บทที่ 176: กลับมาปรุงยาอีกครั้ง "ข้าจะอนุญาตให้เจ้าเข้าไปในเขตต้องห้าม แต่ได้เพียง 3 วันเท่านั้น เพราะเราไม่มีเวลามากนัก หากอยากไปถึงเมืองคาร์ดินัลให้ทัน เราจะต้องออกเดินทางในวันศุกร์นี้" หม่าหรงกล่าว "แล้วการแข่งขันจะเริ่มขึ้นเมื่อไหร่กันแน่ครับท่านอาจารย์?" เขาถาม "น่าจะเริ่มช่วงวันอาทิตย์ แต่เราต้องใช้เวลาเดินทางไปที่นั่น ดังนั้นเจ้าจะมีเวลาค้นหาในเขตต้องห้ามแค่ 3 วัน ข้าก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันจะมีประโยชน์แค่ไหน แต่นั่นคือเวลาทั้งหมดที่เจ้ามี" "ขอบคุณครับท่านอาจารย์!" เขาตอบกลับมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรต้องคุยกันต่อ อเล็กซ์ก็เดินออกจากบ้านของหม่าหรงและมุ่งหน้าไปยังโถงศิษย์ที่หุบเขานิกาย 'ลองดูหน่อยซิ ตอนเริ่มฉันมีอยู่ 12 ต้น ใช้ไป 2 ต้น พวกที่นิกายเสือใช้ไป 4 ต้น ให้ประมูลไป 1 ต้น แล้วเมื่อกี้ก็เพิ่งให้ท่านอาจารย์ไป 2 ต้น หมายความว่าฉันเหลือแค่ 3 ต้นเท่านั้น' อเล็กซ์ถอนหายใจพลางนับจำนวนดอกลิลลี่ชำระวิญญาณที่ยังคงเหลืออยู่ หุบเขานิกายสว่างไสวไปด้วยโคมไฟที่ประดับประดาตามทางเดินจนให้ความรู้สึกราวกับงานเทศกาล "อา คิดถึงบรรยากาศแบบนี้จัง" เขาคิดในใจ เขาเดินไปถึงโถงศิษย์และตรงดิ่งไปยังชั้นสามท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย เขาก้าวขึ้นบันไดไปยังชั้นสาม และในจังหวะที่กำลังจะถึงชั้นสอง เขาก็เดินชนเข้ากับใครบางคนที่กำลังเดินออกมา ทั้งเขาและอีกฝ่ายต่างเซถอยหลังไปคนละก้าว "นี่ เดินดูทางบ้างสิ" เสียงหนึ่งดังมาจากตรงหน้า เขาเห็นคนหนึ่งกำลังถูกอีกคนที่มาด้วยกันประคองเอาไว้ ทั้งคู่เป็นศิษย์หญิง "ขอโทษทีครับ เป็นความผิดของผมเอง" เขากล่าวพลางมองดูใกล้ๆ แล้วตระหนักว่าเขาจำหญิงสาวหนึ่งในสองคนนั้นได้ ศิษย์หญิงคนที่เขาเดินชนเป็นหญิงร่างสูง ผมดำ ใบหน้าเรียบเฉย แม้ว่าตอนนี้จะดูโกรธอยู่เล็กน้อยก็ตาม ส่วนหญิงสาวอีกคนที่ประคองหญิงร่างสูงไว้นั้นเตี้ยกว่าเล็กน้อยและมีหน้าตาที่คล้ายกัน เพียงแต่ใบหน้าของเธอดูไม่เย็นชาเท่า "อ้าว คุณนั่นเอง พี่โจวหมี ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมรีบไปหน่อย" อเล็กซ์กล่าวขณะมองไปยังหญิงสาวตัวเล็กกว่า นี่คือหญิงสาวที่เขาเคยพบตอนไปร่วมงานเลื่อนระดับของกงอวี่หาน "ศิษย์น้อง... ยู่หมิง ใช่ไหม? มาทำอะไรที่นี่? ชั้นบนไม่ใช่ที่สำหรับศิษย์สายนอกนะ" โจวหมีกล่าว "เธอรู้จักหมอนี่ด้วยเหรอ?" หญิงร่างสูงถาม "ฉันเคยเจอเขาครั้งหนึ่งตอนอยู่กับเพื่อนๆ คนอื่นน่ะค่ะ" โจวหมีตอบ ในขณะที่สองพี่น้องกำลังคุยกัน อเล็กซ์ก็สังเกตเห็นบางอย่างในที่สุด 'ศิษย์สายหลัก' เขาคิด เขาเคยเห็นแต่ศิษย์สายหลักมาก่อน และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ปฏิสัมพันธ์กับคนกลุ่มนี้จริงๆ "ที่ฉันยอมปล่อยไปเพราะน้องสาวฉันรู้จักหรอกนะ ครั้งหน้าก็หัดระวังทางบ้าง" หญิงร่างสูงกล่าว แล้วเริ่มเดินผ่านอเล็กซ์เพื่อลงบันไดไป โจวหมีพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินตามพี่สาวไปเช่นกัน 'แต่คุณนั่นแหละที่เดินมาชนผม' อเล็กซ์อยากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่เขาตัดสินใจไม่ต่อความยาวสาวความยืด และตรงขึ้นไปที่ชั้นสามแทน เขาลงทะเบียนยาเม็ดใหม่กับผู้อาวุโสที่นั่นแล้วเดินกลับออกมา เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรต้องทำแล้ว เขาก็กลับขึ้นเขาไปยังบ้านของตน "ปรุงยาอีกสักสองสามเม็ดก่อนล็อกเอาต์ไปกินข้าวเย็นดีกว่า" เขาคิด เขาเดินเข้าไปในห้องปรุงยาที่คุ้นเคยแล้วนั่งลงหน้าเตาไฟ เขาหยิบหม้อปรุงยาออกมาวางบนไฟเพื่อให้มันร้อนได้ที่ ในระหว่างนั้น เขาก็ไล่ดูสูตรปรุงยาต่างๆ ในหัวที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ หลังจากเลือกสูตรได้แล้ว เขาก็นำวัตถุดิบที่แยกเก็บไว้ในถุงเก็บของหลายใบมารวมไว้ในถุงเดียว เขาเริ่มปรุงยาและใช้เวลาไม่ถึง 20 นาทีก็ทำเสร็จอย่างง่ายดาย ยาเม็ดนี้มีความสอดประสานอยู่ที่ 36% ซึ่งเขาค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย แต่เนื่องจากเป็นยาเม็ดแรกของวัน มันก็ถือว่าไม่แย่นัก เขาเตรียมวัตถุดิบชุดถัดไปแล้วเริ่มปรุงยาเม็ดที่สอง เม็ดนี้ใช้เวลาน้อยลงกว่าเดิม และใน 15 นาที เขาก็ทำสำเร็จ เขาปรุงเม็ดนี้ได้ความสอดประสานอยู่ที่ 43% "แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย" เขาคิดพลางยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาพักเหนื่อยอีกสักครู่แล้วเตรียมวัตถุดิบชุดใหม่สำหรับยาชนิดอื่น หลังจากหม้อปรุงยาร้อนได้ที่ เขาก็ใส่ส่วนผสมแรกเข้าไปและเริ่มปรุงยาเม็ดสุดท้ายก่อนมื้อเย็น เขาเริ่มขยับส่วนผสมด้านในและพลังงานก็ค่อยๆ ถูกปล่อยออกมา เขาเติมส่วนผสมอีกอย่างเข้าไปและค่อยๆ เริ่มชักนำพลังงานนั้นเช่นกัน พลังงานทั้งสองผสมผสานกันจนก่อตัวเป็นพลังงานรูปแบบใหม่ โดยที่พลังงานหนึ่งกดทับอีกพลังงานหนึ่งเอาไว้เพื่อสร้างเป็นพลังงานชนิดใหม่ เขาใส่ส่วนผสมอีกอย่างลงไป พลังงานจากยานี้ก็ผสมรวมเข้ากับพลังงานในหม้อเช่นกัน ก่อให้เกิดพลังงานอีกชนิดที่เป็นส่วนผสมของพลังงานทั้งหมดนั้น ในพลังงานเหล่านี้ มักจะมีพลังงานเพียงชนิดเดียวที่โดดเด่นออกมาเนื่องจากพลังงานอื่นกดทับกันและกัน เมื่ออเล็กซ์ใส่ส่วนผสมลงไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็ปรากฏให้เห็นว่าพลังงานสุดท้ายที่โดดเด่นออกมาคือ พลังงานโลหะ แม้ว่าพลังงานโลหะจะไม่ได้มีอยู่มากนัก แต่มันก็มากพอที่จะทำให้การจัดเรียงพลังงานของยานี้กลายเป็นธาตุโลหะ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็ถึงเวลาหลอมรวมยาเม็ดนั้น เขาเริ่มขึ้นรูปยาเม็ดและใช้ "การนำทางธาตุ" (Elemental Guidance) ในเวลาเดียวกันเพื่อชักนำพลังงานไปสู่ยาที่กำลังก่อตัวขึ้น โดยหวังว่าจะเพิ่มพลังงานเข้าไปในนั้นให้มากขึ้น ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกมาก ปกติแล้วการนำทางธาตุมีไว้เพื่อช่วยให้เขาชี้นำพลังงานเท่านั้น เขาไม่มีทางบังคับให้พวกมันเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่เขาต้องการได้แต่อย่างใด แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างในตอนนี้ พลังงานจำนวนมหาศาลกลับถูกชักนำไปรอบๆ ด้วยการนำทางธาตุ ที่จริงแล้วพวกมันไม่ได้ถูกแค่ชักนำ แต่กำลังถูกเคลื่อนย้ายไปมาตามที่เขาต้องการเลยทีเดียว