Chapter 520: วูล์ฟ ปะทะ วิเวียน (ตอนที่ 1) ดาเรียสไม่รู้เลยว่า ในตอนนี้เอง กำลังมีปฏิบัติการขนาดใหญ่เกิดขึ้นตามสถานที่หลายแห่งที่อยู่ภายใต้การควบคุมของแบล็กฮาวด์ ความสนใจของเขามุ่งไปอยู่ที่อื่น ความมั่นใจของเขายังคงไม่สั่นคลอน ในความคิดของเขา ค่ำคืนนี้มีเพียงสองสถานที่ที่ต้องใส่ใจ และในสองแห่งนั้น มีอยู่แห่งหนึ่งที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แบบ สถานที่แห่งนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของวิเวียน วิเวียนไม่ใช่แค่สมาชิกธรรมดาของแบล็กฮาวด์ เธอคือผู้วางกลยุทธ์ ผู้คิดแผน และคนที่คอยทำงานอยู่เบื้องหลังเพื่อให้ความโกลาหลทุกอย่างดำเนินไปตามแผนอย่างแม่นยำเสมอ ในขณะที่ดาเรียสคือหน้าตาของกลุ่มและเจ็ตต์คือค้อนเหล็ก วิเวียนคือมันสมองที่ทำให้ชัยชนะของพวกเขาเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเธออยู่ ทุกอย่างจะไม่หลุดออกนอกควบคุม อย่างน้อย ดาเรียสก็เชื่อแบบนั้น แต่ค่ำคืนนี้ เป็นครั้งแรกในรอบนานมากที่วิเวียนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก บนดาดฟ้าสถานที่จัดงานของโรงแรมหรู บรรยากาศหนักอึ้งไปด้วยแรงกดดันและกลิ่นเหงื่อกับเลือด นี่ควรจะเป็นปฏิบัติการที่สะอาด ควบคุมได้ และคาดเดาได้ นักสู้ควรจะล้มลงทีละคนภายใต้การจับคู่ที่วางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างรอบคอบและแรงกดดันที่ถาโถมเข้าใส่ แต่กลับมีคนบางกลุ่มทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ พวกเขาฝ่าฝันอัตราต่อรองมาได้ แมตช์แล้วแมตช์เล่า นักสู้ที่ควรถูกคัดออกไปตั้งแต่ช่วงแรกยังคงยืนอยู่ได้ วูล์ฟ โจ และแชดยังคงฝ่าฟันต่อไป ทำลายทุกการคาดการณ์ที่วิเวียนวางไว้ ตอนแรกเธอแค่หงุดหงิด จากนั้นก็เริ่มเสียอารมณ์ และตอนนี้เธอรำคาญอย่างแท้จริงแล้ว เธอพยายามแทรกแซงด้วยตัวเองไปแล้ว โจถูกโจมตีก่อนถึงเวลาขึ้นสู้ เป็นการเล่นสกปรกที่หวังจะทำให้เขาอ่อนแรงลงเพียงพอที่จะพ่ายแพ้ แต่เมื่อวิธีนั้นไม่สำเร็จ วิเวียนก็ยกระดับสถานการณ์ขึ้นไปอีก โดยบีบให้โจต้องลงแข่งในแมตช์แท็กทีมร่วมกับแชด นักสู้ที่เหนื่อยล้าสองคนต้องไปเจอกับคู่ต่อสู้ที่ถูกเลือกมาโดยเฉพาะเพื่อกดพวกเขาให้จม ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังชนะ นั่นคือจังหวะที่วิเวียนเดินหมากต่อไป ด้วยความโหดเหี้ยมที่คำนวณมาอย่างดี เธอถีบแชดตกลงไปในหลุมต่อสู้ บีบให้เขาต้องลงไปอยู่ท่ามกลางความโกลาหลด้านล่าง ตอนนี้ทั้งสามคน โจ แชด และวูล์ฟ ถูกขังอยู่ด้วยกันในพื้นที่เดียวกัน สำหรับวิเวียน นี่ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป นี่คือโอกาส สถานที่แห่งนั้นแน่นขนัดไปด้วยผู้คน นักสู้ บอดี้การ์ด ทหารรับจ้างที่ลูกค้ารวยๆ จ้างมา รวมถึงสมาชิกของแบล็กฮาวด์เอง ผู้คนที่มีชีวิตอยู่เพื่อความรุนแรงและผลกำไร แม้แต่นักสู้หน้าใหม่ที่ยังไม่เคยก้าวขึ้นสังเวียนก็ยังอยู่ตรงนั้น คอยมอง คอยรอ ไม่ว่าสามคนนั้นจะแกร่งแค่ไหน ไม่ว่าพวกเขาจะรอดจากศึกมากี่ครั้งแล้วก็ตาม วิเวียนก็ยังมั่นใจ พวกเขาไม่มีทางสู้กับทุกคนได้ วิเวียนยืนอยู่บนยอดเวที เธอยกมือขึ้น เสียงของเธอดังชัดไปทั่วทั้งสถานที่ขณะที่เธอประกาศออกมา เงินรางวัล ถ้าโจ แชด และวูล์ฟถูกปราบลง จะมีการจ่ายเงินรางวัลสิบล้าน สิบล้าน สำหรับคนส่วนใหญ่ที่อยู่ตรงนั้น นั่นคือเงินจำนวนมหาศาลที่เปลี่ยนชีวิตได้ ซื้ออิสรภาพ ซื้ออำนาจ ซื้อสถานะ ซื้อความชอบธรรมให้กับความรุนแรงได้ทุกอย่าง ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกจากปากเธอ บางอย่างก็เปลี่ยนไปในฝูงชน ดวงตาหลายคู่สว่างวาบ รอยยิ้มค่อยๆ ผุดขึ้น แทบไม่ต้องลังเล นักสู้เริ่มกระโดดลงไปในหลุมทีละคนทีละคน ถูกดึงดูดด้วยความโลภล้วนๆ “แล้วแกมีแผนรับมือเรื่องนี้ไหม หรือไม่มี?” แชดตะโกน เสียงเขาตึงเครียดขณะมองคนพวกนั้นลงมาล้อมรอบ “แกต้องคาดเดาได้อยู่แล้วว่ามันอาจเกิดขึ้นใช่ไหม?!” วูล์ฟไม่ได้ตอบทันที พวกที่กระโดดลงมาเริ่มพุ่งเข้าหาพวกเขาแล้ว บิดข้อนิ้วไปมา ยิ้มกรุ้มกริ่มราวกับกำลังนับเงินอยู่ในหัวตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม “เอาเถอะ ฉันก็พูดไม่ได้หรอกว่าไม่เคยคิดไว้เลย” ในที่สุดวูล์ฟก็ตอบ น้ำเสียงยังนิ่งสนิทแม้สถานการณ์จะโกลาหล “แค่คิดว่ามันคงไม่ค่อยมีโอกาสเกิดขึ้นเท่าไหร่” เขาเหลือบตามองขึ้นไปชั่วครู่ไปยังจุดที่วิเวียนยืนอยู่ สีหน้าของเธออ่านไม่ออก “ถ้าเป็นเรื่องเล่นเกมจิตใจ เธอเป็นระดับ S ไม่มีข้อกังขา” วูล์ฟพูดต่อ “แต่ความมั่นใจของเธอ...นั่นแหละอาจเป็นจุดที่ฉุดเธอไว้” วูล์ฟกวาดตามองสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว ปกติแล้วเวลาถูกล้อม นักสู้จะถอยไปติดกำแพงหรือมุม เพื่อบังคับให้ศัตรูเข้ามาได้เพียงทางเดียว พื้นที่แคบจะทำให้จำนวนคนกลายเป็นข้อเสีย แต่หลุมต่อสู้แห่งนี้ไม่มีความสะดวกแบบนั้น คนพวกนั้นกำลังตกลงมาจากทุกทิศทาง “ต้องอยู่ใกล้กันไว้!” วูล์ฟตะโกน “บุกเข้าไปแรงๆ แล้วถอยกลับมาตรงกลาง จัดการให้ได้มากที่สุด แต่อย่าให้ใครอ้อมไปด้านหลังได้!” “แล้วฉันล่ะ?!” แชดตะโกน “ฉันก็ต้องเกาะอยู่ข้างพวกแกแล้วภาวนาอย่างเดียวเหรอไง?!” “แชด” วูล์ฟตวาด ขณะที่ตัวเองพุ่งออกไปแล้ว “แกก็ต้องง้างหมัดของแกเองโว้ย!” วูล์ฟพุ่งนำไปก่อนเป็นคนแรก เขากระโจนขึ้นกลางอากาศ บิดตัวเตะเข้าใส่หน้าผู้โจมตีสองคนเต็มแรงก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ตอบสนอง พอลงพื้นอย่างนุ่มนวล เขาก็กลิ้งไปบนหลัง หมุนขาแล้วกวาดล้มอีกคนให้หงายหลัง ลอยกระแทกพื้นเสียงดัง โจตามมาติดๆ ด้วยพลังการรักษาของเขาที่ยังทำงานอยู่ โจไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาพุ่งตรงเข้าไปในกลุ่มศัตรูที่หนาแน่นที่สุด ยกแขนขึ้นรับไว้ หมัดหนึ่งซัดเข้าซี่โครงของเขา แต่เขาไม่สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะสวนหมัดตรงเข้าเต็มหน้าอีกคน จากนั้นก็หมุนตัวซัดสองหมัดหนักๆ เข้าไปที่คางของชายอีกคน ความเจ็บแปลบแล่นวาบ แต่โจฝืนทนเอาไว้ เขาดันตัวเองพุ่งต่อไปข้างหน้า แล้วถอยกระโดดกลับมา ตั้งหลักได้อีกครั้งก่อนจะปล่อยหมัดตรงสั้นๆ ตามด้วยหมัดขวาตรงเข้าใส่ ทำให้คู่ต่อสู้อีกคนล้มลงไป พวกเขายังยืนหยัดกันอยู่ได้ แต่ก็แทบจะเต็มกลืน ปัญหาไม่ใช่ฝีมือ มันคือจำนวนคน ถึงวูล์ฟกับโจจะชกพวกนักสู้ให้ล้มลงกับพื้นได้ หลายคนก็ไม่ได้ค้างอยู่ตรงนั้น พวกนี้ไม่ใช่มือสมัครเล่น ถ้าไม่ถูกน็อกจนสิ้นสภาพจริงๆ พวกเขาก็จะลุกขึ้นมาอีก แม้จะโซซัดโซเซ แต่ก็ยังอันตรายอยู่ดี ในขณะเดียวกัน แชดกลับชะงัก เขาไม่ได้พุ่งเข้าไปเหมือนอีกสองคน แต่คอยระวังตัว มองการเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างละเอียด และเขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่สำคัญ ตอนที่วูล์ฟกับโจบุกเข้าไปแล้วถอยกลับ พวกเขาไม่ได้ถอยกลับไปตำแหน่งเดิมเสมอไป นั่นหมายถึงช่องว่าง นั่นหมายถึงอันตราย ก่อนที่แชดจะทันตะโกนเตือน ใครบางคนก็พุ่งเข้าหาเขา “ไม่!” แชดตะโกน ก้มตัวหลบทันเวลา หมัดหนึ่งเฉียดผ่านเหนือศีรษะไปแค่เส้นยาแดงผ่าแปด ผู้โจมตีเสียจังหวะยาวเกินไป แชดไม่ลังเล เขาทิ้งตัวต่ำแล้วชกหมัดสวนขึ้นไปยังจุดที่ผู้ชายคนหนึ่งเจ็บได้มากที่สุด ผู้โจมตีทรุดลงในทันที หายใจหอบและกุมเป้าตัวเองไว้ขณะล้มลงไป แต่ไม่มีเวลาฉลอง คนอื่นกำลังเข้ามาอีก แชดหันตัวแล้ววิ่งกลับไปหา วูล์ฟกับโจ หัวใจเต้นรัว “พวกแกเพิ่มเงินให้มากกว่าที่เธอเสนอไม่ได้เหรอวะ?!” แชดตะโกนอย่างสิ้นหวัง “หรืออะไรทำนองนั้นก็ได้?!” วูล์ฟหยุดเคลื่อนไหว “เดี๋ยวนะ” เขาพูด ท่ามกลางความโกลาหล ร่างคนพุ่งเข้าชน ร่างหมัดปะทะกันไม่หยุด ดวงตาของวูล์ฟหรี่ลง ไม่ใช่เพราะตื่นตระหนก แต่เป็นเพราะกำลังคำนวณอยู่ และในตอนนั้นเองเขาก็เข้าใจขึ้นมา วิเวียนกำลังตั้งสมมติฐานสำคัญผิด เธอเชื่อว่าความกลัวกับความโลภจะกลบเหตุผลทั้งหมด เธอเชื่อว่าจำนวนคนเพียงอย่างเดียวจะเป็นตัวตัดสินผลลัพธ์ แต่เธอลืมไปอย่างหนึ่ง คนประเภทนี้ไม่ได้สู้เพราะความภักดี พวกมันสู้เพราะผลประโยชน์ และผลประโยชน์ก็ถูกบิดให้เข้าทางได้ มุมปากของวูล์ฟโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ ที่แฝงอันตราย