**บทที่ 363** เกาะที่ 25 นั้นค่อนข้างเล็กและดูทรุดโทรม พื้นที่กว้างเพียงประมาณ 10 พย็อง (33 ตารางเมตร) และมีต้นมะพร้าวขึ้นอยู่ประปราย เกริดวางสติกส์ลงใต้ร่มเงาไม้ก่อนจะเร่งเร้า “นี่ ถ้าอยากรอดก็บอกสูตรลับของเอลฟ์มาซะ” “อึก... อือ...” สติกส์เหงื่อท่วมกายและหายใจติดขัด อาการของเขาหนักหนาเสียจนแทบจะเปล่งเสียงพูดออกมาไม่ได้ เกริดรีบป้อนโพชันหลายชนิดให้เขา แต่มันกลับไม่มีผลเลยแม้แต่น้อย บีนี แฟรี่ผู้ช่วย ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก “ผู้ท้าชิง! โปรดใช้ความสามารถของท่านช่วยสติกส์ด้วยเถอะ!” เขาควรทำอย่างไรดี? หากเป็นเกริดในอดีตคงจะสับสนจนทำอะไรไม่ถูก แต่เขาได้พัฒนาขึ้นอย่างมากหลังจากพบกับคราวเกลและเข้าท้าทายหมู่เกาะเบเฮน ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ที่กว้างไกลขึ้นทำให้เขานึกหาวิธีเอาชนะสถานการณ์นี้ได้ “เชื่อใจฉัน แล้วรออยู่ตรงนี้” เกริดปลอบให้บีนีสงบลงก่อนจะคว้าดาบเล่มหนึ่งขึ้นมา **[ดาบมหาเจ้าเมือง]** มันเป็นดาบระดับแรร์ที่มอบให้เฉพาะดยุกของแต่ละอาณาจักรเท่านั้น ช่วยเพิ่มค่าความหยั่งรู้ (Insight), ศักดิ์ศรี (Dignity) และความเป็นผู้นำ (Leadership) ของผู้สวมใส่อย่างมหาศาล และยังเป็นไอเทมชั้นยอดที่ช่วยให้เขาสามารถลอบมองค่าสถานะและทักษะของ NPC เป้าหมายผ่านทักษะ ‘สังเกตตัวละคร’ ได้ ‘สติกส์ ถ้าอยากรอดก็ช่วยให้คำใบ้ฉันหน่อยเถอะ’ [ใช้งานทักษะสังเกตตัวละคร] *ตริ้ง!* **ชื่อ:** สติกส์ **อายุ:** 881 ปี **เพศ:** ชาย **เผ่าพันธุ์:** เอลฟ์ **อาชีพ:** ปราชญ์ **ฉายา:** ดาวแห่งปัญญา * เปี่ยมด้วยความเมตตาและชาญฉลาด มีความรู้กว้างขวาง * แยกตัวจากโลกภายนอกเป็นเวลานาน ความรู้จึงเริ่มล้าสมัย **เลเวล:** 401 **พละกำลัง:** 403 (▼) **ความอึด:** 880 (▼) **ความคล่องแคล่ว:** 1,201 (▼) **สติปัญญา:** 1,930 (▼) **ความรอบรู้:** 2,876 (▼) **เสน่ห์:** 2,490 **ทักษะ:** ยิงธนู (B), สังคมศาสตร์ (B▼), วิศวกรรมศาสตร์ (B▼), การแพทย์ (B▼), มนุษยศาสตร์ (B▼), ศิลปะ (S), เวทมนตร์ศาสตร์ (S), วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ (S▼), วิทยาศาสตร์ขั้นต้น (S+), การเรียนรู้ (SS), การศึกษา (SS) ไฮเอลฟ์ผู้มีสายเลือดสูงส่ง ตามปกติแล้วเขาควรจะมีอายุขัยยืนยาวเกือบเป็นนิรันดร์ แต่ในระหว่างกระบวนการปกป้องพฤกษาโลก เขาได้รับความโกรธแค้นจากมังกรนักชิม ‘ไรเดอร์ส’ จนล้มป่วยด้วยโรคภัย * ปัจจุบันอยู่ในสภาวะที่ค่าสถานะโดยรวมกำลังลดลง พฤกษาโลกตั้งอยู่ในป่าเอลฟ์ หรือพูดง่ายๆ ก็คือ เดิมทีสติกส์เป็นคนจากป่าเอลฟ์ แล้วทำไมเขาถึงมาอยู่ที่หมู่เกาะเบเฮน? เกริดครุ่นคิดเรื่องนี้ก่อนจะหันไปจ้องบีนี “ทำไมสติกส์ถึงมาที่หมู่เกาะเบเฮน? เกี่ยวกับโรคที่ได้จากไรเดอร์สหรือเปล่า?” “ใช่แล้ว! จุดประสงค์เดิมที่เขามาที่นี่ก็เพื่อรักษาโรคของเขานั่นแหละ!” “มีตัวยาที่เติบโตเฉพาะที่นี่งั้นเหรอ?” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ตั้งแต่มาที่นี่ ฉันเห็นสติกส์กินแต่มะพร้าวสีน้ำเงิน... อ๊ะ!” “นั่นแหละใช่เลย” หนทางในการรักษาโรค เกริดเบนสายตาไปยังต้นมะพร้าว มะพร้าวสีน้ำเงินเต็มพิกัดสายตาของเขา เกริดสั่งให้ ‘หัตถ์เทวะ’ ไปเก็บมะพร้าวมาให้สติกส์ “ถ้ากินเจ้านี่แล้วอาการจะดีขึ้นใช่ไหม?” สติกส์เห็นมะพร้าวสีน้ำเงินแล้วพยายามเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก “นั่น... ถ้าผสมกับใบไม้แห่งพฤกษาโลก...” “ให้ผสมเข้าด้วยกันงั้นเหรอ?” สติกส์พยักหน้า เกริดผ่าลูกมะพร้าวพลางถามบีนี “ใบไม้แห่งพฤกษาโลกคืออะไร?” “เดี๋ยวฉันหาเอง!” บีนีล้วงเข้าไปค้นในเสื้อคลุมของสติกส์ทีละส่วน ครู่ต่อมาเขาก็หยิบใบไม้สีเขียวออกมาส่งให้เกริด [ได้รับ ใบไม้แห่งพฤกษาโลก (6 ใบ)] **[ใบไม้แห่งพฤกษาโลก]** ใบไม้ที่ร่วงหล่นตามวงจรจากพฤกษาโลกผู้ปกปักรักษาธรรมชาติ พวกมันจะไม่แห้งเหี่ยวแม้จะผ่านไปหลายร้อยปี น้ำหนัก: 0.1 “ต้องใส่กี่ใบ?” สติกส์ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแทนคำตอบ เกริดใส่ใบไม้หนึ่งใบลงในน้ำมะพร้าวแล้วคนให้เข้ากัน จากนั้นเรื่องน่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น ของเหลวใสภายในลูกมะพร้าวเปลี่ยนเป็นสีมรกต [คุณปรุง ‘ยาทิพย์ของเอลฟ์’ สำเร็จ!] [ได้รับสูตรการปรุง: ยาทิพย์ของเอลฟ์!] **[ยาทิพย์ของเอลฟ์]** ฟื้นฟูจากสภาวะผิดปกติทุกชนิดทันที เห็นผลลัพธ์ดีเยี่ยม แต่สูตรการปรุงกลับเรียบง่ายอย่างยิ่ง ใครๆ ก็ทำได้ เกริดถึงกับตกตะลึง ‘ฟื้นฟูสภาวะผิดปกติทุกชนิดทันที!’ มันคือสุดยอดตัวยาจริงๆ หากสมาชิกโอเวอร์เกียร์มีเจ้านี่ตอนล่าเอลฟิน สโตน พวกเขาคงไม่ต้องลำบากขนาดนั้น ‘แต่ปัญหาคือจะหาใบไม้แห่งพฤกษาโลกกับมะพร้าวสีน้ำเงินจำนวนมากได้จากไหนกัน’ *อึก อึก* ราวกับคนที่กระหายน้ำมานานนับสิบปีเพิ่งจะได้ดื่มน้ำ ในขณะที่เกริดกำลังใช้ความคิด สติกส์ก็ดื่มยาทิพย์เข้าไป หน้าต่างแจ้งเตือนเด้งขึ้นตรงหน้าเกริด [ปฐมพยาบาลสติกส์สำเร็จ!] [เอลฟ์จะไม่ลืมบุญคุณของท่าน สติกส์มองว่าท่านคือผู้ช่วยชีวิตและจะแสดงความเลื่อมใสอย่างยิ่งต่อท่านในอนาคต!] “แฮ่ก... แฮ่ก... ขอบคุณมาก ขอบพระคุณท่านจริงๆ ที่ช่วยให้ข้าผ่านพ้นวิกฤตครั้งใหญ่มาได้” สติกส์ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับอย่างสุภาพ “ข้าคือไฮเอลฟ์ นามว่าสติกส์ ข้าขอทราบนามของผู้มีพระคุณได้หรือไม่?” ความงดงามของสติกส์ยิ่งเปล่งประกายกว่าเดิมหลังจากที่สีหน้ากลับมาดูดีขึ้น แม้จะเป็นชาย แต่เขาก็สวยงามจนสามารถเปรียบเทียบกับยูร่าหรือจิชูค่าได้เลย “เกริด” เกริดตอบสั้นๆ สติกส์จึงถามต่อ “ท่านคือทายาทของแพ็กม่าใช่หรือไม่?” “ใช่แล้ว รู้ได้ยังไง?” สติกส์หยิบลูกแก้วเวทมนตร์ใสออกมา “ข้าเฝ้าสังเกตท่านผ่านเจ้านี่และเริ่มตระหนักได้เอง วิชาดาบที่ทรงพลัง ความสามารถในการครอบครองและใช้งานอาติแฟกต์ทุกประเภท อีกทั้งยังแสดงทักษะการตีเหล็กที่ยอดเยี่ยม... เมื่อรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ข้านึกถึง นั่นคือแพ็กม่า” เกริดพยักหน้าและถามคำถามที่ค้างคาใจ “‘หอเกียรติยศที่แปดเปื้อน’ คืออะไร?” “มันหมายถึงหมู่เกาะเบเฮนในปัจจุบัน เดิมทีชื่อของหมู่เกาะเบเฮนคือหอเกียรติยศ” “หอเกียรติยศ?” “สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สรรเสริญวีรกรรมของเหล่าตำนาน...” ดวงตาสีทองของสติกส์ทอประกายราวกับอัญมณีขณะมองเกริด “มันเป็นสถานที่สืบทอด พลังที่เหล่าตำนานรุ่นก่อนทิ้งไว้จะถูกส่งต่อให้แก่ตำนานในรุ่นปัจจุบัน มันเป็นโชคชะตาที่นำพาให้ท่านมาที่นี่” “อะไรนะ?” มันเป็นคำตอบที่เหนือความคาดหมายและน่าตกใจอย่างยิ่ง หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเกริด [เควสต์อาชีพระดับเลเจนดารี ‘หอเกียรติยศ’ ถูกสร้างขึ้น] [เควสต์อาชีพระดับเลเจนดารี ‘หอเกียรติยศ’ เปลี่ยนเป็น ‘★เควสต์ลับ★ หอเกียรติยศที่แปดเปื้อน’] *** สมาชิกโอเวอร์เกียร์ ตั้งแต่อดีตสมาชิกกิลด์เซดาก้า, ยูร่า, ฮูรอย ไปจนถึงพีคซอร์ด พวกเขาทุกคนต่างเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาออกล่าซ้ำๆ ในนครแวมไพร์ ส่งผลให้เลเวลพุ่งสูงขึ้นและอันดับแรงกิ้งสั่นคลอนทุกวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‘แหวนแวมไพร์’ นั้นช่วยได้มาก ต่างจากเกริดที่ได้รับผลของแหวนโดรันและชุดเกราะโฮลี่ไลท์อยู่ตลอดเวลา ผู้เล่นทั่วไปนั้นต้องการไอเทมฟื้นฟูอย่างมาก “ย้ายไปเมืองต่อไปกันเถอะ” เมืองลำดับที่ 10 เมื่อสองเดือนก่อน เกริดได้พบกับดวงวิญญาณของบราแฮมที่นั่น สมาชิกโอเวอร์เกียร์ไม่สนใจสถานที่ที่ไม่มีบอสสุดแกร่งปรากฏตัวอีกต่อไป พวกเขาต้องการศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าเดิมเพื่อการเติบโตที่รวดเร็วยิ่งขึ้น “แต่นายเหนือหัวบอกว่าอย่าขยายขอบเขตออกไป เพราะเราอาจจะเจอแวมไพร์ที่ชื่อมารี โรส ไม่ใช่เหรอ?” “แล้วถ้าเราไม่ได้เจอคุณมารี โรส แต่เป็นบอสระดับเอลฟิน สโตนล่ะ? คราวนี้เราไม่มีก็อดเกริดอยู่ด้วยนะ” ฮูรอยและพีคซอร์ดต่างระมัดระวังและอยากทำตามคำสั่งของเกริด แต่ยูร่ากับสมาชิกกิลด์เซดาก้าเป็นใครล่ะ? พวกเขาคือกลุ่มคนที่ฝันจะไปให้ถึงจุดสูงสุดมาโดยตลอด อุดมคติพื้นฐานของพวกเขาจึงสูงส่งมาก “การเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งก็ถือเป็นประสบการณ์นะ” “ตายแล้วไงล่ะ? การค้นหาแหล่งล่าที่ดีกว่าย่อมดีกว่าการหยุดนิ่งอยู่กับที่ แม้จะต้องเสียสละบ้างก็ตาม การผจญภัยคือรากฐานของการเติบโต” “และตอนนี้พวกเราก็มีพลังมากพอที่จะล่าบอสระดับเอลฟิน สโตนได้แล้วด้วย” สมาชิกโอเวอร์เกียร์กำลังเติบโต เป็นเพราะพวกเขาได้เห็นเกริดโค่นคราวเกลลงได้ พวกเขาเคยยกย่องคราวเกลว่าเป็นท้องฟ้าเหนือชั้นฟ้าและมองว่าเป็นกำแพงที่ไม่อาจข้ามผ่าน ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกละอายใจหลังจากที่เกริดพังทลายกำแพงนั้นลง ทำไมพวกเขาต้องขีดเส้นจำกัดตัวเองด้วย? ทำไมพวกเขาจะเผชิญกับความล้มเหลวบ้างไม่ได้? “ได้เวลาสำหรับความท้าทายใหม่แล้ว” “ไม่ต้องกังวลเกินไปหรอกถ้าต้องเจอแวมไพร์ที่เก่งกว่าเอลฟิน สโตน ครั้งนี้ฉันจะอยู่สู้ไปกับพวกนายด้วย” จิชูค่าและยูร่าต่างเห็นพ้องกับความคิดที่บ้าบิ่นนี้ เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ฮูรอยและพีคซอร์ดจึงไม่อาจค้านอะไรได้อีก ในวันนี้เอง... คณะสำรวจแวมไพร์ที่นำโดยยูร่าและจิชูค่า ได้ก้าวเข้าสู่นครลำดับที่ 9 *** มันผ่านมา 97 ปีแล้ว สติกส์ที่มายังหมู่เกาะเบเฮนเพื่อเก็บมะพร้าวสีน้ำเงินถึงกับตกตะลึง เขาเคยชื่นชมหมู่เกาะที่มีทัศนียภาพงดงามซึ่งเป็นเสมือนอนุสรณ์ระลึกถึงเหล่าตำนานรุ่นก่อน รวมถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศลึกลับ แต่แล้วมันกลับถูกใครบางคนเปลี่ยนสภาพและเติมเต็มไปด้วยบททดสอบ “เพื่อให้ตำนานในรุ่นปัจจุบันกลายเป็นตำนานที่แท้จริง พวกเขาจำเป็นต้องสืบทอดพลังที่เหล่าตำนานรุ่นก่อนทิ้งไว้ อย่างไรก็ตาม บททดสอบทุกรูปแบบได้ขัดขวางไม่ให้เหล่าตำนานเข้าไปได้ ข้าจึงต้องเสียสละตัวเอง...” เขารอคอยวีรบุรุษ เพื่อที่จะบอกเล่าถึงความสำคัญของหมู่เกาะเบเฮนและช่วยกันชำระล้างมัน สติกส์เฝ้ารอและฝันถึงวันนั้นมาตลอด [คุณเข้าสู่เกาะที่ 29] [นี่คือจุดเซฟ คุณต้องการบันทึกตำแหน่งหรือไม่?] [ลงทะเบียนสำเร็จ เมื่อคุณเข้าสู่หมู่เกาะเบเฮนในภายหลัง คุณจะเริ่มต้นที่เกาะที่ 29] เกริดก้าวต่อไปพลางฟังเรื่องราวยาวเหยียดของสติกส์ เขายิ้มขณะเดินผ่านเกาะที่ 29 “ฉันจะทำให้ดีที่สุด เพื่อไม่ให้ความพยายามของนายต้องสูญเปล่า” เกริดโลภอยากได้ทักษะหลายอย่างที่สติกส์มี โดยเฉพาะทักษะ ‘การเรียนรู้’ และ ‘การศึกษา’ จะเป็นอย่างไรถ้าเขาให้สติกส์ช่วยสั่งสอนเหล่าผู้มีพรสวรรค์ในเรย์ดัน รวมถึงลูกชายของเขาด้วย? พูดสั้นๆ คือมันต้องสุดยอดแน่ๆ ใช่แล้ว เกริดตัดสินใจแล้วว่าเขาต้องได้ตัวสติกส์มา ดังนั้นเขาจึงพยายามแสดงด้านที่ดูดีที่สุดออกมาเท่าที่จะทำได้ “เชื่อใจฉันเถอะ” เกริดกล่าวอย่างมั่นใจขณะก้าวเข้าสู่ประตูไปยังเกาะที่ 30 วินาทีนันเอง... [คุณเข้าสู่เกาะที่ 30] [เลเวลของคุณลดลงเหลือเลเวล 1] “...เอ๊ะ?” ดวงตาของเกริดเบิกกว้าง “นี่คือเหตุผลที่ข้าไม่สามารถฝ่าที่นี่ไปได้” สติกส์ถอนหายใจออกมาในภายหลัง “มีคำสาปที่ทรงพลังมากอยู่ ข้าไม่สามารถดึงพลังทั้งหมดออกมาใช้ได้เลย” “...” เกริดขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงงงวย