บทที่ 2071: การวิเคราะห์และการวางแผน “ทายาทสืบสกุลอย่างนั้นหรือ?” หานเสี่ยวโพส่ายศีรษะพลางทอดถอนใจอย่างเหนื่อยอ่อน “ลำพังเพียงตัวข้าในตอนนี้ยังแทบจะประคองตนเอาไว้ไม่รอด แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนไปคำนึงถึงลูกหลานในภายภาคหน้ากัน!” เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล “งานชุมนุมตระกูลลับในครานี้ เป็นเพียงปฐมบทแห่งการฉีกทึ้งและแบ่งปันผลประโยชน์ของเหล่าตระกูลลับทั้งหลาย เมื่อใดที่พวกเขาได้ลิ้มรสชาติอันหอมหวานของทรัพยากร ในอนาคตย่อมต้องมีกิจกรรมทำนองนี้ตามมาอีกนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบฝีมือ การประลองยุทธ์ หรือการวางเดิมพัน หนทางข้างหน้าของพวกเรามีแต่จะขรุขระและมืดมนยิ่งขึ้น เผลอๆ ตระกูลหานอาจจะสิ้นชื่อลงในรุ่นของข้า มิอาจอยู่รอดไปถึงรุ่นถัดไปเสียด้วยซ้ำ” “หืม...” หลินอี้ไม่ได้คาดคิดว่าหานเสี่ยวโพจะมองการณ์ไกลและคิดอ่านไปถึงเพียงนี้ แต่หากเป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆ ตระกูลหานในสายตระกูลลับก็คงหนีไม่พ้นการถูกกลืนกินในอนาคตอันใกล้ “เพราะเหตุนี้... ข้าจึงตัดสินใจมอบสิ่งนี้ให้กับท่าน ลูกพี่ หากท่านสามารถช่วยฉุดรั้งตระกูลหานให้พ้นจากวิกฤตการณ์ในครั้งนี้ได้ ต่อให้ต้องเสียสมบัติชิ้นนี้ไปมันก็คุ้มค่า เพราะตระกูลหานจะยังคงยืนหยัดอยู่ได้ ต่อให้เราจะไม่สามารถทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลายเป็นอันดับสุดท้ายที่ถูกใครต่อใครเหยียบย่ำ” หานเสี่ยวโพวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเฉียบคมและกระจ่างแจ้ง “ตกลง ในเมื่อเจ้ากล้าเปิดเผยความลับสุดยอดของตระกูลหานให้ข้าล่วงรู้ เช่นนั้นครั้งนี้ข้าจะยื่นมือเข้าช่วยเป็นกรณีพิเศษ!” หลินอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยพลัง “หากตระกูลหานไม่สูญเสียอำนาจและทรัพยากรมากเกินไปในงานชุมนุม พวกเขาเหล่านั้นก็คงไม่กล้าลงมือทำอะไรบุ่มบ่ามเช่นนี้อีกในอนาคต” “แน่นอนอยู่แล้ว! พวกเขาย่อมไม่กระตือรือร้นในเรื่องที่ไร้ผลประโยชน์ หากครั้งนี้พวกเขาไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือไปจากพวกเราเลย งานชุมนุมครั้งต่อๆ ไปก็คงเป็นเพียงการพบปะตามปกติ” หานเสี่ยวโพแววตาเป็นประกาย “ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้พวกเขาต้องสูญเสียไปบ้าง แต่เมื่อมี ‘ลูกพี่’ ออกหน้าให้ บรรดาตระกูลลับทั้งหลายย่อมต้องกลับไปชั่งน้ำหนักตัวเองใหม่! ยอดฝีมือระดับ Earth Class ช่วงปลาย... นั่นคือขุมพลังระดับสูงสุดของตระกูลเชียวนะ! ใครจะกล้าเอามาทิ้งขว้างเล่นๆ กันเล่า!” “หึๆ” หลินอี้คลี่ยิ้มบางอย่างมีเลศนัย “เตรียมสมุนไพรสำหรับกลั่น ‘ยารวบรวมปราณ’ (Qi Gathering Pill) เอาไว้ให้พร้อม ก่อนงานชุมนุมตระกูลลับสองวัน ผมจะแวะไปที่ตระกูลหาน ถึงเวลานั้นก็นำพวกมันมามอบให้ผม” “ได้เลย ไม่มีปัญหา!” หานเสี่ยวโปรับคำทันที ก่อนจะลังเลเล็กน้อย “แต่ว่า... เรื่องระดับพลังของข้า... ให้ข้าไปนำสมุนไพรมาให้ท่านในช่วงบ่ายนี้เลยดีไหม?” “ไม่จำเป็น เรื่องระดับพลังของเจ้าน่ะไม่ต้องกังวลไปหรอก” หลินอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง “ทำไม... หรือเจ้าไม่เชื่อมือผม?” “เชื่อสิ! ข้าเชื่อท่านที่สุด!” หานเสี่ยวโฟรีบพยักหน้าหงึกหงัก “ในเมื่อลูกพี่มีแผนการอยู่ในใจแล้ว ข้าก็จะไม่เซ้าซี้อีก! ลูกพี่ เชิญทานอาหารต่อเถิด...” เมื่อเสร็จสิ้นมื้ออาหาร หานเสี่ยวโพรีบขับรถไปส่งหลินอี้ที่โรงเรียน ก่อนจะบึ่งรถกลับไปยังตระกูลหานอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าพบผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ‘หานเทียนป้า’ แน่นอนว่า แม้ชื่อของท่านผู้เฒ่าหานจะฟังดูดุดันและโอหัง (เทียนป้า - จ้าวสวรรค์) แต่ในบรรดาเหล่าตระกูลลับด้วยกันแล้ว บารมีของเขากลับไม่ได้ยิ่งใหญ่สมชื่อขนาดนั้น หานเสี่ยวโพรายงานเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างมื้อเที่ยงให้ท่านปู่ฟังอย่างละเอียด หานเทียนป้าถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินความจริง “เสี่ยวโพ เจ้าช่างขวัญกล้านัก! ถึงขั้นกล้าเปิดเผยความลับสำคัญของตระกูลเชียวหรือ ไม่กลัวว่าจะนำภัยมาสู่ตัวหรืออย่างไร? หลินอี้ผู้นั้นสามารถสังหารยอดฝีมือระดับ Earth Class ขั้นปลายได้ง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ หากเขาเกิดโลภโมโทสันคิดจะทำลายล้างตระกูลหาน มันมิใช่เรื่องง่ายดายราวกับดีดนิ้วหรอกหรือ!” ...... “หากลูกพี่สนใจในสมบัติของตระกูลหานจริง เขาคงจะตาโตตั้งแต่ตอนที่ข้าบอกเรื่องการค้นพบซากโบราณสถานแล้วล่ะท่านปู่ ทว่าแม้แต่ตอนที่ข้าส่งมอบเหล็กกล้าเจ็ดสีให้ไป เขาก็ยังไม่ได้แสดงท่าทีละโมบในทรัพย์สินอื่นของตระกูลเราเลยแม้แต่น้อย” หานเสี่ยวโพกล่าวอย่างมั่นใจ “นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีว่าลูกพี่ไม่ใช่คนเห็นแก่ได้!” “มันก็จริงของเจ้า แต่รากฐานของตระกูลหานเรานั้นช่างเปราะบางนัก เราจำต้องระแวดระวังไว้ก่อน!” หานเทียนป้าขมวดคิ้ว “อีกอย่าง การมอบส่วนผสมยารวบรวมปราณให้เขานั้น มันไม่ออกจะฟุ่มเฟือยเกินไปหน่อยหรือ?” “ไม่เลยท่านปู่ หากลูกพี่พร้อมจะหนุนหลังพวกเราด้วยใจจริง อย่างน้อยที่สุด พวกที่จ้องจะรังแกตระกูลหานก็ต้องคิดทบทวนผลลัพธ์ที่จะตามมาให้จงดี!” หานเสี่ยวโพให้เหตุผล “แต่พวกเขาจะเชื่อจริงๆ หรือ ว่าหลินอี้จะยอมช่วยเหลือตระกูลลับหานของเรา?” หานเทียนป้าถามด้วยความกังขา “หากเป็นสถานการณ์ปกติย่อมไม่มีทาง แต่ตอนนี้ข้ากลายเป็นลูกสมุนของลูกพี่ไปแล้ว ย่อมไม่มีปัญหา!” หานเสี่ยวโพกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ลูกพี่น่ะขึ้นชื่อเรื่องการปกป้องพวกพ้องที่สุด ท่านลองดูงานชุมนุมตระกูลขุนนางในโลกสามัญสิ ลูกพี่ออกหน้าแทนลูกสมุนของเขาจนทำลายล้างตระกูลอวี่สายธรรมดาไปเสียราบคาบ แล้วตระกูลลับอวี่ทำอะไรได้บ้างไหม? ก็ได้แต่กล้ำกลืนความแค้นเอาไว้เงียบๆ มิใช่หรือ? แม้แต่ตอนที่หลินอี้บาดเจ็บล้มป่วย พวกเขาคิดจะไปก่อเรื่อง สุดท้ายอวี่หลิวก็ต้องมาตายตกไปอีกคน!” “อืม... เสี่ยวโพ เจ้าช่างสังเกตสังกาได้ดีนัก!” หานเทียนป้าพยักหน้าช้าๆ “หลินอี้ผู้นี้อาจจะเป็นคนรักพวกพ้องก็จริง แต่หากเขามองทะลุถึงเจตนาของเจ้าว่าเพียงแค่อยากหลอกใช้เขา ผลลัพธ์มันจะเลวร้ายจนประเมินค่าไม่ได้...” “ท่านปู่ เสี่ยวโพหาได้มีเจตนาหลอกใช้ลูกพี่ไม่!” หานเสี่ยวโพกล่าวด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “ด้วยอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์และอำนาจอันล้นพ้นที่ลูกพี่มี ข้าปรารถนาจะติดตามเป็นลูกสมุนของเขาอย่างแท้จริง เพราะหนทางนี้จะทำให้ข้าได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ อีกมากมาย และความแข็งแกร่งของข้าก็จะพัฒนาขึ้นด้วย!” “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจเช่นนั้น ข้าก็จะไม่ขัดศรัทธา!” หานเทียนป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงทรงพลัง “นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ของตระกูลหานเรา หากคว้าเอาไว้ได้ เราจะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง แต่หากพลาดพลั้ง ย่อมหมายถึงความพินาศ! ในเมื่อเราไม่มีแต้มต่อใดๆ อีกแล้ว เราก็ต้องวางเดิมพันทั้งหมดไว้ที่หลินอี้เพียงคนเดียว” “รับทราบครับท่านปู่!” หานเสี่ยวโพกล่าวเสริมด้วยความตื่นเต้น “และข้าก็ได้ให้คำมั่นกับลูกพี่หลินอี้ไปแล้วว่า หากข้าได้ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลหาน ข้าจะขอเดินตามรอยเท้าและฟังคำสั่งของเขาแต่เพียงผู้เดียว!” หานเทียนป้าหรี่ตาลงจ้องมองหานเสี่ยวโพ เขาเห็นเปลวไฟแห่งความทะเยอทะยานโชติช่วงอยู่ในดวงตาของหลานชาย! หานเสี่ยวโพประกาศกร้าวว่าต้องการช่วงชิงตำแหน่งนายน้อยแห่งตระกูลหานอย่างเปิดเผยโดยไม่ปิดบังความมักใหญ่ใฝ่สูง ซึ่งนั่นทำให้หานเทียนป้าประหลาดใจยิ่งนัก ทว่า หานเทียนป้ากลับไม่ได้ดุดันด่าว่า แต่กลับกล่าวว่า “หากงานชุมนุมตระกูลลับครั้งนี้ เราสามารถอาศัยบารมีของหลินอี้ให้ชนะการประลองและหลุดพ้นจากวิกฤตได้จริง นั่นย่อมพิสูจน์ว่าหลินอี้มีความสามารถเหนือล้ำข้ามโลก และหน้าที่ในการผูกมิตรกับเขาย่อมต้องเป็นภาระของเจ้า!” “ครับท่านปู่!” หานเสี่ยวโพใจชื้นด้วยความดีใจ เขาเข้าใจความนัยในคำพูดของหานเทียนป้าเป็นอย่างดี “เจ้าไปพักผ่อนเถอะ ข้าจะไปจัดเตรียมความพร้อมและสั่งให้ ‘หานจิ่ว’ อาของเจ้าไปสืบดูรายละเอียดของกิจกรรมอื่นๆ เพิ่มเติม หากหลินอี้ช่วยให้เราชนะได้อีกสักสองสามรายการล่ะก็ หึๆ ข้าจะทำให้พวกตระกูลขุนนางที่จ้องจะรุมกินโต๊ะเราได้รู้ซึ้งว่า การ ‘ขโมยไก่ไม่สำเร็จแถมยังเสียข้าวสาร’ (เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง) นั้นรสชาติเป็นอย่างไร!” หานเทียนป้านึกถึงกิตติศัพท์อันน่าสะพรึงกลัวของหลินอี้แล้วก็พลันเกิดความมั่นใจขึ้นมาเปี่ยมล้น ทางด้านหลินอี้ หลังจากกลับมาถึงโรงเรียน เขาก็วางเรื่องงานชุมนุมตระกูลลับเอาไว้ชั่วคราว และเริ่มจดจ่อสมาธิไปที่เรื่องของ ‘ยารวบรวมปราณ’ ยารวบรวมปราณจัดอยู่ในระดับ Golden Class ขั้นที่สาม เช่นเดียวกับ ‘ยาหยกหทัยเหมันต์’ ที่แม่นางลูกกวาดระดับ Sky Class ต้องการจะหลอมสร้าง!