Chapter 1698 การลงทัณฑ์ ความตายของจักรพรรดินีคอยหลอกหลอนจักรพรรดิมังกรอยู่ไม่เสื่อมคลาย ถ้อยคำสุดท้ายที่นางเอื้อนเอ่ย และข้อความปริศนาที่ทิ้งไว้ทำให้เขาเฝ้าสงสัยว่า ในวาระสุดท้ายนั้น นางต้องการจะบอกอะไรแก่เขากันแน่ นางต้องการบอกรักเขาใช่หรือไม่? หรือนางต้องการจะสาปแช่งเขากันแน่? แท้จริงแล้วนางพูดว่าอะไร? เขาไม่รู้ และมันก็กลายเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขา ภรรยาของเขา ผู้ที่เคียงข้างเขามานานกว่าครึ่งค่อนชีวิต ได้จากไปโดยไม่ทิ้งคำพูดใดไว้ และนางยังต้องจบชีวิตลงเพราะพยายามช่วยชีวิตเขาเอาไว้ เขาแอบร้องไห้อยู่ในห้องลับภายในพระราชวัง สถานที่ซึ่งเขาใช้เวลาเก็บตัวมาตลอด โดยอ้างว่าต้องการเวลาพักฟื้นร่างกายจากอาการบาดเจ็บ การรักษาหายไปนานแล้ว แต่ในตอนนี้ เขาเพียงแค่ยังคงซ่อนตัวอยู่ในนั้น เพราะความเงียบงันทำให้เขามีความหวังว่า ถ้อยคำสุดท้ายของภรรยาอาจจะแว่วผ่านเข้ามาในโสตประสาทของเขาได้ บุตรชายของมังกรคราม หรือเจ้าแมวน้อยสีขาวนั้น น่าจะยังรอดชีวิตอยู่ ต่อให้มันไม่รอด อย่างน้อยเขาก็ต้องหาซากของมันให้เจอ เขาคงต้องรีบออกคำสั่งให้คนของเขาออกไปตามหาในไม่ช้า ‘พยัคฆ์ขาว...’ ถ้อยคำนั้นยังคงตามทิ่มแทงใจเขา แม้เวลาจะล่วงเลยมานานขนาดนี้แล้ว คำพยากรณ์เดียวประโยคนั้นยังคงตามรังควานเขาครั้งแล้วครั้งเล่าไม่จบสิ้น เขายังเจอเรื่องแบบนี้ไม่พออีกหรืออย่างไร? เขาจำสิ่งที่แมวขาวบอกเขาในครั้งสุดท้ายที่ได้พบกันได้ นางเป็นบุตรสาวของผู้นำสิงโตแห่งแดนสวรรค์อสูร นั่นหมายความว่ามารดาของนางมีสายเลือดพยัคฆ์ขาวอยู่ เขาต้องทำอะไรสักอย่างกับเรื่องนี้ ในคืนนั้นเอง จักรพรรดิมังกรได้มุ่งหน้าไปยังแดนสวรรค์อสูรและเข้าพบกับ ซือ กู่ย่ง ผู้นำฝูงสิงโต ซึ่งภรรยาของเขาก็คือแมวขาวตนนั้นจริงๆ หลังจากสอบถามถึงที่มาที่ไปอยู่ไม่กี่คำ จักรพรรดิมังกรก็พบว่านางถูกส่งตัวมาแต่งงานที่นี่เมื่อ 5,000 ปีก่อน และนางก็คือบุตรสาวของพยัคฆ์ขาวที่สิ้นชีพไปในตอนนั้น ความตกตะลึงเข้าครอบงำเขาอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความโกรธแค้นและเกรี้ยวกราด มีผู้ที่มีสายเลือดพยัคฆ์ขาวอาศัยอยู่ที่นี่มาโดยตลอด แต่เขากลับไม่เคยล่วงรู้เลยแม้แต่น้อย โดยไม่รอช้า เขาเข้าจู่โจมคนทั้งสอง จักรพรรดิมังกรไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องสู้กับผู้นำสิงโต แต่ในเมื่อผู้นำต้องการปกป้องภรรยา เขาจึงจำต้องสังหารผู้นำคนนั้นเสียก่อน แล้วค่อยไปจัดการฆ่าแมวขาว การต่อสู้นั้นยากลำบาก ทว่าโชคดีที่จักรพรรดิมังกรมีวิสัยทัศน์กว้างไกล จึงได้วางค่ายกลเพื่อกักเก็บไอสังหารไว้ เมื่อเขาสังหารอสูรทั้งสองได้แล้ว เขาก็ตรงไปหาอสูรตัวอื่นๆ เพื่อรวบรวมพวกมัน เมื่อรวบรวมได้ครบ เขาก็ข่มขู่และออกคำสั่งง่ายๆ เพียงไม่กี่ประการ แดนสวรรค์อสูรจะต้องปิดตายเป็นเวลาหนึ่งพันปี และห้ามมนุษย์ผู้ใดเข้าออกพื้นที่นี้โดยเด็ดขาด ยกเว้นเพียงผู้ที่มีอำนาจของจักรพรรดิมังกรเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้า และถึงอย่างนั้นก็ยังต้องถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด เหตุผลที่พวกอสูรปิดล้อมดินแดนของตนไม่เคยถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ กลับกันมีการปล่อยข่าวลือออกไปว่า เป็นเพราะเหล่าผู้เล่นสังหารอสูรไปเป็นจำนวนมาก จึงบีบให้พวกมันต้องใช้วิธีการขั้นเด็ดขาดเช่นนี้ เมื่อจักรพรรดิมังกรกลับมาถึงพระราชวัง เขารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องจมปลักอยู่กับการตายของภรรยาอีกต่อไป และถึงเวลาที่จะต้องจัดงานศพให้นางอย่างสมเกียรติแล้ว อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะทันได้เตรียมงานศพ เขาก็ได้รับข่าวร้ายบางอย่าง หยาน หย่าถิง และเหล่าทหารจำนวนมากที่เขาพาไปยังอาณาจักรมังกรครามเมื่อเร็วๆ นี้ ได้แปรพักตร์จากกองทัพและหลบหนีไปซ่อนตัว ข่าวการทรยศนี้แพร่กระจายไปทั่วกองทัพอย่างรวดเร็ว จักรพรรดิมังกรสั่งปิดปากผู้ที่ปล่อยข่าวลือเหล่านั้น ก่อนจะออกไปตามล่าทหารหนีทัพเหล่านั้น เขาใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการค้นหาแต่กลับคว้าน้ำเหลว จักรพรรดิมังกรไม่ได้ใส่ใจนักที่ทหารส่วนใหญ่หายไป แต่หยาน หย่าถิงนั้นคือแม่ทัพ หากขาดเขาไป กองทัพก็จะสูญเสียหนึ่งในสามเสาหลัก ซึ่งอาจเป็นเสาหลักที่สำคัญที่สุดเสียด้วย น่าเสียดายที่จักรพรรดิมังกรต้องกลับวังมามือเปล่า และเริ่มเตรียมการสำหรับงานศพของภรรยา บุตรชายทั้งสองของเขากลับมาที่พระราชวังในตอนที่พิธีศพดำเนินไป ทั้งคู่เชื่อว่ามารดาของพวกเขาเสียชีวิตในขณะที่พยายามจะทะลวงระดับสู่แดนเซียน แล้วพวกเขาจะพูดอย่างไรหากรู้ความจริง? จักรพรรดิมังกรสัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวหลังจบพิธีศพ ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดให้ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว เขารู้สึกเหมือนสิ่งที่ยึดเหนี่ยวเขาไว้กับโลกใบนี้ได้มลายหายไปสิ้น สิ่งเดียวที่เขารู้สึกว่าเหลืออยู่ตอนนี้ คือการเตรียมตัวเพื่อมุ่งหน้าสู่แดนเซียนด้วยตนเอง แต่ก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขานึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้ ซากศพครึ่งท่อนที่ไหม้เกรียมของมังกรครามยังคงอยู่ในดินแดนลับที่ถูกปิดตายโดยทั้งมนุษย์และอสูร ร่างของมังกรตัวนั้นยังคงมีมิติวิญญาณอยู่ ซึ่งจักรพรรดิมังกรสามารถผ่าออกเพื่อชิงสมบัติที่มันครอบครองได้ ทุกสิ่งเพียงเล็กน้อยก็อาจเป็นตัวช่วยที่ยิ่งใหญ่สำหรับจักรพรรดิมังกร และเพื่อการนั้น เขาต้องการกระบี่งาช้าง เขาเรียกบุตรชายมาพูดคุยเพียงเล็กน้อยเพื่อบอกว่าเขาต้องการกระบี่เล่มนั้น แต่หลงฮวนดูเหมือนจะมองเห็นอะไรบางอย่างในตัวเขา บุตรชายคนที่สองของเขารู้สึกได้ว่าเขาเปลี่ยนไปแล้ว แทนที่จะนำกระบี่กลับมา เขากลับวิ่งหนีไป จักรพรรดิมังกรรีบส่งเหล่าทหารองครักษ์ไปตามจับตัวเขากลับมา เขาไม่ได้สนใจเลยว่าบุตรชายจะกลับมาหรือไม่ คำพยากรณ์ระบุไว้เสมอว่าอย่างไรเสียคนใดคนหนึ่งก็ต้องจากเขาไปอยู่ดี เขาเพียงแค่ต้องการกระบี่คืนมาเท่านั้น แต่ข่าวที่ได้รับกลับมาคือ มีสตรีผู้หนึ่งอยู่กับเขาและสามารถเอาชนะทุกคนที่ขวางทางได้ จักรพรรดิมังกรประหลาดใจกับข่าวนี้ แทนที่จะปล่อยให้ทหารองครักษ์ส่งกำลังเสริมไป เขาจึงออกไปด้วยตนเอง สตรีที่เขาเห็นตรงหน้ายังเด็กเกินกว่าจะเรียกว่าสตรีเสียด้วยซ้ำ นางยังเป็นเพียงเด็กสาว แต่กลับมีพลังอำนาจมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ พลังบำเพ็ญของนางแตะระดับจุดสูงสุดของแดนเซียนแล้ว แม้ว่าจักรพรรดิมังกรจะสัมผัสได้ถึงความไม่เสถียรในลมปราณของนางก็ตาม นางปกป้องบุตรชายของเขาไว้ เขาจึงเข้าต่อสู้เพื่อฝ่าเข้าไปหามัน แต่เขากลับไม่สามารถผ่านตัวนางไปได้เลย ด้วยเหตุผลบางอย่าง เพียงแค่ใช้พลังปราณเพียวๆ จักรพรรดิมังกรกลับเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เด็กสาวผู้นี้มีพลังปราณที่เหนือกว่าเขา จักรพรรดิมังกรเริ่มหวาดกลัวต่อชีวิตของตนเอง เพราะเขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องตายแน่ เด็กสาวผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปและเขาไม่มีทางเอาชนะนางได้เลย เขาต้องร่วมมือกับคนอีกสามคนเพียงเพื่อจะถ่วงเวลาเอาไว้ ดังนั้น ในวินาทีสุดท้ายแห่งความสิ้นหวัง เขาจึงหยิบยาพิษที่มังกรครามเคยให้เขาไว้ออกมา แล้วสาดใส่นางในจังหวะที่สบโอกาส ยาพิษนั้นสังหารคนของเขาไปสองคนทันที แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่าเหตุใดมันถึงไม่สามารถสังหารเด็กสาวคนนั้นได้ นางได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่ถึงแก่ชีวิต เขาขยับตัวเพื่อจะเผด็จศึกนางด้วยการโจมตีครั้งสุดท้าย แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ทำเช่นนั้น กลับมีคนผู้หนึ่งเข้ามาขวางเขาไว้ จักรพรรดิมังกรไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยเมื่อเห็นชายชราที่เป็นคนหยุดเขาไว้ แม้แต่พ่อครัวของเขาก็ยังหันมาต่อต้านเขาในตอนนี้