บทที่ 2135 ไฟร์สตาร์ อเล็กซ์ใฝ่ฝันอยากจะออกไปท่องอวกาศและใช้เวลาอยู่ที่นั่นมาโดยตลอด แต่เนื่องด้วยสถานการณ์หลายอย่างทำให้เขาไม่มีโอกาสได้ไปสัมผัสจริงเสียที ทว่าในตอนนี้ เมื่อมีโอกาสเข้ามาถึง เขาก็ไม่ลังเลที่จะคว้ามันไว้... เขาตัดสินใจจะบินขึ้นไปสู่อวกาศในอีกไม่กี่วันข้างหน้า สำหรับตอนนี้ อเล็กซ์ร่วมเดินทางไปกับอาจารย์และคนอื่นๆ เพื่อไปเยี่ยมเยียนนักปรุงยาในอีกซีกหนึ่งของโลก พวกเขาใช้การเคลื่อนย้ายมิติไปยังสถานที่อันห่างไกล ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังร้านขายอุปกรณ์ปรุงยาขนาดใหญ่ที่มีชื่อว่า ‘ร้านปรุงยาไฟร์สตาร์’ อเล็กซ์กวาดสายตามองไปรอบๆ สถานที่แห่งนี้ เขาประหลาดใจเล็กน้อยที่ไม่รู้สึกว่าที่นี่แตกต่างจากดินแดนอมตะที่เขาเคยไปเยือนมาก่อน ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมและประเพณีแบบเดียวกัน จะมีก็แต่สถานที่ที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างบ้านเกิดของเขาเท่านั้น ที่มนุษย์มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดูเหมือนว่าซิลเวอร์มิสต์จะได้ประกาศการมาถึงของเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว เพราะมีคนออกมายืนต้อนรับทันทีที่พวกเขาไปถึง "พี่ซิลเวอร์มิสต์ ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้พบคุณเร็วขนาดนี้อีก" หญิงสาวผิวเข้มที่มีผมสีแดงเพลิงกล่าว เธอตัวเตี้ยกว่าซิลเวอร์มิสต์อยู่หนึ่งช่วงศีรษะและสวมชุดคลุมสีเขียวอ่อน "น้องไฟร์สตาร์ ผมดีใจที่เห็นว่าคุณยังไม่ได้เข้าฌานปิดด่านน่ะ ดูเหมือนผมจะโชคดีนะ" ซิลเวอร์มิสต์กล่าว ไฟร์สตาร์ตอบกลับ "ฉัน... คงไม่พูดว่าคุณโชคดีหรอกนะ" ทันทีที่เธอพูดจบ สีหน้าของทั้งซิลเวอร์มิสต์และกริมไซท์ก็เปลี่ยนไปทันที อเล็กซ์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากภายในร้าน ในที่สุดก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมา เขาเป็นคนศีรษะล้านและไว้หนวดหนา มีรอยแผลเป็นยาวพาดจากใบหูซ้ายลากผ่านข้างขมับ บนริมฝีปากของเขายังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยันใครก็ตามที่ได้มอง ซิลเวอร์มิสต์พึมพำ "วินวีด" "ซิลเวอร์มิสต์" ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรอีกนอกจากเรียกชื่อกันและกัน และจ้องหน้ากันนิ่งๆ อเล็กซ์จำชื่อของชายชราคนนี้ได้ เขาคือคนเดียวกับที่สโนว์ลีฟเคยกล่าวถึงในตอนนั้น คนที่แย่งว่าที่ลูกศิษย์ไปจากมือเขาต่อหน้าต่อตา ไฟร์สตาร์มองทั้งสองแล้วถอนหายใจ "ถ้าพวกคุณเริ่มทะเลาะกันที่นี่ ฉันจะเตะทั้งคู่ออกไปให้หมด" "ไม่หรอก ผมจะไม่สู้ คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอกน้องไฟร์สตาร์" วินวีดกล่าว "หึ! ฉันจะไปสู้กับคนที่ฝีมือแย่กว่าตัวเองทำไมกัน? มันจะทำให้ชื่อเสียงของฉันมัวหมองเปล่าๆ" ซิลเวอร์มิสต์ตอบ "นั่นสิ แน่นอนที่สุด" วินวีดกล่าว "ถ้าหากนายมีชื่อเสียงให้มัวหมองน่ะนะ" กริมไซท์ถอนหายใจแล้วส่งข้อความทางจิตหาอเล็กซ์ "อย่าไปสนใจคนสองคนนี้เลย พวกเขาเหมือนแมวกับหนูเวลาเจอกัน อย่าปล่อยให้ความสัมพันธ์แบบคู่แข่งของพวกเขามาทำให้ความประทับใจที่คุณมีต่อเขาสั่นคลอนเลยนะ เขาคือยอดนักปรุงยาระดับเทพไร้เทียมทานของจริง" อเล็กซ์พยักหน้ารับข้อความเบาๆ เขานึกสงสัยว่าทำไมทั้งคู่ถึงโกรธเคืองกันนัก วินวีดหยุดพูดแล้วหันมามองอเล็กซ์ "โฮ่... นายก็หาคนได้แล้วงั้นรึ? พ่อหนุ่มคนนี้ตั้งใจจะเป็นตัวแทนของนายสินะ?" เขาถามพลางส่งสัมผัสตรวจสอบรอบตัวอเล็กซ์ "ก็นะ มีแค่นายเท่านั้นแหละที่เลือกคนอ่อนแอขนาดนี้" "และก็มีแค่นายเท่านั้นแหละที่คิดว่าพรสวรรค์ของนักปรุงยาขึ้นอยู่กับระดับการบำเพ็ญเพียร" ซิลเวอร์มิสต์โต้กลับ ไฟร์สตาร์กรอกตาแล้วมองไปยังคนทั้งสาม "เข้ามาข้างในเถอะ ฉันเตรียมที่พักไว้ให้พวกคุณทุกคนแล้ว" สโนว์ลีฟเดินเข้ามา "ดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้งครับผู้อาวุโส" เขากล่าว ไฟร์สตาร์ยิ้ม "สุสานเป็นยังไงบ้าง?" เธอถาม "ก็งั้นๆ ครับ" เขาตอบแล้วเดินต่อไป "ขอบคุณที่ให้พวกเราพักที่นี่นะครับ" กริมไซท์กล่าวพร้อมกับโค้งคำนับเล็กน้อย ไฟร์สตาร์โค้งตอบอย่างนอบน้อมกว่า "คุณพึ่งพาฉันได้เสมอค่ะผู้อาวุโส" เธอกล่าว อเล็กซ์เดินเข้าไปทักทายเธอ "ผมชื่อดอว์นเบลด ศิษย์ของอาจารย์ซิลเวอร์มิสต์ ยินดีที่ได้รู้จักครับผู้อาวุโส" ไฟร์สตาร์ยิ้ม "คุณเพิ่งกลายเป็นอมตะได้ไม่นานใช่ไหมล่ะ? คุณต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ พี่ซิลเวอร์มิสต์ถึงได้เลือกคุณมาเป็นตัวแทน" อเล็กซ์ยิ้มตอบเบาๆ "โอ้! น้องไฟร์สตาร์ ช่วยทำอะไรให้ลูกศิษย์ผมหน่อยได้ไหม?" ซิลเวอร์มิสต์ถาม "เขาต้องการให้ฉันช่วยอะไรล่ะ?" ไฟร์สตาร์ถาม ซิลเวอร์มิสต์หันไปหาอเล็กซ์ "บอกนางไปสิว่าเจ้าต้องการอะไร นางมีคอนเน็กชันกว้างขวางกับผู้มีอำนาจระดับสูง นางสามารถทำให้เรื่องที่ยากกลายเป็นจริงได้" ดวงตาของอเล็กซ์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาเข้าใจแล้วว่าอาจารย์กำลังหมายถึงอะไร "ผู้อาวุโสครับ ผมจะเป็นหนี้บุญคุณท่านไปตลอดกาลหากท่านช่วยผมตามหาคนบางกลุ่ม" เขากล่าว "หรืออย่างน้อยก็ช่วยดูให้หน่อยว่าพวกเขาอยู่ที่นี่หรือไม่" "ตามหาคน? ฉันมีเครือข่ายก็จริง แต่ไม่ได้กว้างขวางขนาดนั้นนะ" ไฟร์สตาร์กล่าว "ฉันว่าให้คนทรงเจ้าหรือผู้หยั่งรู้ช่วยน่าจะดีกว่านะ" "ไม่หรอก ไม่" ซิลเวอร์มิสต์เดินเข้ามาใกล้ "เขากำลังตามหาครอบครัวที่เลื่อนระดับขึ้นมาก่อนหน้าเขา เขาอยากรู้ว่าพวกเขามาอยู่ที่โลกนี้หรือไม่" หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย "นั่นเมื่อนานมาแล้วหรือยังคะ?" เธอถาม "ไม่เกินหนึ่งศตวรรษครับ" อเล็กซ์ตอบ "อ้อ ถ้าแค่ศตวรรษเดียวก็น่าจะพอทำได้" หญิงสาวกล่าว ก่อนจะชะงักไป "ศตวรรษเดียวงั้นเหรอ?" อเล็กซ์พยักหน้า "แต่พวกเขาจากไปก่อนคุณนะ" เธอกล่าว อเล็กซ์ทำหน้าเกร็งเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า หญิงสาวจับสังเกตได้แล้วว่าเขาเป็นอมตะมาไม่ถึงร้อยปี ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขาไม่สามารถปิดบังเธอได้อีกต่อไป ทว่าซิลเวอร์มิสต์กลับยิ้มอย่างภูมิใจ "ลูกศิษย์ผมเป็นไง? เยี่ยมยอดเลยใช่ไหมล่ะ?" เขาถาม "ถ้าที่ฉันคิดเป็นเรื่องจริง ก็คงต้องเรียกว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดแล้วล่ะ" เธอกล่าวแล้วหันไปหาอเล็กซ์ "บอกรายละเอียดเท่าที่รู้เกี่ยวกับพวกเขามา ฉันจะลองเช็กดูว่ามีใครเลื่อนระดับขึ้นมาที่นี่ตามรายละเอียดนั้นในช่วง 100 ปีที่ผ่านมาหรือไม่" อเล็กซ์ขอบคุณหญิงสาว เขาให้ข้อมูลรายละเอียดไป แต่ไม่มีอะไรที่เป็นจุดเด่นชัดเจนเกินไป ปัญหาคือหากเขาให้ข้อมูลที่เฉพาะเจาะจงมากเกินไป อาจมีคนตามหาตัวเขา และคนเหล่านั้นอาจไม่ได้มีเจตนาที่ดีนัก เขากังวลเป็นพิเศษเกี่ยวกับพวกคนที่กำลังตามหา ‘ผู้อาวุโสหยาง’ เขาไม่รู้เลยว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร แต่มันจะต้องน่ากลัวอย่างแน่นอน หากคนพวกนั้นรู้ว่าเขากำลังตามหาคนกลุ่มหนึ่งที่เคยอยู่กับผู้อาวุโสหยางมาก่อน เขาคงเดือดร้อนแน่ๆ สำหรับตอนนี้ เขาจะรอข่าวคราวของคนที่มาจากโลกวิญญาณหลักใบที่ 3 ไปก่อน เมื่ออเล็กซ์ให้ข้อมูลเสร็จ ซิลเวอร์มิสต์ก็ดันตัวเขาออกไปแล้วถามหญิงสาว "ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?" "เขามาที่นี่เมื่อ 5 ปีก่อนจากดินแดนวิญญาณเงิน เขากำลังเดินทางกลับจากสุสาน ปัญหาคือพี่ซิลเวอร์มิสต์ ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่? ไม่ใช่ว่าพี่ตั้งใจจะกลับโลกโอสถทันทีหลังจากเจอลูกศิษย์แล้วหรือไง?" ซิลเวอร์มิสต์พึมพำ "เธอก็เห็นนี่ว่าเขาให้ฉันทำอะไร เขาแทบจะไม่ยอมตกลงจนกระทั่งฉันสัญญาว่าจะช่วยตามหาครอบครัวให้เขา ทั้งที่นี่และในโลกโอสถ พอจบการแข่งขันนี้แล้ว เขาจะไปที่อื่นต่อเพื่อตามหาพวกเขาถ้าหากพวกเขาไม่ได้อยู่ในสองโลกนี้" ไฟร์สตาร์อดไม่ได้ที่จะยิ้มให้อเล็กซ์ "ฉันเคารพทุกคนที่ใส่ใจครอบครัวอย่างลึกซึ้งค่ะ" เธอกล่าว "ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหาข้อมูลที่คุณต้องการให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้คุณไปพักผ่อนเถอะ ห้องพักเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"