‘เขาสามารถฟื้นฟูความเสียหายได้ถึงร้อยละ 150 เชียวหรือ?’ ‘นี่ต้องเป็นทักษะที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวแน่ๆ’ ในยามนี้ สายตาของคนทั้งโลกต่างจับจ้องไปที่เกริด ไม่ว่าจะเป็นเหล่าผู้เล่นที่กำลังชิงชัยในศึก PvP หรือแม้แต่บรรดาฮีลเลอร์ที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันนานาชาติในครั้งนี้ เกริด... ชายผู้ครอบครองพลังระดับยอดยุทธ ผสานเข้ากับทักษะช่างตีเหล็กขั้นสูงสุด อีกทั้งยังแผ่ซ่านอำนาจอันน่าครั่นคร้ามในฐานะประมุขแห่งโอเวอร์เกียร์ แม้ในโลกนี้จะมีขุมกำลังอีกมากมายที่ยังไม่ได้สำแดงความยิ่งใหญ่ให้ประจักษ์ แต่พวกเขาก็ต่างเฝ้าระวังชายผู่นี้อย่างไม่วางตา และนี่คือโอกาสทองที่จะได้วิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อนของเกริด ผู้คนจึงจดจ่ออยู่กับเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... คราวเกล ‘เกริด...’ หากคำนึงถึงอาการป่วยของมารดา คราวเกลย่อมปรารถนาให้เกริดพ่ายแพ้ก่อนจะถึงรอบชิงชนะเลิศ ทว่าในส่วนลึกของหัวใจเขากลับโหยหาในสิ่งตรงกันข้าม เขาอยากประชันฝีมือกับเกริด อยากต่อสู้ ดื่มด่ำ และเติบโตไปพร้อมกับชายผู้นี้ ‘...ช่างเป็นความโลภที่เห็นแก่ตัวนัก’ คราวเกลสะกดข่มความรู้สึกปั่นป่วนในใจ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องพักนักกีฬาเพื่อเตรียมตัวสำหรับรอบที่สองซึ่งกำลังจะอุบัติขึ้นในอีก 30 นาทีข้างหน้า *** “โห่!” “ไปตายซะ!” เสียงโห่ร้องอื้ออึงดังสนั่นไปทั่วสังเวียน ท่ามกลางเสียงสาปแช่งระงม มีคำด่าทอภาษาจีนแทรกซึมอยู่ทุกหย่อมหญ้า "หนี่ ชือ ฟ่าน เลอ มา! (กินข้าวมาหรือยัง!)" นั่นต้องเป็นฝีมือคนเกาหลีร้อยเปอร์เซ็นต์! ไม่ว่าจะอย่างไร ฝูงชนต่างไม่อาจเก็บงำโทสะที่มีต่อฮ่าวได้เลย บางคนถึงกับขว้างปาเศษขยะลงมาในสนามด้วยความเกลียดชัง "ทำไมแกถึงยอมแพ้ฟะ!?" หลังจากล็อกเอาต์ออกมา เกริดปฏิเสธการให้สัมภาษณ์และพุ่งตรงไปหาฮ่าวทันที เหตุใดชายคนนี้ถึงยอมแพ้ทั้งที่รุมทุบตีเขามาตลอด 20 นาที? มันเหมือนกับการตบหน้ากันชัดๆ! เกริดไม่รู้สึกเลยว่านี่คือชัยชนะ เหนือสิ่งอื่นใด เขาต้องการสู้ให้นานกว่านี้เพื่อลดระยะเวลาคูลดาวน์ของทักษะ ‘ประสาน’ และเก็บค่าประสบการณ์ไอเทม *เพียะ!* ขวดพลาสติกที่ผู้ชมชาวจีนขว้างมาปะทะเข้ากับใบหน้าของฮ่าว ทว่าเขากลับหันมาสบตาเกริดด้วยแววตาที่ใสกระจ่าง ไร้ซึ่งร่องรอยของความโกรธแค้น ขุ่นเคือง หรือแม้แต่ความเสียดาย "มันเป็นเรื่องโง่เขลาที่จะดึงดันในศึกที่รู้ว่าต้องพ่าย" หากนี่ไม่ใช่การแข่งขันอย่างเป็นทางการ ฮ่าวคงสู้กับเกริดจนถึงหยดสุดท้ายเพื่อ ‘เรียนรู้’ ทว่านี่คือศึกระดับชาติ ผู้คนทุกประเภทกำลังจับตามอง การเปิดเผยไพ่ตายทั้งหมดออกไปย่อมมีความเสี่ยงมหาศาล "ข้าสู้กับเจ้ามาตลอด 20 นาที แต่ทัศนคติของข้าตั้งแต่ต้นต่างหากที่เป็นปัญหา... ข้าละอายใจนักที่มองข้ามฝีมือของเจ้าไป" เกริดอยู่เหนือกว่าเขา ฮ่าวตระหนักถึงความจริงข้อนี้และค้อมศีรษะลงอย่างนอบน้อม "ข้าขอยอมรับในตัวเจ้าจากใจจริง" ลองตรองดูเถิด... เหตุใดเกริดถึงเรียกตัวเองว่าคนหัวทึบ? เมื่อฮ่าวมองย้อนกลับไป ดูข้อมูลและประวัติที่ผ่านมาของชายผู้นี้ เขาก็ได้ข้อสรุปว่า เกริดก้าวมาถึงจุดนี้ได้ด้วยหยาดเหงื่อและการทุ่มเทอย่างหนักหน่วง ในขณะที่แรงเกอร์คนอื่นๆ ต่างมี ‘พรสวรรค์ติดตัว’ เป็นอาวุธ "...เจ้าคือข้อยกเว้นที่พิเศษสุด" เปลวเพลิงแห่งความมุ่งมั่นถูกจุดขึ้นในใจของฮ่าว เกริดคือเป้าหมายถัดไปต่อจากคราวเกล ทว่าชายทั้งสองกลับแตกต่างกันอย่างสุดขั้ว ‘อัจฉริยะอย่างคราวเกลเปรียบเสมือนสรวงสวรรค์มาตั้งแต่ต้น’ ทว่าเกริดผู้หัวทึบกลับเปรียบเสมือนหอคอย เขาค่อยๆ วางก้อนหินทีละก้อน เรียงร้อยความพยายามจนสูงเทียมฟ้า ฮ่าวไม่อาจกักเก็บความเลื่อมใสไว้ได้ ทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขากังวล “อย่าปล่อยให้มันพังทลายลงมาล่ะ” หอคอยย่อมมีวันถล่ม ยิ่งสูงเท่าไหร่ ความเสี่ยงย่อมทวีคูณ หากเกริดต้องเผชิญกับภัยพิบัติที่ไม่ไม่อาจเอาชนะได้ด้วยความพยายาม เขาจะทนรับแรงกระแทกนั้นได้หรือไม่? ฮ่าวไม่แน่ใจเลยว่าเกริดจะยอมรับความพ่ายแพ้หรือจะแตกสลายไป ‘ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ควรจะห่วงใครกันแน่’ ฮ่าวยิ้มบางๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป “หากวันใดเกริดทะลวงสรวงสวรรค์ได้สำเร็จ... เมื่อนั้นข้าคงต้องยอมสยบแทบเท้าเขา” คำพูดอันหนักแน่นของเลาเอลผุดขึ้นในหัวอีกครั้ง และในครานี้ ฮ่าวไม่รู้สึกเคืองแค้นในถ้อยคำนั้นอีกต่อไป *** เหล่ายอดฝีมือทั้ง 32 ชีวิตก้าวเข้าสู่รอบที่สอง ท่ามกลางนั้นมีตัวเต็งระดับพระกาฬอย่าง คราวเกลจากรัสเซีย, คริสจากแคนาดา, ดาเมียนและคัตสึจากญี่ปุ่น, สกัลจากสหรัฐอเมริกา, ปอนจากสเปน และริกาสจากบริเตน 『 และยังมี เกริด จากเกาหลีใต้! 』 『 เฮ้อ... ใครจะไปนึกว่าฮ่าวจากจีนจะตกรอบแรก แถมยังเป็นการยอมแพ้ด้วย? นี่มันเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยจริงๆ 』 『 พลังในการเติบโตและฟื้นฟูของเกริดนั้นเหนือความคาดหมายของฮ่าวไปไกลมาก ไม่ว่าเกริดจะถูกไล่ต้อนแค่ไหน เขาก็ยังอึดทนดั่งซอมบี้ แถมพลังโจมตียังแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อีกด้วย! 』 『 แต่ฮ่าวก็ยอมแพ้ง่ายเกินไป บางทีพละกำลังของเขาอาจจะหมดเกลี้ยงแล้วก็ได้ 』 การแข่งขันรอบที่สองเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่านักพากย์ ผลการแข่งขันเป็นไปตามคาด บรรดาตัวเต็งต่างดาหน้าเอาชนะคู่ต่อสู้เพื่อผ่านเข้ารอบต่อไป คราวเกลคว้าชัยได้อย่างง่ายดายโดยไม่ถูกโจมตีแม้แต่ครั้งเดียว สกัลทุ่มสุดตัวเพื่อชัยชนะของสหรัฐฯ คัตสึเริงร่าไปกับพลังโลหิตอันลึกล้ำของตน ส่วนปอนก็คว้าชัยพร้อมความฝันที่จะเป็นจ้าวแห่งหอก และในช่วงที่เรตติ้งเริ่มลดลงเพราะไม่มีเหตุการณ์พลิกโผ... 『 ในที่สุดช่วงเวลานี้ก็มาถึง! 』 『 การแข่งขันคู่ที่ 15 ของรอบที่สอง! 』 "เฮฮฮฮฮฮฮฮ!" บรรยากาศที่เคยเงียบสงบในสตาดเดอฟร็องส์พลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เรตติ้งการถ่ายทอดสดทั่วโลกพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว สะท้อนให้เห็นว่าผู้คนต่างเฝ้ารอคอยคู่นี้เพียงใด 『 ยอดฝีมือที่เป็นตัวเอกของแมตช์ที่ทุกคนรอคอย! 』 『 ดาเมียน และ ริกาส! ริกาส และ ดาเมียน! 』 ดาเมียน... พระสันตะปาปาผู้เป็นยูสเซอร์คนแรก เขาคือผู้เชี่ยวชาญทั้งดาบและมนตรา มีพลังป้องกันและบัฟที่ล้นเหลือ อีกทั้งยังมีพลังฟื้นฟูอันไร้เทียมทาน เขามีความสมดุลในการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบจนถูกนำไปเปรียบเทียบกับคราวเกลและเกริด ส่วนริกาสเองก็ใช่ว่าจะมองข้ามได้ เขาคือผู้แข็งแกร่งที่สุดนับแต่ยุคสมัยที่กิลด์โอเวอร์เกียร์ยังเป็นเพียงกิลด์เซเดกา เป็นไอดอลของเหล่านักสู้ทั่วโลก และได้รับความสนใจในฐานะผู้ครอบครองอาชีพ ‘อสูร’ (Asura) เพียงหนึ่งเดียว 『 อาชีพอสูรนี่มันรับมือยากสุดๆ ไปเลยไม่ใช่หรือ? 』 『 ว่ากันว่าเป็นอาชีพที่มีความยากสูงสุดในบรรดาคลาสเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 ผมว่าหาคลาสลับยังจะง่ายกว่าเป็นอสูรเสียอีก 』 『 มีการคาดการณ์ว่าคลาสเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 4 ของอสูรจะเชื่อมโยงกับคลาสลับ ด้วยเหตุนี้เหล่านักสู้จำนวนมากจึงยังไม่ยอมเปลี่ยนอาชีพคลาส 3 แต่เลือกที่จะจดจ่ออยู่กับการทำเควสต์ของคลาสอสูรแทน 』 『 ความแข็งแกร่งของอสูรนั้นน่าเหลือเชื่อ... ทักษะแต่ละอย่างมีความแม่นยำสูงผิดปกติ และทุกการโจมตีที่เข้าเป้าจะเพิ่มโบนัสความเสียหายต่อเนื่อง 』 『 แถมยังมีคุณสมบัติพิเศษที่สร้างความเสียหายสายฟ้าเพิ่มเติมใส่ศัตรูอีกด้วย 』 『 แต่ก็น่าสงสัยว่าเขาจะสามารถทำคอมโบใส่ดาเมียนได้ต่อเนื่องหรือไม่... 』 ไม่มีใครกล้าฟันธงผู้ชนะ ทั้งดาเมียนและริกาสต่างทำความเคารพกันบนเวที “รู้สึกแปลกดีนะที่ต้องมาเจอกับคุณในที่แบบนี้” “นั่นสินะครับ” ชายทั้งสองยิ้มให้กัน พวกเขาคือเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา ดาเมียนชื่นชอบริกาสที่ไม่เคยดูถูกความเป็นโอตาคุของเขา ส่วนริกาสเองก็เป็นมิตรกับทุกคน ทว่า... แววตาของทั้งคู่พลันเปลี่ยนเป็นกร้าวแกร่งทันทีที่สัญญาณเริ่มการต่อสู้ดังขึ้น! “การคุ้มครองจากเทพธิดา (Divine Protection), อวตารแห่งแสง (Incarnation of Light), พรแห่งเทพธิดา (Goddess’ Blessing)!” ดาเมียนไม่รอช้า ร่ายบัฟเพิ่มพลังโจมตี พลังป้องกัน และค่าสถานะทุกอย่าง พร้อมกับชักโล่ออกมาเตรียมพร้อม เพราะเขารู้ดีว่าไม่อาจรับมือริกาสได้เลยหากไร้ซึ่งพลังเสริมเหล่านี้ “ยอดเยี่ยม! ฮ่าฮ่า!” ร่างของดาเมียนถูกอาบด้วยรัศมีสีทองสลับเงินอันเจิดจรัส ริกาสไม่อาจหาช่องว่างได้จึงพุ่งเข้าใส่ประดุจพายุคลั่ง คราวเกลที่เพิ่งกลับเข้าห้องพักนักกีฬาและกำลังชมการแข่งขันอยู่ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ‘มุทะลุเกินไปหรือเปล่า?’ หากคู่ต่อสู้ใช้บัฟ สิ่งที่ควรทำคือการถ่วงเวลาจนกว่าบัฟจะหมดลง โดยเฉพาะเมื่อคู่ต่อสู้คือยอดฝีมืออย่างดาเมียน คราวเกลไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดริกาสถึงเลือกเผชิญหน้ากับดาเมียนตรงๆ ทั้งที่การแตะต้องดาเมียนในสภาพบัฟเต็มสูบนั้นยากเย็นแสนเข็ญ และมันก็เป็นไปตามที่เขาคาด... ริกาสที่โถมเข้าใส่ถูกดาเมียนสวนกลับทันควัน โล่ของดาเมียนดูดซับความเสียหายก่อนจะปล่อยการโจมตีที่รวดเร็วและเฉียบคมสวนออกมา อาชีพอสูรที่มีพลังป้องกันต่ำเตี้ยเรี่ยดินจึงถูกทำลายจังหวะลงอย่างง่ายดาย ‘...เป็นไปไม่ได้’ ทว่าริกาสกลับตอบโต้ใส่โล่ของดาเมียนโดยไม่สนความเสียหายที่ได้รับ เขายอมให้พลังชีวิตลดฮวบลงเพื่อแลกกับการเร่งความเร็วในการโจมตีที่เพิ่มขึ้นทีละนิดอย่างมั่นคง ทว่าคนเดียวที่สังเกตเห็นความผิดปกติเล็กน้อยนี้คือคราวเกล แม้แต่ดาเมียนเองก็ยังไม่รู้ตัว จนกระทั่งเขาถูกริกาสสวนกลับด้วยความรุนแรงมหาศาล! “อั่ก!” ดาเมียนยกโล่ขึ้นไม่ทัน เขาถูกชกเข้าที่ท้องจนร่างงอ ก่อนจะถูกเข่าของริกาสเสยเข้าเต็มใบหน้าอย่างอำมหิต “กึด...!” ความรุนแรงของลูกที่สองนั้นต่างจากลูกแรกอย่างสิ้นเชิง มันเจ็บปวดกว่าเดิมหลายเท่า และลูกที่สามย่อมต้องรุนแรงยิ่งกว่านี้! ‘จะปล่อยให้เขาทำคอมโบต่อไม่ได้...!’ ดาเมียนรีบยกโล่ขึ้นกำบัง จังหวะและมุมของโล่เหลี่ยมใบใหญ่นั้นสมบูรณ์แบบที่จะหยุดหมัดของริกาส ทว่าก่อนที่หมัดจะปะทะเข้ากับโล่... *เปรี้ยง!* “แค่น!” ดาเมียนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง เขาถูกเตะเข้าอย่างจัง! ‘เขาเตะตอนไหนกัน...?’ ริกาสสามารถเคลื่อนไหวแขนและขาได้อย่างอิสระโดยไร้ซึ่งช่องว่างของเวลาเชียวหรือ? ทุกคนต่างตื่นตะลึงในทักษะของอสูรผู้นี้ 『 ริกาส... ชายผู้โค่นคริสอันดับ 3 ในศึกปีก่อน และสู้กับเกริดได้อย่างสูสี... บัดนี้เขาได้วิวัฒนาการไปอีกขั้นแล้ว! 』 『 เขามีทักษะการควบคุมที่ยอดเยี่ยมเทียบเท่ากับฮ่าว และก้าวข้ามขีดจำกัดของนักสู้ไปแล้ว ผมทำได้เพียงชื่นชมจริงๆ 』 ริกาสจะเป็นฝ่ายชนะในคราวนี้หรือไม่? ในขณะที่ทุกคนกำลังลุ้นระทึก การโจมตีถัดไปของริกาสก็กระแทกเข้าที่ปลายคางของดาเมียนอย่างจัง “โอ้โห...” ฝูงชนพากันอุทาน ยิ่งคอมโบต่อเนื่อง ความเสียหายย่อมทวีคูณ พลังชีวิตของดาเมียนลดฮวบลงจนเห็นได้ชัด ทว่า... ดาเมียนคือพระสันตะปาปา “ลมหายใจแห่งเทพธิดา (Goddess’ Breath)” ทักษะฟื้นฟูอันเป็นที่สุด... มนตราเยียวยาที่ทรงพลังที่สุดซึ่งสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ถึง 100% เต็ม! “การคุ้มครองจากเทพธิดา (Goddess’ Protection)” *ตึงงงงงง!* ม่านพลังที่ลบล้างการโจมตีของศัตรูได้หนึ่งครั้งพลันปรากฏขึ้น หยุดยั้งคอมโบของริกาสลงอย่างชะงักงัน จากนั้นดาเมียนจึงสวนกลับด้วยทักษะโจมตีที่รุนแรงที่สุด “พิโรธแห่งเทพธิดา (Goddess’ Wrath)” *เปรี้ยงงงงงงง!* ลำแสงแห่งเทพทัณฑ์ฟาดฟาดลงใส่ร่างของริกาสอย่างจัง! *** 『 ผู้ชนะคือ... ดาเมียน!! 』 ศึกระหว่างดาเมียนและริกาสคือแมตช์ที่ดุเดือดที่สุดในรอบที่หนึ่งและสอง ทั้งคู่โรมรันพันตูยาวนานถึง 31 นาที 20 วินาที รังสรรค์การต่อสู้ที่ทำเอาผู้ชมแทบหยุดหายใจ แม้แต่นักพากย์ยังไม่อาจหาถ้อยคำใดมาพรรณนาความลึกซึ้งของการปะทะกันในครั้งนี้ได้ นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ผู้คนทั่วโลกยังคงตกอยู่ในภวังค์ความตื่นเต้น จนไม่อาจสนใจคำพูดของพิธีกรบนเวที ทว่านั่นก็เพียงแค่ชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น... เกริด และ คริส... ทันทีที่สองชื่อผู้ยิ่งใหญ่ถูกขานออกมาจากปากพิธีกร สายตาทุกคู่บนโลกใบนี้ก็พลันกลับมาจดจ่อที่ใจกลางสังเวียนอีกครั้ง!