บทที่ 786: การตอบโต้ด้วยสายฟ้าผ่า แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth เปลวเพลิงสีแดงฉานยังคงลุกโชนอย่างรุนแรง ทะเลเพลิงไม่ได้ดับหายไปง่าย ๆ คู่ต่อสู้ของโม่แฟนเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุพืช หากเขาไม่ต่อสู้เพื่อยึดพื้นที่บนเวทีไว้ เขาก็จะไม่มีที่ให้ยืนในเร็ว ๆ นี้ สุสานเพลิงฟ้าไม่ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับโมจิสึกิ จิฮายะ แต่ก็พาความได้เปรียบมาสู่เขาในการต่อสู้ครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เปลวเพลิงที่ยังลุกโชนอยู่นั้นยังยับยั้งการโจมตีของพืชพรรณไม่ให้เข้าใกล้ตัวเขาได้ “เลือดทาบิ!” โม่แฟนรู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง เขาจึงไม่ปิดซ่อนพลังของตนอีกต่อไป และทันทีทันใดเขาก็เรียกใช้เลือดทาบิ พละกำลังของอสูรเลือดพันรอบขาของเขา ความเร็วของโม่แฟนอยู่ในระดับที่น่าประทับใจอยู่แล้วหลังแตะระดับสูง หลังจากได้รับการเสริมพลังจากเลือดทาบิ ทุกก้าวย่างของเขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง และทิ้งรอยเท้าลึก ๆ ไว้บนพื้นดิน เขาพุ่งเข้าหามุมของโมจิสึกิ จิฮายะ และกระโดดขึ้นกลางอากาศเมื่อห่างจากเธอไปเพียงสามสิบเมตร “เหยียบย่ำของอสูรเลือด!” โม่แฟนทันทีปล่อยเอาผลหลักของเลือดทาบิออกมา เพิ่มแรงกระแทกของเท้าให้พุ่งถึงระดับหลายพันกิโลกรัม แรงกระแทกขณะที่เขาลงสู่พื้นเทียบเท่ากับแรงกระแทกของสัตว์ร้ายขนาดสิบเมตรได้เลยทีเดียว โมจิสึกิ จิฮายะก็คล่องตัวไม่แพ้กัน ด้วยหลังของเธอชนเข้ากับกำแพงกั้น เธอเห็นโม่แฟนร่วงลงมาจากท้องฟ้าจึงรีบตัวหลบไปทางข้างในทันที การเคลื่อนไหวของเธอไม่จัดจ้านเท่าการเหยียบย่ำอันอหังการของโม่แฟนด้วยเลือดทาบิ เมื่อโม่แฟนกระแทกลงพื้นอย่างหนัก คลื่นกระแทกทันทีทะลวงโมจิสึกิ จิฮายะให้ลอยขึ้นไปกลางอากาศ โมจิสึกิ จิฮายะเสียการทรงตัวกลางอากาศ แต่เธอก็ยังสามารถผนึกคาถาขณะถูกกระแทกลอยไปและใช้เถาวัลย์สองเส้นรัดตัวเธอไว้ในอากาศ โม่แฟนสังเกตเห็นเจตนาของคู่ต่อสู้เมื่อเห็นเถาวัลย์สองเส้นพุ่งออกมาจากใต้ดิน เขารีบชี้นิ้วไปทางเธอทันที “สายฟ้าฟาด!” ต่างจากสายฟ้าฟาดปกติ โม่แฟนเจตนาบิดเบือนเส้นทางของสายฟ้าฟาด มันพุ่งจากพื้นดินสู่ท้องฟ้า! สายฟ้าฟาดปรากฏขึ้นพอดีใต้โมจิสึกิ จิฮายะ และกระหน่ำเข้าที่หลังของเธออย่างแม่นยำ ดุจมังกรสีม่วง-ดำ สายฟ้าฟาดนั้นรุนแรงอย่างยิ่ง โมจิสึกิ จิฮายะถูกกระหน่ำก่อนที่จะตกลงถึงพื้น มันกระแทกเธอให้ลอยขึ้นไปสูงขึ้นไปอีกและแม้กระทั่งทำให้เธอหมุนตัวอยู่กลางอากาศ เกราะเวทมนตร์สีน้ำเงินที่โมจิสึกิ จิฮายะสวมใส่ปกป้องเธอจากสายฟ้า การระเบิดของสายฟ้าผลักเธอขึ้นไปกลางอากาศกว่าห้าสิบเมตร ในขณะที่ประกายไฟกระจายตัวปกคลุมร่างของเธอ! ยากเพียงใดที่ใครจะเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศอย่างกะทันหัน นั่นคือเหตุผลที่คนมากมายพยายามกระแทกคู่ต่อสู้ให้ลอยขึ้น “ระเบิดไฟ!” เมื่อถูกกระแทกลอยขึ้นไปกลางอากาศ โมจิสึกิ จิฮายะก็กลายเป็นเป้าให้ซ้อมยิง ด้วยความแม่นยำของโม่แฟน เขาสามารถเพิกเฉยต่อความเร็วที่เธอกำลังจะตกลงมาได้เลย! โม่แฟนช่ำชองในการผนึกคาถาพื้นฐาน เขารู้ว่าการใช้ระเบิดไฟเพียงลูกเดียวไม่พอที่จะเจาะทะลวงเกราะป้องกันคู่ต่อสู้ เขาจึงรีบผนึกระเบิดไฟออกมาอย่างที่ทำได้! วงโคจรดวงดาวลูกแล้วลูกเล่าปรากฏขึ้น ลูกไฟลอยหมุนเวียนรอบตัวโม่แฟน ลูกไฟมากกว่าสิบลูกลอยอยู่ข้างๆ เขาในช่วงเวลาอันสั้น “ไป!” ระเบิดไฟถูกยิงออกไปพร้อมกันตามร่องรอยที่ชัดเจนกลางอากาศ และตกลงใกล้ๆ โมจิสึกิ จิฮายะ ระเบิดไฟระเบิดใกล้ๆ เธอ แม้ว่ารัศมีการระเบิดของลูกไฟแต่ละลูกจะมีเพียงสองเมตร แต่เมื่อลูกไฟทั้งหมดระเบิดพร้อมกัน พื้นที่ก็ถูกเปลวเพลิงที่มาจากทุกทิศทางกลืนกินอย่างรวดเร็ว โมจิสึกิ จิฮายะไม่มีทางหนีได้เปลวเพลิงพุ่งเข้าใส่เกราะเวทมนตร์สีน้ำเงินของเธอ โม่แฟนต้องยอมรับว่า เกราะเวทมนตร์สีน้ำเงินของคู่ต่อสู้เป็นของที่มีคุณภาพดี มันยังไม่หายไปแม้จะทนการโจมตีมากมายเช่นนี้ “กำปั้นเพลิง: ทุบพิภพ!” โมจิสึกิ จิฮายะสุดท้ายก็ร่วงกลับสู่พื้นดิน แต่โม่แฟนไม่มีเจตนาจะหยุดเพียงเท่านี้ เขาสบัดกำปั้นลงพื้นเพื่อให้โมจิสึกิ จิฮายะได้ลิ้มลองการระเบิดของทุบพิภพทันทีหลังจากถูกระเบิดไฟมากกว่าสิกลูกติดต่อกัน! ลาวาที่ลุกโชนซัดสาดไปทั่ว โมจิสึกิ จิฮายะขมวดคิ้ว น้ำพาดามรอบกาย เธอเป็นน้ำคายลง เธอจะทำลายคาถาอย่างไรในขณะที่ถูกสาดด้วยคาถาของเขาอย่างรวดเร็ว? บางทีเธออาจจะผนึกคาถาพื้นฐานด้วยความคิดเพียงครั้งเดียวได้เช่นกัน! ชั้นของแถบน้ำพาดามซ้อนทับกันบนร่างของเธอ โม่แฟนสังเกตเห็นว่ามีฉนวนกันชั้นน้ำอย่างน้อยหกชั้นบนร่างของเธอ แม้เจ้าโจวหมานนันจะซ้อนฉนวนกันชั้นน้ำได้สูงสุดเพียงสี่ชั้น โมจิสึกิ จิฮายะควบคุมธาตุน้ำได้ดีกว่าเพื่อนของเขาอย่างชัดเจน! — “รุนแรงมาก หากฉันเป็นเธอ ฉันคงแพ้ไปแล้วตอนนี้!” เจียงอวี่ถอนใจเมื่อเห็นชุดการโจมตีของโม่แฟน เดิมที โม่แฟนแทบไม่มีโอกาสต่อสู้ตอบโต้ธาตุพืชของโมจิสึกิ จิฮายะ แต่ตอนนี้คาถาของเขาก็ทำให้โมจิสึกิ จิฮายะไม่มีโอกาสหาจังหวะยืนได้เช่นกัน ทั้งคู่จะไม่หยุดเมื่อได้รับโอกาสในการตอบโต้! — “เธอดูอ่อนแอ แต่เกราะป้องกันของเธอกลับแข็งกว่าเปลือกเต่า เธอยืนอยู่ได้จริง ๆ หรือ?” โม่แฟนหอบหายใจหนัก การผนึกคาถาอย่างต่อเนื่องนั้นเป็นภาระทางจิตใจที่หนักหน่วง โม่แฟนไม่มีทางเลือกนอกจากพักผ่อน ไม่เช่นนั้นเขาอาจล้มเหลวในการส่งผ่านคาถาอย่างถูกต้อง โมจิสึกิ จิฮายะก็อยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก เธอถอยร่นไปยังที่ปลอดภัยอย่างรวดเร็วและผนึกคาถาน้ำบนร่างของเธอ ผลการเผาไหม้ของเปลวเพลิงและรอยไหม้จากสายฟ้ารบกวนเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอถูกกระแทกให้ลอยขึ้นไปกลางอากาศหลายครั้งและถูกกลืนกินด้วยลาวาที่พุ่งออกมาจากพื้นดิน โชคดีที่เธอยังคงซ้อนฉนวนกันชั้นน้ำให้กับตัวเอง หากไม่ใช่ เกราะของเธอคงจะถึงขีดจำกัดไปแล้ว การรวมกันของธาตุไฟและธาตุสายฟ้านั้นยิ่งใหญ่เกินไป เกราะเวทมนตร์ส่วนใหญ่สามารถรอดจากพวกเขาได้เพียงไม่กี่รอบเท่านั้น “ลุกขึ้นมา!” โมจิสึกิ จิฮายะสามารถฟื้นตัวเร็วกว่าโม่แฟน เธอถอดอุปกรณ์ป้องกันของเธอซึ่งเสื่อมสภาพไปแล้วโดยพื้นฐานและเริ่มควบคุมพืชพรรณไม้อีกครั้ง เปลวเพลิงครึ่งหนึ่งของสุสานเพลิงฟ้าหายไป โมจิสึกิ จิฮายะเริ่มผนึกคาถา เธอโบกมือไปทางโม่แฟน โม่แฟนได้เห็นประกายของการเคลื่อนไหวสีเทาอมฟ้า การกระทำและการเคลื่อนไหวของโมจิสึกิ จิฮายะคุ้นเคยสำหรับโม่แฟน แต่ก่อนที่เขาจะนึกได้ว่ามันคืออะไร รอยร้าวขนาดใหญ่ถูกฉีกขาดบนพื้นดินต่อหน้าเขา รอยร้าวยาวห้าเมตร และเถาวัลย์ที่น่ากลัวพุ่งออกมาจากมัน มันหนาเท่ากับลำต้นของต้นไม้ที่มีอายุเป็นพันปี ที่น่ากลัวที่สุดคือ เถาวัลย์นั้นมีความยืดหยุ่นอย่างเหลือเชื่อ มันสามารถบิดไปมาได้ตามต้องการขณะโจมตีด้วยพละกำลังของสัตว์ร้าย! เมื่อโม่แฟนรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาก็ถอยหลังทันที แต่令他惊讶的是，藤蔓比他更快。它狠狠地击中了他，并将他击飞到了空中。