## สัมผัสแห่งเมชา (The Mech Touch) - บทที่ 5577 พลังที่แตกต่าง การแข่งขันท้าประลองได้สิ้นสุดลงอย่างฉับพลัน! หนึ่งวันหลังศาสตราจารย์เวส ลาร์คินสัน เปิดตัวผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ล่าสุดอันโอ้อวดที่สุดของเขา น้อยคนนักจะคาดคิดว่าจะมีใครกล้าพอจะลอบสังหารดาวรุ่งพุ่งแรงเช่นนี้ ตัวตนของนักฆ่าได้สร้างความตกตะลึงแก่สาธารณชนยิ่งกว่าสิ่งใด! ไม่มีใครสามารถสงบสติอารมณ์ได้เมื่อได้รับทราบถึงเหตุการณ์อันน่าสะเทือนขวัญนี้ "อาจารย์นักออกแบบเมชาผู้ทรงเกียรติจะหลงผิดไปไกลถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?" "เขาเริ่มเห็นแก่ความเป็นสากลตั้งแต่เมื่อใดกัน? มันน่าอัปยศอย่างยิ่งหากเขากลับกลายเป็นผู้ทรยศตั้งแต่ต้น! จะมีสายลับที่ซุ่มปฏิบัติการอีกสักกี่คนที่แพร่กระจายไปทั่วสังคมของเรา?" "ข้าไม่เคยตระหนักเลยว่าปรมาจารย์ฉวนเคยมีแนวคิดนิยมความเป็นสากลในอดีต ข้าได้ร่วมงานกับเขาในหลายโครงการจนเชื่อมั่นว่าเขาเป็นนักออกแบบเมชาที่จริงใจ เขาหลอกลวงพวกเราทุกคนได้! หากวันนี้เขาไม่เปิดเผยการทรยศของตนเอง เขาคงสร้างความเสียหายได้มากกว่านี้ขณะที่เขาดำเนินกิจกรรมในสังคมของเราโดยไร้การตรวจสอบ!" ไม่ใช่ทุกคนที่ให้ความสนใจกับการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ระดับสูงของเฟย์ เฟียนนา แต่สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปนับตั้งแต่ข่าวนี้แพร่กระจายออกไป แม้แต่พวกหัวสูงชั้นนำที่หยิ่งยโสก็ยังต้องหันมาให้ความสนใจต่อเหตุการณ์นี้! ความสำคัญของเวสและการทรยศที่คาดไม่ถึงของปรมาจารย์นักออกแบบเมชาผู้มีอายุถึง 300 ปีนั้นเพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของพวกเขาแล้ว แต่ทว่าตัวตนของผู้กอบกู้ต่างหากที่ทำให้พวกเขาหันมาใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง! "ผู้ทำลายล้างโลกได้ปรากฏตัวอีกครั้ง" "เทพนักบินทุกคนได้เดินทางกลับจากแกนกลางของมหาสมุทรสีแดงแล้ว ข้าทราบดีว่าหมัดแห่งการท้าทายได้ปรากฏตัวขึ้นที่บริดจ์เฮดวันแล้ว" "เหตุใดเทพนักบินผู้ทรงพลังแห่งรูบาร์ธานจึงตัดสินใจเยี่ยมเยียนระบบท่าเรือชั้นสองอันไร้ความสำคัญแห่งนี้? มีสถานที่ทางยุทธศาสตร์อันสำคัญยิ่งอีกมากมายที่ต้องการการคุ้มครองของเธออย่างเร่งด่วน สเปซล็อกไม่สามารถคุ้มกันแนวหน้าของพันธมิตรรูบาร์ธานได้เพียงลำพัง แล้วเหตุใดนางจึงอ้อมมายังสหภาพมหาสมุทรสีแดง?" "คำตอบของคำถามเหล่านั้นมันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? นางเดินทางมาเพื่อพบศาสตราจารย์ลาร์คินสันอย่างแน่นอน! ข้าได้ยินข่าวลือว่าศาสตราจารย์ผู้แปลกประหลาดนี้ได้พัฒนามิตรภาพอันแน่นแฟ้นกับเทพนักบินแห่งรูบาร์ธาน" "ได้อย่างไร? ทั้งสองไม่ควรมีอะไรที่เหมือนกันเลย! พวกเขามาจากโลกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง" "ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่หากต้องคาดเดา คงเป็นเพราะความรักในแมวที่พวกเขามีร่วมกัน ชาวลาร์คินสันคลั่งไคล้แมว และผู้ทำลายล้างโลกก็เอ็นดูพวกแมวเช่นกัน บางทีพวกเขาอาจตั้งสมาคมคนรักแมว..." ข่าวลือยังคงแพร่สะพัดไปทั่วมนุษยชาติสีแดง เทพนักบินคือวีรบุรุษผู้โดดเด่นที่น้อยคนนักจะได้มีโอกาสพบเจอด้วยตนเอง ผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขันท้าประลองในวันชี้ชะตานั้นรู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่ได้สัมผัสพลังเพียงเสี้ยวเดียวของผู้ทำลายล้างโลก! นี่เป็นเกียรติยศที่พวกเขาจะหวงแหนไปตลอดชีวิต ทว่าไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงได้กับการได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษจากบุคคลผู้ทรงพลังถึงเพียงนี้! ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ สงสัยว่าเหตุใดผู้ทำลายล้างโลกจึงตามหาพลเมืองกาแล็กซีระดับ 3 ผู้นี้ และอะไรคือสิ่งที่ทำให้พวกเขามาพบกัน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทราบว่าเวสและเทพนักบินได้หายตัวไปที่ใด ภายในป้อมปราการลับที่ถูกฝังอยู่ใต้พื้นผิวของบอร์เทล 3 เวสนั่งลงบนเก้าอี้โลหะธรรมดา ขณะที่เขากำลังตรวจสภาพอันเสียหายของลัคกี้ "เมี้ยว..." แมวอัญมณีได้รับความเสียหายอย่างหนักหลังจากถูกสายฟ้าฟาดอันไม่อาจอธิบายได้ของปรมาจารย์ฉวน แม้ว่าคุณสมบัติของการโจมตีนี้จะเทียบไม่ได้กับสายฟ้าแห่งเคราะห์กรรม แต่มันก็ยังเกินขีดจำกัดการป้องกันของแมวอัญมณีที่ได้รับการอัปเกรดร่างกายมาหลายครั้งแล้ว! เวสไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าการโจมตีเซอร์ไพรส์เช่นนี้จะสามารถสร้างความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญต่อโครงสร้างอาร์คีเมทัลของลัคกี้ได้ ท้ายที่สุดแล้ว อาร์คีเทคมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษในการควบคุมพลังงานไฟฟ้า! "เจ้าสบายดีไหม? เจ้าจะสามารถฟื้นฟูระบบของเจ้าได้ หรือว่าเจ้าต้องการการซ่อมแซมด้วยตนเอง?" "เมี้ยว เมี้ยว..." "อ้อ ก็แค่ต้องการอาหารเพิ่มเยอะๆ สินะ เข้าใจแล้ว ข้าจะขอให้พวกช่างเครื่องช่วยเตรียมชามอาหารหายากชั้นสูงให้" ก่อนที่เขาจะเอ่ยคำขอ สองร่างใหม่ได้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันกลางห้องโลหะอันว่างเปล่า "เมี้ยว...!" "เหมียว" ทั้งเวสและลัคกี้หดตัวลงเมื่อพวกเขาเข้าใกล้เหล่าผู้ทรงภูมิสูงสุดที่ทรงพลังที่สุดในมหาสมุทรสีแดง! ไม่มีใครที่ได้เห็นการโจมตีสถานีไทด์ จะสามารถคิดได้ว่าเหล่าเทพนักบินนั้นอ่อนแอ! การแพร่ภาพในตอนนั้นได้ทำหน้าที่อย่างดีในการถ่ายทอดพลังอันมหาศาลเพียงเสี้ยวเดียวที่เหล่าเทพนักบินมีในครอบครอง ทว่าบันทึกจากระยะไกลเหล่านั้นไม่มีทางเทียบได้กับพลังอันแท้จริงที่ก่อให้เกิดเจตจำนงอันทำลายล้างซึ่งเป็นรากฐานของเทพนักบิน! ผู้ทำลายล้างโลกนั้นเหนือกว่ากระบองแห่งการตอบโต้ หรือนายพลแอ็กเซลา สตีรอน เป็นอย่างมาก นักบินเอซคนไหนก็ไม่อาจเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อนักบินเทพตัวจริงที่สามารถรอดพ้นจากการทดสอบครั้งสุดท้ายได้ เวสพบว่ามันยากที่จะรักษาความสงบของตนเองเมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันมากมายถึงเพียงนี้ จิตวิญญาณของเขากลับเริ่มได้รับความเสียหายเมื่อระยะประชิดกับเจตจำนงอันเป็นอันตรายของผู้ทำลายล้างโลกกลายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ เขามีลางสังหรณ์ว่าเทพนักบินผู้นี้สามารถบดขยี้จิตใจ ร่างกาย และจิตวิญญาณของมนุษย์ทุกคนบนบอร์เทล 3 ได้ หากนางปรารถนา! มันไม่จำเป็นเลยที่นางจะต้องจุดชนวนยิงปืนใหญ่หลักอันน่าสะพรึงกลัวของแร็กนาร็อก อาณาจักรแห่งเทพของนางเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำลายล้างชีวิตของใครก็ตามที่ไม่แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานเจตจำนงอันครอบงำของเธอได้! ทันใดนั้น แรงกดดันก็จางหายไป แม้ว่าผู้ทำลายล้างโลกจะยังคงไว้ซึ่งการปรากฏกายที่ทรงพลังอย่างปฏิเสธไม่ได้ เวสก็ไม่หลงคิดไปอีกแล้วว่าตนเองอยู่ห่างจากหายนะเพียงไม่กี่ก้าว "เหมียว" เอ็มม่าบินล่วงหน้าไปอย่างสบายๆ และหยุดอยู่ตรงหน้าลัคกี้ แม้ว่าการสำแดงพลังอันเป็นตำนานของไอรีน ม็อกซ์ จะลดขนาดของเธอลงอย่างมาก แต่นางก็ยังคงมีขนาดใหญ่เท่าเสือ ผู้ประกาศก้องแห่งหายนะนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าแมวใหญ่ทั่วไป! ร่างที่เสียหายของลัคกี้สั่นสะท้านขณะที่เขารู้สึกว่าเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิงในครั้งนี้ "เมี้ยววว..." "เหมียว เหมียว เหมียว" เอ็มม่าเพิกเฉยต่อความตกใจของลัคกี้และบินล่วงหน้าไปจนกระทั่งนางสามารถจับแมวอัญมณีผู้เคราะห์ร้ายไว้ในอุ้งมือได้! สปิริตคู่หูอันทรงพลังที่มีอยู่ในขณะนี้ไม่มีพฤติกรรมแตกต่างจากแม่เสือที่กำลังอาบน้ำให้ลูกน้อยของเธอ ลิ้นร้อนดุจเปลวเพลิงของนางเริ่มเลียร่างโลหะของลัคกี้อย่างไม่ใส่ใจ! "เมี้ยว! เมี้ยว! เมี้ยว!" น่าเสียดายที่เวสเพิกเฉยต่อความทุกข์ทรมานของลัคกี้โดยสิ้นเชิง ตั้งแต่ที่เขาสบตากับหนึ่งในอดีตเจ้าของประสบการณ์แห่งความเป็นเลิศของเขา เขารู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา ไม่มีเหตุผลที่น่าเชื่อถือที่เขาจะรู้สึกผิดต่อหน้านาง เขากระทำการช่วยเหลืออันใหญ่หลวงแก่นางเมื่อกว่าสองศตวรรษก่อน และได้มอบเงื่อนไขทางอ้อมให้นางก้าวหน้าไปสู่ตำแหน่งอันสูงส่ง กระนั้น เวสก็รู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขายังคงเผชิญหน้ากับดวงตาอันเจิดจ้าและลุกโชนคู่นั้นที่กำลังพิพากษาเขาอยู่ ช่องว่างมหาศาลแห่งพลังทำให้เขารู้สึกสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิงและตกอยู่ในความเมตตาของผู้ทำลายล้างโลก "สงบใจเสีย เจ้าหนู ข้าติดค้างบุญคุณเจ้าอยู่ ข้าไม่เคยลืมทุกสิ่งที่คุณได้ทำเพื่อฉันและมนุษยชาติโดยรวม" เสียงของเทพนักบินในระยะประชิดนั้นทรงพลังและครอบคลุมมากกว่าเสียงของนักบินเอซชั้นยอดใดๆ แม้ว่าเวสจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่สติของเขาก็ยังคงเลือนรางไปชั่วขณะเมื่อเสียงอันทรงอำนาจนั้นเต็มทั่วทั้งจิตใจของเขา! เทพไอรีน ม็อกซ์ ดูคุ้นตาสำหรับเวส เทพนักบินคือสิ่งมีชีวิตที่ส่วนใหญ่ประกอบขึ้นจากเจตจำนงบริสุทธิ์ ดังนั้นร่างมนุษย์ของพวกนางส่วนใหญ่จึงเป็นสิ่งที่พวกนางสามารถปั้นแต่งตามความปรารถนาของตนเองได้อย่างสมบูรณ์ นักบินหญิงผู้นี้จงใจคงไว้ซึ่งรูปลักษณ์ที่คล้ายคลึงกับตอนที่นางได้รับสปิริตคู่หูครั้งแรก มันกระตุ้นความรู้สึกโหยหาอดีตอย่างมากจากเวส ข้อแตกต่างที่สำคัญเพียงอย่างเดียวคือ ผู้ทำลายล้างโลกสวมชุดที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ ประกอบด้วยเครื่องแบบทหารรูบาร์ธานที่วิจิตรบรรจง ประดับด้วยเหรียญตราและสัญลักษณ์อื่นๆ ผ้าคลุมสีแดงยาวพริ้วไหวอย่างหรูหรา ประทับตราสัญลักษณ์ส่วนตัวของนาง พลิ้วไหวจากแผ่นหลังของเธอ เขาสามารถจ้องมองเทพไอรีนได้ทั้งวัน เวสส่ายหน้าเพื่อรักษาความเฉียบคมของตนเอง เขาไม่สามารถยอมทรุดตัวลงคุกเข่าและบูชาผู้ทำลายล้างโลกเยี่ยงเทพเจ้าเหมือนกับบุคคลที่จิตใจอ่อนแอเหล่านั้นได้! "ดังนั้น... ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว" เขากล่าวอย่างงุ่มง่าม เทพนักบินยิ้มตอบเวส "มันผ่านมานานกว่าสองศตวรรษแล้วตั้งแต่เราได้ใกล้ชิดกันอีกครั้ง" เทพนักบินกล่าว ขณะที่นางพยายามควบคุมการปรากฏกายของตนเองได้ดีขึ้น "นี่คือทั้งหมดที่คุณจะพูดหรือ?" "เอ่อ ท่านไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า! ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะตรงมาหาข้าหลังจากกลับมาจากอวกาศต่างดาว? ท่านไม่มีเรื่องสำคัญที่ต้องทำที่พันธมิตรรูบาร์ธานหรอกหรือ?" ผู้ทำลายล้างโลกแค่นเสียงในแบบมนุษย์ "การพบกันครั้งนี้สำคัญกว่า พันธมิตรรูบาร์ธานจะไม่ล่มสลายในระยะสั้น แคมเดนก็เพียงพอที่จะยับยั้งกองกำลังต่างดาวที่ทรงพลังที่สุดจากการเปิดฉากการโจมตี" ต่างจากพันธมิตรเทอร์แรน พันธมิตรรูบาร์ธานบังเอิญได้รับประโยชน์จากการคุ้มครองของเทพนักบินถึงสองนาย สิ่งนี้ทำให้มหาอำนาจอาณานิคมชั้นหนึ่งหลังนี้อยู่ในสถานะที่มั่นคงยิ่งขึ้น! แม้ว่าการมีอยู่ของเทพนักบินสองนายจะทำให้ความแตกแยกทางการเมืองในพันธมิตรรูบาร์ธานเลวร้ายลง แต่นี่ก็เป็นราคาที่ต้องจ่ายเล็กน้อยเพื่อการคุ้มครองที่มากขึ้น! เทพนักบินก้าวเข้ามาใกล้ "คุณ... คุ้นเคย แต่ก็แตกต่าง คุณได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงมากมายนับตั้งแต่คุณมาเยือนครั้งแรกเมื่อสองศตวรรษก่อน มันนานเท่าใดแล้วตั้งแต่คุณข้ามผ่านห้วงเวลามา?" ไม่มีทางที่เวสจะโกหกได้เมื่อเขาอยู่ในใจกลางอาณาจักรแห่งเทพของไอรีน! เวสยักไหล่ "ประมาณหนึ่งปี ข้าเติบโตขึ้นมากตั้งแต่ตอนนั้น" "มหาสมุทรสีแดงได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาลในช่วงปีที่ผ่านมา" ไอรีนยืนยัน เมื่อเขายืนยันโดยพื้นฐานแล้วว่าเทพนักบินแห่งรูบาร์ธานไม่ได้มาเพื่อแก้แค้นหรือสิ่งใดก็ตาม เวสก็เริ่มผ่อนคลาย มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปล่อยการ์ดลงได้จริงๆ เมื่ออยู่ต่อหน้ามหาอำนาจที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แต่เขาก็คิดว่าเขาปลอดภัยในตอนนี้ เนื่องจากผู้ทำลายล้างโลกต้องการสนทนากับเวส เขาก็ควรจะผ่อนคลายและปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ "ผมขอถามคำถามหนึ่งได้ไหมครับ?" "ว่ามา" "ท่านมาถึงสนามรบโภคาตั้งแต่ก่อนนาทีสุดท้ายแล้วใช่ไหม ท่านต้องมาถึงล่วงหน้าใช่ไหม?" เทพนักบินพยักหน้าโดยไม่พูด นี่เป็นการเดาง่าย "ท่านมาถึงบอร์เทล 3 ล่วงหน้า แต่จงใจซ่อนเร้นการปรากฏตัวของท่าน" เวสอธิบายความคิดของตน "แทบไม่มีใครรู้ว่าท่านอยู่ที่นี่ นั่นทำให้ท่านอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องแม่นยำเพื่อเข้าแทรกแซงเมื่อปรมาจารย์ฉวนเปิดเผยเจตนาที่แท้จริงของเขา นี่เป็นกับดักทั้งหมดเลยหรือ?" "ใช่" ไอรีนยืนยันโดยไม่ลังเลหรือบิดเบือนใดๆ "เรารู้ว่ามีแนวโน้มสูงที่ผู้ที่มีเจตนาร้ายจะดำเนินการต่อต้านคุณ มันอาจเป็นวาฬระยะ มันอาจเป็นกองกำลังแทรกซึมต่างดาวที่ซ่อนเร้น มันอาจเป็นมนุษย์ผู้ทรยศที่ฉวยโอกาส ข้าซ่อนตัวเพื่อล่อลวงภัยคุกคามเหล่านี้ ผลลัพธ์เกินความคาดหมายของข้าพเจ้า" แม้ว่าฟังดูดี แต่เวสกลับรู้สึกไม่ดีเลยในขณะนี้! สีหน้าของเขาหมองลงเมื่อตระหนักถึงแผนการที่ใหญ่กว่าเบื้องหลังเหตุการณ์นี้ "ท่านใช้ผมเป็นเหยื่อล่อ ท่านผลักผมออกไปเพื่อพยายามล่อลวงศัตรูเช่นปรมาจารย์ฉวนให้ออกมา!" "มันได้ผล คุณไม่เคยตกอยู่ในอันตราย ลาร์คินสัน ไม่มีใครสามารถทำอันตรายคุณได้แม้แต่เส้นผม ขณะที่คุณอยู่ภายใต้การคุ้มครองของข้าพเจ้า นี่คือความแน่นอน" เวสไม่มั่นใจเท่าไอรีน เทพนักบินอาจเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เขารู้จัก แต่ไม่มีใครไม่มีวันผิดพลาด! หลายสิ่งหลายอย่างอาจผิดพลาดไปก่อนหน้านี้ เวสไม่เคยต้องการฝากชีวิตของเขาไว้ในมือของผู้อื่นเช่นนี้อีกเลย!