้นั้นไปหมาดๆ ซันฮาร์ทหัวเราะคิกคัก "ไม่หรอก ต้นไม้นั้นไม่ใช่ข้า แต่เป็นส่วนหนึ่งของข้าต่างหาก" เธอกล่าว "อ๋อ... แล้วมันโตขึ้นมาได้ยังไงครับ?" อเล็กซ์ถาม "โตเร็วมากด้วย ผมไม่คิดว่าเคยเห็นต้นไม้ต้นไหนโตเร็วขนาดนี้ ท่านมีเคล็ดวิชาอะไรหรือเปล่าครับ?" ซันฮาร์ทเหยียดยิ้มอย่างสนุกที่ได้แกล้งเขา "ลองดูสิว่าเจ้าบอกได้ไหมว่ามันคืออะไรกันแน่" อเล็กซ์จ้องมองต้นไม้ "ท่านหมายถึงสายพันธุ์ของต้นไม้นี้ใช่ไหมครับ?" เขาถาม "ถ้าอย่างนั้นผมรู้คำตอบครับ" "ไม่ใช่เรื่องสายพันธุ์หรอก แค่บอกมาว่าต้นไม้นี้คืออะไร ข้าจะใบ้ให้ มันเป็นทั้งต้นไม้และไม่ใช่ต้นไม้ในเวลาเดียวกัน" เธอกล่าว "อืม" อเล็กซ์ครุ่นคิด รู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที เขาประทับฝ่ามือลงบนต้นไม้อีกครั้ง มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาไม่สามารถนึกชื่อมันออกได้ทันทีหรือเปล่า? มันไม่ใช่ต้นไม้จริงๆ เสียหน่อย ถ้าอย่างนั้น... เขากำลังดูอะไรอยู่กันแน่? สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นด้วยปราณงั้นหรือ? เขาวางมือกลับไปที่ลำต้น พยายามถ่ายปราณเข้าไปเพื่อดูว่าข้างในมีอะไร แต่สัมผัสทางจิตของเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้นในตอนนี้ ดวงตาของอเล็กซ์หรี่ลงเมื่อตระหนักว่าเขาไม่สามารถส่งปราณเข้าไปในต้นไม้ได้เลย มันไม่ยอมรับปราณของเขา "หือ? นี่คือสิ่งของจริงๆ หรือเปล่าครับ?" เขาถาม "ปราณของผมไม่เข้าไปข้างในเลย" "แน่นอนอยู่แล้ว" ซันฮาร์ทกล่าวพลางส่ายหัว "เจ้าไม่สามารถบังคับปราณเข้าไปใน 'ผลงานสร้างสรรค์' ของผู้อื่นได้หรอก" "อ๋อ..." อเล็กซ์กล่าวพลางทบทวนคำพูดในหัว "หือ? ผลงานสร้างสรรค์ของท่านงั้นหรือ?" "ใช่ ผลงานสร้างสรรค์ของข้า" ซันฮาร์ทกล่าว "ต้นไม้นี้คือผลงานสร้างสรรค์ของข้าเอง" "ผลงานสร้างสรรค์เป็นต้นไม้ได้ด้วยหรือครับ?" อเล็กซ์ถามอย่างประหลาดใจ เขารู้ว่ามันสามารถเป็นส่วนหนึ่งของพืชได้ เช่น เถาวัลย์หรือรากไม้ แต่ไม่ใช่ทั้งต้น ต้นไม้นั้นเป็นสิ่งมีชีวิต หมายความว่าคนเราสามารถสร้างสิ่งมีชีวิตให้เป็นผลงานสร้างสรรค์ได้งั้นหรือ? เขาจะสามารถสร้างมนุษย์ขึ้นมาเป็นผลงานสร้างสรรค์ได้ไหม? "ผลงานสร้างสรรค์สามารถเป็นพืชได้" ซันฮาร์ทกล่าว "แต่มันหายากมากและแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสำเร็จ เหตุผลเดียวที่ข้ามีต้นไม้นี้เป็นผลงานสร้างสรรค์ ก็เพราะข้าเคยเป็นต้นไม้มาก่อนที่จะกลายร่างเป็นมนุษย์ยังไงล่ะ" "เข้าใจแล้วครับ..." อเล็กซ์กล่าว "เจ้า... ไม่ตกใจเลยหรือ" ซันฮาร์ทพูด "มีคนบอกเจ้าแล้วหรือว่าข้าเคยเป็นต้นไม้มาก่อน ปกติแล้วลูกศิษย์ข้าทุกคนต่างตะลึงกับข้อมูลนี้ทั้งนั้น" อเล็กซ์ยิ้มเจื่อน "ผมทราบเรื่องนั้นมานานแล้วครับ ผู้อาวุโส ว่าแต่ผมต้องทำอย่างไรกับต้นไม้นี้ที่เป็นผลงานสร้างสรรค์ของท่านครับ? ท่านคงไม่ต้องการให้ผมเอามันไปหรอกใช่ไหม?" "สิ่งที่เราจะทำต่อไปนี้ คือการทำให้ต้นไม้นี้กลายเป็นของจริง" เธอกล่าว อเล็กซ์ชะงักไปครู่หนึ่ง "หือ?" เขาหูฝาดไปหรือเปล่า? ซันฮาร์ทไม่สนใจสายตาที่สับสนของเขา เธอวางฝ่ามือลงบนลำต้นผลงานสร้างสรรค์ของตนเอง เธอถอนหายใจลึกก่อนจะเริ่มถ่ายโอนปราณเข้าไป อเล็กซ์สัมผัสได้ถึงออร่าที่เต้นเร่า เมื่อปราณเทพจำนวนมหาศาลถูกอัดฉีดเข้าไปในต้นไม้ ราวกับจะทำให้มันมีชีวิตขึ้นมา เปลือกไม้สีน้ำตาลหม่นเริ่มเปลี่ยนสี กลายเป็นสีอำพัน ต้นไม้แอมเบอร์วูดหัวใจสุริยันกำลังได้รับชีวิตอย่างแท้จริง