Chapter 1857 เพื่อที่จะรู้ สายตาของลีโอเนลวูบไหวขณะกวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เขาไม่คาดคิดว่าจะจัดการพวกมันทั้งหมดได้ง่ายดายขนาดนี้ อันที่จริงหากพูดกันตามตรง เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันง่ายหรือยาก เพราะก่อนหน้านี้เขาตกอยู่ในสภาวะหลงลืมโดยสิ้นเชิง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยประสบมาก่อน ลีโอเนลส่ายหัว ในตอนนี้สิ่งนี้กลับเป็นเรื่องดี การพึ่งพาพรสวรรค์ของตนเองโดยเฉพาะในยามที่ไร้ซึ่งดัชนีความสามารถ (Ability Index) จะเป็นหนทางที่ดีที่สุดในการเพิ่มโอกาสแห่งชัยชนะให้ถึงขีดสุด หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลีโอเนลก็รีบพุ่งตัวออกไปและเริ่มควักเอาผลึกอสูร (Beast Crystals) ออกมาจากร่างของสัตว์ร้ายเหล่านั้น ในระหว่างการต่อสู้เขาไม่มีโอกาสทำเช่นนั้น ดังนั้นตอนนี้เขาจึงต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย ยิ่งเขากลืนกินผลึกเหล่านั้นเข้าไปมากเท่าไร กระแสพลังที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายก็ยิ่งมหาศาลขึ้นเท่านั้น ร่างกายของเขาเปรียบเสมือนผืนดินที่แห้งแล้งซึ่งกำลังได้รับหยาดฝนแรกในรอบหลายเดือน แต่สิ่งที่แปลกประหลาดคือลีโอเนลไม่ได้รู้สึกว่าตนเองกำลังได้รับพลังเดิมกลับคืนมา แต่มันกลับให้ความรู้สึกทั้งคุ้นเคยและแปลกแยกไปพร้อมๆ กัน ลีโอเนลตระหนักได้ว่า การจะบอกว่าผลึกอสูรช่วยให้เขากลับไปมีพลังเดิมนั้นไม่ถูกต้องนัก สิ่งที่เขากำลังทำอยู่คือการเสริมสร้างพลังให้กับร่างกายชั่วคราวนี้ต่างหาก แต่ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร เพราะหากต้องเผชิญหน้ากับศัตรูคนอื่นๆ ใครจะไปรู้ว่าพลังระดับมิติที่หกของเขาอาจจะอ่อนแอเกินไปก็ได้ การทำเช่นนี้ทำให้ทุกคนเริ่มต้นในระดับเดียวกัน ลีโอเนลใช้เวลานานกว่าที่คิดในการกลืนกินผลึกอสูรทั้งหมด แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อพิจารณาจากความถึกทนของสัตว์ร้ายเหล่านี้และจำนวนมหาศาลของพวกมัน หลังจากจัดการเสร็จสิ้น เขาก็หันความสนใจไปทางอื่น เขาตรวจดูซากสัตว์ร้ายกองมหึมาก่อนจะสะดุดตากับสัตว์สามตัว ตัวแรกคือนกเหยี่ยวที่มีช่วงปีกกว้างกว่า 10 เมตร ตัวที่สองคือสัตว์คล้ายมังกรโคโมโดที่มีเกล็ดหนาสีดำอมเขียว และตัวสุดท้ายคือหมาป่าขนสีขาวซึ่งแม้ในยามตายก็ยังดูงดงามอย่างยิ่ง จนแทบไม่เชื่อว่ามันสิ้นใจไปแล้ว แต่ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะลีโอเนลตั้งใจรักษาขนอันนุ่มสลวยของมันไว้เป็นอย่างดี ลีโอเนลเดินไปหานกเหยี่ยวแล้วใช้ของมีคมสับลงไปที่กรงเล็บขนาดใหญ่ ตัดขาของมันออกจากซากศพ เขาถืออวัยวะชิ้นโตที่มีความสูงเกินครึ่งตัวของเขาขึ้นมาพินิจดูครู่หนึ่ง เขาใช้นิ้วสัมผัสเกล็ดเหนียวแข็งที่ห่อหุ้มมันไว้ จากนั้นก็ดีดนิ้วลงบนกรงเล็บแล้วพยักหน้าให้ตัวเอง จากนั้นเขาก็เดินไปหามังกรโคโมโดและถลกหนังมัน ก่อนจะทำกระบวนการเดียวกันกับหมาป่าขนสีขาว เมื่อเสร็จสิ้น เขาก็จัดเตรียมวัตถุดิบที่เหลือและทำความสะอาดพวกมันทั้งหมดในทะเลสาบใกล้ๆ ลีโอเนลเดินไปข้างซากสัตว์คล้ายเม่นตัวหนึ่ง เขาใช้สายตากวาดมองทั่วร่างของมันจนกระทั่งพบเข็มที่มีขนาดพอเหมาะแล้วดึงมันออกมา หลังจากเจาะรูที่โคนทู่ๆ ของมัน เขาก็เริ่มก่อรูปร่างเส้นด้ายพลัง (Force threads) ลีโอเนลมักคุ้นเคยกับการใช้ 'ลิตเติ้ลทอลลี่' (Little Tolly) แทนเส้นด้าย หรือให้ถูกต้องกว่านั้นคือ นี่คือวิธีการ 'เย็บพลัง' (Force Sowing) ที่พ่อของเขาสอนมา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดของการเย็บคือการหลอมรวม ซึ่งลีโอเนลรู้สึกว่าหากเขาสามารถควบคุม 'พลังหอก' (Spear Force) ได้มากพอ เขาก็น่าจะจำลองความสำเร็จนั้นได้ ลีโอเนลจมดิ่งไปกับสมาธิ เขาไม่ได้สนใจเรื่องเวลาหรือสิ่งอื่นใด หลังจากวางแนวป้องกันด้วยศิลปะพลัง (Force Art) รอบตัว เขาก็ทุ่มเททุกอย่างให้กับการสร้างสรรค์พลัง (Force Crafting) กระบวนการนี้เชื่องช้ากว่าที่เขาคุ้นเคย แต่มันช่วยให้เขาขัดเกลาจุดอ่อนของตัวเองได้อย่างแท้จริง ตัวอย่างเช่น เขาไม่ถนัดในการวาดศิลปะพลังโดยไม่มีแบบจำลองที่สมบูรณ์จาก 'โลกแห่งความฝัน' (Dream World) ของเขา ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องชะลอกระบวนการวาดและขบคิดถึงรูนทุกตัวที่วาดลงไปอย่างละเอียด กระบวนการนี้ช่วยให้เขามีความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นและเก็บรายละเอียดที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ ทักษะในฐานะช่างสร้างพลัง (Force Crafter) ของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว และเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ลีโอเนลก็รู้สึกว่าเขาพร้อมแล้ว เขาสวมชุดเกราะชุดใหม่ของตัวเอง ขนสีขาวอันงดงามของหมาป่ากลายเป็นจุดเด่นที่สุดของชุด แต่ระหว่างรอยต่อและในจุดสำคัญต่างๆ เกล็ดสีดำอมเขียวของมังกรโคโมโดก็ได้เข้ามาเพิ่มความโดดเด่นตัดกับสีขาวโพลนได้อย่างลงตัว ที่มือและแขนท่อนล่างของลีโอเนลคือสนับมือที่เขาสร้างขึ้นจากกรงเล็บของเหยี่ยว โดยมีใบมีดที่เกิดจากกรงเล็บซ่อนอยู่ภายในแขนท่อนล่างซึ่งสามารถยืดออกมาและเก็บเข้าไปได้ ที่เท้ามีรองเท้าบูทที่ออกแบบในสไตล์เดียวกับสนับมือ ลีโอเนลกระแทกกำปั้นเข้าหากันจนเกิดเสียงพลังดังกังวาน ศิลปะพลังที่ซ่อนอยู่ภายในชุดเกราะ สนับมือ และรองเท้าบูท ได้หลอมรวมทุกอย่างให้กลายเป็นหนึ่งเดียว เมื่อยื่นมือออกไป หอกของลีโอเนลก็พุ่งเข้ามาอยู่ในอุ้งมือ เขาพ่นลมหายใจออกมาแล้วหันกลับไปมองม่านพลังงานของเขาอีกครั้ง เขาต้องการรู้ว่าเหลือเวลาอีกเท่าไรก่อนที่มันจะหลอมรวมเข้ากับเขตพื้นที่จำกัดอีกแห่งหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้ลีโอเนลประหลาดใจคือ เมื่อเขาสัมผัสกับม่านพลังงานในครั้งนี้ มือที่สวมเกราะของเขากลับทะลุผ่านมันไปได้โดยง่าย สายตาของลีโอเนลวูบไหว 'นี่คือผลตอบแทนของการเคลียร์พื้นที่ในวงก้อนพลังของฉันงั้นหรือ?' ดูเหมือนนี่จะเป็นคำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้ ลีโอเนลพยักหน้าให้ตัวเองขณะก้าวไปข้างหน้าและออกวิ่ง ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาที่จะปลดปล่อยความโกลาหลที่แท้จริงเสียที เนื่องจากเขาเสียเวลาสร้างชุดเกราะนี้ก่อน จึงบอกไม่ได้ว่ามีคนอื่นก้าวออกไปก่อนหน้าเขาแล้วหรือไม่ ดังนั้นจึงถึงเวลาที่เขาจะต้องเริ่มการไล่ล่าสังหารด้วยตัวเอง แต่ก่อนอื่นเขาต้องหาผู้เข้าร่วมคนอื่นให้พบ เขาต้องการหาคำตอบให้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำไมถึงมีวงแหวน 'เขตแดนหอก' (Spear Domain) หลายแห่ง? ในจักรวาลนี้มีมากกว่าหนึ่งแห่งจริงๆ หรือ? หรือพวกมันเป็นเพียงผู้เข้าร่วมจากบททดสอบในอดีต? หรืออาจจะเป็นร่างอวตารที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อท้าทายเขาโดยที่ไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง? เขาต้องรู้ให้ได้