บทที่ 777: ข้าจะพังเจ้าหอคอยของเจ้าซะ! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจแก้โดย Aelryinth ทำเลที่ตั้งของสถานทูตในประเทศญี่ปุ่น ณ กรุงโอซากา ถือว่าค่อนข้างแปลกพิลึก ตั้งอยู่บนยอดภูเขาหลวงที่อยู่ห่างจากแนวชายฝั่งราว ๆ แปดกิโลเมตร {หมายเหตุ: ภูเขาหลวงเป็นสถานที่สมมติขึ้นมา คำว่า หลวง ในภาษาจีนแปลว่าจ้องมองกัน} ภูเขาหลวงนั้นจริง ๆ แล้วเกิดจากภูเขาสองลูกที่มีความชันและความแหลมคมของไหล่เขาคล้ายกันอย่างน่าทึ่ง เส้นทางขึ้นภูเขาประกอบด้วยทางคดเคี้ยวอย่างรวดเร็ว หลายช่วงเป็นทางเลี้ยวแบบเหวี่ยงหนึ่งร้อยแปดสิบองศา สถานทูตตั้งอยู่บนยอดภูเขา เรียกกันว่า หอคอยคู่พิทักษ์ หากมองแต่ไกล ดูคล้ายป้อมปราการสีเทาอมเขียวสองแห่งที่ตั้งตระหง่านบนยอดเขา มีทางเดินโยงเชื่อมระหว่างหอคอยทั้งสองอย่างหลวม ๆ เส้นทางบนพื้นดินเชื่อมต่อไปยังเพียงหอคอยหลักเท่านั้น ดังนั้น ทางเดินที่โยงเชื่อมจึงเป็นทางเดียวที่นำสู่หอคอยแห่งที่สอง หอคอยคู่พิทักษ์นั้นมีชื่อเสียงทั้งในระดับท้องถิ่นและนานาชาติ โมฟานและทีมของเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสถานทูตจะตั้งอยู่ที่นี่ นั่นทำให้พวกเขาได้โอกาสเป็นพยานต่อสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของประเทศญี่ปุ่น “หอคอยคู่พิทักษ์คล้ายกับหอดูดาว เมื่อมองไปทางใต้ จะเห็นสมรภูมิทางทะเลทั้งหมดของโอซากาที่นี่ จึงเป็นเหตุผลที่นายพลหลายคนเลือกพักอาศัยอยู่แถวนี้ด้วย... ค่อนข้างน่าประหลาดใจนะ สถานทูตของญี่ปุ่นดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน!” เจียงอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น — ไม่นาน ทีมก็มาถึงหอคอยพิทักษ์ฝั่งตะวันตก รูปทรงอาคารนั้นงดงามและตระการตาจริง ๆ แต่ในมุมมองของโมฟาน ปราสาทที่มีจั่วแหลมและกระเบื้องมุงหลังคานั้นเป็นเพียงการรวมกันของสไตล์ตะวันออกและตะวันตก เขาจึงไม่รู้สึกว่ามันพิเศษอะไรเลย พวกเขาเดินเข้าใกล้กำแพงที่ทำด้วยหิน ยามเวรสองคนที่แต่งกายคล้ายซามูไรยืนเฝ้าอยู่ตรงทางเข้า เมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มวัยรุ่นเดินมา สายตาก็แหลมคมขึ้นทันที ทำท่าเสมือนหนึ่งว่าพวกเขาบุกรุกเข้ามาในเขตหวงห้าม “เฮ้ พวกเธอมาจากจีนใช่ไหม?” ผู้หญิงวัยรุ่นที่แต่งกายด้วยกิโมโนและถือร่มพูดขึ้น เสียงของเธอเหมือน正在盘问犯人 เธอพูดภาษาอังกฤษ ดังนั้น ทุกคนจึงเข้าใจได้ ผู้หญิงในชุดกิโมโนเดินกระย่องกระแย่งเข้ามาหาพวกเขา ปกติแล้ว กิโมโนจะทำให้ความเป็นมิตรและความอ่อนโยนของผู้หญิงชาวญี่ปุ่นเด่นชัด แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นห่างไกลจากคำว่า “เป็นมิตร” มาก เธอปิดร่มแล้วเสียบลงที่พื้น ส่วนมืออีกข้างก็ชี้มาที่พวกเขา “รู้ได้ไงว่าพวกเรามาจากจีน?” โมฟานรู้สึกสับสนเล็กน้อย ชาวจีนกับชาวญี่ปุ่นหน้าตาคล้ายกันมาก ยิ่งเธอไม่ได้ยินพวกเขาคุยกันด้วยภาษาจีนเลย ทําไมเธอถึงมั่นใจได้ขนาดนี้? พวกเขาจะไม่ใช่คนเกาหลีได้หรือ? “ผู้มาเยือนจากจีนไม่เคยเชื่อฟังกฎระเบียบ ไม่เห็นป้ายประกาศที่เชิงเขาที่ห้ามผู้เยือนเข้าเหรอ? อ่านไม่ออกเหรอ!” ผู้หญิงในชุดกิโมโนยืนชิดข้าง แล้วผายท่าให้ตัวตรง เธอถือไม้เกะที่ทำจากไม้สูง ทำให้ดูสูงโปร่งขึ้น สายตาที่จ้องมาที่โมฟานและทีมของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสและดูถูก “คุณหนู เราไม่ใช่ผู้มาเยือน” โมฟานกล่าว “สถานที่แห่งนี้ไม่ต้อนรับชาวจีนที่มาต้องการทำงานที่นี่เพื่อขอวีซ่าด้วย ออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะไม่ลังเลที่จะเหวี่ยงพวกเธอลงไปเอง!” ผู้หญิงประกาศด้วยน้ำเสียงทะนงตน โมฟานรู้สึกโกรธเมื่อได้ยินคําพูดเอนเอียงของผู้หญิงคนนั้น ใบหน้าของอี้เจียงตู้ กงอวี้ จ้าวซวี เจ้าฉวนเจิ้งเจี้ยน รวมถึงคนอื่น ๆ ก็มืดครึ้มลงทันที ทุกคนในทีมเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกคัดเลือกมาอย่างดีจากสถาบันต่าง ๆ ในจีน ไม่ว่าจะในแง่ไหนก็ตาม แต่ละคนก็มีความภูมิใจในหมู่คนรุ่นราวคราวเดียวกัน หญิงชาวญี่ปุ่นที่โผล่มาจากไหนไม่รู้นี้ไม่เพียงแค่มองถูกพวกเขา แต่ยังมีเรื่องราวบางอย่างกับชาวจีนด้วย เธอทำท่าเสมือนหนึ่งว่าญี่ปุ่นเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และคนในประเทศของพวกเขาชอบที่จะเข้ามาวุ่นวายก้นเธอ! “ใจเย็น ๆ ทุกคนใจเย็น ๆ ปล่อยให้ฉันไปคุยกับเธออ่อน ๆ ดีกว่า” โมฟานกระซิบเมื่อเห็นว่าคนอื่นกําลังจะเดือดพล่าน ผู้หญิงในชุดกิโมโนโมโหเมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ยอมไป เธอชี้มาที่พวกเขาแล้ว喝ว่า “หอคอยคู่พิทักษ์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของโอซากา กรุณาอย่านําอากาศเสีย ๆ มาที่นี่ รีบออกไปเดี๋ยวนี้!” “ไอ้สารเลว แม่แกเพิ่งเรียกอะไรว่าสกปรก? สาบานได้เลยว่าฉันจะพังเจ้าหอคอยบ้านี่ซะเดี๋ยวนี้ให้รู้แล้วรู้รอด! ส่งความนับถือมาสักหน่อย!” โมฟานชี้ไปที่ผู้หญิงแล้วด่ากราด คนอื่น ๆ มองมาที่โมฟานด้วยสีหน้างุนงง ไม่ใช่เหรอที่เขาขอให้ทุกคนใจเย็นเมื่อสักครู่? แล้วตอนนี้เขาถึงกับสบถได้ขนาดนี้? อัตราการเปลี่ยนฉากเร็วเกินไปหรือเปล่า? “แกเพิ่งพูดอะไรนะ? แกกล้าพูดซ้ำอีกมั้ย!” หน้าอกของผู้หญิงกระเพื่อมไปด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว!” โมฟานด่ากลับไป ผู้หญิงในชุดกิโมโนโยนร่มทิ้งไปแล้วพูดด้วยน้ําเสียงเย็นชา “ไม่ใช่อันนั้น!” “ส่งความนับถือมาสักหน่อย” โมฟานกล่าว “ไม่ใช่อันนั้นเช่นกัน” ผู้หญิงค่อย ๆ เอื้อมมือไปที่ท้ายคอเพื่อมัดผมขึ้น ตอนที่ผมของเธอยังปล่อยลงมา ยังแทบจะมองไม่เห็นใบหน้าเลย แต่เมื่อเธอมัดผมขึ้นมาแล้ว ก็เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามสะดุดตา เธอคือความงามที่แท้จริง ต่างหูสีเงินของเธอเข้ากับผิวพรรณที่เรียบเนียนของเธอได้เป็นอย่างดี! “ข้าจะพังเจ้าหอคอยบ้านี่ซะ!” โมฟานไม่เคยกลัวสิ่งใด เมื่อหญิงสาวที่หยิ่งยโสรู้สึกอยากได้ยินอีกครั้ง เขาก็ไม่ลังเลที่จะพูดซ้ำ ใครให้เธอมายืนกรานและไม่ให้ความเคารพ เสมือนหนึ่งว่าตระกูลญี่ปุ่นกําลังมองคนขี้ริ้วขี้เหร่จากจีนอยู่จากเบื้องบน พวกเขาถูกเชิญมาเพื่อท้าทายสถานทูตแห่งชาติ แต่เธอกลับเสือกเข้ามาลบหลู่ดูหมิ่นก่อนที่พวกเขาจะมีโอกาสเตะประตูสถานทูตของประเทศตัวเอง! “ฮัม!” ผู้หญิงในชุดกิโมโนเพิ่งมัดผมเสร็จ เธอเสริมขึ้นมาด้วยน้ําเสียงที่ไม่เป็นมิตร “แกจะต้องเสียใจ!” อุณหภูมิของอากาศลดฮวบลงทันที ทางเดินหินอ่อนสว่างที่อยู่ใต้เท้าของเธอเริ่มมีเถาวัลย์แปลก ๆ เลื้อยคลานขึ้นมา เถาวัลย์ปรากฏขึ้นมากขึ้นและพันกันเป็นดอกตูมกว้างกว่าหนึ่งเมตร ดอกตูมเบ่งบานอย่างดอกไม้ตีนนกขาบวชพระและกระจายตัวลงมาภายใต้ตัวเธอ ยกเธอขึ้นจากพื้นดิน! จํานวนดอกตูมที่เกิดจากเถาวัลย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยเสียงครวญคราง พืชพรรณเติบโตเร็วขึ้นและปกคลุมพื้นที่ขนาดเท่าสนามฟุตบอลด้านหน้าหอคอยพิทักษ์ฝั่งตะวันตกทั้งหมด! “ชิฮายะ หยุดเดี๋ยวนี้!” เสียงแหบ ๆ ดังมาจากหอคอยพิทักษ์ฝั่งตะวันตก 𝗳𝚛𝚎𝚎𝘄𝕖𝕓𝕟𝚘𝚟𝚎𝕝.𝗰𝕠𝐦 ผู้หญิงในชุดกิโมโนโกรธจนกลายเป็นน้ําแข็ง จากบุคลิกของเธอแล้วเห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนประเภทที่ไม่สนเรื่องผลเสีย แต่เมื่อเสียงนั้นดังซ้ําอีกครั้งเรียกร้องให้เธอหยุด อํานาจแห่ง “จักรพรรดินีแห่งป่า” ของเธอก็หายวับไปอย่างรวดเร็ว พืชพรรณที่ปกคลุมพื้นดินเหี่ยวเฉาไปอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็กลายเป็นผงธุลีสีเทากระจายไปทั่วบริเวณ บรรยากาศที่ตึงเครียดกลับคืนสู่ความสงบ ผู้หญิง大口地喘息着，她高耸的双峰随着沉重的呼吸一起一伏，就连那诱人的锁骨也在和服领口的缝隙中上下起伏……