Chapter 416
395 / 2769
6 min read
Chapter 416 - The Pack
Published Mar 14, 2026, 07:43 AM
บทที่ 416 - ฝูงหมาป่า
ลึกลงไปในป่าต้องห้าม ร่างหลายร่างกำลังวิ่งด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง
วูบ!!
ร่างเหล่านั้นปกคลุมไปด้วยขนหนา ดูใหญ่โตและน่าเกรงขาม ร่างกายของพวกมันมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์ปกติถึงสองเท่า มาพร้อมกับกรงเล็บและเขี้ยวที่แหลมคม พวกมันคือร่างหมาป่าเฟย์ที่กำลังพุ่งตัวผ่านป่าทึบไปในรูปแบบขบวน กิ่งไม้และพุ่มไม้ถูกชนจนหักสะบั้นอย่างรุนแรงขณะที่พวกมันวิ่งผ่าน
ร่างมหึมาทั้งห้านี้ออกล่าด้วยกันเป็นฝูงตามวิสัยของเผ่าพันธุ์ จ่าฝูงที่อยู่ด้านหน้าสุดมีขนสีแดงสลับดำ ส่วนอีกสามตัวที่ตามหลังมามีขนสีน้ำตาล และตัวที่ปิดท้ายฝูงเป็นสีขาวโพลน
พวกมันไล่ล่าเหยื่อไปทั่วป่าทึบโดยไม่หยุดจนกว่าเป้าหมายจะถูกกำจัด พวกมันมาถึงลานกว้างเล็กๆ แห่งหนึ่งเมื่อทันใดนั้น ทั้งหมดก็ได้ยินเสียง
"โฮ่วววววว!!!"
เสียงหอนก้องกังวานไปทั่วป่า มันเป็นสัญญาณเรียกให้ทั้งห้าหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ทันทีและให้รีบตามเสียงนั้นไป
พวกมันหันหลังกลับและเริ่มออกวิ่งอีกครั้ง ในที่สุดหมาป่าทั้งห้าก็มาถึงกระท่อมหลังเล็กที่ไม่ไกลจากป่าฟีเลเนียนนัก
ร่างทั้งห้าค่อยๆ เปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์ พวกเขาหยิบเสื้อผ้าที่แขวนไว้หน้ากระท่อมมาสวมใส่ ก่อนจะผลักประตูไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเปิดออกแล้วเดินเข้าไปข้างใน
"พี่เอเมอรี่ ผ่านไปเพียงชั่วโมงเดียวเองเหรอคะ? เร็วมากเลยนะ"
เอเมอรี่ซึ่งยืนอยู่หน้าโต๊ะตัวใหญ่หันกลับมาทักทายพวกเขา
"ไม่ต้องห่วงครับ แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว เชิญนั่งลงก่อนทุกคนเลย... กลิทา, ไทรา, เลลิธ, ลิลิธ และเธอด้วย มอร์กาน่า"
พี่น้องตระกูลเฟย์ทั้งห้านั่งลงบนเก้าอี้ที่เรียงรายอยู่รอบโต๊ะ ก่อนที่เอเมอรี่จะหยิบมีดเล่มเล็กออกมา
"ขอโทษด้วยนะครับ มันอาจจะเจ็บนิดหน่อย"
เอเมอรี่กรีดลงบนมือของแต่ละคนเพื่อรีดเลือดจากฝ่ามือออกมาเพียงเล็กน้อย เขาหยดเลือดลงในขวดแก้วใบเล็กและเริ่มทำเครื่องหมายกำกับไว้
"เป็นยังไงบ้างคะพี่! มันได้ผลไหม!"
"เดี๋ยวก่อนครับกลิทา ใจเย็นๆ นะ"
เอเมอรี่หยดของเหลวลงในขวดเลือดแต่ละขวดพลางเฝ้าดูพวกมันค่อยๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน หลังจากนั้นเขาก็ใช้ทักษะปรุงยาพิเศษของเขา
[Fragmentation - การแยกส่วน]
ของเหลวเหล่านั้นจับตัวเป็นก้อนและลอยขึ้นสู่อากาศอย่างแผ่วเบา มันลอยนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ รวมตัวกันเป็นก้อนเดี่ยว แล้วจู่ๆ ก็แยกตัวออกเป็นสีต่างๆ ได้แก่ ลูกแก้วสีแดงขนาดใหญ่ ลูกแก้วสีขาวที่เป็นประกาย และหยดขนาดเล็กจิ๋วที่มีสีแดงก่ำวาววับ
จากนั้นเขาก็ใช้ [Analyze - วิเคราะห์] กับของเหลวสีแดง ข้อมูลต่างๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในหัวของเขาทันที
"อันนี้ของกลิทานะ"
[มนุษย์ - หญิง]
[พลังต่อสู้ - 20]
[พลังวิญญาณ - 22]
[ความสามารถธาตุ - น้ำแข็งและพืช]
[พรสวรรค์วิญญาณระดับ B]
นี่คือข้อมูลที่เอเมอรี่ได้รับ เขาพบว่าตนเองสามารถอ่านข้อมูลของบุคคลใดก็ตามได้โดยใช้เลือดของคนผู้นั้นผ่านการกรองด้วยของเหลวพิเศษที่เกอัส (Gaious) ได้สอนไว้ เขาเริ่มใช้เทคนิคนี้ได้หลังจากเรียนรู้สรีระมนุษย์จากนักเวทย์ชราคนนั้น
เอเมอรี่พอใจกับผลลัพธ์นี้มาก การที่สามารถตรวจสอบค่าพลังของใครก็ตามได้ถือเป็นความสำเร็จที่ช่วยให้ทุกอย่างสะดวกสบายขึ้นมากสำหรับเขา
"เอาล่ะกลิทา ในหนึ่งสัปดาห์นี้พลังวิญญาณของเธอเพิ่มขึ้นอีกสองหน่วย ดีมากครับ ต่อไป"
เอเมอรี่ขยับไปยังลูกแก้วเลือดถัดไปที่ยังคงลอยตัวอยู่อย่างเกียจคร้าน "อันนี้ของไทรา พี่คนโต"
[มนุษย์ - หญิง]
[พลังต่อสู้ - 21]
[พลังวิญญาณ - 22]
[ความสามารถธาตุ - ดินและพืช]
[พรสวรรค์วิญญาณระดับ C]
"และสองคนนี้คือฝาแฝด ลิลิธกับเลลิธ"
[มนุษย์ - หญิง]
[พลังต่อสู้ - 20]
[พลังวิญญาณ - 17]
[ความสามารถธาตุ - ลมและพืช]
[พรสวรรค์วิญญาณระดับ C]
[มนุษย์ - หญิง]
[พลังต่อสู้ - 21]
[พลังวิญญาณ - 16]
[ความสามารถธาตุ - ลมและพืช]
[พรสวรรค์วิญญาณระดับ C]
"สุดท้าย ขอพี่ดูของเธอหน่อยนะมอร์กาน่า"
[มนุษย์ - หญิง]
[พลังต่อสู้ - 25]
[พลังวิญญาณ - 38]
[ความสามารถธาตุ - ไฟ, พืช และความมืด]
[พรสวรรค์วิญญาณระดับ A]
"ส่วนเธอนั้น พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นถึง 4 หน่วยภายในหนึ่งสัปดาห์ ถือเป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมากครับมอร์กาน่า"
คำพูดของเอเมอรี่ทำให้พี่น้องคนอื่นๆ พากันมองเธอด้วยความอิจฉา มอร์กาน่าที่ปกติจะเย็นชาอดไม่ได้ที่จะมีรอยยิ้มอ่อนโยนที่เปี่ยมไปด้วยความสุขปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"แหม พี่เอเมอรี่! พี่ทำน้องสาวพวกเราเสียคนแล้วนะ... พี่ทำอะไรลงไปคะ!"
"หือ!? ผมทำอะไร?" เอเมอรี่ขมวดคิ้วด้วยความงุนงงต่อข้อกล่าวหานั้น
"พี่มอร์กาน่าของพวกเราดูสวยขึ้นเพราะรอยยิ้มของพี่ พี่ต้องรับผิดชอบนะ!"
เอเมอรี่ยิ้มแห้งๆ เป็นการตอบกลับ ในขณะที่มอร์กาน่าหันขวับไปถลึงตาใส่กลิทาน้องเล็กของตระกูลทันที
"ฮะฮะ ผมไม่ค่อยเข้าใจที่พวกเธอพูดนะ เธอก็สวยมาตั้งแต่วันที่ผมรู้จักแล้วล่ะ"
ทันทีที่พูดจบ เอเมอรี่ก็สังเกตเห็นว่ามอร์กาน่ากำลังหน้าแดงและหลบสายตาเขาโดยเอาแต่จ้องมองที่พื้น เขาจึงรีบพูดเสริม "พวกเธอก็สวยทุกคนนั่นแหละ... ฮะฮะ"
สถานการณ์ในกระท่อมกลับมาวุ่นวาย พี่น้องต่างพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นพลางล้อมหน้าล้อมหลังแกล้งหยอกล้อมอร์กาน่าและจิ้มแก้มเธออย่างสนุกสนาน พวกเขาเป็นเช่นนี้อยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งไทราพูดแทรกขึ้นมา
"พวกเรารู้สึกแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ นะคะ... เหมือนว่าฉันจะเข้าถึงและรับรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวได้ดีขึ้นกว่าเดิม"
กลิทาเสริม "ใช่ค่ะพี่ เมื่อวานฉันเหมือนจะคุยกับดอกไม้ได้ด้วยนะ"
"..."
เอเมอรี่เพียงแค่จ้องมองเธอ เขาไม่แน่ใจว่าเรื่องนั้นจะเป็นไปได้จริงหรือเปล่า...
เขาหยิบขวดแก้วอีก 5 ใบที่เป็นสีทองเปล่งประกายออกมาและยื่นให้พวกเธอคนละใบ
"เอาล่ะ อันนี้สำหรับสัปดาห์หน้า เดี๋ยวเรามาตรวจกันใหม่คราวหน้าครับ"
"รับทราบค่ะพี่เอเมอรี่" พวกเขาทั้งหมดพูดขึ้นพร้อมกัน ยกเว้นมอร์กาน่าที่ยังคงอยู่ในห้องขณะที่คนอื่นๆ เดินออกไป
"เธอด้วยนะมอร์กาน่า ผมคงต้องอยู่ที่นี่อีกสักพัก ยังมีหลายอย่างที่ต้องตรวจสอบ" น้ำเสียงของเอเมอรี่ค่อนข้างห้วน มอร์กาน่าพยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินออกจากกระท่อมไปเงียบๆ ตามหลังพี่น้องของเธอ
เมื่อพี่น้องจากไปแล้ว เอเมอรี่ก็นำขวดแก้วสองใบออกมาวางเคียงกันบนโต๊ะ ใบหนึ่งเป็นขวดสีทองเหมือนกับที่เขาเพิ่งให้กับพวกสาวๆ ไป ส่วนอีกใบเป็นขวดสีแดงก่ำที่เขาเก็บรวบรวมมาตลอดหลายสัปดาห์
เอเมอรี่ตรวจสอบส่วนผสมอื่นๆ บนโต๊ะจนพร้อมแล้วจึงพูดขึ้นว่า
"ในที่สุด ก็ได้เวลาลงมือทำสักที"
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.